โชคดีฉันได้สามีสามคน

        สาวสวยในชุดทำครัวสุดเซ็กซี่เกินจินตนาการกระพริบตาหัวใจเต้นโครมครามก่อนตอบ “หวังว่ากลิ่นมันจะช่วยปลุกอารมณ์หอมชวนกินนะคะ”

        ห้องครัวที่กว้างขวางกลายเป็นสนามทดลองกลิ่นและสัมผัส หญิงสาวเดินมาทางสามี“พี่ ลงมือคนแรก เลยค่ะ” เธอชี้ที่กะทะปพนต์อย่างเจ้าเล่ห์

        ปพนต์หยิบเห็ดทรัฟเฟิลขึ้นมาวางลงในน้ำมันร้อนๆ ดังฉ่าๆเป็นเสียงที่เย้ายวนใจที่สุด มารตีเอื้อมมือไปหยิบถ้วยพริกไทยดำ บดหยาบๆโรยลงตามจังหวะปพนต์วางเห็ดลงกะทะ

        “ผัดนิดเดียวพอให้กลิ่นกระจาย ก็ใช้ได้แล้วค่ะ” เธอกระซิบข้างหูสามีพลางพ่นลมเบาๆเข้าใส่

        ปพนต์เอียงหน้ามองผมยาวสลวย ที่ไหวไปมา ก่อนแนบปากใกล้ใบหูขาวเนียน“ได้จ้ะ คุณมารตี”

        วรเมธยืนข้างๆ เคาน์เตอร์กลางห้อง มารตีหันไปมองก่อนเอ่ยว่า “นาย...ช่วยผสมครีมให้หน่อยสิจ๊ะ”

        วรเมธใช้ช้อนตักครีมกับนมสดลงไปผสมกันในหม้อใบเล็ก เขาใช้ช้อนกวนไปมา  นมส่วนหนึ่งกระเด็น เข้าตากลมโตบนหน้าหล่อของเขาสาวสวยหัวเราะชอบใจเมื่อหันไปเห็นเข้าพอดี “เปื้อนแล้วจ้ะ”

        ปพนต์หันมามอง ก่อนจะสวมบทบาทรักสามเรา เขาละมือจากกะทะ ดึงกระดาษทิชชู่มาเช็ดครีมให้วรเมธเบาๆ มารตีหันมาทำตาโต ก่อนจะเอ่ยยั่วเย้า“ต้องขอบคุณ คนที่เช็ดหน้าให้นะ” เขาหน้าแดงก่ำนี่เป็นครั้งแรกที่ผู้ชายทำอะไรให้เขาแบบนี้

        บรรยากาศในครัวแยกจากเสียงจราจรนอกบ้านให้เหลือเพียงเสียงกระทะ ตะหลิวเสียงช้อนกระทบขอบจาน และเสียงหัวใจเต้นตามจังหวะการปรุงอาหาร มารตีเดินไปหยิบพริกไทยดำมาเติมเล็กน้อยแล้วกระซิบที่ต้นคอวรเมธ “ยิ่งเข้มข้น ยิ่ง…ใช่เลย”

        วรเมธดวงตาวาว ขยับหน้าเข้าไปใกล้แต่เหมือนจะจูบแก้มเธอ แต่แล้วก็เฉยเสีย  มารตีรออย่างคาดหวัง แต่แล้วเธอก็ได้ยินเขาเปลี่ยนจังหวะก่อนหันไปกระซิบปพนต์“พี่ปพนต์ เดี๋ยวผมช่วยให้ไหมครับ?”

        ปพนต์เลิกคิ้ว “อยากให้พี่ ดูแลนายด้วยไหม?” มารตีถอนหายใจ “ก็ห้องครัวเราไง” ทุกคนหัวเราะครัวทันสมัยกลายเป็นสังเวียนกุ๊กกิ๊กไปในบัดดล

        ห้องครัวภายในบ้านหลังใหญ่ กลางเมืองของมารตีและปพนต์กลายเป็นโรงครัวสุดเซ็กซี่ที่แทบจะไม่มีเสื้อผ้ามาปิดกั้น ทุกจังหวะคือบทเพลงชวนลุ่มหลงเสียงหัวใจของทั้งสามคนสอนให้รู้ว่า…

        “ที่นี่ ไม่มีข้อห้ามใดๆ นอกจากความรักและการเชื่อใจกันและกัน”

        หลังมื้อค่ำแสนอร่อยที่ทั้งสามช่วยกันปรุงซุปเห็ดและรับประทานพร้อมหน้ากันในห้องครัวมารตีและสองหนุ่มถอดผ้ากันเปื้อนออกวางไว้กลางครัว ก่อนที่ปพนต์จะเดินนำกันมายังห้องน้ำหลักห้องน้ำที่ใหญ่ที่สุดในบ้านหลังใหญ่ใจกลางเมืองของพวกเขา

