ไม่นานคนอื่นๆในห้องก็ถามคำถามคล้ายๆ กันออกมา
“ทำไมร้านในเกมมีของให้ซื้อแค่อย่างเดียว”
“เสียงเงินได้สูงสุดสามสิบหยวนเองเหรอ”
“ซื้อมาก็ได้สุ่มสิบครั้งเพิ่มแค่รอบเดียวต่อวันไม่ใช่เหรอไม่เห็นคุ้มเลย!”
“ไม่มีระบบ VIP เหรอ เกมสามก๊กสุดคิวต์มีตั้งแปดขั้นเลยนะ!”
ทุกคนหันไปมองหร่วนกวางเจี่ยน
แต่เขาเองก็ไม่รู้อะไรเลยเหมือนกัน
เขาตอบหลังครุ่นคิดสักพัก“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเป็แบบนี้ เดี๋ยวลองถามบอสเผยดูเขาอาจจะมีแนวความคิดบางอย่างหรือไม่มันก็อาจไม่ใช่เวอร์ชันสมบูรณ์ก็ได้”
หร่วนกวางเจี่ยนก็แปลกใจไม่ต่างกันขณะส่งข้อความไปหาเผยเชียนผ่านระบบติดต่อสื่อสารของเว็บไซต์รวมทรัพยากร
“บอสเผยผมไม่เห็นระบบเสียเงินหรือไอเทมอื่นๆ ให้ซื้อในเกมเลยหรือเกมจะยังเป็เวอร์ชันทดสอบอยู่เดี๋ยวมันจะมีระบบเพิ่มเติมใส่มาในเวอร์ชันสมบูรณ์ใช่ไหม”
ไม่นานเผยเชียนก็ตอบกลับ
“นี่เป็เวอร์ชันสมบูรณ์แล้ว”
หร่วนกวางเจี่ยนอึ้งไป“แล้ว...ไอเทมที่ให้ซื้อในเกมล่ะ”
เผยเชียน: “ไอเทมให้ซื้อในเกมมีแค่บัตรสมาชิกถาวร เราไม่ได้คิดจะใส่ไอเทมอะไรลงไปเพิ่มอีก”
หร่วนกวางเจี่ยน: “ทำไมล่ะ!”
เผยเชียน: “ทำไมเหรอ ก็ไม่ทำไม!กลยุทธ์การวางราคาของเกมเราคือตั้งราคาคงที่ไว้ราคาเดียวผู้เล่นเสียเงินตั้งสิบหยวนซื้อเกมเราไปแล้วแล้วจะใส่ไอเทมในเกมให้ซื้อเพิ่มอีกได้ยังไงกัน”
“จริงๆแล้วแผนเดิมไม่ได้จะใส่บัตรสมาชิกถาวรราคาสามสิบหยวนลงไปด้วยซ้ำ! แต่สุดท้ายก็ใส่ไปเพื่อเอาใจผู้เล่นบางกลุ่ม”
หร่วนกวางเจี่ยนงงไปหมดไม่รู้จะตอบอะไรไปพักใหญ่
บอสเผยคิดถึงผู้เล่นมาก!
เพดานค่าใช้จ่ายเกมสามก๊กสุดคิวต์อยู่ที่ประมาณหนึ่งพันหยวนมีเพียงผู้เล่นสายวาฬที่มีโอกาสได้การ์ดสุดหายากส่วนผู้เล่นทั่วไปต้องลำบากลำบนอยู่นานกว่าจะได้การ์ดสีม่วงมาสักใบ
แต่ผู้เล่นทุกคนในเกมแม่ทัพผีนั้นไม่มีใครเหนือไปกว่าใคร! ข้อแตกต่างเดียวมีแค่บัตรสมาชิกถาวรราคาสามสิบหยวน!
ถ้าเป็เกมสามก๊กสุดคิวต์เงินแค่นี้ใช้สุ่มสิบครั้งยังไม่ได้เลย!
หร่วนกวางเจี่ยนรู้สึกผิดที่ใช้ความคิดของตัวเองไปตัดสินความใจกว้างของเผยเชียน
เขาคิดว่าที่เกมไม่มีเพดานค่าใช้จ่ายเป็เพราะตัวเกมยังไม่สมบูรณ์หรือไม่ก็เพราะเหตุผลอื่นๆ
แต่พอได้ถามก็รู้ว่าเผยเชียนไม่ได้ตั้งใจจะตั้งเพดานค่าใช้จ่ายั้แ่แรก! เขาอยากให้เกมนี้เป็เกมการ์ดมือถือที่ผู้เล่นทุกคนเท่าเทียมกันที่สุด!
