Episode 6 : ห้องสมุดเวทย์มนต์
ขณะนั้นโอลิเวอร์เสร็จสิ้นภาระกิจของตนเองแล้ว และเขาก็มานั่งอยู่บนเตียงพลางเปิดหนังสือเวทย์มนต์ของพระเ้าอ่านไปเพลินๆ ทันใดที่เขาเปิดหนังสือเล่มนั้นก็มีแสงสีขาวฟุ้งขึ้นมา พร้อมตัวเขาที่ถูกส่งไปยังอีกมิติหนึ่ง โดยเมื่อเขาลืมตาขึ้นข้างหน้าเขาเป็บ้านไม้เล็กๆหนึ่งหลังและรอบข้างเป็สถานที่โล่งกว้างไกลจนสุดลูกหูลูกตาของเขา
“นี่เรามาอยู่ที่ไหนก็แน่นะ” เขา...คิดในใจ พร้อมนึกขึ้นว่า เมื่อกี้เราก็พึ่งหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านนี่หว่า?
[ปิ้ง! ที่นี่คือมิติ “ไตรภูมิ” เป็มิติที่ซึ่งอยู่ระหว่าง ขอบเขตมิติของโลกมนุษย์ และ มิติของพระเ้า ] เสียงจากระบบดังขึ้นในหัวของเขา
“เราคงต้องลองเข้าไปในบ้านไม้หลังนั้นแล้วหละ” เขาคิดในใจ พลางเดินผ่านทางที่มีหินวางอย่างเรียบง่าย แล้ว เปิดประตู เข้าบ้านไม้หลังนั้นไป ทันใดนั้นที่เขาได้เปิดประตูขึ้น ก็เหมือนตัวเขาได้หลุดออกมาอีกที่หนึ่ง ข้างในเป็ห้องสมุดขนาดใหญ่ไกลสุดตาของเขา ที่บรรจุหนังสือเวทย์มนต์ไว้มากมายเป็ชั้นๆอย่างเป็ระบบระเบียบ และมีทุกคาถาเวทย์มนต์ในโลกนี้ ทั้งคาถา ระดับต่ำ ถึงคาถา ระดับมหาเวทย์ โดยแบ่งเป็ธาตุๆไป รวมถึง ข้อมูลของประวัติศาสตร์บนโลกข้อมูลมอนสเตอร์ ดันเจี้ยน สมุนไพร และสูตรการผสมยาของโลกนี้ โดยที่ โอลิเวอร์ อึ้งไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
“ถ้างั้น! ระบบสแกนหน่อยว่าในห้องสมุดแห่งนี้มีหนังสือทั้งหมดอยู่กี่เล่ม?”เขา พูดขึ้นมา..
[ปิ้ง !! ระบบกำลังประมวณผลใช้เวลาประมาณ 10 นาทีโดยประมาณ]
โดยเขาเดินเล่นในห้องสมุดดูพลางๆระหว่างรอเวลา นับเป็บรรยากาศที่เงียบและเหงามากเพราะไม่มีใครเลยนอกจากเขาและหนังสือที่นับไม่ถ้วน ซึ่งเขาก็คิดในใจถ้าเกิดจะอ่านให้หมดนี่สงสัยทั้งชีวิตคงไม่พอแล้วหละมั้ง เขาเดินเล่นฆ่าเวลา ไปจนถึงชั้นหนังสือที่นึงแล้วเขาก็หยิบขึ้นมา โดยหนังสือเล่มนั้นมีหน้าปกหนังสือเขียนไว้ว่า *“Limit Breaker”*ซึ่งอยู่ในโซนหนังสือระดับธรรมดา โดยมีรูปร่างเป็หนังสือเล่มสีดำ มีสีน้ำเงินปนออกมาเล็กน้อย โดยเมื่อเขาเปิดหนังสือ ภายในหนังสือประกอบด้วยคาถาเวทย์มากมาย เช่น เวทย์เสริมความแข็งแกร่งที่เขาเคยใช้ เวทย์เสริมความสถานะอื่นๆ รวมถึงทักษะการตีบวกอาวุธที่แหกกฏ ธรรมชาติเล็กน้อย ทันใดนั้นเอง…
[ปิ้ง !! ที่ห้องสมุดแห่งนี้มีหนังสือทั้งหมดประมาณ 12,000,000 เล่ม โดยแบ่งหมวดหมู่เป็ธาตุทั้ง 6 และ เวทย์มนต์ไร้ธาตุ]
ขณะที่เขากำลังอ่านหนังสือเล่มนั้นอยู่เขาก็คิดเล่นๆว่า “ระบบสแกนและรวบรวมข้อมูลมาทั้งหมดได้ไหม?”
