ตกดึก...
ชายวัยกลางคนพลิกตัวไปมาบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ร่างกายกระสับกระส่ายนอนไม่หลับมานานนับชั่วโมง ปกติวีเป็คนที่ทิ้งตัวลงนอนั้แ่่หัวค่ำ แต่ตอนนี้กลับร้อนรุ่มจนเนื้อหนังเปียกเหงื่อไปหมด แม้ว่าจะลดอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศลงแล้ว แต่หัวใจยังเต้นแรงไม่หาย
อยู่ๆความรู้สึกเหงาก็ครอบงำจิตใจ...
เนื่องจากเตียงกว้างใหญ่เคยมีคนรู้ใจคอยนอนกอดทุกคืน
“เฮ้อ”
วีพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ...
ความสัมพันธ์อันยาวนานของเขาจบลงไปได้เกือบหนึ่งปีแล้ว ความกระชุ่มกระชวยสมัยยังเป็วัยรุ่นมอดดับไปนาน แต่อยู่ๆมันกลับซาบซ่านขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่ทราบสาเหตุ เนื้อหนังที่ไม่เคยถูกััแตะต้องมานานถูกเหล่านักศึกษาชายในหอพักลวนลามจนเริ่มอ่อนระทวย
ตอนแรกชายวัยกลางคนก็ไม่คิดอะไร...
แต่พักหลังที่ห่างหายจากแฟนเก่า...ไฟบางอย่างก็ลุกโชนขึ้นมาในตัวอีกครั้ง
“อึก…”
ฝ่ามือนุ่มนิ่มััไปตามร่าง
แม้ว่าจะมีคนคอยแวะเวียนเข้ามาทักทายบ้าง แต่ชายวัยกลางคนก็ไม่อยากเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่ วีอายุสามสิบหกแล้ว แม้จะไม่ได้แก่มาก แต่ก็ไม่ได้ใช้ชีวิตเริงร่าเหมือนกับ่วัยรุ่น เขาชอบอยู่ในที่เดิมๆและพอใจกับอะไรเดิมๆ ถ้าเกิดต้องทำไปทำความรู้จักกับใครคนใดคนหนึ่งใหม่ทั้งหมด เ้าของหอพักขออยู่คนเดียวดีกว่า
“อื้มมมม”
ฝ่ามือเริ่มลูบลงไปลึกเรื่อยๆ
ริมฝีปากอวบอิ่มกัดแน่นพร้อมกับหายใจเร็วถี่ แก่นกายของโดนบีบขยี้ในขณะที่มืออีกข้างล้วงลงไปด้านหลัง รูรักสีฉ่ำถูกััถูไถด้วยความ้า โพรงด้านล่างไม่ถูกกระแทกแดกดันมานานจนเริ่มตัน นิ้วชี้เริ่มล้วงลึกเข้าไปช้าๆ ก่อนที่เสียงครวญครางจะร้องออกมาจากลำคอของชายวัยกลางคน
“อื้อออ ซีดดดด”
วีกระเส่า...
ร่างกายของเขาไม่เคยร้อนรุ่มขนาดนี้มาก่อน เ้าของหอเข้าใจว่าเขานั้นห่างหายจากเื่บนเตียงมานาน เพียงแต่ไม่คิดว่าสิ่งที่เก็บเอาไว้มันจะประทุออกมารุนแรงขนาดนี้ อยู่ๆภาพลำตุงๆของไอ้บอลก็ฉายขึ้นมาในหัว จากนั้นการถึงเนื้อถึงตัวของนักศึกษาวิศวะทั้งหลายก็ทำให้แก่นกายแข็งตั้ง!
“อ๊าา”
วีเริ่มช่วยตัวเอง...
ในขณะที่มือข้างขวากำรูดแท่งเอ็นด้วยความเมามัน มือข้างซ้ายก็ล้วงลึกเข้าไปในรูประตูหลังมากกว่าเดิม ปลายเท้าจิกลงไปบนเตียงนอน ผ้าห่มและหมอนข้างหล่นลงพื้นตามแรงดิ้นไปมา มัดกล้ามเนื้อหนาใหญ่แข็งเป็ลูกเกร็งแน่น ใบหน้าของคุณลุงแดงจัด อายุขนาดนี้แล้วนั้นคงต้องหาใครสักคนมาดามใจให้ลืมคนเก่าเสียที!
พับ พับ พับ พับ พับ พับ พับ!
“ฮึก อ๊าาาาา”
จังหวะของข้อมือเร็วขึ้นเรื่อยๆ...
นิ้วที่ล้วงเข้าในไปในรูรักเริ่มเพิ่มจำนวนขึ้นเป็สองนิ้ว ชายวัยกลางคนถ่างขาก่อนจะค่อยๆยกขึ้นสูง ดวงตากลมโตกระพริบถี่ระหว่างที่นิ้วของตัวเองล้วงลึกเข้าไปขยี้จุดกระสัน แต่ยิ่งดันเข้าไปมากเท่าไหร่มันก็ไม่ถึงฝั่งฝันเสียที คงมีสิ่งเดียวเท่านั้นที่พอจะขยี้จุดสุขสมด้านในได้
“ม…ไม่ได้ใช้นานเลย”
ตู้เสื้อผ้าแห่งกลางห้องมีกล่องแห่งความลับซุกซ่อนอยู่ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เ้าของหอพักเกิดอารมณ์กำหนัด เขาเองก็เป็มนุษย์คนหนึ่งที่โหยหาบางสิ่งบางอย่างเช่นกัน เพียงแต่อุปกรณ์ของเล่นที่สั่งมาั้แ่ตอนเลิกราแฟนหนุ่มนั้นมันอาจจะเยอะไปหน่อย!
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง...
เสียงโทรศัพท์ทำเอาใบหน้าแดงจัดหันไปมอง เมื่อเห็นว่าลูกหอโทรเข้ามา วีก็รีบรับสายตามมารยาททันที
“ฮัลโล่พี่วี”
“มีอะไรไอ้แม็ค”
“น้ำในห้องมันซึมอีกแล้วว่ะพี่ คราวนี้ซึมเยอะกว่าเดิมด้วย”
“…..โอเคๆ เดี๋ยวรีบไปดูให้”
ร่างสูงใหญ่ของลุงวัยสามสิบหกหันหลังให้กล่องหรรษาในตู้เสื้อผ้า ก่อนจะเดินไปหยิบกล่องอุปกรณ์ซ่อมแซมเครื่องใช้ต่างๆออกจากห้อง นอกจากจะปัดกวาดเช็ดถูดูแลหอพักแห่งนี้ด้วยตัวเองแล้ว หน้าที่การซ่อมแซมต่างๆวีก็เป็คนจัดการเองทั้งหมด ความรู้เบื้องต้นของเขาทำให้ค่าใช้จ่ายต่างๆลดลงไปจำนวนมาก
ปลายเท้าก้าวไปตามบันไดแต่ละขั้น...
แต่บั้นท้ายกลมแน่นยังคันกระสันอยู่ด้านในไม่หาย!
617