เขาอยากให้ผู้เล่นทั่วไปได้สนุกไปกับการสุ่มได้การ์ดหายากเช่นกัน!
หร่วนกวางเจี่ยนน้ำตาปริ่มเมื่อตระหนักว่าตนช่างหน้าเืเก็บเงินเผยเชียนมาตั้งสามพันหยวนต่อเซ็ต
เขาควรจะลดราคาให้ผู้พัฒนาเกมแสนใจกว้างคนนี้!
ตอนนั้นเองหร่วนกวางเจี่ยนก็นึกคำถามออกอีกข้อจึงรีบถาม“บอสเผย มีอีกเื่ เกมยังไม่ค่อยมีคนโหลดไปเล่นเลย เพราะยังไม่ได้เริ่มโฆษณารึเปล่า”
เผยเชียน: “โฆษณาเหรอ เหอะ ไม่มีการโฆษณาหรอก”
หร่วนกวางเจี่ยนตะลึงงัน“ทำไมล่ะ”
จะสร้างเกมมาทำไมถ้าไม่โฆษณา!
ขนาดภัตตาคารดีๆยังไม่กล้าไปตั้งอยู่สุดซอยเลยแล้วเกมเมอร์จะรู้ได้อย่างไรว่ามีเกมนี้อยู่ถ้าไม่โฆษณา
เผยเชียน: “เพราะผมไม่มีเงินแล้ว!ผมหมดไปสามแสนเพื่อทำเกมนี้ ทั้งซื้อเทมเพลต งานภาพ เพลง เสียงเอฟเฟ็กต์อุปกรณ์เช่าบริการเซอร์เวอร์คลาวด์...ไม่มีเงินเหลือสักแดง”
หร่วนกวางเจี่ยนซึ้งน้ำจนตาไหล
ชายผู้นี้จะจิตใจดีอะไรถึงเพียงนี้!
หร่วนกวางเจี่ยนนึกถึงตอนที่เผยเชียนใจกว้างกับเขาตอนคุยกันเื่ราคางานภาพ
ตอนแรกหร่วนกวางเจี่ยนเสนอราคาไปที่สองพันหยวนต่อภาพหนึ่งเซ็ตสี่ภาพแต่เผยเชียนกลับบอกว่าสองพันหยวนน้อยเกินไปไม่คุ้มแรงที่ต้องออกแบบจึงยืนกรานขึ้นราคาเป็สามพันหยวนต่อเซ็ต
ตอนนั้นหร่วนกวางเจี่ยนคิดว่าบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีน่าจะเป็บริษัทที่รวยสุดๆจนไม่สนใจเื่เงินแม้แต่นิด
แต่หลังจากได้รู้อะไรหลายๆอย่างก็ตระหนักแล้วว่ามันไม่ได้เป็เหมือนที่เขาคิด!
บริษัทเถิงต๋าไม่ได้ร่ำรวยเลย!บริษัทมีเงินทุนรวมทั้งหมดแค่สามแสนหยวนซึ่งทุ่มไปทั้งหมดกับการทำเกมจนไม่เหลือเงินสำหรับโฆษณา!
เมื่อคิดได้เช่นนั้นถึงจะรู้สึกแปลกใจ แต่หร่วนกวางเจี่ยนก็เข้าใจเหตุผลได้
บริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีปล่อยเกมออกมาก่อนหน้านี้หนึ่งเกมซึ่งก็คือเกมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทราย ถึงจะมีกระแสแต่บริษัทจะได้กำไรอะไรมากจากเกมราคาแค่หนึ่งหยวนกันเล่า
เป็เื่ธรรมดาที่พวกเขาจะขาดแคลนเงินทุนสำหรับการทำเกมที่สอง
ถึงเงินทุนจะมีจำกัดแต่บอสเผยก็ไม่คิดเอาเปรียบพวกเขาและเสนอราคาที่ยอมรับได้อีกทั้งยังยุติธรรมกับทั้งสองฝ่าย...
เที่ยงธรรม! ชายผู้นี้เป็คนเที่ยงธรรม!
