พวกคุณรู้มั้ยว่าเล็บที่สวยมีหน้าตายังไง สำหรับฉันแล้วเล็บที่สวยต้องเป็เล็บที่มีสีออกชมพูจาง ๆ จากสีผิวของเนื้อข้างใต้เล็บมีพื้นผิวที่เรียบิัรอบเล็บมีความแข็งแรงไม่ถอยร่นและเล็บมีความหนาไม่มากไปและไม่น้อยจนเกินไปเล็บที่มีสีออกชมพูจาง ๆ จากสีผิวของเนื้อข้างใต้เล็บมีพื้นผิวที่เรียบิัรอบเล็บมีความแข็งแรงไม่ถอยร่นและเล็บมีความหนาไม่มากไปและไม่น้อยจนเกินไป ใช่แล้วเล็บที่มีสุขภาพดี และไร้การปรุงแต่งจากเครื่องสำอางนี้แหละคือเล็บที่ดีที่สุดในโลก ตัวฉันนั้นหลงไหลในเล็บ เพราะอะไรนะเหรอ อาจเป็เพราะตัวฉะนเป็โรคประหลาดที่เล็บของตัวเองนั้นจะยาวเร็วอย่างผิดปกติ โดยในหนึ่งวันสามารถยาวได้ประมาณ 4 – 5 ซ.ม. สำหรับฉันแล้วมันเป็เล็บที่น่าขยะแขยง เล็บที่ดีต้องได้จากเติบโตอย่างช้าๆ สิ แต่นี้บ้าบออะไร เพียงแค่แปปเดียวก็ยาวแล้ว โคตรเกลียดไอ้โรคบ้านี้เลย ไม่งั้นฉันควรมีเล็บสวยๆ ที่ได้จากความพยามที่ค่อยๆ ยาวขึ้นมาช้าๆ แล้ว
และถ้ามีเล็บสวยๆ ไม่ได้ ก็หาเอาจากคนอื่นสิ แม้บางครั้งจะพยามอดกลั้นแล้วก็เถอะ แต่พอนึกว่าอาจไม่ได้เจอเล็บแสนงดงามอันนั้นก็เผลอเข้าไปฆ่าแล้วดึงเล็บมาสะสมทุกที
และในวันนี้เองก็กลายวันซวยของฉัน เพราะความไม่หักห้ามใจ
ใน่เวลากลางคืนที่มืดมิด ฉันได้เดินเลาะไปตามป่าเพื่อไปยังจุดที่ฉันได้เก็บซ่อนเล็บที่ได้จากการฆ่า เอามารวบรวมไว้ โดยปกติตัวฉันมักจะมาที่นี้เพื่อใช้เล็บเหล่านี้ช่วยตัวเองเป็ประจำ เพราะสำหรับฉันเล็บพวกนี้ทำให้ฉันฟินกว่าแท่งเนื้อของพวกผู้ชายตั้งเยอะ
และในระหว่างที่ฉันกำลังเดินอยู่ ก็เห็นรถม้าคันหนึ่งจอดอยู่ รอบๆ มีทหารประมาณ 10 – 20 คน ทุกคนาเ็ ยกเว้นทหารที่ดูแล้วน่าจะเป็หัวหน้าทหารพวกนี้
จากร่องรอยของาแคาดว่าน่าจะเกิดจากการโจมตีของสัตว์ป่า
ดูท่าทาง การเลี่ยงที่จะเจอกับคนพวกนี้น่าจะดีกว่า เพราะดูท่าทางน่าจะเป็รถม้าของคนใหญ่คนโต
“เอ่อ แผลเป็ยังไงบ้างคะ เจ็บมากรึเปล่า”
ในตอนที่กำลังจะเดินเลี่ยงกลุ่มคนเหล่านี้ไป ก็มีเสียงหวานๆ ของหญิงสาวดังขึ้น มันดึงความสนใจของฉันจนฉันต้องหันกลับไปมอง
และสิ่งที่ฉันเห็นคือใบหน้าที่งดงามของหญิงสาวที่ชายใดเห็นคงต้องตกหลุมรักเป็แน่ ซึ่งฉันเองก็เช่นกัน แต่สิ่งที่ทำฉันตกหลุมรักเธอคือเล็บที่งดงามของเธอต่างหาก
เล็บของเธอนั้นสวยจนกล้าพูดได้ว่าติดTop 10 เล็บที่สวยที่สุดของฉันเลยทีเดียว และนั้นทำให็ฉันตัดสินใจในทันที ว่าเล็บของเธอต้องเป็ของสะสมสุดล้ำค่าฉัน
