มารยาสีชาด

    ก็แค่ตาสว่างขึ้น

            เย่วซินก้มมองเนื้อความในจดหมายฉบับแรกที่ถูกเขียนมานานจนกระดาษกลายเป็นสีเหลืองอ่อนอีกครั้ง ‘นามของบุตรข้าคือ เย่วซิน’ มันคือนามของนางจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังหวาดหวั่น “มิใช่ว่าจำคนผิดใช่หรือไม่”        เว่ยกังมองท่านหญิงอย่างเอ็นดู นางผ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