จบเื่พ่อของเ้าของร่างแล้ว ชิงเหมยเห็นว่าโจวชิงหลาน แม่ของตนรักพ่อของตนมากเลยทีเดียว โจวชิงหลานเล่าให้ฟังตอนที่หลี่เฟิงไปอาบน้ำว่า สมัยสาวๆ หลี่เฟิงมาเกี้ยวพาราสีตน เอาอกเอาใจสารพัด พ่อของสองพี่น้องที่จริงแล้ว ดีทุกอย่าง เสียอย่างเดียวคือ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เพราะโจวชิงหลานรู้ดีว่า ถ้าหลี่เฟิงได้อยู่ที่บ้านย่าหลี่ไม่มีทางที่จะได้รังแกสามแม่ลูกได้หรอก แต่ก็อย่างว่าแหละ คนไม่ดีก็หาจังหวะที่จะทำไม่ดี ทำแบบหลบๆ ซ่อนๆ ตอนที่หลี่เฟิงอยู่บ้าน ย่าหลี่ก็ไม่ทำไม่ดีกับครอบครัวเขาให้เห็น แต่ก็นะโจวชิงหลานเองก็ไม่ยอมบอกกล่าวสามีเหมือนกันเวลาสามีกลับมาที่บ้าน แต่ก็ช่างมันเถอะเื่มันจบไปแล้ว ตอนนี้ก็เริ่มกันใหม่
กินข้าวเย็นกันเสร็จ หลี่เฟิงหยิบเงินให้โจวชิงเทียนให้ไปโทรศัพท์กลับไปที่หมู่บ้านซาน หลี่เฟิงอยากจะบอกให้กับคนบ้านโจวรู้เร็วๆ เพราะแม่ยายร้อนใจมากตอนที่เขาเข้าไปหา ที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านก็มีโทรศัพท์ติดตั้งอยู่แล้วเพื่อติดต่อ โทรไปบอกแม่ยายก่อนดีกว่า แม่ยายจะได้หายห่วง
โจวชิงหลานก็คิดเหมือนกันกับหลี่เฟิง ก่อนนี้ ที่บ้านเดิมของเธอไม่รู้เื่ที่เธอออกจากบ้านหลี่แล้ว ตอนนี้เมื่อหลี่เฟิงไปตามหาเธอ แม่ของเองก็ต้องร้อนใจเป็ธรรมดา
โจวชิงเทียนรับเงินจากพี่เขยมาแล้วก็ออกไปโทรศัพท์บอกกล่าวเื่ราวให้แม่ของตนฟัง บอกอีกว่าวันอาทิตย์นี้จะกลับไปบ้านกับพี่สาวแล้วก็หลานๆด้วย ยายโจวก็หมดห่วง บอกให้ลูกชายตนดูแลพี่สาวด้วย
ทีนี่ก็โล่งใจไปเื่หนึ่ง ชิงเหมย นั้นจำได้ว่า ยายโจว เป็คนน่ารักและใจดีมาก รักลูกหลานเหมือนกันหมด ถึงจะยากจนก็ตาม ลุงใหญ่พี่ชายของโจวชิงหลาน มีลูกชายหนึ่งคน ลูกสาวฝาแฝดอีกสองคน ยายโจวก็รักหลานทั้งหมดเหมือนๆกัน
จบไปแล้วสำหรับวันนี้ ทุกอย่างเริ่มไปในทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ วันนี่หลี่เฟิงก็นอนกับโจวชิงหลาน ดีแล้วแม่โจวจะได้ไม่ต้องร้องไห้บ่อยๆอีก ชิงเหมยแอบได้ยินหลายคืนอยู่เหมือนกัน
เช้าวันต่อมาทุกคนต่างตื่นมาตอนตี4 ยกเว้นสองสาวนักเรียนที่วันนี้วันศุกร์ยังคงต้องไปเรียน
ทั้งสี่คนช่วยกันคนละไม้ คนละมือไม่นานอาหารสำหรับขายในวันนี้ก็เสร็จ หลี่เฟิงรู้สึกเศร้าใจที่ตนเองช่วยอะไรไม่ได้มาก โจวชิงเหมยสังเกตุเห็นสามีตน ใหนเลยจะไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร จึงเข้าไปจับมือสามีตนไว้ พร้อมกับบอกว่าไม่เป็ไร
"ฉันบอกพี่เฟิงแล้วนะคะ ว่าขอแค่พี่อยู่กับพวกเราก็พอ ฉันไม่อนุญาติให้พี่ไปใหนอีกแล้ว เข้าใจไหมคะ" โจวชิงหลานยื่นคำขาดให้สามีตน
"พี่เข้าใจแล้ว"
พอถึงเวลาอาหารเช้าก็เรียกสองพี่น้องมากิน ตอนนี้วันจันทร์ถึงวันศุกร์ ชิงเหมยกับหลี่หลิง ไม่ได้ไปช่วยที่ร้านอาหารเช้าแล้ว เพราะต้องไปโรงเรียน แต่แม่โจวก็บอกว่าไม่เหนื่อย เพราะทั้งโจวชิงเทียน กับ เหลียนอี้เฟยนั้น ต่างก็ทำงานอย่างขยันขันแข็งมาก คุ้มกับเงิน7หยวนทีเดียว
ชิงเหมยได้ยินก็วางใจ และวันนี้พ่อของตนก็จะไปช่วยด้วย