ฉันนั้นจึงเริ่มเปลี่ยนชุดของตัวเอง โดยปกติฉันจะเอาชุดที้เอาไว้ปกปิดตัวตนของตัวเองพกมาด้วยเสมอ โดยชุดของฉันนั้นมีสีดำสนิททั้งชุด โดยมีฮู้ดใช้ปกปิดส่วนที่เป็ทรงผม มีหน้ากากไว้ปิดบังหน้าตา ชุดของฉันค่อนข้างหลวม เพราะถ้าแน่นเกินไปอาจเป็การเผยสัดส่วนจนดูออกว่าเพศสภาพของฉันเป็ยังไง และยังทำให้ฉันสามารถเก็บอาวุธได้หลากหลายขึ้น นอกจากนี้ฉันยังมียาสูตรพิเศษที่ทำให้เสียงแหบจนเหมือนผู้ชาย โดยจะออกฤทธ์ ประมาณ 1 – 2 ชั่วโมง และแก้ผลจากยานี้ได้ง่ายๆ คือการดื่มน้ำประมาณ 1 – 2 แก้ว
ฉันซึ่งเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ค่อยเดินออกมาจากที่ซ่อน
“ฮืม นั้นแกเป็ใครนะ”
เมื่อฉันโผล่ออกมา ทหารนายหนึ่งก็หันมาเห็นฉันพอดี ฉันจึงหยิบมีดที่ซ่อนอยู่ขึ้นมาแล้วปาใส่คอของทหารนายนั้นทันที
ฉึก!
“อ๊อก”
“เฮ้ย นี้แกทำอะไร อั้ก”
ทหารคนอื่นๆ ที่เห็นฉันปามีดใส่ก็เริ่มหยิบอาวุธ แต่ฉันไม่ได้สนว่ามีทหารกี่คน เพราะกำลังมีสมาธิกับการปามีด โดยฉันปาใส่คนที่ดูอ่อนแอจากการาเ็ก่อน แล้วค่อยปาใส่ทหารที่พร้อมสู้ โดยเน้นปาใส่ข้อมือและข้อเท้าเพื่อเวลาที้กวัดแกว่งอาวุธกับเคลื่อนไหว ทหารพวกนี้จะได้ทำได้ไม่สะดวก
เมิ่อฉันเห็นว่าตัดกำลังไปได้ระดับหนึ่ง ฉันจึงหยุดปามีด และหยิบมีดอีกอันขึ้นมา ซึ่งมันเป็มีดคมพอที่จะตัดหัวคนได้โดยแทบไม่ต้องออกแรง
“แกเป็ใคร โจมตีพวกเราด้วยเหตุผลอะไร”
หัวหน้าทหารถามขึ้น แต่มันไม่มีความจำเป็ต้องมานั่งบอกคนที่กำลังจะฆ่ากัน
ฉันเข้าสู้กับพวกทหารทันที การกำจัดทหารระดับล่าง มันไม่ใช่เื่ยากเย็นสำหรับฉัน แต่ที่ฉันกังวลคือหัวหน้าของทหารพวกนี้
โดยทหารทุกนายนั้นมีร่องรอยาแจากสัตว์ แต่หมอนี้ไม่มีเลย ทั้งาแหรือรอยขีดข่วน ถ้าไม่มีฝีมือ ก็เป็พวกขี้ขลาดที่หลบหลังลูกน้อง ก็ขอภาวะนาให้เป็อย่างหลังแล้วกัน
และหลังจากนั้นประมาณ 5 นาที ฉันก็สามารถกำจัดลูกกระจ๊อกได้หมดไม่มีเหลือ
“แกนะแก บังอาจมาฆ่าลูกน้องของฉัน ฉันไม่เอาไว้แน่”
ฉันเงียบใส่ ซึ่งดูเหมือนว่าการกระทำแบบนี้จะทำให้หัวหน้าทหารปรี๊ดแตก และพุ่งเข้าใส่ฉัน
การปะทะของเราเริ่มขึ้น ฝีมือดาบของหัวหน้าทหารนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่ฉันคาดไว้ ทุกการโจมตีหนักหน่วงและรวดเร็ว ทำให้ฉันป้องกันได้ลำบาก
ตอบตามตรงว่าหมอนี้เก่งกว่าที่คิดไว้มากแถมยังมีทักษะดาบที่ยอดเยี่ยม คงเรียกได้ว่าเข้าขั้นปรมาจารย์
การรุกของหมอนนี้ยังคงดำเนินต่อไป แค่ปัดการโจมตีของหมอนี้ก็ยากแล้ว แต่ฉันต้องสู้โดยไร้าแ เพราะหากทำให้เกิดบากแผลอาจทำให้สาวมาถึงตัวจริงของฉันได้
“หน่อยหนังเหนียวนักนะ ถ้าเจอแบบนี้ละเป็ไง”
แล้วจากนั้นหมอนี้ก็เริ่มตั้งท่าแปลกๆ โดยหันปลายดาบเข้ามาแล้วพุ่งเข้าอย่างช้าๆ
ฉันซึ่งเริ่มรู้สึกไม่ดีจึงเดินถอยหลังให้พ้น แต่ในขณะที่ถอยหลังนั้น
ฉึก!
