ใครๆต่างก็ตามหาเส้นทางสู่ความเป็นิรันดร์ เพื่อที่จะคงอยู่ตราบชั่วฟ้าดินสลาย ภายในทวีปอ้าวเทียน ภายในดินแดนของปุถุชน ได้มีเหตุการณ์ะเื์และปฐี ได้มีอุกกาบาตจากนอกทวีปพุ่งลงมา
เวลาล่วงเลยไปสิบห้าปี ณ ตระกูลเทพาในดินแดนปุถุชน ได้มีชายหนุ่ม ผู้หนึ่งออกหมัดกลางสนามหญ้าที่เขียวขจี และมีเหล่ารุ่นเยาว์อีกหลายคนที่กำลังหัวเราะชายหนุ่มที่กำลังออกหมัด
“ข้าละไม่เข้าใจ เหตุใดเ้าขยะนี่ถึงได้มาใช้ลานฝึกซ้อมกับพวกเราได้”ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้น “ท่านพี่สาธิต ท่านก็รู้ว่ามันคือหลานของประมุขของตระกูลเทพาของเรา”หญิงสาวนางหนึ่งก็เอ่ยขึ้น
“เหอะหากบิดาข้าได้ขึ้นเป็ประมุขละก็ ข้าจะกำจัดเ้าขยะนี่ให้ไปพ้นๆตะกูล”สาธิตยังคงความไม่พอใจกับชายหนุ่มที่กำลังออกหมัด
ตะวัน เทพา เขาคือชายที่ไร้พร์ ในปีนี้เขามีอายุย่างสิบห้าปี แต่กลับไม่อาจที่จะบ่มเพาะพลังได้ เขาจึงถูกเย้ยหยันและถูกรังแก ในถานะของตะวันในตอนนี้เป็เพียงขยะในสายตา มีดีเพียงแค่ปู่ที่เป็ประมุขตระกูลเทพา
ตะวันยังคงฝึกต่อไป ร่างกายของเขาเพียงแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปเท่านั้นหากเทือบกับผู้ที่สร้างรากฐานขั้นที่หนึ่ง คนในรุ่นเดียวกันกับตะวันต่างก็พากันเข้าสู่ระดับขั้นขัดเกราร่างกาย
ตะวันนั่นไม่สนคำเย้ยของคนเ่าั้ เพราะเขานั้นคือคนจากโลก เมื่อเขาได้มาปรากฏในดินแดนแห่งการบ่มเพาะ เขาจึงไม่คิดที่จะทิ้งโอกาสที่จะค้นหาพลังและการเป็นิรันด์
“ในระยะเวลาสิบห้าปีที่ผ่านมา ข้าได้คิดค้นวิชาฝึกขั้นแรกขึ้นมาได้ ถึงแม้จะเป็ขั้นแรกก็จะให้ข้าแข็งอกร่งกว่ามนุษย์ที่ไร้การบ่มเพาะอย่างมาก”
ตะวันนั้นศึกษาเหล่าตำราและสมุนไพร เขาจึงคิดค้นพบวิธีที่จะทำให้เขาเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานได้ “นี่คือวิชาที่ข้าศึกษามาตลอดสิบห้าปี และสูตรโอสถกลั่นร่างกาย”
“เคล็ดวิชา สู่ความนิรันดร์”
ตะวันยังคงทำเหมือนทุกวันเมื่อเขาเข้าห้องอาบน้ำ เขามักจะนำสมุนไพรที่มีฤทธิ์ในการกัดกล่อนร่างกายและสมุนไพรที่เพิ่มการรักษาร่างกายที่าเ็
เมื่อตะวันแช่ลงไปในถังน้ำร่างกายของเขาก็สั่นเทิ่มขึ้นมา จากนั้นเขาก็กัดฟันแน่น เพื่อที่จะทำให้ร่างกายของเขาทำลวงขีดจำกัดของปุถุชนเขาสู่ระดับของผู้บ่มเพาะ
“เวลาที่ข้าเริ่มแช่น้ำสมุนไพรก็ผ่านมาแล้วหนึ่งปี ร่างกายของข้าก็แข็งแกร่งขึ้นมา ถึงแม้ข้าจะยกของที่มีน้ำหนักห้าสิบกิโลกรัมได้สบายก็ตาม แต่มันก็เป็เพียงร่างกายที่แข็งแกร่งของปุถุชนเท่านั้น”
“หากเป็เหล่าผู้บ่มเพาะ ของหนักเพียงห้าสิบกิโลกรัมพวกเขานั้นสามารถยกได้เพียงใช้มือข้างเดียว”
ความรู้ความเข้าใจ ตะวันในตอนนี้เขาได้เปิดห้องลับในห้องของเขา ภายในห้องมีเหล่าอุปกรณ์ที่ช่วยออกกำลังกายเหมือนกับของโลกที่เขานั่นจากมา “ข้าได้สร้างพวกมันขึ้นมาจากความทรงจำที่ข้าพอนึกออก ไม่คิดเลยว่าของเหล่านี้จะช่วยให้ข้าพัฒนาร่างกายให้เหนือกว่าคนที่มีร่างกายแข็งแกร่งที่สุดในโลกเพียงห้าปี”
