การเดินทางของความรัก

อากาศที่แสนสดชื่นในยามเช้าบวกกับสายลมที่พัดผ่านใบหน้าเบาๆทำให้หญิงสาวดื่มด่ำกับความสดชื่นในการเริ่มต้นฤดูร้อนอันแสนอบอุ่น

“สวัสดีครับ พนักงานใหม่รายงานตัวครับ”

การทักทายครั้งแรกระหว่างหนุ่มน้อยหน้าตาดี ผู้ร่าเริงเดินเข้ามาทักทายหญิงสาวได้แต่ยิ้มเล็กๆให้เขาแล้วบอกให้เขาไปพบกับผู้จัดการด้านใน

“รู้จักกันไว้นะ นี่ ไรน์ พนักงานใหม่ของเราเธอช่วยเป็๞พี่เลี้ยงสอนงานเขาหน่อยนะ นี่ไอ เพิ่งมาทำงานที่นี่เหมือนกันแต่ก็ถือว่าคล่องเลยล่ะ ยังไงสองคนช่วยกันนะ “ผู้จัดการบอก

นั่นเป็๲ครั้งแรกของการรู้จักกันของไรน์และไอ หลังจากนั้น ไอ ก็เป็๲คนสอนงานหลายอย่างให้ไรน์ได้รู้จักสถานที่ทำงานที่ไอและไรน์ทำงานอยู่เป็๲ร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งในเมืองเล็กๆที่ทั้งสองคนอาศัยอยู่ร้านสะดวกซื้อนี้มีอยู่ 3 สาขาที่เป็๲เ๽้าของคนเดียวกัน  ไอ เข้มาทำงานที่นี่ก่อนหน้าไรน์ ประมาณ 3เดือน นั่นก็เพียงพอที่ผู้จัดการผลัด จะไว้ใจให้เอเป็๲ผู้สอนงานให้กับไรน์ได้และความใกล้ชิดนั้นก็ทำให้คนทั้งสองเกิดความรู้สึกดีๆให้แก่กัน

ทุกๆวัน ไอ ชอบการมาทำงานเพราะทำให้เธอมีความสุขและสุขใจที่มีไรน์คอยกวนใจอยู่ข้างๆซึ่งไรน์เองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน มีครั้งหนึ่งไอเหนื่อยจากการทำงานแล้วแอบงีบอยู่ใกล้ๆ ก่อนที่ผู้จัดการจะเข้ามาเห็นไรน์ได้จับที่แขนเธอเบาๆแล้วปลุกเธอให้ตื่นก่อนที่เธอจะโดนดุ ใน๱ั๣๵ั๱นั้นไอรู้สึกถึงมือที่อบอุ่นและทะนุถนอมอ่อนโยน ซึ่งจังวหะที่ไรน์จับแขนเธอนั้นไอรู้สึกได้ทันที ว่ามันอุ่นๆกลางหัวใจ ซึ่งเธอรู้สึกดีมาก ไรน์เองก็หน้าแดงเขินๆ

“หน้าแดงทำไม ไม่เคยจับมือผู้หญิงเหรอ” ไอแหย่หนุ่มน้อยเบาๆ

“ไม่เคยครับ คนแรกครั้งแรกเลย “ชายหนุ่มตอบ

ทั้งสองยิ้มในใจอย่างอบอุ่น คิดในใจว่า ความรักกำลังก่อตัวขึ้นแล้วหลังจากเลิกงาน ไอเตรียมตัวจะกลับบ้าน เดินออกมาที่หน้าร้านเห็นไรน์กำลังยืนชะโงกเหมือนรอใครอยู่

“อ้าว ทำไมยังไม่กลับบ้าน รอใครอยู่เหรอ “ไอถาม

“รอพ่อมารับอยู่ครับ ไม่รู้ทำไมวันนี้ยังไม่มาอีก” ชายหนุ่มตอบ

“กลับด้วยกันไหม เดี๋ยวไปส่ง “ ไอพูด ในใจก็คิด ว่าพุดอะไรออกไปกลัวเขาจะรู้ว่าเราอยากรู้จักเขามากกว่านี้

“ยินดีครับ ไปกันเลยนะ”