“ไอ้ปีศาจ ฉันไม่ยอมให้แกรอดไปได้หรอก แกต้องโดนคุณWetจัดการที่นี้แหละ”
ในตอนนั้นเองก็มีทหารนายหนึ่งที่ฉันน่าจะฆ่าไปแล้ว เอาดาบมาแทงขาฉัน แม้ไม่ใช่แผลที้ลึกมากเพราะทหารคนนี้อยู่ในสภาพร่อแร่อีกเดี๋ยวก็คงตายไปเอง แต่แผลที่ทหารนี้ทำก็พอจะทำให้ฉันเสียหลัก แต่ก็ยังไม่
ในตอนนั้นเอง หัวหน้าทหารที่กำลังพุ่งตัวเข้าอย่างช้าๆ ฉันไม่เข้าว่าทำไมหมอนี้ถึงได้พุ่งตัวเข้ามาหาฉันด้วยความช้าที่ยังกะหอยทาก แต่ดันให้ความรู้สึกที่อันตรายมหาศาล
ฉึก!
ในตอนที่ฉันกำลังสนใจหัวหน้าทหารนั้น เ้าทหารที่เอาดาบแทงลึกขึ้นจนเข่าฉันทรุด
ฟุบ!
ในตอนที่ตัวของฉันทรุดนั้นเอง ก็มีบางอย่างพุ่งผ่านใบหน้าฉันไป ซึ่งพอมองไป ฉันก็เจอกับเหล็กแท่งบางๆ ไม่สิ นี้มันดาบและดาบนี้มันดาบของไอ้หัวหน้าทหารนี้หว่า
ได้ยังไงเมื่อกี้ยังช้าเป็เต่า แต่นี้เข้ามาใกล้ฉันได้ในเสี้ยววินาที ทำได้ยังไง ระยะที่หมอนี้อยู่ก็น่าจะ
“อะไรเนี่ย ฉันคนนี้เนี่ยนะพลาด”
ดูเหมือนว่าตัวฉันจะโชคดีที่ทรุดลงมา ไม่งั้นอาจโดนแทงตายไปั้แ่เมื่อกี้แล้ว
“ดูเหมือนเทพธิดาแห่งชัยชนะเข้าข้างฉันนะ ตายซะเถอะ”
ฉันแทงมีดใส่หัวหน้าทหาร แต่หมอนี้ก็ยังไหวตั้งตัวทันและะโถอยหลัง ซึ่งไม่น่าเป็ไปได้ ใกล้ขนาดนี้ยังหลบได้อีก
“เทพธิดาแห่งชัยชนะเข้าข้างแกเรอะ อย่าพึ่งพูดอะไรที่มันยังไม่เกิดสิวะ”
ไอ้หมอนี้มีอะไรแปลกๆ อยู่ดีก็เร็วขึ้นแบบผิดหูตา มันต้องทำอะไรสักอย่างแน่ๆ
การไขปริศนานั้นอาจจะเป็กุญแจเดียวที่ทกให้ฉันชนะ ไม่สิฉันยังมีของที่ใช้จัดการมันได้ แต่ถึงอย่างงั้นก็ต้องใช้เวลา
“เอาละไอ้เวร ที่แกมาโจมตีพวกเราคงมีเป้าหมายเป็องค์หญิงสินะ แก้าอะไรจากองค์หญิง มีใครจ้างแกมาเหรอ”
“เล็บ”
“หือ เมื่อแกพูดว่าอะไร”
“เล็บไงละ ฉันอยากได้เล็บของยัยนั้น เพราะมันสวยจนอดใจไม่ไหว แต่เมื่อกี้แกพูดว่าองค์หญิง ดูเหมือนฉันจะเลือกเหยื่อที่ตึงมือกว่าที่คิด”
“เล็บเหรอ อย่ามาตอแหล เพื่อแค่นั้นแกถึงกับเข้ามาโจมตีองค์หญิง ถ้าเป็อย่างที่แกว่าจริงก็โง่บรมแล้ว”
“เออฉันมันโง่ แต่ว่าที่ฉันทำก็เพื่อสนองกิเลสของฉันเท่านั้นแหละ”
“เออ ช่างแม่งเหอะ จะมีจุดประสงค์อะไรก็เื่ของแก แต่แกมาทำร้ายองค์หญิง นั้นก็มากพอแล้ว”
แล้วหัวหน้าทหารก็พุ่งเข้ามาหาฉันด้วยความเร็วสูง
“ไอ้โง่เอ้ย แกคิดว่าฉันคุยกับแกทำไมทั้งๆ ที่ก่อนหน้าฉันไม่พูดอะไรกับแกเลย ก็เพื่อถ่วงเวลาไงละ”
ปัง!
