เช้าวันต่อมา..
กรี๊ดด-
เสียงกรี๊ดของหญิงสาวดังขึ้นมาทำให้เอลิออสพลันรู้สึกตัวขึ้นมาด้วยความปวดหัวเพราะว่าเขาได้นั้นได้กระดกเหล้าเข้าไปไม่ต่ำกว่าห้าขวดซึ่งเขากินเยอะขนาดนี้เป็ครั้งแรกเมื่อเขาได้ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความใและเขาก็ได้เห็นร่างของหญิงสาวที่กำลังยืนอยู่พร้อมกับเอาผ้าห่มปกปิดร่างกายของตัวเองที่กำลังเปลือยอยู่นั่นเอง
เอลิออสมองหญิงสาวด้วยความหงุนงงเขาไม่ได้มีประสบการณ์แบบนี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ
การที่เขานั้นได้ลืมตาตื่นขี้นมาด้วยเสียงกรี๊ดของหญิงสาวที่ดังขึ้นอยู่ข้างๆใบหูและเมื่อเขาได้ลืมตาขึ้นก็เห็นร่างของหญิงสาวที่กำลังเปลือยโดยที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าแบบนี้นี่มัน!
'หรือว่า?!'
เอลิออสพลันตื่นใขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่จะพยายามทบทวนความทรงจำของเมื่อคืนนี้เขาก็ยังคงจำได้ว่าเขานั้นไม่ได้พาหญิงสาวมานอนด้วยหรอกนะ?
แต่เมื่อเขาคิดไปคิดมาความทรงจำของเมื่อคืนก็ได้กลับคืนมาจนหมดสิ้นนั้นก็คือเขาไม่ได้มาหญิงสาวที่ไหนมานอนด้วยจริงๆแต่ว่าเมื่อคืนนี้ได้มีหญิงสาวอยู่นางนึงที่เข้าห้องของเขามาอย่างไม่ได้นัดหมายเอาไว้และด้วยความที่นางนั้นก็ดื่มจนเมาเฉกเช่นเดียวกันทำให้เื่ได้กลายมาเป็แบบนี้นี่เอง..
หญิงสาวมองหน้าของเอลิออสอย่างตื่นใ เสียใจ และโกรธแค้น
"ทำไมถึงได้กล้าทำเื่แบบนี้กับข้ากัน? เ้าเป็ใคร?!"
หญิงสาวพูดขึ้นด้วยความเสียใจและโกรธแค้นเป็อย่างมาก
เอลิออสกลับงงยิ่งกว่าเพราะว่านางเป็คนเข้าห้องมาด้วยตนเองแต่ตอนนี้นางกลับโทษว่าเป็ความผิดของเขาซะงั้น?
"ไม่ใช่ว่าเ้ารู้อยู่แล้วหรอกรึว่าข้าเป็ใคร? อีกอย่างข้าทำอะไรเ้า?"
เอลิออสรู้อยู่แล้วว่าหญิงสาวพวกนี้นั้นเป็หญิงสาวที่ยอมนอนกับผู้ชายเพียงแค่หวังเงินเพียงเท่านั้นเพราะเขาก็เคยโดนหญิงสาวพวกนี้พยายามที่จะได้เข้ามานอนกับตัวเองมานักต่อนักแล้วแต่เขาก็ไม่เคยยอมให้สักครั้ง
แต่ว่าในครั้งนี้คงจะผิดพลาดจริงๆซะแล้วสิ..
"ข้าจะไปรู้จักได้ยั- เ้า!!!"
จู่ๆหญิงสาวพลันนึกอะไรขึ้นได้และตาโตขึ้นด้วยความใเมื่อนางนึกถึงเื่เมื่อคืนนี้ถึงแม้ว่านางจะจำไม่ค่อยได้ก็เถอะแต่ในสถานการณ์แบบนี้นางก็พอเดาออกว่าเมื่อคืนนี้ได้เกิดอะไรขึ้น
"เ้ามันคนโเี้อำมหิต!! กล้าทำกับข้าแบบนั้นได้อย่างไรกัน?! เ้าไม่รู้รึไงว่าข้าเป็ใครกัน?!"
"ไสหัวไปได้แล้ว!"
เอลิออสกล่าวพร้อมยืนขึ้นและรีบใส่เสื้อผ้าของตัวเองอย่างเรียบร้อย
"จ..เ้า!!! เ้าเป็ผู้ชายที่นิสัยแย่มากจริงๆ! กล้าทำกับข้าถึงขนาดนั้นแต่ตอนนี้เ้ากลับมาไล่ข้าแบบนี้เนี่ยนะ?! ดี ดี! ข้าไม่ยอมอภัยให้เ้าอย่างเด็ดขาด!!"
หญิงสาวยิ่งโกรธมากยิ่งขึ้น
เอลิออสคิดเพียงว่าหญิงสาวนางนี้หน้าตาก็สะสวยแต่นิสัยของนางคงจะแย่มากจริงๆถึงขั้นยอมสละร่างกายตัวเองเพื่อเงินถึงขนาดนี้..
"หรือว่าเ้า้าค่าตอบแทนงั้นรึ? งั้นก็รับเงินนี่ไปแล้วไสหัวไปได้แล้ว!"
เอลิออสกล่าวพร้อมโยนเงินจำนวนนึงซึ่งเป็เงินจำนวนไม่น้อยลงบนเตียง
"เ้ากล้าดียังไงถึงได้โยนเศษเงินเพียงไม่เท่าไหร่เพื่อตอบแทนกับสิ่งที่ข้าต้องเสียไป?!"
