ใต้เงาจันทราข้านี้มิอาจเร้น

    บทที่ 13 เอาใจ

    บทที่ 13 เอาใจ                  ในบ่ายวันเดียวกัน หยางตงหยางนั่งอยู่กลางโถงใหญ่พร้อมกับฉู่อันหลาน สายตาจ้องมองไปยังเสี่ยวเม่ยที่บัดนี้กำลังนั่งคุกเข่าพร้อมกับโขกศีรษะลงกับพื้นนับครั้งไม่ถ้วน         “นายท่านโปรดไว้ชีวิตข้าด้วย...ข้าผิดไปแล้ว” เสีย...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