บทที่ 1
ตายแล้วไปไหนดี
เซี่ยหลินหลินเร่ไปร่อนมาอยู่สามวัน กว่าจะรู้ตัวว่าตนเองได้เสียชีวิตแล้วก็ตอนลอยผ่านหน้าร้านขายเนื้อหมูร้านหนึ่ง คนขายเปิดข่าวใหญ่ที่กำลังโด่งดังอยู่ในขณะนี้
‘ซุปตาร์ดาวค้างฟ้าเซี่ยหลินหลินเกิดอุบัติเหตุตอนถ่ายทำโฆษณาชาเขียวชื่อดัง เธอพลัดตกหน้าผาของน้ำตกแห่งหนึ่งเสียชีวิตคาที่!’
ิญญาเซี่ยหลินหลินรีบพุ่งเข้าไปดูข่าวนั้นทันทีจนิญญาแทบชนจอทีวี เธอพยายามดูสภาพศพของตัวเองว่ายังดูดีอยู่หรือไม่ แม้จะตายก็อย่าให้เสียชื่อดาวเด่นตลอดกาลแห่งวงการบันเทิง!
ภาพข่าวเซ็นเซอร์ศพของเธอไว้ทั้งหมด เห็นเพียงกองเืไม่ใหญ่มาก คาดว่าศพของเธอคงไม่เละและน่าเกลียดน่ากลัวจนเกินไป
ภาพข่าวต่อมาเป็บทสัมภาษณ์ทั้งน้ำตาของผู้จัดการ หล่อนกล่าวว่าสนิทชิดเชื้อกับเซี่ยหลินหลินมาั้แ่เธอยังไม่ดัง รักกันดุจพี่น้องคลานตามกันออกมา เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสร้างความะเืใจอย่างใหญ่หลวง ขอนักข่าวอย่างเพิ่งถามมาก เพราะหล่อนต้องไปจัดการเื่ทรัพย์สมบัติของดาราสาวให้เรียบร้อย!
ทรัพย์สมบัติที่เธออุตส่าห์เสียเวลากว่าครึ่งชีวิตหามา… มันจะตกไปอยู่ในมือของใครก็สุดรู้ ต่อให้รู้ผีไร้ญาติเช่นเธอก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
เซี่ยหลินหลินใช้เวลาทบทวนเื่ราวต่างๆ ที่ผ่านมาราวสามวัน สรุปได้ว่า ‘เสียชาติเกิด!’
ตอนเด็กยากจน เป็เพียงเด็กไร้พ่อขาดแม่ เธออยู่ที่ศูนย์เลี้ยงเด็กกำพร้าอันแร้นแค้นแสนห่างไกลความเจริญ แม้แต่ข้าวยังกินไม่อิ่มท้อง ไม่ต้องพูดถึงเื่ท่องเที่ยวตามประสาเด็ก เธอไม่เคยมีเื่แบบนั้น
โตขึ้นมาหน่อยความสวยเริ่มทำพิษ ชักนำภัยร้ายมาบ่อยครั้ง แม่เลี้ยงที่ศูนย์เลี้ยงเด็กกำพร้าจึงตัดตัวปัญหาเช่นเธอ ด้วยการส่งไปอยู่ในศูนย์ใหม่ที่ใกล้ความเจริญและมีกล้องวงจรปิด วันหนึ่งเธอพบแมวมองของค่ายดัง จึงถูกรับตัวไปปลุกปั้นเป็ดารา เมื่อเริ่มมีชื่อเสียง เงินทองราวกับหล่นมาจากฟ้า แต่เซี่ยหลินหลินยังคงชะตาอาภัพ!
ของที่อยากกินก็ยังไม่ได้กินเหมือนเดิม เอวของเธอห้ามเกินยี่สิบสองนิ้ว! เธอทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาท่องเที่ยว จำได้ว่าตอนไปเดินพรมแดงที่ฝรั่งเศส เธออยากไปเที่ยวชมบ้านเมืองที่ได้ชื่อว่าโรแมนติกที่สุดในโลก แต่ทำได้เพียงไปเดินในงาน แล้วก็นั่งเครื่องบินกลับปักกิ่งมาทำงานต่อ ผู้จัดการหน้าเืนั่นจัดตารางงานให้เธอโหดร้ายนัก ราวกับเธอไม่ใช่คน!
