หลิงเทียนพาศิษย์น้องทั้งสองออกเดินทางในท่ามกลางป่าอันหนาแน่น ขณะที่เขาพยายามระมัดระวังไม่ให้เกิดเสียงดัง เพื่อหลีกเลี่ยงการดึงดูดความสนใจจากสัตว์อสูรที่อาจอยู่บริเวณใกล้เคียง
ถ้าเป็ไปได้เขา้าหลีกเลี่ยงการต่อสู้โดยไม่จำเป็ มันจะช่วยประหยัดพลังให้เขาได้มาก
“ศิษย์พี่คิดว่าภายในคฤหาสน์โบราณนั้นจะเป็อย่างไร?” หลิงหลี่ถามด้วยความตื่นเต้นในเสียง ซึ่งเป็การแสดงถึงความอยากรู้อยากเห็นที่ซุกซนของเธอ
“ข้าไม่แน่ใจนัก แต่ข้ารู้สึกว่ามันมีความลับซ่อนอยู่” หลิงเทียนตอบ ขณะที่มองไปยังทิศทางที่เขาจำได้ “กลิ่นอายที่ข้ารับรู้จากที่นั่นทำให้รู้สึกถึงพลังที่ไม่ธรรมดา บางทีอาจมีสมุนไพรที่หายากหรือสมบัติที่ถูกลืมอยู่ที่นั่น”
“ถ้าเป็เช่นนั้นแล้ว ข้าจะต้องพยายามให้ถึงก่อนใคร!” ชิงเอ๋อร์กระตือรือร้น นางเป็ผู้ที่มีความมุ่งมั่นและไม่กลัวความท้าทายใด ๆ หากที่ใดมีหลิงเทียนนางพร้อมจะไปด้วย
เมื่อเดินทางผ่านไปสักพัก หลิงเทียนก็พบกับร่องรอยบางอย่างในพื้นดิน เหมือนมีคนหรือสัตว์ได้ผ่านไปจากที่นี่ไม่นาน
“ดูเหมือนจะมีการเคลื่อนไหวในบริเวณนี้” เขากล่าวพลางชี้ไปยังร่องรอย “เราต้องระวังตัวให้ดี อาจจะมีสัตว์อสูรหรือแม้กระทั่งคนสำนักอื่นที่กำลังมองหาสมบัติอยู่เหมือนเรา”
กลุ่มของเขาเดินทางต่อไปในความเงียบสนิท จนกระทั่งถึงหน้าประตูของคฤหาสน์โบราณที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่า
“มันเป็ที่น่าประหลาดใจจริงๆ” หลิงหลี่พูดออกมา ขณะที่มองไปยังประตูไม้เก่าแก่ที่เต็มไปด้วยใยแมงมุม
“ใช่… ดูเหมือนมันจะไม่ได้ถูกเปิดมานานแล้ว” หลิงเทียนกล่าว ขณะเขาเดินไปที่ประตู “พวกเราควรจะเข้าไปดูกัน”
เมื่อหลิงเทียนผลักประตูออก เสียงเปิดของประตูทำให้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างทันที ข้างในนั้นมืดมิดและมีฝุ่นหนาทึบ
“เอาล่ะ เราต้องใช้ไฟในการส่องทาง” หลิงเทียนกล่าวขณะที่ ให้ศิษย์น้องเรียกเปลวไฟออกมา
ภายในคฤหาสน์มีความเงียบสงัด มีแต่เสียงหายใจของพวกเขาและเสียงลมที่พัดผ่านช่องว่างต่าง ๆ
“ระวังตัวให้ดี” เขากล่าวอีกครั้งก่อนที่จะก้าวเข้าสู่ห้องโถงหลัก ที่เต็มไปด้วยภาพเขียนเก่าแก่และอุปกรณ์โบราณ
“ศิษย์พี่! ดูสิ!” ชิงเอ๋อร์เรียกให้เขาหันไปมองที่มุมหนึ่งของห้อง
หลิงเทียนเดินไปหานาง พบว่ามีชั้นวางของที่เต็มไปด้วยสมุนไพรและอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี
“นี่คือ…หญ้าม่านฟ้า! สมุนไพรระดับสูง!” หลิงเทียนกล่าวอย่างตื่นเต้น “พวกเราสามารถนำไปใช้การบ่มเพาะได้!”จากนั้น หลิงเทียน ก็บอกทุกคนรีบเก็บสมุนไพร
แต่...
เมื่อพวกเขากำลังเก็บสมุนไพรอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง
“หยุดอยู่ตรงนั้น เ้าผู้บุกรุก!” เสียงที่หนักแน่นเรียกพวกเขาหยุดชะงัก
หลิงเทียนหันไปพบกับกลุ่มชายสวมชุดเกราะดำที่มองมาที่พวกเขาด้วยท่าทีข่มขู่
“เป็ใครกัน!” หลิงเทียนถามอย่างตั้งการ์ด
“พวกข้าเป็ผู้พิทักษ์ของที่นี่ ใครที่เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต จะต้องชดใช้!” ชายหนึ่งในนั้นกล่าว พร้อมกับปล่อยพลังปราณออกมา
หลิงเทียนรู้สึกถึงพลังที่รุนแรงและทันทีที่เขาเห็นท่าทางของพวกเขา ก็รู้ว่าคงจะไม่ง่ายที่จะออกจากสถานการณ์นี้โดยไม่ต้องต่อสู้
“เตรียมตัวเถอะ!” เขาพูดเสียงต่ำกับศิษย์น้อง “เข้าใจแล้วค่ะ/ครับ!” ทุกคนตอบรับ
5K