เสียงหนึ่งดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า มันคืออาวุธลับของฉัน ‘ปืน’ ยังไงละ
ฉันไม่ค่อยอยากจะใช้มันเท่าไหร่ เพราะมันเสียงดังเกินไป และยังใส่ะุลำบาก ถ้าจำไม่ผิดจะชื่อ ‘Wheellock’ ละมั้งนะ
ซึ่งหลังจากที่ฉันยิงปืนใส่หัวหน้าทหาร หมอนี้ก็ลงไปนอนกองกับพื้นทันที เท่านี้ กขค. ก็หายไปซะที
งั้นที่เหลือก็แค่หาตัวขององค์หญิงนั้นสินะ ว่าแต่พอฉันมาที่นี้หลังจากเปลี่ยนชุดก็ไม่เห็นแล้ว หนีไปแล้วเรอะ
ฉันลองดูทั้งในรถม้าและรอบๆ ซึ่งก็ไม่พบใครเลย แสดงว่าหนีไปแล้วจริงๆ สินะ งั้นทางหนีที่น่าจะไปก็คงเป็ในป่าสินะ
ฉันเริ่มออกสำรวจในป่าโดยหาร่องรอยว่าองค์หญิงเดินไปทางไหน ก่อนที่ฉันจะพบรอยเท้าซึ่งดูเหมือนจะพึ่งเกิดใหม่ๆ ซึ่งน่าจะเป็ขององค์หญิง
ฉันจึงค่อยเดินตามไปแล้วในที่สุดฉันก็พบกับองค์หญิงจนได้ ซึ่งตอนแรกก็คิดว่าจะเข้าไปจัดการเลย แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ง่ายขนาดนั้นเพราะข้างตัวเธอมีเมดสาวซึ่งแม้ภายนอกจะไม่มีอะไร แต่ฉันพอจะดูออกว่าเมดคนนี้ฝึกการศิลปะการต่อสู้ และมีการแอบพกอาวุธ ถึงจะไม่ได้ดูเก่งเท่าหัวหน้าทหารเมื่อกี้ แต่เมดคนนี้อาจจะมีหน้าที่ถ่วงเวลา เพราะถ้าหัวหน้าทหารแพ้ ก็คงเป็ไปไม่ได้ที่เมดคนนี้จะชนะ งั้นเมดคนนี้ก็คงมีไว้เพื่อถ่วงเวลา
ถ้าเป็แบบนั้นจริงก็คงเสียเวลาน่าดู และฉันคิดว่าตัวเองไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น คงต้องล่อให้เขามาใกล้แล้วปิดฉากในทีเดียว
ถ้างั้นคงต้องปลอมเสียงสักหน่อย ซึ่งฉันก็คงจะใช้เสียงของหัวหน้าทหารนั้นแล้วกัน
“อาาาา ฮัลโหล 123”
ฉันลองเทสเสียงขึ้นมาเบาๆ เพื่อจะได้ตรงกับเสียงของหมอนั้น
จริงๆ ฉันไม่ถนัดเื่เลียนเสียงผู้ชาย แต่ยาที่ทำให้ฉันเสียงแหบนี้ค่อนข้างช่วยในการเลียนเสียงผู้ชายได้มากเลยที่เดียว
“องค์หญิงครับ ตอนนี้อยู่ไหนครับ ตอนนี้ผมจัดการเ้านั้นได้แล้วนะครับ”
ฉันเลียนเสียงแล้วะโออกไป ก่อนปีนขึ้นต้นไม้เพื่อซ่อนตัว
“เมื่อกี้เหมือนฉันจะได้ยินเสียงของคุณWetมาจากทางนี้นะคะ”
ตอนนี้องค์หญิงกับเมดที่ได้ยินเสียงฉันก็ค่อยเดินเข้ามาหาต้นไม้ที่ฉันปืนอยู่ โดยมีเมดเดินนำหน้ามา