ระดับความโกรธของหญิงสาวยิ่งทวีคูณมากขึ้นเรื่อยๆ
"แต่ข้าจำได้ว่าเ้าก็สนุกไปกับข้าด้วยนี่?"
เอลิออสกล่าวด้วยเสียงเรียบๆ
"จ..เ้า!! ไอ้คนเลว!"
หญิงสาวทนอยู่ต่อหน้าของเขาไม่ไหวนางจึงรีบเดินหนีออกไปในทันที
ในวันนี้ราชวงศ์ของเมืองต่างๆก็จะได้เข้าร่วมการรับประทานอาหารเช้ากันอย่างพร้อมหน้าโดยที่มี..
เมืองแลคซัส
องค์าาวิลเลียม โอลิเวอร์ คาร์เพนเทอร์
องค์ราชินีเอมิเลีย โกลเด้นท์ คาร์เพนเทอร์
องค์รัชทายาทชาร์ลส์ เฮย์เนส คาร์เพนเทอร์
องค์หญิงเซลีน ฮอชเนอร์ คาร์เพนเทอร์
องค์หญิงเชอร์เบท เพอร์เชียน คาร์เพนเทอร์
องค์ชายเอลิออส วินเซนต์ คาร์เพนเทอร์
เมืองใหญ่ (ราชอาณาจักร)
องค์หญิงเอสเธอร์ ลิชเช่ ฟรานเซสก้า
องค์หญิงแอลลิสัน เอแวนส์ ฟรานเซสก้า
องค์ชายเจอร์เวส เบลเดียม ฟรานเซสก้า
เมืองออเรมส์
องค์าาเกรเธอร์ วิมส์ ออลเพอร์เรส
องค์หญิงมิร่า เฟร์นัน ออลเพอร์เรส
องค์หญิงชิเรียม เฟร์ลัน ออลเพอร์เรส
เมืองเชเฟอร์
องค์าาอาร์ค เฟนดรัล เชเลสต้า
องค์รัชทายาทมิลค์ ฟาเรนไฮต์ เชเลสต้า
เมืองลิทัวเนีย
องค์าาพิกเจอร์ส เฟร์เรย์ ลัมโบร์
องค์รัชทายาทดิเลด อาเรีย ลัมโบร์
เมืองคีริลล์
องค์าากริฟฟ์ เทรนด์ คีเปนเคิร์ล
องค์หญิงมิเชล นิเกิล คีเปนเคิร์ล
"ท่านพี่! นั้นเขาใช่หรือไม่?"
องค์ชายเจอร์เวสพูดขึ้นด้วยใบหน้าตื่นเต้น
"หืม?"
องค์หญิงเอสเธอร์แปลกใจไม่ใช่น้อย
องค์หญิงแอลลิสันก็หันไปมองด้วยคนแต่.. เป็ไม่ได้!
"ท่านพี่! ไม่น่าเชื่อเมื่อกี้ข้าเห็นว่าเขาแอบมองมาทางพวกเราด้วยล่ะ คิกคิกคิก~"
องค์ชายเจอร์เวสพูดพร้อมหัวเราะขึ้นเบาๆ
"งั้นเหรอ? น่าแปลกจริงๆ เขาจำพวกเราได้ด้วยงั้นรึ?"
องค์หญิงเอสเธอร์ถามขึ้นด้วยความสงสัย
"เขาคงจะจำท่านพี่ได้ละมั้ง~ ข้าดูๆไปข้าก็ยอมรับว่าเขานั้นหล่อจริงๆเหมาะแล้วที่จะคู่กับท่า-"
"เจอร์เวส!"
จู่ๆองค์หญิงแอลลิสันก็เรียกองค์ชายเจอร์เวสอย่างไม่บอกไม่กล่าว
"ทำเอาตกอกใหมดเลยท่านพี่! ท่านมีอะไรอย่างนั้นรึ?"
องค์ชายเจอร์ถามอย่างงุนงง
"เปล่า เ้าสงวนท่าทีเอาไว้ด้วยอย่าทำให้ท่านพ่อต้องขายหน้าคนอื่นๆเขา"
องค์หญิงแอลลิสันหันไปพูดเตือน
"อะไรของท่านพี่เนี่ย? ข้าเพียงพูดขึ้นนิดๆหน่อยๆเอง ท่านพี่ ท่านดูสิ~"
องค์ชายเจอร์เวสหันไปอ้อนกับองค์หญิงเอสเธอร์อย่างรวดเร็ว
"โธ่ๆ~ เ้าจะพูดอะไรก็พูดมาเถอะจ้ะ~"
องค์หญิงเอสเธอร์โอ๋น้องทันที
"ข้าเพียงจะพูดว่าเขาดูเหมาะสมกับท่านพี่มากๆเพียงเท่านั้นแต่ท่านพี่แอลลิสันก็พูดดุข้าด้วย? ท่านต้องช่วยข้านะ"
องค์ชายเจอร์เวสยังคงอ้อนไม่เลิก
"ฮ่าๆ~ นางก็แค่เพียงเป็ห่วงเ้าเองก็เพียงเท่านั้น นางไม่ได้ดุเ้าจริงจังนักหรอก เ้าอย่าได้ใส่ใจ~"
องค์หญิงปลอบอย่างอ่อนโยน
"จริงเหรอ?"
องค์ชายเจอร์เวสหันไปถามองค์หญิงแอลลิสัน
"จริงก็ได้"
องค์หญิงแอลลิสันตอบส่งๆไปเพราะนางรู้ว่าองค์ชายเจอร์เวสเพียงแค่อยากที่จะอ้อนท่านพี่ของเขาเพียงเท่าน้้นเอง
หลังจากนั้นนางก็ได้ถอนหายใจเล็กน้อย