[ ปิ้ง !! ใช้เวลาประมาณ 20 วินาที พร้อมด้วยคาถาทั้งหมด 8 คาถา โดยทั้งหมดเป็เวทย์ไร้ธาตุ]
เขาก็พลางคิดว่า”มีระบบแบบนี้มันก็สบายดีแหะ ถ้ามานั่งอ่านเองชาตินี้ก็คงไม่ถึง 10% ของหนังสือทั้งหมด เลยแหละมั้ง และแล้วเวลาก็ผ่านไปจนครบ 20 วินาทีพอดี
[ปิ้ง !! ท่านได้รับ สกิลทั้งหมด 6 สกิลโดยทั้งหมดซึ่งอยู่ในระดับปรมาจารย์ ซึ่งประกอบไปด้วย… ]
1).เวทย์เสริมความแข็งแกร่ง [ ระดับ A ]
- เป็เวทย์ที่เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด x2 x4 x6 x8 x16 … ไปเรื่อยๆตามจำนวนพลังเวทย์ที่ร่ายคาถาโดยเวทย์นี้เป็การรวมเวทย์ การโจมตี พลังป้องกัน ความว่องไว และ ความฉลาด เข้าด้วยกัน
2)เวทย์เสริมพลังโจมตี [ ระดับ B ]
- เพิ่มพลังโจมตีตามจำนวนพลังเวทย์ที่ใส่เข้าไป
3)เวทย์เสริมพลังป้องกัน [ ระดับ B ]
- เพิ่มพลังป้องกันตามจำนวนพลังเวทย์ที่ใส่เข้าไป
4)เวทย์เสริมความว่องไว [ ระดับ B ]
- เพิ่มความเร็วการเคลื่อนที่ตามจำนวนพลังเวทย์ที่ใส่เข้าไป
5)เวทย์เสริมความฉลาด [ ระดับ B ]
- เพิ่มพลังโจมตีตามจำนวนพลังเวทย์ที่ใส่เข้าไป
6).เวทย์สร้างอาวุธอนัตตา [ ระดับ S ]
- นำวัตถุดิบแล้วร่ายเวทย์นี้โดยระดับของอาวุธและความสามารถแฝงจะขึ้นอยู่กับวัตถุดิบและพลังที่ใส่ลงไป โอกาศสร้างได้ 100%
“โอ้ย! รู้สึกมึนหัวดีจริงๆ” โอลิเวอร์คิดในใจ แต่เขาก็ยังพอทนได้ เลยนำหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของโลกนี้มาอ่าน โดยสรุปใจความได้ดังนี้
โดย โลกมนุษย์มีทั้งหมดอยู่ 3 ทวีปหลัก ทวีปแรกคือทวีปมนุษย์ที่เราอยู่ ทวีปที่สองคือทวีปสัตว์ ทวีปที่สามคือทวีปปีศาจ และ มีอยู่ทั้งหมด 2 โลกคือ โลกปกติ และ โลกอุดมคติ ซึ่งลึกลงไปประมาณ 10,000 เมตร ที่นั่นมีแรงดึงดูดมหาศาล และ สภาพอากาศแปรปรวนตลอดเวลา รวมถึงมอนสเตอร์ก็โหดกว่าโลกปกติ เยอะมาก และทรัพย์สมบัติที่รออยู่มากมายที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ โดย โลกปกติ เรามีเนื้อที่แค่ประมาณ 25% ของโลกทั้งหมด ส่วน 75% คือ โลกอุดมคติ ซึ่งรอการพิสูจน์ต่อไป
“สงสัยเราคงต้องมีผจญภัยอีกเยอะแน่ๆ เริ่มชักจะสนุกแล้วสิ จะว่าไปนี่ก็ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้วนะเนี่ย” เขา กล่าวขึ้นมา…พร้อม กังวลใจเพราะ เขาบอกพนังงานโรงแรมว่าจะลงไปกินข้าว แต่ก็ดันลืมไปสะสนิทเลย
“ระบบตอนนี้กี่โมงแล้ว”เขาคิดในใจ...
