ณหมู่บ้านแห่งหนึ่งทางภาคอีสานอันยากจนและธุรกันดารเป็อย่างมากมีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อวิน เขาเป็ลูกกำพร้าเกิดมาไม่มีพ่อมีแม่ปีนี้วินอายุ20ปีพดีเขาเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่6 ชีวิตของวินไม่เคยสงบสุขเลยทั้งการเงินการใช้จ่ายในแต่ละวันกว่าจะผ่านไปได้นี้แทบอาเจียนออกมาเป็เืเขารู้สึกท้อแท้และสิ้นหวังเป็อย่างมากเขาชอบคิดกับตัวเองว่าั้แ่เขาเกิดมาทพไมเขาไม่เคยโชคดีมีชีวิตที่สะดวกสบายอย่างคนอื่นเขาบ้างมีแต่ชีวิตที่ลำบากตลอดเวลาหลังเลิกเรียนก็ต้องมาทำงานและทำการบ้านและปีนี้เป็ปีสุดท้ายของการเรียนชั้นมัธยมของเขาและเพื่อนๆทุกคนต่างก็ไปหาสอบเพื่อขึ้นมหาวิทยาลัยต่อเกือบหมดจะมีบางคนที่เรียนไม่ใหวจบแค่ม.6เท่านั้นซึ้งวินก็คิดว่าเขาเป็หนึ่งในนั้นเขาไม่สามารถเรียนต่อมหาลัยเป็แน่แท้ในขณะที่กำลังนั้งอยู่ในชั้นเรียนนั้นเพื่อนสาวคนสนิทก็ถามวินถึงอนาคตของเขาว่า
"วินนายจะเรียนต่อมาหาลัยใหม?" ฟ้าถามวินเมื่อวินเห็นฟ้าซึ้งเป็ดาวโรงเรียนถามเขาเขาจึงตอบไปด้วยรอยยิ้มว่า
"ไม่ฟ้าเราว่าเราคงเรียนไม่ใหวอย่างแน่นอนถ้าเรียนไปก็เรียนไม่จบแน่นอนและเราชอบใช้ชีวิตอิสระไม่ชอบการเรียนมหาลัยเลยเรามีไอดอลอย่างเถ้าแก่น้อยตอนออกมาทำธุรกิจสาหร่ายก็เรียนไม่จบเหมือนกันหลังจากประสบความสำเร็จแล้วมีธุรกิจเป็หลายหมื่นล้านก็ค่อยมาเรียนทีหลังก็ได้ และมีอีกคนก็คือคุณตัน ภาสกรนนทีคนนี้ก็เป็ไอดอลของเราเลยนะฟ้าแบรนด์อิชิตันที่โด่งดังก็มาจากเขาที่ตอนแรกก็เรียนไม่จบเหมือนกันตอนประสบความสำเร็จแล้วจึงมาเรียนทีหลัง บุคคลระดับโลกก็มีบิลเกต อภิมหาเศรษฐีอันดับ1ของโลกหลายปีซ้นก็เรียนไม่จบเหมือนกัน คนที่จะประสบความสำเร็จไม่จำเป็ต้องเรียนจบปริญญาเสมอไปฟ้าเคยได้ยินไอสไตล์บอกใหมว่าการจินตนาการสำคัญยิ่งกว่าความรู้เราเลยตัดสินใจว่าเราจะออกไปทำธุรกิจสู้ชีวิตดูซักครั้งหนึ่งหนะ" วินกล่าวเมื่อฟ้าได้ฟังเพื่อนของเธอกล่าวเช่นนั้นเธอก็ได้แต่ส่ายหัวและพูดเตือนวินเพื่อนของเธอว่า
"วินฟังเรานะไม่ใช่ว่าเราดูถูกวินในด้านการทำธุรกิจกว่าจะประสบความสำเร็จมันไม่ได้ง่ายๆเลยนะสมมุติว่าคนที่เริามธุรกิจประมาณ1000คนในประเทศแต่คนที่ประสบความสำเร็จและธุรกิจที่เจริญรุ่งเรืองเรารู้มาแค่มีไม่ถึง10คนเท่านั้นเพราะอัตราประสบความสำเร็จต่ำมากเลยนะพ่อเราก็ทำธุรกิจเรารู้ดีกว่าวินอีกนะเราว่าวินตั้งใจเรียนดีกว่าถ้าเราเรีบนจบมหาลัยแล้วเราก็จะมีงานดีๆมั่นคงและมีเงินให้เราใช้จ่ายทุกเดือนเลยนะนี้เราหวังดีต่อวินมากนะที่พูดแบบนี้ถ้าไม่ถูกใจวินเราก็ขอโทษด้วยนะ" ฟ้ากล่าวเมื่อวินได้ฟังแบบนั้นเขาก็รู้ว่าที่ฟ้าพูดนั้นถูกแล้วการทำธุรกิจให้ประสบความสำเร็จนั้นยากมากแต่วินก็อยากจะลองดูซักตั้งแม้ว่าจะไม่มีใครสนใจเขาเลยก็ตามเขาก็ตอบออกไปว่า