ตะวันที่กำลังฝึกร่างกายอยู่นั้นก็ได้มีเสียงฝีเท้าวิ่งมาเคราะที่หน้าห้อง จากเสียงของสาวใช้ก็ดังขึ้น”นายน้อย แย่แล้วมีเื่เกิดขึ้นกลับผู้นำตระกูล”
ตระวันที่ที่ได้ยินเขาก็รีบเร่งแต่งตัวและออกจากห้อง “เกิดอะไรขึ้นกับปู่ของข้า”ตะวันถามอย่างร้อนใจ “นายท่านหมดสติไป ในตอนนี้หมอลีกำลังตรวจดูอาการของท่านอยู่เ้าค่ะ”
เมื่อเดินไปถึงหน้าห้องก็พบเข้ากับผู้าุโสองคนคือผู้าุโสามและผู้าุโห้า ตะวันนั้นไม่สนใจผู้าุโทั้งสองเขาย่างเท้าอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะไปดูอาการของปู่
“ตะวันเ้าคิดจะทำสิ่งใดงั้นเหรอ เ้าไม่รู้เหรอว่าในตอนนี้ผู้นำตระกูลหมดสติ และหมอลีกำลังตรวจอาการอยู่”ผู้าุโสามกล่าวขึ้นอย่างเ็าแววตาของมันนั้นส่องสว่างความรังเกียจออกมา
ผู้าุโห้าถลึงตามองตะวัน”เ้าอย่าเพิ่งเข้าไป ในตอนนี้หมอลีกำลังตรวจอาการของท่านประมุขอยู่ เ้าเข้าไปมีแต่เพียงจะสร้างปัญญาเท่านั้น”ผู้าุโห้ากล่าวอย่างเ็า
ตะวันกำหมัดแน่นเขามองผู้าุโทั้งสองก่อนที่เขาคิดจะเปิดประตู ประตูห้องของประมุขก็เปิดขึ้น ภายในห้องมีชายชราคนหนึ่งที่กำลังนอนอยู่บนเตียงและชายวัยกลางคนที่เพิ่งเปิดประตูออกมา
ชายวัยกลางคนที่เปิดประตูออกมาแสดงสีหน้ามืดมน ผู้าุโสามและผู้าุโห้าขมวดคิ้วและสีหน้าดูกังวล”หมอลีผู้นำตระกูลอาการเป็เช่นไร”ผู้าุโสามกล่าวถาม
หมอลีทำสีหน้าเคร่งและมองทั้งสามและกล่าว”ประมุขเทพาอาการของท่านในตอนนี้…”หมอลีมองไปที่ตะวันผู้าุโสามและผู้าุโห้าเองก็หันมองตามสายตาของหมอลี
ผู้าุโสามรู้ความหมาย”ตะวัน นี่ไม่ใช่เื่ของรุ่นเยาว์ เ้าจงออกไปจากตรงนี้เสีย”ผู้าุโสามกล่าวอย่างเ็า ตะวันใบ้หน้าของเขามืดมน
“แต่ประมุขตระกูลคือปู่ของข้า” ตะวันกล่าวเสียงสั่น ั้แ่เด็กบิดาและมารดาของเขานั้นถูกสังหารตั่งแต่เขาเกิดมา เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำหน้าตาของพวกท่านทั้งสองเป็เช่นไร
ความทรงจำของเขาฟื้นในตอนที่เขานั้นอายุได้ห้าขวบปี เขาแสดงพร์ของตนเองออกมา แต่เมื่ออายุเขาหกขวบเขาก็ยังคงไม่อาจบ่มเพาะพลังได้ และเมื่อตรวจสอบร่างกายของเขาก็พบว่าเขานั้นไร้พร์ในการบ่มเพาะ
เขาจึงกายเป็เพียงอัฉริยะที่ไร้พร์และกายเป็ขยะของตระกูล ผู้าุโสามเห็นหวังอีฮังพูดไม่รู้เื่เขาจึงตวาดเสียงดัง”เ้ามันก็แค่เศษขยะข้างทางที่ผู้นำตระกูลเอามาชุบเลี้ยง แม้แต่สายเืของเ้าก็ไม่ใช่คนของตระกูลเทพาและ….”
“หยุด”
ผู้าุโสามมิงไปที่ผู้าุโห้า ใบหน้าของเขาในตอนนี้เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไป”ผู้าุโสามพอแค่นี้เถอะ”ผู้าุโห้ามองที่ตะวัน
“เ้าจากไปได้แล้ว”
จากนั้นทั้งสามก็เข้าไปในห้องประมุข ตะวันทำได้เพียงยืนอื้ออึงอยู่กลับที่ สมองของเขากำลังทบทวนคำพูดของผู้าุโสามไปมา จากนั้นเขาก็วิ่งกลับไปที่ห้องและใช้ห้องลับของตน
“ข้าจะต้องฝึก จะต้องฝึกให้แข็งแกร่ง หากที่ผู้าุโสามกล่าวมา หากมันคือเื่จริง ข้าจะจัดการทุกคนที่มันเคยดูถูกข้า” แววตาของตะวันฉายความล้าคลั่งออกมา
ในตอนนี้เป้าหมายของเขาคือเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตนเองให้เร็วที่สุด