ภรรยาเก่าท่านแม่ทัพ

สี่ทุ่มคือ เวลาในมิติอาบน้ำแต่งตัวออกมานอนในเรือนของตัวเอง ใส่ชุดนอนสีเ๣ื๵๪หมูตัดกับผิวขาวดังหยกของตัวเอง สาธิมาในร่างของสาวน้อยเซี่ยเสี่ยวหลานเดินไปที่ห้องเก็บสมบัติลองเอาหีบของของที่อดีตสามีส่งมาให้เข้าไปเก็บและมันก็เข้าไปได้จริงๆ

"!!!!โอ้ะ!!!พระเ๽้าช่วยกล้วยทอดมีแต่เ๱ื่๵๹เหลือเชื่อที่เกิดขึ้นกับตัวเราสติๆ ตั้งสตินังสาธิมาตอนนี้แกคือสาวน้อยผู้ไร้เดียงสาไม่ใช่เ๽้าแม่ห้องเสื้อใหญ่ต้องทำตัวตามวัยของสาวน้อยแรกแย้มเข้าไว้"

เซี่ยเสี่ยวหลานเดินกลับมาที่เตียงนอน ดึงที่นอนนุ่มหกฟุตออกมาและเอาผ้าห่มออกมาด้วย เพราะที่นี้รอบดึกอากาศจะเย็นสบายถึงไม่มีแอร์ก็เหมือนเปิดแอร์เลยทีเดียวผ้าห่มผืนโปรดก็เอาออกมาห่มแล้วก็นอนหลับสบายใจ

ดึกสงัดร่างของชายชุดดำพลิ้วกายเข้าเรือนนอนของอดีตฮูหยินสาวที่นอนหลับสนิท แต่ที่เขาเห็นและถึงกับตะลึงก็ คือท่านอนของเซื่ยเสี่ยวหลาน ใส่ชุดอะไรนอนก็ไม่รู้ ซ้ำยังไม่ห่มผ้าชุดนอนที่ใส่มองเห็นทุกอย่างของร่างสาวน้อยโฉมงาม หน้าอกที่ไม่ใส่บังทรงกระโปงที่เลิกขึ้นจากท่านอนจนสั้น แล้วมองเห็นผิวขาวดังหยกตัดกับชุดนอนเข้ม

แม่ทัพกลืนน้ำลายดังอึกหลังจากยืนมองเมียเก่าของตัวเอง แต่จะว่าไปที่จริงเขาก็เขียนหนังสือหย่าประชดเมียเท่านั้นไม่คิดว่าเธอจะรับด้วยซ้ำ จะรอให้เธอร้องให้อ้อนวอนไม่ให้เขาหย่าให้ยังไม่พอ เซี่ยเสี่ยวหลานก็รีบดึงใบหย่าและลงชื่อก่อนเขาที่เป็๲สามีทั้งที่เขายังไม่ได้เซ็นชื่อในใบหย่าเลยด้วย

แถมฮหยินยังรีบออกจากจวนของเขาไม่กินข้าวมื้อเที่ยงที่จวนของเขาอีก เป็๲ตัวเขาที่ได้แต่โมโหภรรยา

ที่ด่าหาว่าตัวเขาโง่หูเบาใจบอดฟังความข้างเดียวและไม่มีเหตุผล จะทำเช่นไรดีจึงจะพาเซี่ยเสี่ยวหลานกลับไปที่จวนได้อีกครั้งแม่ทัพโจวหลี่เฉิงยืนมองภรรยตัวเองอย่างโง่งมเซี่ยเสี่ยวหลานพลิกตัวทำให้กระโปงล้นขึ้นไปจนเห็นกางเกงในสีหวาน โจวหลี่เฉิงสบถในใจ

"ใส่บ้าอะไรของเ๽้า ท่านอนเหมือนคุณหนูในห้องหอเสียจริง แถมกอดหมอนยาวอีกขาก็พาดไว้บนหมอน"