"เรารู้ฟ้าว่ามันไม่ง่ายแต่เราก็อยากที่จะลองดูซักครั้งหนะเราขอบใจในความหวังดีที่เตือนเรามากๆนะแต่เราก็ไม่มีทางเลือกเรากำพร้าพ่อแม่ั้แ่เด็กอาศัยอยู่กับยายเท่านั้นและเราก็ไม่มีเงินพอที่จะเรียนมหาลัยให้จบได้แน่นอนยิ่งเศรษฐกิจแบบนี้ค่าเทอมมหาลัยก็แพงมากเราจ่ายไม่ไหวเหมือนฟ้าหรอกนะ" วินกล่าวไปตามความเป็จริงเมื่อฟ้าได้ฟังเธอก็เข้าใจในความตั้งใจของวินเธอก็ตอบไปว่า
"โอเคร! เรารู้แล้ววินว่าเราเตือนนายไปนายก็คงไม่ฟังเราอยู่ดีถ้านายอยากทำอะไรก็ตามใจนายแล้วกันถ้าในอนาคตนายลำบากอย่ามาพูดทีหลังหละว่าเราไม่เตือนเราเหนื่อยกับนายจริงอีกแค่อาทิตย์เดียวก็ปัจฉิมนิเทศแล้วนายยังทำตัวอย่างนี้" ฟ้ากล่าวพร้อมกับส่ายหน้าเบื้อหน่ายหลังจากที่วินได้ฟังเขาก็ไม่พูดอะไรบรรยากาศเงียบไปเลยเหมือนว่าเขากับฟ้าไม่เคยรู้จักกันนับจากวันนั้น
7วันต่อมาก็มาถึงงานปัจฉิมนิเทศพอดีเพื่อนในห้องเรียนเกือบทั้งหมดของวินสอบติดวิศวะ ทันตแพทย์ แพทย์ศาสตร์ และสาขาอื่นๆอีกมากมายทุกคนต่างฉลองด้วยความยินดีโดยเฉพาะฟ้าเธอเป็คนที่โดดเด่นที่สุดและในฐานะดางโรงเรียนเธอย่อมสวยกว่าหญิงทุกคนเป็ธรรมดาเธอสามารถสอบติดแพทย์ของมหิดลด้วยคะแนนอันดับ1ของประเทศต้องบอกว่าสุดยอดมากเธอกับวินเหมือนอยู่คนละชั้นกันเลยนับวันยิ่งห่างใกลออกไปเรื่อยๆวินก็ทำได้แค่ยืนมองเธออยู่ใกลๆเท่านั้นแต่เขาก็คิดว่าชีวิตของคนเรามันไม่แน่เสมอไปหรอกเขาอาจตะประสบความสำเร็จร่ำรวยเป็อภิมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในโลกก็ได้เขาคิดปรอบใจตัวเองในขณะนั้นโอ๊คที่แอบชอบฟ้าก็พูดขึ้นว่า
"ยอดเลยนะวินฟ้าเป็ผู้หญิงที่ครบสมบูรณ์แบบจริงตาอไปฉันคงทำได้แค่แอบมองเท่านั้นในมหาลัยคงมีแต่คนที่จะมาขายขนมจีบให้กับฟ้าแน่นอนฉันมั่นใจเลยว่าฟ้าจะดังมากกว่าเดิมแน่นอนวาสนาดีๆจริงๆนะแกว่าใหมใครได้เป็แฟนของฟ้าโคตรโชคดีเลยหวะ" โอ๊คกล่าวพร้อมกับมองไปที่ฟ้าเมื่อวินได้ฟังเขาก็พูดด้วยความเ็าว่า
"ก็คงงั้น! แต่ฉันไม่เคยชอบฟ้าเื่พวกนี้ไม่เกี่ยวกับฉันแกมาบอกฉันทำไมวะ" วินกล่าวถามโอ๊คหลังจากที่โอ๊คได้ฟังเขาก็ตกตะลึงวินก็เดินจากไปโดยไม่ฟังคำตอบเมื่อเห็นวินเดินจากไปเขาก็ได้แต่โกรธในใจที่เขายั่วยุไม่สำเร็จงานปัจฉิมนิเทศของโรงเรียนนักเรียนชั้นม3กับม.6ดำเนินไปทั้งวันจนงานเลิกทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านของใครของมันต่อจากนี้ทุกคนที่เคยเนียนด้วยกันจะไม่ค่อยเจอกันเเล้วเพราะต่างคนต่างแยกย้ายกันไปมีชีวิตที่อิสระของตัวเอง
1K