ยิ่งคิดย้อนกลับไปเธอก็ยิ่งคิดว่าตัวเองนั้นเสียชาติเกิด! ตั้งหน้าตั้งตาทำงานเพื่อหวังหาความสุข ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตก็ดันมาเสียชีวิตซะก่อน
เซี่ยหลินหลินไร้ทายาทและญาติมิตร ทรัพย์สินมากมายที่หามาอาจบริจาคเพื่อการกุศล
หลังจากนั้นเพียงสองวันมีข่าวออกมาว่าเซี่ยหลินหลินเคยทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินให้ผู้จัดการส่วนตัวที่เคารพรักดุจมารดา!
ตอนนั้นเซี่ยหลินหลินกำลังใบ้หวยให้คุณยายคนหนึ่งอยู่ คุณยายป่วยติดเตียงมาหลายปี มีบุตรสาวอยู่หนึ่งคน ลูกสาวของคุณยายกตัญญูมาก ไม่เคยทอดทิ้งมารดา แม้จะต้องหมดตัวเพราะค่ารักษาพยาบาลที่สูงลิ่วก็ยอมจ่าย เพื่อโรงพยาบาลที่ดีที่สุด คุณยายเห็นบุตรสาวคนเดียวทำงานหามรุ่งหามค่ำจนร่างกายทรุดโทรมก็สงสารนัก
คุณยายขอพรทุกวันคืน ขอให้ถูกล็อตเตอรี่สักรางวัลเพื่อแบ่งเบาภาระให้บุตรสาว
เซี่ยหลินหลินมีน้ำใจ ตอนคุณยายดูทีวีแล้วหลับไป เธอได้เขียนเลขล็อตเตอรี่ที่ไปแอบได้ยินจากกองล็อตเตอรี่ว่างวดนี้จะล็อกให้เลขออกอะไร เธอเขียนเลขครบทุกตัวอย่างแม่นยำ ก่อนจะเอาไปวางไว้ในมือของคุณยาย ผีใหม่อย่างเธอหาทางเข้าฝันไปบอกเลขไม่เป็ จึงทำได้เพียงเท่านี้ หวังว่าคุณยายจะเชื่อเธอสักครั้ง
ตอนกำลังจะไปต่อ ได้ยินเสียงข่าวในทีวีดังขึ้น
‘กลับมาที่ข่าวะเืวงการบันเทิง เมื่อดาวค้างฟ้าอย่างเซี่ยหลินหลินพลัดตกหน้าผาของน้ำตกแห่งหนึ่งจนเสียชีวิต และหลังจากนั้นผู้จัดการส่วนตัวของเธอแสดงเอกสารยกมรดกทั้งหมดให้เธอ เื่นี้ทำเอาแฟนคลับหลายคนตั้งข้อสงสัยจนติดเทรนเวยป๋อ เพราะตัวผู้จัดการและดาราไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดใดกัน อีกทั้งวงในบางคนบอกว่าทั้งคู่ไม่เคยลงลอยกันเลย!’
‘ดีๆ นักข่าวช่องนี้อ่านได้ชัดเจนและจริงแท้!’ เซี่ยหลินหลินหยุดฟังข่าวก่อน
ภาพหน้าจอทีวีแสดงใบหน้าผู้จัดการของเธอที่ดวงตาปูดบวมราวกับผ่านการร้องให้อย่างหนัก ที่มีถือกระดาษแผ่นหนึ่งอ้างว่าเธอยกมรดกให้หล่อน!
‘ฉันไปยกให้ตอนไหน!? คิดว่าโกหกหน้าด้านๆ แล้วคนจะเชื่อหรือไง!’ สมัยนี้แฟนคลับเก่งๆ มีมากมาย ทุกคนล้วนได้รับการถ่ายทอดดีเอ็นเอมาจากยอดนักสืบจิ๋วผู้หนึ่ง พวกเขาสามารถขุดคุ้ยทุกอย่างได้ดีกว่าหน่วยงานลับระดับชาติเสียอีก!