“แปลกจัง ฉันว่าได้ยินเสียงคุณWetนี่นา วนิลาเธอก็ได้ยินใช่มั้ย”
“ค่ะ ดิฉันได้ยิน แต่ว่าเราอาจจะหูฝาดก็ได้นะคะ”
เมดสาวพยามหาต้นตอของเสียง แต่ก็ไม่พบ และฉันก็ใช้จังหวะนั้นลงมาจาต้นไม้ที่ด้านหลังขององค์หญิงแล้วเซอร์ไพรส์พวกเธอโดยเข้าไปเอามือปิดปากขององค์หญิง แล้วพูดขึ้นมาว่า
“Surprise Mother -ucker”
แล้วฉันก็ปามีดไปปักที่กลางอกของเมดในตอนที่เธอหันมาพอดี ซึ่งฉันปาให้โดนหัวใจทำให้เธอตายทันที
“วนิลา ไม่นะ”
องค์หญิงเริ่มสะบัดตัวเพื่อให้หลุดจากการควบคุม
“เวรเอ้ย อย่าดิ้นเซ่”
“วนิลา แข็งใจไว้ฉันจะไม่ยอมให้เธอตายแน่”
“โว้ยยย บอกให้หยุดดิ้นไง”
แล้วฉันก็ต่อยไปที่ปากขององค์หญิงไปหนึ่งที ทำให้องค์หญิงลงไปกอง ก่อนที่ฉันจะเอาเท้ากระทืบไปที่เข่าองค์หญิงจนมันหัก เพื่อไม่ให้เธอหนี
“กรี๊ดดดดด”
เธอกรีดร้องอีกครั้ง ซึ่งทำให้ฉันเริ่มหัวเสียกับเสียงอันน่ารำคาญของเธอ ฉันจึงหยิบก้อนหินแถวนั้นจากนั้นแล้วเอามากระแทกปากองค์หญิง
“หยุดแหกปากน่ารำคาญซะทีสิฟะ”
ปั้ก! ๆๆๆ
ฉันทุบไปเลื่อยจนเธอสลบก่อนที่ฉันจะมองสภาพหน้าตาอันน่าอนาถขององค์หญิงที่โดนฉันซัดจนเละ ก่อนจะเริ่มตรวจดูเล็บเท้าและเล็บมือ
“เฮ้อ โชคดีจริงที่เล็บสวยๆ พวกนี้ไม่เลอะขี้ฝุ่นขี้ดิน”
ฉันเอามือลูบที่เล็บเหล่านี้อย่างอ่อนโยน ก่อนจะเริ่มเลียที่เล็บพวกนี้จนที่มือขององค์ชุ่มด้วยน้ำลายของฉัน
ฉันชอบการเลียเล็บ เพราะมันจะช่วยกระตุ้นอารมณ์ฉันได้เป็อย่างดี แต่ฉันก็ยังมีสิ่งที่ชอบมากกว่านั้นคือการเลาะเล็บออกมากจากนิ้ว แค่คิดภาพเล็บที่ค่อยๆ ถูกเลาะออกมาจากนิ้วมันก็ทำให้ฉันน้ำเดินแล้ว
ไม่รอช้า ฉันเริ่มใช้มีดเลาะเล็บขององค์หญิง ทุกครั้งที่ฉันออกแรงกดมีดให้ลงไป ก็ยิ่งทำให้ให็ฉันเกิดอารมณ์
และเมื่อเล็บชิ้นแรกหลุดออก ฉันก็รีบเอาเล็บนั้นมาเลียทำความสะอาดแบบทุกซอกทุกมุมของเล็บ ก่อนค่อยๆ ล้มตัวลงกับพื้น
ฉันตอนนี้เกิดอารมณ์จนไม่มีกะจิตกะใจไปทำอย่างอื่นแล้ว
“อร๊างงงง ไม่นึกเลยว่าเล็บนี้จะทำให้ฉันมีอารมณ์ขนาดนนี้นะเนี่ย งั้นคงทำตรงนี้เลยสินะ”
แล้วฉันก็จัดการถอดกางเกง ก่อนสำเร็จความใคร่ตรงนั้นเลย โดยฉันก็อมและเลียเล็บขององค์หญิงไปด้วย
ซึ่งฉันก็ทำไปอย่างเพลิดเพลินโดยไม่รู้ถึงหายนะที่กำลังมาเยือน