หลายพันปีผ่านไป...
คำทำนายที่เคยเป็ความหวังก็ กลายเป็เพียงเื่เล่าที่ไม่มีใครให้ความสำคัญอีกต่อไป
แต่ในคืนหนึ่ง...
คืนที่ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยแสงสีทอง
ดวงจันทร์สีทองเต็มดวงได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง หลังจากหายไปนานนับหมื่นปี
ณ สำนักัแดง หนึ่งในสี่สำนักใหญ่ที่ยังคงยืนหยัดมาจนถึงปัจจุบัน
เสียงร้องของเด็กทารกดังขึ้นท่ามกลางค่ำคืนอันเงียบสงบ
"ขอแสดงความยินดีด้วยขอรับ ท่านประมุข..."
"ท่านได้ให้กำเนิดบุตรชายแล้ว"
หญิงสาวผู้หนึ่งมองเด็กน้อยในอ้อมแขนด้วยสายตาอ่อนโยน
นางคือ...
หลินหลิน
ประมุขหญิงแห่งสำนักัแดงคนปัจจุบัน
ในคืนที่ดวงจันทร์สีทองปรากฏขึ้นอย่างผิดปกติ
เด็กคนนี้ได้ถือกำเนิดขึ้น
นามของเขาคือ...
ไต้หลัวเฟิง
นายน้อยแห่งสำนักัแดง
ไม่มีใครรู้ว่าเด็กคนนี้จะเป็เพียงทายาทธรรมดา...
หรือเป็หนึ่งในผู้ที่คำทำนายกล่าวถึง
เวลาผ่านไป...
สี่ปีต่อมา
ไต้หลัวเฟิงเติบโตขึ้นภายในสำนักัแดงอย่างสงบสุข
แต่โชคชะตาไม่ได้ปล่อยให้ชีวิตของเขาดำเนินไปเช่นนั้นตลอดไป
ในเวลานั้น หลินหลินและสามีของนาง
โอแวน
ประมุขแห่งเหล่าอัศวินทมิฬ
ได้ออกเดินทางไปยังทวีปจันทร์ทาสีคราม
แต่ระหว่างทาง...
ท้องฟ้ากลับถูกปกคลุมด้วยกลิ่นอายแห่งความมืด
เสียงคำรามดังก้องไปทั่วผืนป่า
มารปีศาจเสาหลักตนที่ 8
วัวอสูรพันหน้า
ปรากฏตัวขึ้น
"มนุษย์... ในที่สุดข้าก็พบสิ่งที่ตามหา"
การโจมตีของมันทำให้รถเดินทางถูกทำลาย
การต่อสู้เริ่มขึ้นทันที
โอแวนเข้าปะทะกับวัวอสูรพันหน้าอย่างไม่หวั่นเกรง
แต่ในขณะเดียวกัน...
เหล่าข้ารับใช้อสูรกลับลอบเข้าโจมตี
และฉวยโอกาสพาตัวเด็กน้อยไต้หลัวเฟิงไป
หลินหลินที่เพิ่งให้กำเนิดบุตรคนที่สามได้ไม่นาน ร่างกายยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่
นางทำได้เพียงมองลูกชายของตนถูกพรากไปต่อหน้า
"เฟิงเอ๋อร์!"
เสียงเรียกของมารดาดังก้องไปทั่วสนามรบ
โอแวนโกรธแค้นจนพลังทั้งหมดปะทุออกมา
เขาเข้าต่อสู้กับวัวอสูรพันหน้าอย่างไม่คิดชีวิต
แต่สุดท้าย...
ร่างของเขากลับหายไปพร้อมกับวัวอสูรพันหน้า
และในคืนนั้น...
เด็กแห่งคำทำนาย
ไต้หลัวเฟิง
ได้หายสาบสูญไปจากโลกมนุษย์