ควายตายคือทีสิ้นสุด

    ปล่อยไปเถอะ

    "อะ..........ไร นะ..........น่ะ" ตอนนั้นฉันกลัวจนขาขยับไม่ได้

    "อะไรกัน~ ขู่นิดน่อยก็กลัวแล้วเหรอ~"

    " ฉะ...ฉันไม่ได้กลัวซะน่อย" อันที่จริงกลัวมาก 

    กึ~  กึ~  กึ~ (เสียงเดิน)

    "อย่าเข้ามานะ ฉันบอกให้ออกไปไง"

    "มองดีๆเธอก็สวยดีนะ อยากมาอยู่กับฉันไหม"

    "นี่แกพูดอะไร บ้า บ้า อย่าคิดจะฝันเถอะว่าฉันจะไปอยู่กับคนอย่างแกนะ" เราพูดแรงไปไหมเนี่ย

       "ชิ"

    จังหวะนี้เเหละ

    " กึ  กึ  กึ กึ " (เสียงวิ่ง)

    "คิดจะหนีฉันพ้นเหรอ หึ"

    "หือ  หือ  หือ (เสียงเหนยื่อ) คิดว่าจะไม่รอดซะเเล้ว"

    (ณ  บ้านของ อาสุมิ)

    "แม่ แม่" ตอนนั้นฉันคิดอย่างเดียวว่าจะหาแม่อย่างเดียว

    " อ่าวกลับมาแล้วเหรอ ไปนานจังนะ อ่าวเเล้วเป็๲อะไรเนื้อตัวเหนียวไปหมด"

    "คือหนูเจอ ''ฆาตกรโรตจิต'' "

    " อะ......ไรน่ะ"

    "คือหนูเจอ ''ฆาตกรโรคจิต'' ในโทรทัศพ์"

    "หะะะะะะะะะะะะะะะะะ" (ติดตามตอนต่อไป)