"พี่อี้เฟยคะ ั้แ่วันจันทร์หน้า พี่อี้เฟยเป็คนตักอาหารขายนะคะ แม่จะไม่ออกไปด้วยแล้ว ให้น้าสามกับพี่อี้เฟยไปกับพ่อนะคะ แม่ต้องทำอาหารปิ่นโตสำหรับมื้อกลางวันอีก อย่างที่บอกไว้นะคะ วันจันทร์หน้าค่าจ้างจะเพิ่มเป็10หยวนละน๊า~ "
"ได้เลยจ้ะ ชิงเหมย ที่จริงพี่เรียนรู้กับพี่ชิงหลานหลายวันแล้ว ว่าชามเนื้อต้องตักเนื้อกี่ชิ้น ข้าวสวยจะต้องตักประมาณไหน พี่ทำได้แน่นอน" เหลียนอี้เฟยตอบ
ที่ให้พี่อี้เฟยเป็คนตักอาหารให้ลูกค้า บอกตามตรงว่า ในการขายอะไรซักอย่างเพศหญิงเป็เพศที่จะดูน่าดึงดูดกว่าเพศชายจริงไหมเล่า
ทานข้าวเสร็จ คนที่จะไปขายอาหารก็เดินเข็นรถเข็นไป ชิงเหมยกับหลี่หลิง ก็พากันเดินไปโรงเรียน
โรงเรียนมัธยมซินจู อยู่ห่างจากบ้านไม่ไกลมาก ถ้าเดินมาก็ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง ชิงเหมยกับหลี่หลิงเดินจูงมือกันเข้าโรงเรียนไป
ชิงเหมยเรียนชั้นมัธยมปลายปีสอง ส่วนหลี่หลิงเพิ่งเข้ามัธยมต้นปีหนึ่ง
ในห้องเรียนของชิงเหมยมีนักเรียนอยู่ยี่สิบแปดคน แน่นอนว่าชิงเหมยเรียนเก่งที่สุดในห้อง หลี่ชิงเหมยคนเดิมที่ว่าเก่งแล้ว แต่ชิงเหมยคนใหม่นี้ ยิ่งเก่งกว่า เพราะชิงเหมยคนใหม่นี้จบจากมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของโลก ด้วยคะแนนอันดับหนึ่งเชียวนะ ภาษาอังกฤษที่ยุคนี้เพิ่งจะเริ่มเรียนรู้กัน ชิงเหมยคนนี้ใช้ไปจนถึงการเจรจาเื่ธุรกิจไปแล้ว คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีวะวิทยา ชิงเหมยต่างก็เรียนมาหมดแล้วทั้งนั้น
แต่ชิงเหมยจะรู้ในอีกไม่นานว่าถึงตนจะฉลาดยังไง ก็ยังแพ้คนอัจฉริยะอย่าง หลี่หลิงน้องสาวของตนเองนั่นแหละ
ชิงเหมยมาโรงเรียนได้ครบอาทิตย์นึงแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นหลี่เหวินเทียน หลานรักย่าหลี่ที่โรงเรียนเลย แต่ก็ไม่ได้สนใจมาก เพียงแต่เห็นหลี่เฟิงบอกว่า กลับไปบ้านหลี่เห็นรถมอเตอร์ไซค์คันใหม่เอี่ยมจอดอยู่ที่บ้าน คาดว่าคงจะเอาเงินค่าชดเชยของหลี่เฟิงไปซื้อให้หลานรักอย่างแน่นอน
แต่ก็ช่างเถอะ ถือว่าไม่เกี่ยวกันแล้ว ขอแค่ทางบ้านหลี่ ใครก็ตามอย่ามายุ่งกับครอบครัวตนอีก ไม่อย่างนั้นล่ะก็...เห็นดีกันแน่คราวนี้
พอเลิกเรียนตอนเย็นสองพี่น้องก็พากันเดินกลับบ้าน
ชิงเหมยกับหลี่หลิง กลับมาถึงบ้านก็เห็นพ่อกับแม่หวานแหววกันเหมือนเดิม
"กลับมาแล้วเหรอจ้ะลูก หิวมั้ย เดี๋ยวแม่ทำอะไรให้กิน"
"เดี๋ยวรอกินพร้อมกันเลยดีกว่าค่ะแม่"
ตอนนี้โจวชิงเทียนกับเหลียนอี้เฟย ออกไปซื้อวัตถุดิบที่ตลาด อีกไม่นานคงกลับมาถึงบ้านค่อยกินพร้อมกัน
สองสาวพากันไปทำการบ้านให้เสร็จก่อน ชิงเหมยแอบสังเกตน้องสาวของตนหลายวันแล้วว่า หลี่หลิงแทบจะไม่มีปัญหาเื่เรียนเลย เวลาทำการบ้านก็ทำด้วยตัวเอง และชิงเหมยก็เห็นว่า ทั้งหมดล้วนถูกต้อง......ในความทรงจำก็รู้อยู่ว่าหลี่หลิงนั้นฉลาด เรียนได้อันดับหนึ่งของชั้นปีตลอด...ถ้ามีเวลาจะต้องลองทดสอบน้องสาวของตนดูซะแล้ว
...................................
1K
![[จบ]ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1710864878_79730567.webp)