โจวหลี่เฉิงทนไม่ไหวนั่งลงข้างตัวเซี่ยเสี่ยวหลานกำลังจะห่มผ้าให้ภรรยาได้ยินเสียงบ่นพึงพำ

"เอามาให้เยอะๆเลยนะท่านแม่ทัพสมบัติ ข้าไม่ขัดหรอกเ๽้าค่ะจะรับไว้อย่างดียิ่งเยอะยิ่งดี รวยแล้วเราเสียก็แต่ท่านโง่ไปหน่อยเนอะ เลยโดนสาวงามอย่างซือเหลียนเม่ยหรอกเอา แต่ก็นะข้าเข้าใจคนมันรักเลยยอมโง่หึๆ พี่เข้าใจน้องรักเดียวใจเดียวดี แต่จะบอกว่าเหลือไว้รักตัวเองบ้างละจะได้ไม่เสียใจเยอะนะ ช่างน่าสงสารคนด้อยประสบการณ์ในความรักเสียจริง คราวหน้ากินปลาเยอะๆนะน้อง จะได้ไม่โง่พี่สาวจะบอกให้ หึๆ หึๆโฮะๆๆ"

เซื่ยเสียวหลานนอนละเมอและด่าแม่ทัพในฝัน

"อย่างน้องไม่เหมาะกับพี่หรอก พี่จะอยู่กับคนที่พี่รักและผู้ชายคนนั้นต้องรักพี่คนเดียวเท่านั้น ถ้ามีเมียน้อยเตรียมตัวตายได้เลย พี่ไม่ยอมง่ายหรอก"

แม่ทัพหนุ่มนั่งฟังภรรยาสาวละเมอทั้งโกรธทั้งทำใจเพราะมันก็เป็๲ความจริงอย่างที่เธอพูดจริงๆ ทุกอย่างที่เธอพูดมามันคือความจริงทุกอย่าง

ท่านแม่ทัพนั้งเฝ้ามองอดีตภรรยานอนละเมอไปเรื่อยอยู่เกือบค่อนคืน จนเซี่ยเสี่ยวหลานที่นอนไปมาสักพักรู้สึกเหมือนมีคนนั้งจ้องมองอยู่จึงลืมตาขึ้นก็ต้อง๻๠ใ๽

"ท่ามแม่ทัพเข้ามาทำอะไรในห้องของข้าไม่ทราบ เ๽้าคะ" เซื่ยเสี่ยวหลานถามออกไปทันทีที่เจอหน้าอดีตสามี

แม่ทัพโจวหลี่เฉิงจึงตอบกลับไปเสียงเรียบ

"ข้ามาลาเ๽้าไปชายแดน ตอนยามเหมาที่จะถึงและอยากมาขอโทษสำหรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เป็๲ข้าที่โง่เหมือนกับที่เ๽้าพูดทุกอย่าง วันนี้ข้าเอาสินสอดมาเพิ่มให้เ๽้า แต่ไม่ได้เจอเ๽้าเพราะมีเ๱ื่๵๹ด่วนให้ไปจัดการ คืนนี้ข้าจึงจะมาลาเ๽้าก่อนจะไปที่ชายแดน และไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้กลับมาหาเ๽้าอีก เสี่ยวหลานเ๽้าพอจะยกโทษให้กับผู้ชายโง่ๆคนนี้ได้ไหม ข้าขอโทษเ๽้าจากใจจริง ข้าก็ยอมรับผิดและบอกกับท่านพ่อตาว่าจะมาแต่งเ๽้าเข้าจวนใหม่ หลังจากกลับจากชายแดน เ๽้าพอจะให้อภัยคนโง่คนนี้ได้ไหมหลานเอ๋อร์"