[ ตอนนี้เวลา : 22:30 ณ มิติไตรภูมิ และ เวลา 18:59 ณ โลกปกติ โดยในมิตินี้เวลาจะเดินไวกว่าโลกปกติ ประมาณ 4 ชั่วโมง ]
“เห้ออออออออ!! ค่อยยังชั่ว กลับไปโลกปกติดีกว่า”โอลิเวอร์ พร้อม ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา… “อ่าว เห้ย! และจะกลับยังไงล่ะเนี่ย?” เขาพึ่งรู้ตัว…พร้อมสีหน้าที่ดูใ
[ปิ้ง! คุณสามารถออกจากมิตินี้ได้โดยเดินออกทางประตูทางขวามือ]
ทันใดนั้นเขาก็เดินมาเรื่อยๆจนถึงประตูเมื่อเปิดออกมา ปรากฏเป็ภาพกล่องสี่เหลี่ยมเรืองแสงสีขาวออกมาทางประตูช่างดูน่าพิศวงยิ่งนัก เขาเลยเดินเข้าประตูไป ทันใดที่ตัวเขาเดินเข้าไปในประตูนั้น อยู่ดีๆภาพที่เขาเห็น คือ ภาพของห้องพักในโรงแรมที่เขาอยู่ และ มือที่ถือสมุดเล่มนั้นอยู่ พลางคิดในใจ ลงไปกินอาหารเย็นดีกว่า และเดินลงบันใดไปชั้นล่าง ไปห้องอาหารของโรงแรม เดอร์มัว อย่างสบายใจ พร้อมเลือกที่นั่งตรงหน้าต่างของโรงแรม ซึ่งสามารถเห็นวิถีชีวิตของคนที่หน้าโรงแรมได้อย่างชัดเจน
“สวัสดีค่ะ คุณโอลิเวอร์ ลงมาเร็วดีนะคะเนี่ย ว่าแต่ รับอาหารชุดไหนดีคะ?”เอลลี่ เอ่ย…พร้อมชี้เมนูอาหาร ซึ่งมีอยู่ประมาณ 3 ชุดที่จัดไว้
โดยชุดแรกจะเป็ ขนมปัง , เนื้อกวางป่าย่าง และ น้ำดื่ม
ชุดที่สอง จะเป็ ขนมปัง , ผัดเผ็ดเนื้อหมูป่า และ น้ำดื่ม
ชุดที่สาม จะเป็ ขนมปัง , ข้าวต้มเนื้อหมีูเา และ น้ำดื่ม
“งั้นเอาชุดที่สาม แล้วกันครับ คุณ เอลลี่”โอลิเวอร์กล่าว… “งั้นรอสักครู่ นะคะ” พร้อมกับ เอลลี่ที่เดินไปทางห้องครัว และกำลังยกถาดสำหรับใส่อาหารที่ทำมาจากไม้ พร้อมอาหารที่อยู่บนถาด แล้วเดินมาทางโต๊ะของโอลิเวอร์
“ทานให้อร่อยนะคะ คุณนักผจญภัย”เอลลี่ กล่าว พร้อมวาง ถาดอาหารไว้บนโต๊ะของเขา
“ขอบคุณครับ”เขากล่าวขึ้น…พร้อมหยิบขนมปังร้อนๆเข้าปากอย่างสบายอารมณ์
“แล้ว วันพรุ่งนี้คุณนักผจญภัย มีแผนจะเดินทางไปที่ไหนไหมคะ? “ เอลลี่ถามขึ้นมา…
“ว่าจะไปร้านขายอาวุธและชุดเกราะน่ะครับ พอดีตอนไปต่อสู้อาวุธพังพอดี ครับ
”เขา เอ่ยกล่าวออกมา พร้อม เกาหัวไปพลางๆ
“โชคดีค่ะคุณโอลิเวอร์ ถ้างั้นวันพรุ่งนี้จะรับข้าวกล่อง ไปทานด้วยไหมคะ?”เอลลี่ถามอีกรอบ…
“เอาไปด้วยเลยก็ได้ครับ”โอลิเวอร์กล่าว…พร้อมอำลาเอลลี่และเดินขึ้นห้องไป พร้อมล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า และคิดทบทวนเื่ราวที่เกิดในวันนี้ทั้ง ตัวเขาที่มาต่างโลก คณะคาราวาน การต่อสู้ที่เกิดที่กิลล์ และ ห้องสมุดเวทย์มนต์ คิดไปคิดมาแล้วเขาก็เผลอหลับไปในที่สุด…
---------------------------------------------------------------------------
พอดีไรท์งานเยอะมากครับ เลยทำให้อัพนิยายได้ล่าช้ากว่ากำหนดพอสมควรน่ะครับ ฝากติดตามกันด้วยนะครับ ถ้ามีข้อผิดพลาด ประการใดติชมกันได้
ขอบคุณสำหรับการติดตามครับ…
--------------------------------------------------------------------------