หร่วนกวางเจี่ยนรู้สึกไม่ดีขึ้นมาบอสเผยน่าจะมีเงินเหลือสำหรับโฆษณาถ้าเขาลดราคางานให้
แต่เขาก็รู้ว่าเสนอเื่นี้ไปไม่ได้เพราะดูจากนิสัยแล้วบอสเผยน่าจะไม่ยอมรับเงินเขาแน่นอกจากนี้เขายังเป็บอสของบริษัท จะทำอะไรก็คงอยากรักษาหน้าตาตัวเองไว้บ้าง
คิดได้แบบนั้นในใจของหร่วนกวางเจี่ยนก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมา
เกมที่คิดถึงผู้เล่นขนาดนี้จะต้องถูกฝังลืมเพราะไม่มีเงินสำหรับโฆษณา
ช่างบีบใจเสียจริง!
“พรรคพวกฉันว่าเกมแม่ทัพผี้าความช่วยเหลือจากพวกเราแน่ะ”
หร่วนกวางเจี่ยนเสนอความคิดให้เหล่ารูมเมตฟัง
หวงและคนอื่นๆก็ตะลึงงันไม่ต่างกัน
“เกมนี้จะดีเกินไปแล้ว! ไม่คิดหาเงินทำกำไรเลยเหรอ”
“ไม่มีบริษัทไหนที่ทำเกมออกมาแล้วไม่้าเงินหรอกฉันว่าบอสเผยเป็คนมีคุณธรรม เขาไม่อยากขูดรีดเงินคนอื่นมากกว่า!”
“ใช่ถ้าไม่อยากได้เงินคงปล่อยเป็เกมฟรีไปแล้ว!ฉันว่าเขาน่าจะหวังพึ่งราคาซื้อเกมสิบหยวนนี่แหละ!”
“ดูยากแฮะถึงเกมจะดีแค่ไหน แต่ถ้าไม่โฆษณาก็เกิดยาก!”
“งั้นเราโฆษณาให้ดีมั้ย”
“ก็ได้แต่เรามีกันแค่นี้...จะไปทำอะไรได้ ถ้ามีแอคใหญ่ๆ หรืออัปโหลดมาสเตอร์ดังๆมาช่วยก็คงจะพอสร้างกระแสได้ แต่เราไม่รู้จักใครเลยไง!”
ทุกคนตกอยู่ในภวังค์ความคิด
หวงและคนอื่นๆเชื่อตามที่หร่วนกวางเจี่ยนบอก พวกเขาคิดว่าเกมดีๆ อย่างเกมแม่ทัพผีไม่ควรถูกมองข้ามไม่อย่างนั้นตลาดเกมมือถือในประเทศจะต้องสูญเสียเกมดีๆ ไปแน่!
แต่พวกเขาก็ไม่สามารถคิดหาวิธีอะไรได้มากมายไม่ว่าจะระดมสมองกันหนักขนาดไหน
จะให้ไปโพสต์บนอินเทอร์เน็ตรัวๆว่า ‘เกมแม่ทัพผีเป็เกมดี’ ก็ไม่ได้เพราะเป็วิธีที่ไม่มีประสิทธิภาพและอาจจะเหนื่อยฟรีเอาเปล่าๆ
ทันใดนั้นหร่วนกวางเจี่ยนก็ตบหน้าขาตัวเอง“คิดออกแล้ว!ฉันอยู่ในกลุ่มที่มีพวกนักวาดดังๆ น่าจะไปขอให้เขาช่วยอะไรได้บ้าง”
หวงอึ้งไป“แกอยู่ในกลุ่มแบบนั้นด้วยเหรอ ทำไมข้าไม่เห็นรู้เื่”
“เฮ้อเื่มันยาว”
หร่วนกวางเจี่ยนเปิดคอมพิวเตอร์แล้วเริ่มอธิบาย“จำได้มั้ยว่าฉันเคยทำงานพาร์ตไทม์ในงานประกวดคอนเซ็ปต์อาร์ตปีก่อนตอนนั้นฉันไปรู้จักกับอาจารย์เฉินฉีก็เลยเอางานให้อาจารย์ดู อาจารย์ชอบงานฉันบอกให้ฉันพัฒนางานต่อเลยชวนฉันเข้ากลุ่ม”
เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ“ในกลุ่มมีแต่นักวาดั์ใหญ่ในวงการเราฉันอายไม่กล้าคุยอะไรเลยได้แต่สิงกลุ่มอยู่เงียบๆ มาตลอด”
15K
