สามอัศวินชั้นสูงหยิบจับอาวุธคู่กายเข้าฟาดฟันเหล่าปีศาจชั้นสูงอย่างดุดัน เฉลี่ยแล้วอัศวินแต่ละคนต้องรับมือปีศาจชั้นสูงถึง 5 ตน แม้บางคนจะจัดการไปบ้างแล้วแต่ก็ไม่ง่ายเลยเพราะพวกเขาาเ็ไม่น้อยแล้วและพลังเวทย์ก็เหลืออยู่ไม่มาก
…
ดาบใหญ่เข้าฟาดฟันสัตว์หน้าคน ที่ะเิเพลงหมัดมาต่อยเขา เืโชกร่างเขาจนเรียกได้ว่าแยกยากระหว่างคนตายกับคนเป็ แม้ส่วนมากจะไม่ใช่เืของเขาแต่อาการาเ็ของเขาก็ไม่น้อยเลยทีเดียว
“ย๊ากกกกกก”
ฉึก!!
ดาบใหญ่ฟันออร์คร่างั์ที่ยังเหลืออยู่ไปอีกตนหนึ่ง เืพุ่งกระจายอาบผืนดินร่างกายไม่หยุดยั้งตั้งสภาวะเตรียมไปต่อ แต่ก็ไม่ง่ายเลยที่จะบุกต่อเขาต้องกลับมาตั้งหลักใหม่ทันทีที่ฟาดฟันดาบออกไป
เขาสุขุมเพียงพอที่จะไม่ตะบี้ตับันบุกไปให้ตนเองาเ็หนัก เขาเยือกเย็นเพียงพอที่จะไม่โง่ไปเสี่ยงชีวิต แต่การต้องรับมืออีก สามตัวที่เหลือก็เป็งานยากไม่น้อย
ใบหน้าของอิกนิสเคร่งขรึมลงขึ้นเรื่อยๆจากสถานการณ์ที่ไม่สู้ดีนัก
….
“ดาหน้ามาเลยไอพวกเดรัจฉาน”
ขวานั์เหวี่ยงกวาดอย่างบ้าคลั่งเรียกว่าตรงข้ามกับอิกนิสโดยสิ้นเชิง
ใบขวานกวัดแก่งบ้าคลั่งราวกับพายุที่โหมกระหน่ำ
ฉึก!!! ฉึก!!! ฉึก!!!! ฉึก!!!!! ฉึก!!!!
ใบขวานผ่ากรีดลึกเข้าไปที่เนื้อหนังของมนุษย์ขนอย่างรุนแรง เรียกว่าลึกถึงกระดูก แม้ปีศาจลิงจะอยู่ครบ 5 ตัว แต่สภาพเหมือนเด็กโดนรุมกระทืบอย่างไรอย่างนั้น
ทางซิกเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันมากนักเือาบโชกกาย ลมหายใจหอบถี่แต่นั้นก็ทำให้เืในกายเขาสูบฉีดมากขึ้น รอยยิ้มบ้าคลั่งกระหายการต่อสู้ไม่ได้หยุดลงราวกับเรียกร้องให้การต่อสู้รุนแรงขึ้นไปอีก
“มาอีก มาอีก มาอีก เข้ามาให้ข้าเชือดอีกสิเฟ้ย”
….
หอกเล่มสวยหมุนควงอย่างคล่องแคล่วปัดป้องการโจมตีหลบหลีกได้อย่างงดงามราวกับเต้นระบำอยู่ เปรียบเสมือนเทพธิดาที่งดงามท่ามกลางสนามรบ
เธอะโไปมาเพื่อหลบหลีกท่อนแขนทั้งหกที่เต็มไปด้วยขน ใบหอกแทงสวนกลับเป็ครั้งคราวเพื่อสร้างจังหวะ จนถึงตอนนี้เธอยังไม่าเ็แม้แต่น้อย แต่ความเหนื่อยหอบก็ทำให้การเคลื่อนไหวค่อยทื่อลงทีละนิด เธอยังไม่มีโอกาสได้สวนกลับจนพลิกเกมได้เลย ยิ่งมองดูด้านข้างรอบๆสนามรบเธอยิ่งหน้าเครียดขึ้น คิ้วโก่งคู่งามขมวดเป็ปม สนามรบรอบด้าน เริ่มตรึงเครียดอีกระดับแล้ว
….
เหล่าแม่ทัพว่าเหนื่อยแล้ว เหล่าทหารราบกลับเหนื่อยกว่ากลุ่มนักผจญภัยที่บัดนี้มารวมกับกองทหารเรียบร้อยแล้ว ต้องเจอปัญหาหนักถัดไป รอบด้านของพวกเขาเต็มไปด้วยทะเลปีศาจระดับต่ำและระดับกลาง แม้พวกนี้จะอ่อนแอกว่าระดับสูงแต่ก็ไม่ได้ทิ้งห่างจากพวกเขาเท่าไหร่นัก แต่พวกเขากลับต้องเผชิญกับจำนวนที่มากกว่า เกินกว่าหลายเท่าตัวจนเรียกได้ว่านับจำนวนไม่ถูกเลยทีเดียว ความตรึงเครียด ถาโถมสู่ร่างกายและจิตใจ
“พวกเราต้องถอยกลับไปตั้งหลักที่กำแพงเมืองก่อน”
“ถอยเร็วเข้า”
… ทันใดนั้น…
ตูมมมมม!!!!!!!!!!!
ตูมมมมม!!!!!!!!!!!
เสียงะเิก้องดัง จากทั้งสองฟากฝั่งที่ไม่มีใครอยู่
ปีกซ้ายยืนด้วยร่างสูงของลอร์ดวิลฟอร์ดที่ตอนนี้เข้าสู่สภาวะกลมกลืนกับธาตุเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เขากลายเป็พญาราชสีห์กลางฝูงกระต่ายยืนไล่ล่า เหล่าปีศาจโดยอ้อมมาจากด้านหลังฝั่งซ้าย
อีกด้านพยัคย์น้อยอย่างเคนอส วิลฟอร์ด กำลังแสดงเขี้ยวเล็บที่แข็งแกร่งเกินวัยไปหลายเท่าไล่ล่าปีศาจจากปีกฝั่งขวาอย่างดุดัน
เวลาหรรษาของสองพ่อลูกกำลังจะเริ่มขึ้น