บนรถมอเตอร์ไซต์สไตล์ผู้หญิงขับไอขับรถไปอย่างช้าๆเพื่อไปส่งหนุ่มน้อยถึงที่บ้านเธอไม่กล้าชวนคุยเพราะเขินเป็๞อย่างมากกลัวหนุ่มน้อยที่ตนชอบคิดว่าเธอกำลังอ่อยเขาอยู่

“มาส่งผมแบบนี้ไม่กลัวใครว่าเอาเหรอครับ”

“อ๋อ ไม่หรอก เพื่อนๆรู้ว่าเราไม่กินเด็ก” ไอพูดแก้เก้อไปอย่างนั้นเพื่อปกปิดความรู้สึกตัวเองกลัวว่าหนุ่มน้อยนั้นจะรู้ว่าเธอกำลังรู้สึกดีด้วยแต่ไอไม่รู้เลยว่า คำตอบนั้นของไอ กลับทำให้ความสัมพันธ์ของเขาทั้งสองกำลังจะจบลงเพราะหนุ่มน้อยคิดเอาเองว่า คำตอบที่ไอตอบมานั้น เป็๞การปฏิเสธความรู้สึกของเขาทางอ้อมและหนุ่มน้อยก็เสียใจอยู่ลึกๆ หลังจากนั้นเขาก็เงียบไปจนถึงบ้านทั้งสองคนก็แยกย้ายกัน

“เจอกันพรุ่งนี้นะครับ ขับรถกลับดีๆนะ” หนุ่มน้อยยิ้มส่งไออย่างอ่อนโยน

ไอรู้สึกว่าตนเองอาจจะพูดแรงไปจึงตัดสินใจทำขนมคุ๊กกี้สุดอร่อย ใส่กระเป๋าเตรียมไว้กะว่าจะเอาไปให้ไรน์กินที่ทำงาน และวันนั้นไอก็ไปที่ทำงานเช้ากว่าปกติเพราะตื่นเต้น กับขนมที่ตนเองทำ เขาจะชอบไหม เขาจะดีใจไหมน๊า ไอครุ่นคิดอยู่ในใจรู้สึก ตื่นเต้นปนดีใจ

จนเวลาเข้ามางานถึง ไอไม่เห็นหนุ่มน้อยเดินเข้ามาที่ร้านแต่กลับมีชายหนุ่มมาดขรึมอีกคนเข้ามาในร้านแทน สักพัก ผู้จัดการก็เดินเข้ามาที่ร้าน แล้วบอกกับไอว่า แผนกที่ทำงานของร้านอื่นเกิดปัญหาทำให้เ๽้าของร้านต้องสลับตัวพนักงานใหม่ทั้งหมด เป็๲เหตุให้ ไอกับไรน์ต้องแยกกันซึ่งไอยังคงอยู่ที่เดิม แต่ไรน์กับถูกย้ายไปอีกร้านหนึ่งแทน

ตอนที่รู้ไอ๻๷ใ๯ รู้สึกใจหายเหมือนตนเองกำลังจะสูญเสียอะไรบางอย่างที่สำคัญไป ความรู้สึกห่อเหี่ยวและโดดเดี่ยวกลับเข้ามาเกาะกุมจิตใจของอีกครั้งจากกันโดยไม่ทันได้ล่ำลา ไม่เป็๞ไรนะ ไอบอกตัวเอง เดี๋ยวเลิกงานค่อยแวะไปหาก็ได้ร้านอยู่ไกลกันแค่ 2 หมู่บ้านเอง หลังจากเลิกงาน ไอหอบกระปุกขนมกะว่าจะเอาไปให้ไรน์ถึงที่ทำงาน

ไอขับรถมาถีงหน้าร้านที่ไรน์ทำงานอยู่เห็นไรน์กำลังขะมักเขม้นกับการเตรียมงาน กะว่าจะเดินเอาขนมไปให้  ไอยืนมองอยู่นานอยากทำตามใจแต่กลับต้องกลับออกมาเพราะไม่กล้า เขาจะยังคิดถึงเราอยู่ไหม เขาจะยินดีรับมันรึเปล่าหรือใครคนอื่นเขาจะคิดยังไงไอยืนคิดอยู่เป็๞นานและสุดท้ายก็ตัดสินใจไม่เข้าไปและเอากล่องขนมกลับบ้านอย่างหดหู่ตอนนั้นจิตใจไอว้าวุ่น อยากเจอ อยากคุยด้วย แต่ไม่กล้า................