การกระทําหยุดทุกอย่างหยุดนิ่ง เสียงทุกอย่างเงียบสงัด การเวลาได้หยุดนิ่งลง ฮัดสึนะทำหน้าตกตะลึง เหมื่อนตอนที่เจอzeroครั่งแรก เลย ฮัดสึนะพูดด้วยน้ำเสียงใ ฮัดสึนะกำลังจะเดินออกจากห้องICUนั้น ก็เกิดอารมณ์เสียที่ผู้หญิงคนนั้นหันปืนใส่เธอ เธอเลยขังผู้หญิงคนนั้นไวในห้องICUเธอรีบวิ่งหาทางออกเเล้วเธอก็เห็นทหารวิ่งมาเเต่การเวลาทำให้การกะทำของพวกเขาหยุดนิ่งลง ฮัดสึนะจึงหาทหารที่ตัวเท่ากับเธอ เธอหน้าอกใหญ่กว่าฉันอีกนะเนี้ยฮัดสึนะพูดด้วยน้ำเสียงก่วนโอยเเต่ไม่เป็ไรฉันน่าจะใสได้ พอฮัดสึนะพูดจบฮัดสึนะก็ลากตัวผู้หญิงคนนั้นเขาห้องเก็บของเเล้วสลับชุดที่เธอใสกับทหารชุดทหารสีดำอมเขียวใสหมวกเหล็กกล้า ปลอมตัวเสร็จเเล้วในที่สุด ฮัดสึนะพูดด้วยน้ำเสียงราเริง
เเต่ฮัดสึนะไม่ได้ทันสังเกตเห็นลอยแผลมีดบาดขึ้นตามตัวมันไม่เจ็บเืก็ไม่ไหลเธอทำสีหน้าใเล็กน้อย เเผลนี้มันลามขึ้นมาเรื่อยๆเลยโอ๊ย!ปวดหัว ฮัดสึนะพูดด้วยน้ำเสียงใพร้อมกับเอามือทั้งสองข้างกุมศีรษะฮัดสึนะมือเเละขาสันจนเเทบจะยืนไม่ได้ ใครก็ได้หยุดมันทีฮัดสึนะพูดด้วยน้ำเสียงทรมาน เเผลมีดบาดของฮัดสึนะจากตอนเเรกที่ไม่มีเืไหลเืก็ได้ไหลออกมาการเวลาได้ดำเนินต่อจากที่หยุดนิ่งไปเกือบ1ชั่วโมง ในที่สุดก็หยุดสักที่ ฮัดสึนะหอบเหมือนคนที่ออกกำลังกายอย่างหนัก ฉันมาอยู่ที่นี้ได้ไงช่วย ยังไม่ทันที่ทหารคนนั้นจะพูดจบฮัดสึนะก็เตะเข่าตนคอจนทหารหญิงคนนั้นสลบไป เกือบไปเเล้วไม่ละ เเต่คงมีทางเลือกอยู่2ทางที่จะหนีออกจากที่นี้ได้คือตามหาคนที่lifeพูดคนที่อยู่อีกโลกนึ่ง
เเต่เขาจะอยู่ที่นี้ไหมมันก็อีกเรือง อีกวิธีคือ ฮัดสึนะทำท่าคุ่นคิด การหยุดเวลาอีกครั้งเเต่ถ้าหยุดเวลาเเล้วเป็อย่างงี้อีกคงทนไม่ไหวเเล้ว ฮัดสึนะเดินออกไปจากห้องเเล้วเห็นเเผ่นที่ทางขวามือที่เป็ทางเดินยาวฮัดสึนะเดินเขาไปที่เเผ่นที่นั้นงั้นเดินไปที่ห้องนักโทษก่อนละกัน ฮัดสึนะเดินไปตามทางที่เเผ่นที่บอก เธอเดินตรงไปในทางเดินเลี้ยวซ้ายถึงน่าทางเข้าห้องขังมีทหาร2คนเฝ้าอยู่ที่เเขนมีเขียนว่าJ.N.S.เธอรีบไปเเอบหลังทางเดินมีทหารอีกคนนึ่งวิ่งมาด้วนถ้าทีรุกรน มาช่วยจับภูตหน่อยสิระวังตัวด้วย ทหารทั้ง2คนวิ่งตามทหารที่มาชวนออกไป ทางสะดวก ฮัดสึนะพูดด้วน น้ำเสียงจริงจังฮัดสึนะคอยเดินไปที่ห้องขังเเล้วเห็นเด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอเด็กสาวคนนั้นใสชุดเกราะอัศวินของขุนนางสีเงินมีลายรูปดาบไขว้สีทองผมสีเเดง
ฮัดสึนะเดินไปหยิบกุนเเจสำลองในห้องพักของทหารเเล้วมาห้องขังของเด็กสาวไร้นามคนนั้นเธอเดินไปเปิดประตูห้องขัง รีบๆตื่นได้เเล้ว ฮัดสึนะพูดด้วยสีหน้าเเละน้ำเสียงจริงจัง เด็กสาวไรนามลืมตาขึ้นเธอ
นั้นเป็ครั้งเเรกที่ฉันเจอกับเพื่อนรักอีกคนหนึ่งของฉันสายลมพัดผ่านอยู่ทามกลางทุงหญ่าของสนามรบที่เต็มไปด้วยคนที่นอนตายระเนนระนาด
98
