“โอ๊ย!...บ้าไปแล้วยัยเป้ย!” ปารีณายกมือขยี้ผมจนฟูไม่เป็ทรง กับเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไป “ใช่!...ต้องเพราะเมาแน่ๆ”
เธอเหยียบคันเร่งบังคับรถออกจากที่พักแห่งหนึ่งอย่างร้อนรนเหตุเพราะไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ในขณะที่คนอื่นเคานต์ดาวน์ข้ามปีด้วยการดูพลุแต่เธอกลับเคานต์ดาวน์ด้วยการมีเซ็กส์ข้ามปีกับชายหนุ่มแปลกหน้าเสียอย่างนั้น แม้จะเบาใจไปเปลาะหนึ่งที่เขาป้องกันเป็อย่างดีจนไม่ต้องกังวลเื่โรคหรือการตั้งครรภ์แต่มันไม่อาจลบเลือนความบัดซบที่เกิดขึ้นได้เลย
ในชีวิตไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันไนต์สแตนด์ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะปล่อยตัวให้ใครได้ง่ายดายขนาดนี้ แต่เพราะผู้ชายคนนั้นเป็คนที่มีเซ็กซ์แอปพีลสูงจนเธอต้านทานไม่ไหวทุกััของเขามันอุ่นละมุนจนเธอเคลิ้มดำดิ่งไปกับอารมณ์วาบหวามที่เขาส่งให้โดยไม่รู้ตัว
ภาพเร่าร้อนในหัวยังคงวนเวียนกลิ่นฟีโรโมนจากกายชายหนุ่มยังกรุ่นอยู่ที่ปลายจมูกดวงตาคมกริบที่จ้องลึกเข้ามาตอนที่เขาโถมกายเข้าใส่ ผิวกายแกร่งร้อนผ่าวที่เบียดเสียดรุกเร้าสอดประสานไปกับจังหวะดิบเถื่อน
เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังก้องไปทั่วห้องริมฝีปากอุ่นจัดที่ปรนเปรอยอดอกของเธอราวกับคนหิวโหย หยอกล้อดูดดึงจนเธอต้องแอ่นกายหยัดรับความกระสันซ่านลิ้นร้อนที่สอดแทรกเข้ามาพัวพันหยอกเอินในโพรงปาก...ทุกััแแ่มันยังคงตราตรึงชัดเจนไปทุกอณู
...มันคือความผิดพลาดที่หอมหวานที่สุด
เธอไม่ได้ยึดติดกับเยื่อบางๆที่เสียไปจนต้องฟูมฟายอะไร เธอไม่ใช่คนหัวโบราณอะไรแบบนั้น แต่ที่ต้องหอบผ้าผ่อนหนีออกมาแบบนี้ก็เพราะอายจนอยากจะเอาปี๊บคลุมหัวเขาต้องมองว่าเธอเป็ผู้หญิงใจง่ายแน่ๆ
เธอเองก็ไม่อาจจะอยู่รอให้เขามาปฏิเสธเธอให้ต้องขายหน้าเพราะอย่างไรเสียผลสุดท้ายก็จบกันที่แยกย้ายกันไปตามทาง
เื่สานต่อไม่มีหวังหรอกไม่มีผู้ชายคนไหนอยากจะมาสานต่อกับผู้หญิงวันไนต์สแตนด์ ยังไม่ทันรู้จักนิสัยใจคออะไรกันเลยแต่ดันข้ามขั้นไปเื่บนเตียงกันเสียแล้วยิ่งใบหน้าหล่อเหลาระดับพระเ้าตั้งใจปั้นมา แถมหุ่นกำยำราวประติมากรรมชิ้นเอกแบบเขาตัวเลือกคงมีไม่น้อย
เื่บัดซบทั้งหมดนี้มันเริ่มมาจากไอ้พี่นัทคนเดียว
โอ้ย...หัวจะปวด!
-------
มี E-Book ใน Meb
#เผลอรัก...โดยตั้งใจ
-------
167