        แต่ระหว่างที่ มารตีเดินตามสองหนุ่มไปยังไม่ทันที่ร่างงามของมารตีจะได้เข้าประตูห้อง ก็มีคนรับใช้สามคนเดินสวนมาพอดีทั้งสามมองมารตีอย่างตะลึงลานโดยเฉพาะคำหมานคนสวนวัยกลางคน

        “โอ๊ะ คุณมารตี...เอ่อ...” เขาทำเสียงอึกอักในลำคอจ้องมองเรือนร่างด้านหน้าของหญิงสาวที่ไม่มีสิ่งปกปิดตาไม่กระพริบ

        มารตี เงยหน้าขึ้นมอง ยิ้มน้อยๆ ไม่เอ่ยว่าอะไรก่อนร่างเย้ายวนจะผลุบหายเข้าห้อง ที่ประตูเปิดค้างไว้

        “เมื่อกี้ คุณมารตี ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าใช่ไหม...ข้าตาลายไปหรือป่าวหว่า...”เขาใช้หลังมือขยี้ตาไปมาไม่หยุดด้วยความตื่นเต้น

        “น้าไม่ได้ ตาลายหรอกจ้ะ...คุณมารตี ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าจริงๆคุณผู้ชายด้วย...ตั้งแต่ตอนกินข้าวแล้วล่ะ” นุชพูดเอ่ยเสียงเบาราวกับกลัวใครจะได้ยินในขณะที่ใบหน้าแดงก่ำ

        “ตอนอยู่ที่โต๊ะอาหารฉันเห็น...เอ่อ คุณมารตีนั่งบนตักคุณวรเมธด้วย”

        “นั่งแบบไม่ใส่เสื้อผ้าเหรอ...”คนถามกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจ้องหน้าคาดคั้นรอคำตอบ

        “อื่อ คุณวรเมธก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าด้วยเหมือนกัน...”สาวรับใช้คนเดิมเอ่ยเสียงเบา หน้ายังแดงก่ำไม่หาย

        พรลดาสาวใช้อีกคน ตบไหล่เธอไปมา ก่อนเอ่ยเสียงดุ“นี่หล่อนเรื่องของเจ้านาย เอามาพูดมั่วซั่วได้ยังไงยังไม่รีบตามเข้าไปดูแลในห้องอีกเหรอ...”

        สิ้นเสียงพรลดาก็ฉุดลากคนที่พูดมากให้ตามเธอเข้าห้องที่ประตูยังเปิดค้างไว้เดินตามหลังเจ้านายทั้งสามคนไปอย่างรีบเร่ง ประตูบานสไลด์กระจกเปิดออกเผยให้เห็นห้องน้ำที่กว้างขวางจนแทบจะเป็นสปอร์ตคลับขนาดย่อมพื้นปูหินแกรนิตสีเทาอ่อนผิวสัมผัสเรียบเนียน รอบผนังกรุกระเบื้องโมเสกโทนขาวเทาเสียงน้ำกระทบโมเสกเบาๆ ให้ความรู้สึกผ่อนคลาย ปลายห้องเป็นฝักบัวคู่ติดผนัง หัวฝักบัวแบบฝังเพดานและมือถือให้สลับใช้มีทั้งน้ำเย็นและน้ำน้ำร้อน

        ฝั่งตรงข้ามฝักบัวคืออ่างน้ำวนขนาดใหญ่พอให้นั่งได้ถึงห้าคนไฟสลัวใต้ผิวน้ำทำให้บรรยากาศโรแมนติกเหมือนห้องสปาส่วนตัวพรมกันลื่นสีขาวตัดกับหินอ่อน และมีผ้าเช็ดตัวขนาดใหญ่สีขาวสะอาดวางซ้อนกันเป็นชั้นนับสิบผืน

        ปพนต์พาร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ เดินเข้าไปในโซนฝักบัวก่อนเหลือบตามองเพดานสูงอย่างภาคภูมิใจ แล้วหันมายื่นมือให้ภรรยาสาว “อาบพร้อมกับพี่ไหมจ๊ะคนสวย?” น้ำเสียงเขานุ่มลึก ยังอวลไปด้วยความเอ็นดู

        มารตี ขยับตัว พลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะหันมายิ้มให้วรเมธที่ทั้งร่างไม่มีอะไรปกปิดเธอจ้องมองสิ่งที่ตั้งชูชันกลางลำตัวเขาอย่างคาดหวัง ขณะทำท่าทางบุ่ยใบ้ไปที่ตรงนั้น “ระวังหน่อยนะ น้ำฝักบัวแรงมาก”เธอกระซิบเขินอาย