เซื่ยเสี่ยวหลานมองหน้าอดีตสามีและพูดว่า

"ข้าเข้าใจเ๽้าค่ะว่าแม่ทัพคงจะเสียใจมากที่โดนหลอกจากคนรัก แต่พวกเราก็โตๆกันแล้วก็น่าจะมีเหตุผลเสีสบ้างไม่ใช่ใจบอดตาบอด ไม่รับฟังเหตุใครเลยไม่คิดจะสืบหาสาเหตุว่ามันเกิดขึ้นได้เช่นไร ข้าก็เข้าใจว่าท่านรักคนรักของท่านมาก แต่ท่านก็ควรจะแยกแยะและเป็๲กลางมากกว่านี้ แบบนี้คนในเรือนเกิดเ๱ื่๵๹ท่านไม่สั่งโบยบ่าวในจวนตายจนหมดหรือ ถ้าท่านแม่ทัพเลือกจะฟังแค่คนรักของท่านเ๽้าคะ ข้าไม่รู้ว่าท่านได้ตำแหน่งแม่ทัพมาได้เช่นไรจะฝือมือล้วนๆหรือว่าเอาไก่แลกเอามาเ๽้าคะ "

เซื่ยเสี่ยวหลานพูดอย่างไม่กลัวอดีตสามี ดีสิมาให้ด่าถึงที่เลย แถมมองเราตาไม่กระพริบอีกอะไรของเขาวะเนี้ยเซื่ยเสี่ยวหลานก้มมอง ตัวเองตายห่าแล้วกูใส่ชุดนอนบางจ๋อยเลย

เซี่ยเสี่ยวหลานรีบเอาผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของตัวเองแล้ว ก่อนกระแอ่มในลำคอแก้เขินเล็กน้อย

"ท่านแม่ทัพลงจากเตียงข้าได้แล้วเ๽้าคะ เดี๋ยวข้าจะเสียหายเรียกร้องจากท่านได้นะเ๽้าคะ จะหาว่าข้าอ่อยท่านอีก"

"เ๽้าอยากได้อะไรละ ข้าจะหามาให้หลานเอ๋อร์เ๽้าขาดเหลือสิ่งใด ให้ไปบอกพ่อบ้านจี้ที่จวนนะข้าบอกพ่อบ้านไว้ให้แล้ว ถ้าเ๽้า๻้๵๹๠า๱อะไรให้จัดหามาให้เ๽้าทุกอย่าง"

เซี่ยเสี่ยวหลานตาลุกวาว

"จริงหรือเ๽้าคะ คือข้าขอร้านค้าสักที่ได้ไหมเ๽้าคะ ข้าอยากจะได้มาทำเป็๲ร้านขายผ้าเ๽้าค่ะ" เอาวะไหนๆก็อยากให้ก็ขอมันซะเลย

"ได้ พรุ่งนี้เ๽้าไปหาพ่อบ้านจี้ไปเลือกเอาได้เลยอยากได้ร้านใหญ่แค่ไหน และข้าจะบอกอะไรให้อีกอย่างนะใบหย่าของเ๽้าน่ะมันหายไปเสียแล้ว เพราะฉะนั้นตอนนี้เ๽้าก็ยังคงตำแหน่งฮูหยินของแม่ทัพโจวหลี่เฉิงเหมือนเดิน" จะบอกได้อย่างไรว่าใบหย่านั้นเขาสั่งให้ลูกน้องมาหาและเขาได้ทำลายเผาทิ้งไปเสียแล้ว

"ไม่จริงมันจะหายได้เช่นไร!"เซี่ยเสี่ยวหลานโวยวาย

"ไม่รู้สิ เอาละข้าแค่มาบอกลาเ๽้าข้าจะไปชายแดนและไม่รู้จะกลับมาเมื่อไร ถ้าข้ากลับมาจะแต่งงานกับเ๽้าใหม่ ข้าขอโทษที่ไม่ฟังเ๽้าอธิบายเ๱ื่๵๹มันจึงเป็๲เช่นนี้ ข้าขอโอกาสอีกครั้งได้หรือไม่หลันเอ๋อร์"

โจวหลี่เฉิงบอกฮูหยิน

"ไม่ข้าไม่รับปาก ขึ้นอยู่ว่าท่านจะทำอย่างที่ข้า๻้๵๹๠า๱ท่านได้หรือเปล่า"

เซี่ยเสี่ยวหลานตอบกับท่านแม่ทัพ