หลี่ มู่ไป๋ ผลัก เสวี่ย ลั่ว เข้าไปในซอกหินทันทีที่ ยันต์ป้องกันอัสนีบาต แผ่นสุดท้ายเริ่มสลายตัว สายฟ้าสีม่วงเข้มขนาดใหญ่ฟาดลงมาบนพื้นหินรอบตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง มู่ไป๋แทบไม่สนใจ แต่ตั้งสมาธิไปที่ สมุดบันทึก ที่กำลังเร่งให้เขาดูดซับ ปราณอัสนีบริสุทธิ์ ที่ลอยอยู่เต็มอากาศ
ในขณะเดียวกัน จง เหว่ย ผู้ฝึกตนระดับ ก่อรากฐานขั้นสูง และผู้ติดตามอีกสองคนก็พุ่งมาถึง "หยุดนะ! หลี่ มู่ไป๋! แกใช้ยันต์มูลค่ามหาศาลเพื่อหนีเรางั้นหรือ! สมบัติอยู่ในตัวแกใช่ไหม!"
"สมบัติของข้าคือ ปราณอัสนีบริสุทธิ์ ที่นี่" มู่ไป๋ตอบโดยที่ดวงตายังคงปิดอยู่ "พวกเ้าไม่ควรเข้ามา"
จง เหว่ย ไม่เชื่อ เขาเห็นเพียงโอกาสที่จะจับตัวมู่ไป๋ที่ดูเหมือนจะหมดหนทางแล้ว "ล้อมมันไว้! มันกำลังบ่มเพาะ! รีบจัดการก่อนที่มันจะฟื้นตัว!"
แรงกดดันจากสองด้านมู่ไป๋กำลังบ่มเพาะภายใต้แรงกดดันจาก สองด้าน
ด้านที่หนึ่ง: ภายนอก จง เหว่ย และผู้ติดตามเปิดฉากโจมตีอย่างรุนแรง พลังปราณก่อรากฐานขั้นสูงของพวกเขาพุ่งเข้าใส่เกราะปราณที่มู่ไป๋สร้างขึ้นมาอย่างอ่อนแอ
ด้านที่สอง: ภายใน มู่ไป๋กำลังใช้ เคล็ดวิชาเซียนโบราณ ที่แลกมาเพื่อดึงดูด ปราณอัสนีบริสุทธิ์ เข้าสู่เส้นลมปราณเพื่อซ่อมแซม วิชาอัสนีบาต ที่ไม่สมบูรณ์และเพื่อเสริมความมั่นคงของ แกนรากฐาน ที่ปริแตกจากการลงโทษของสมุดบันทึก
ซ่าาาา!
กระแสไฟฟ้าสีม่วงจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าสู่ร่างกายของมู่ไป๋ มันเ็ปราวกับถูกเผาไหม้จากภายใน แต่ปราณเซียนโบราณก็คอยปกป้องเส้นลมปราณหลักไว้ เสวี่ย ลั่ว มองการต่อสู้อยู่ในซอกหินด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าของมู่ไป๋บิดเบี้ยวด้วยความเ็ปที่เขาไม่เคยแสดงออกมามาก่อน
"ปราณพยัคฆ์คำรามขั้นที่สาม!" มู่ไป๋คำราม เขาปล่อยปราณพยัคฆ์ที่รุนแรงเพื่อปะทะกับการโจมตีของ จง เหว่ย โดยที่เขายังคงนั่งบ่มเพาะอยู่!
ชัยชนะที่แลกมาด้วยความมืดมิดในที่สุด วิชาอัสนีบาต ก็ถูกซ่อมแซมสำเร็จ มันไม่เพียงแต่ถูกซ่อมแซม แต่ยังถูกเสริมด้วย ปราณอัสนีบริสุทธิ์ จนกลายเป็ 'วิชาอัสนีพิโรธ' ที่สมบูรณ์แบบ!
มู่ไป๋ลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วย สายฟ้าสีม่วงทอง!
"พวกเ้า... ไม่ควรยุ่งกับข้า!"
มู่ไป๋ลุกขึ้นยืน เขาััได้ถึงพลังใหม่ที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เขาไม่เพียงแต่มีพลังของ ก่อรากฐานขั้นกลาง เท่านั้น แต่ยังมี พลังโจมตีที่ทรงอานุภาพ ที่สามารถต่อกรกับ ก่อรากฐานขั้นสูง ได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ
มู่ไป๋ใช้ วิชาอัสนีพิโรธ ที่เพิ่งเสร็จสมบูรณ์ทันที!
เปรี้ยงงงง!
สายฟ้าสีม่วงทองพุ่งออกจากกระบี่เหล็กของเขาราวกับัเพลิง มันเข้าปะทะกับ จง เหว่ย และผู้ติดตามอย่างรุนแรง! ผู้ติดตามทั้งสองของ จง เหว่ย ถูกโจมตีจนร่างกระเด็นและหมดสติไปทันที เส้นลมปราณถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง!
จง เหว่ย ได้รับาเ็สาหัส เขาจ้องมองมู่ไป๋ด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุด "นี่... นี่มันพลังเซียน! แก... ไม่ใช่แค่ศิษย์สำนัก!"
"หนีไปซะ... และอย่ากลับมาอีก" มู่ไป๋กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เ็ากว่าเดิมหลายเท่า
จง เหว่ย ไม่รอช้า เขารีบใช้เคล็ดวิชาหนีออกไปจากหุบเขาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับความหวาดกลัวที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจ
รอยร้าวในจิตวิญญาณชัยชนะนี้มาพร้อมกับราคา...
เมื่ออันตรายหายไป มู่ไป๋ก็ล้มลงทันที เขาไม่ได้าเ็ แต่ ความรู้สึกที่เ็า เข้าครอบงำเขาอย่างรุนแรง
สมุดบันทึก เปิดหน้าหนึ่งขึ้น:
เ้าเลือกที่จะใช้พลังที่ข้ามอบให้เพื่อสังหารศัตรู... แม้จะรอดพ้นจากการลงโทษที่รากฐาน แต่การกระทำที่รุนแรงนี้เป็การ ยอมรับเจตจำนง ของข้า และเพื่อเป็การตอบแทนพลังที่เ้าใช้ไป ข้าจะหักลบ ความสามารถในการรู้สึกผิดชอบชั่วดี ออกจากเ้า
มู่ไป๋ััได้ถึงความว่างเปล่าที่เพิ่มขึ้นในอก ความรู้สึกผิด ที่เขามีต่อการทอดทิ้งผู้าเ็ในตอนที่ 12 หายไปอย่างสิ้นเชิง
เสวี่ย ลั่ว ออกมาจากซอกหินและเห็นมู่ไป๋ที่กำลังนั่งนิ่ง ใบหน้าของเขาดูสงบอย่างน่ากลัว
"ท่านพี่หลี่" เธอเรียกอย่างอ่อนโยน "ท่านชนะแล้ว... ท่านปลอดภัยแล้ว"
มู่ไป๋หันไปมองเธอ แต่ดวงตาของเขาว่างเปล่ากว่าที่เคย
"ใช่" เขาตอบ "ชัยชนะคือ ขั้นตอน ที่จำเป็ต่อไป"
เสวี่ย ลั่ว รู้สึกถึงกำแพงที่หนาขึ้นระหว่างพวกเขา หลี่ มู่ไป๋ ได้กลับมาพร้อมพลังที่เหนือกว่า แต่ก็แลกกับจิติญญาที่ เ็า และ อันตราย มากกว่าเดิม