        วรเมธหัวเราะเบาๆ แล้วเดินเข้ามาจับแขนมารตี “งั้นช่วยจับมันไว้ได้ไหมครับจะได้ไม่ต้องกลัวอะไร”

        ปพนต์เปิดน้ำจากหัวฝักบัวด้านซ้าย ไอน้ำและละอองน้ำโปรยลงมาราวกับสายฝนทั้งสามก้าวเข้าไปใต้ฝักบัวคู่ น้ำไหลลื่นไปตามร่างเปลือยทั้งสามลงไปนองพื้น

        ปพนต์ใช้ฝักบัวมือถือฉีดน้ำกระเซ็นไปที่ทรวงอกเปล่าเปลือยของมารตีเบาๆ“ร้อนไหมจ๊ะคนดี?”

        มารตีสะดุ้ง ไม่ใช่เพราะแรงของน้ำ แต่เพราะสายตาเขาที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและแรงปรารถนา“อื้อ…ร้อนค่ะ...ร้อนจากข้างใน”

        “อ้ะ...หันไปทาง มารตีสิ!” ปพนต์จับส่วนแข็งขืนกลางลำตัวของวรเมธที่ถูไถอยู่ที่สีข้างเขาไปชิดด้านหลังสะโพกของมารตีด้วยเสียงสั่นๆ

        ขณะที่ทั้งสามกำลังหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานและเร่าร้อนภายใต้สายน้ำเสียงเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยของก็บ้านดังขึ้นพร้อมไฟฉุกเฉินสว่างวาบ ขณะที่ไฟทั้งบ้านดับลงพร้อมกันแสงหรี่จากหลอด LED ใต้เคาน์เตอร์ส่องแค่พอให้เห็นโครงร่างฝักบัวมือถือยังส่งละอองน้ำให้ความชุ่มฉ่ำ มารตีชะงัก ก่อนเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นคลุมอกตัวเอง

        “ไฟดับอีกแล้ว!” เธอครางเบาๆ

        ปพนต์วางฝักบัวมือถือที่ปิดน้ำแล้ว ก่อนจะโอบเธอไว้กลางอ้อมแขนเป่าลมหายใจอุ่นรินที่ซอกคอ “ไม่ต้องกลัวจ้ะ ไฟฟ้าอาจดับ แต่ไฟในหัวใจเรายังติดอยู่”

        วรเมธก้าวเข้ามาใกล้ วางมือบนไหล่ปพนต์อีกข้าง แล้วดึงร่างเปลือยของมารตีเข้ามาแนบกับอกเขามืออีกข้างประคองไหล่ปพนต์อย่างทะนุถนอม ใต้ความมืดมิด ฝักบัวคู่กลายเป็นหีบสมบัติที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นพวกเขาไม่ต้องล้างตัวให้สะอาดเสร็จทั้งหมดทันทีแต่กลับเลือกที่จะปลดเปลื้องสิ่งที่กั้นหัวใจให้หลุดออกจนหมด หลังเสียงหัวเราะและเสียงลมหายใจจางๆ ฝักบัวคู่ยังส่งน้ำแรงให้รดกายทั้งสามอย่างไม่ขาดสาย

        ไม่นานไฟฟ้าก็สว่างพรึบขึ้น ทั้งหมดตัดสินใจร่วมกันว่าจะไปนั่งแช่อ่างน้ำวนขนาดใหญ่ที่มุมห้องเพื่อจบพิธีอาบน้ำแรกแห่งชีวิตใหม่

        มารตีค่อยๆ วางฝักบัวมือถือไว้ในฐาน แล้วถอนหายใจ “ไปกันเถอะ” ปพนต์อุ้มร่างเพรียวบางของเธอไว้ในวงแขนพลางเดินนำไปวรเมธเดินตามมาข้างหลังทั้งตัวที่เปียกปอน

        พรลดากับนุช ที่เตรียมน้ำและส่วนผสมอยู่ริมอ่างหน้าแดงก่ำจนถึงใบหูเมื่อมองเห็นสิ่งที่แกว่งไหวไปมาตรงหน้าขาของคุณผู้ชายทั้งสอง

        “พะ พวกเราขอตัวก่อนนะคะ”พรลดากลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนพูดด้วยเสียงสั่นๆ แล้วชวนนุช ถอยออกทันที

        ในอ่างน้ำวนมีที่นั่งรูปทรงโค้ง พื้นลื่นไหลเล็กน้อยจากน้ำที่กระเซ็นออกมาปพนต์ว่างร่างนุ่มลื่นเปล่าเปลือยของสาวสวยในอ้อมแขนลงไป ก่อนจะก้าวตามไปช้าๆ มารตีนั่งตรงกลางปพนต์อยู่ฝั่งซ้าย วรเมธนั่งฝั่งขวา