ตอนที่ 14 คุณแม่ ผมมาแล้ว
ลู่โจวสบตากับผานม่อ จากนั้นเปิดประตูขานรับ “ได้ ผมรู้แล้ว อีกสักครู่ผมจะไป”
ผานสื่อถาม “คุณนายที่เขาพูดถึงคือแม่ของพันตรีลี่ใช่ไหม”
ลู่โจวตอบ “น่าจะเป็เธอ”
“คุณชาย วันก่อนคุณหนูนั่นเพิ่งพูดว่าคุณนายลี่มีคนที่จะมาเป็สะใภ้ในใจตั้งนานแล้ว ถึงไม่ชอบใจที่นายจะมาเป็สะใภ้ของตระกูล ตอนนี้เธอเชิญนายไปดื่มชาต้องไม่ใช่เื่ดีแน่” ผานม่อรีบหยิบโจ๊กที่อีกฝ่ายกินค้างไว้ขึ้นมาป้อนลู่โจว “คุณชายกินอะไรสักนิดก่อนค่อยไป ฉันกลัวว่าเธอจะจงใจกลั่นแกล้งไม่ให้นายกินอะไรจนต้องทนหิวตลอด่เช้า เดิมทีนายก็สุขภาพไม่ดีอยู่แล้ว จะปล่อยให้หิวไม่ได้”
ลู่โจวกินโจ๊กพลางเอ่ย “พวกนายวางใจเถอะ ถึงคุณนายลี่จะไม่ชอบฉันขนาดไหนก็ต้องคำนึงถึงฐานะของเธอ ไม่มีทางทำเื่ที่เสื่อมเสียชื่อเสียงของตระกูลหรอก”
ผานสื่อเดินไปหยิบเสื้อคลุมที่หน้าประตูมาสวมให้เขา
“พวกนายค่อยๆ กินเถอะ ฉันไปก่อน” ลู่โจวเดินไปที่ลานบ้าน มองต้นอ่อนที่เพิ่งงอกพลางคิดเงียบๆ ว่าเมล็ดพันธุ์ธรรมดาทั่วไปต้องรอสองสามวันถึงจะแตกหน่อ แต่เมล็ดพันธุ์ที่งอกภายในคืนเดียวนั้นออกจะผิดปกติเกินไปหน่อยจริงๆ
เขาอดนึกถึงคำพูดเมื่อวานของชายชราไม่ได้ หรือว่าจะเป็อย่างที่ชายชราพูดจริงๆ ว่านี่คือดินพุทธ
ลู่โจวคิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าเหลวไหลสิ้นดี บนโลกใบนี้จะมีผีสางเทวดาได้อย่างไร
หลังจากลู่โจวออกไป ผานม่อก็ถูมือทั้งสองข้างไปมา “พี่ นายรู้สึกไหมว่าอุณหภูมิมันเย็นลง”
ผานสื่อตอบ “อุณหภูมิลดลงไปมาก”
“ฮีตเตอร์มีปัญหาหรือเปล่า พวกเราไปดูหน่อยดีไหม”
ผานสื่อพึมพำ “พวกเราซ่อมฮีตเตอร์ไม่เป็สักหน่อย ดูไปก็ไม่มีประโยชน์ อีกอย่างที่นี่เป็บ้านของพันตรีลี่ ในเมื่อคุณชายไม่อยู่ พวกเราก็ไม่สะดวกอยู่ที่นี่หรอก กลับบ้านพักของตัวเองดีกว่า ค่อยให้คนอื่นมาดูก็แล้วกัน”
“ได้”
ทั้งสองคนจัดการเก็บอาหารบนโต๊ะให้เรียบร้อย
เมื่อออกจากบ้านหยางเหมิน ก็คล้ายได้ยินเสียงหัวเราะแปลกๆ ดังมาจากในบ้าน พอทั้งสองหันกลับไปดูก็ไม่เจอใคร จึงถือกล่องเก็บความร้อนกลับเรือนข้าง
หลานรั่วหร่านแม่ของลี่หนานเสวียนพักอยู่ที่เรือนเล็กถิงหว่าน ซึ่งอยู่ถัดจากบ้านหยางเหมินโดยมีลานบ้านใหญ่สองแห่งคั่นกลาง
พ่อบ้านรายงานอยู่หน้าประตูห้องโถง เมื่อได้รับอนุญาตจึงผลักประตูเชิญลู่โจวเข้าไป
ทันทีที่ลู่โจวเข้าไปห้องโถง ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังกังวานราวกับกระดิ่งเงินของหญิงสาวคนหนึ่ง
“คุณป้าหลาน หนูเอาเครื่องสำอางบำรุงผิวที่บริษัทแม่ของหนูคิดค้นใหม่มาให้ ประสิทธิภาพดีมาก ่นี้หนูกับแม่ใช้บ่อยๆ ดูผิวของหนูสิ รู้สึกว่าเรียบเนียนขึ้นกว่าเมื่อก่อนใช่ไหมคะ”
ลู่โจวมองไปตามเสียง ข้างๆ หลานรั่วหร่านมีหญิงสาวบุคลิกสง่างามโดดเด่นคนหนึ่งนั่งอยู่ เธอหน้าตาดีมาก ใบหน้างดงามไร้ที่ติ ผิวขาวอมชมพู คิ้วโก่ง ดวงตาสุกสกาว ริมฝีปากอ่อนนุ่มดุจกลีบกุหลาบตัดกับเสื้อสเวตเตอร์ตัวยาวสีฟ้าอ่อน ทำให้ดูสง่างามและบริสุทธิ์ ทุกอิริยาบทเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แห่งความมั่นใจที่ทำให้คนหลงรัก
เธอคนนี้คงจะเป็พี่เซียงอี้ที่ลี่หนานอีพูดถึง
“เด็กคนนี้มาตระกูลลี่ก็ไม่ลืมเอาของฝากมาให้ทุกครั้ง ช่างเอาใจใส่จริงๆ” ใบหน้าหลานรั่วหร่านเต็มไปด้วยความพึงพอใจ
เก่อเซียงอี้ปากหวานมาก “คุณป้าหลานก็เหมือนแม่อีกคนของหนู มอบของขวัญให้เท่ากับแสดงความกตัญญู อยากให้คุณป้ามีความสุขทุกวัน ไม่รู้ว่าคุณป้าจะชอบของขวัญที่หนูมอบให้หรือเปล่า”
“ชอบสิ ต้องชอบอยู่แล้ว ขอแค่เป็ของที่เธอมอบให้ป้าก็ชอบหมด ่สองวันนี้ป้ากำลังกังวลว่าจะใช้ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวแบรนด์ไหนกำจัดริ้วรอยรอบดวงตาดี แล้วเธอก็เอาของขวัญมามอบให้ถึงที่เลย”
เก่อเซียงอี้ยิ้ม “เท่ากับว่าหนูเอาของขวัญมาให้ได้จังหวะพอดีเลยใช่ไหมคะ”
ลู่โจวเห็นพวกเธอพูดคุยกันไม่จบไม่สิ้นโดยไม่สนใจเขาเลยสักนิด จึงถอดเสื้อคลุมออกอย่างไม่ใส่ใจแล้วกล่าว “คุณแม่ ผมมาแล้วครับ”
ทั้งห้องโถงพลันเงียบกริบ
232