เซี่ยหลินหลินคร้านจะใส่ใจ เธอลอยช่วยเหลือคนไปเรื่อย บางครั้งเจอหมาแมวกำลังเกิดอันตรายก็ช่วยพวกมันเช่นกัน
เธอไม่ใช่คนจิตใจดีอะไร เพียงแต่รู้สึกว่าชีวิตนี้หาความดีของตัวเองแทบไม่เจอ ่ที่ยังช่วยเหลือคนได้ เธอจึงตระเวนลอยไปลอยมา การช่วยของผีแต่ละครั้งมีข้อจำกัดมากมาย เพื่อไม่ให้คนใกลัว และความสามารถของเธอก็มีอยู่อย่างจำกัด ดั่งคำคมที่เธอเคยอ่านเจอใน เวยป๋อ ประมาณว่าให้ทำความดีตอนยังมีลมหายใจ เพราะตอนมีชีวิตทำดีได้ง่ายกว่าตอนเป็ผี
เซี่ยหลินหลินเข้าใจคำคมนี้อย่างถ่องแท้แล้ว ผ่านไปหลายวัน ยังไม่มีใครมาจับิญญาของเธอไปเกิดใหม่เสียที เซี่ยหลินหลินเฝ้ารอว่าเมื่อไรจะมียมทูตหรือก็อบลินมารับเธอไปสู่ประตูเกิดใหม่
เธอเดินหาอยู่หลายวัน จนเกิดสงสัย ทำไมเธอไม่เจอิญญาบ้างเลย แต่เซี่ยหลินหลินเป็คนกลัวผี การที่นางไม่เจอถือเป็เื่ดี
วันเวลาผ่านไป เซี่ยหลินหลินเริ่มเบื่อหน่าย เธอลอยไปดูทีวีกับคุณตาคนหนึ่ง ที่มักจะเปิดข่าว่เย็นเสมอ ข่าวตอนนี้คือคุณยายป่วยติดเตียงถูกล็อตเตอรี่หนึ่งร้อยล้านหยวน! พลิกชีวิตจากหาเช้ากินค่ำเป็เศรษฐีในชั่วข้ามคืน นักข่าวไปสัมภาษณ์ความรู้สึกของคุณยายด้วยตัวเอง
“ฉันขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาค่ะ! ไม่อยากเชื่อ เผลอหลับไปครู่เดียวตื่นมามีเลขอยู่ในมือแล้ว นี่ไงคะ กระดาษแผ่นนี้!” คุณยายโชว์กระดาษที่เซี่ยหลินหลินเขียนใส่มือให้กล้องถ่ายให้เห็นชัดๆ
คุณตานั่งดูทีวีอยู่ข้างๆ ิญญาของเธอ เขาบ่นออกมาว่า “เหลวไหล! ยายแก่นั่นต้องเพิ่งมาเขียนตอนถูกหวยแล้วแน่ๆ จะทำการตลาดให้สำนักไหนอีกล่ะ คนสมัยนี้เชื่อถือไม่ได้เลยจริงๆ”
เซี่ยหลินหลินอยากเถียงกลับ แต่จนใจที่คุณตาไม่ได้ยิน เธอนั่งฟังข่าวไปอีกครู่หนึ่ง จนช่องตัดมาที่ข่าวใหญ่ะเืวงการ
‘สุดช็อก การตายของดารานักแสดงชื่อดังเซี่ยหลินหลินเป็การวางแผนฆาตกรรมของผู้จัดการส่วนตัวและสามีซึ่งเป็ทนายชื่อดัง!’
เนื้อหาข่าวเล่าถึงผู้จัดการของเซี่ยหลินหลินกับสามี ที่ปลอมแปลงเอกสารมรดกของเธอเพื่อฮุบสมบัติหมื่นล้าน แผนการนี้ถูกวางไว้ั้แ่สามปีก่อน ชื่อเสียงของเธอดังกระฉ่อน ทำให้มีงานมากมายหลั่งไหลเข้ามา ผู้จัดการส่วนตัวรับงานจนเซี่ยหลินหลินไม่มีเวลาพัก เพื่อกอบโกยก่อนจะกำจัดทิ้ง
สาเหตุที่เลือกฆ่าแม่ไก่เซี่ยผู้ออกไข่ทองคำ เพราะเซี่ยหลินหลินเริ่มอยากมีครอบครัว ผู้จัดการส่วนตัวกลัวแผนที่วางมาทั้งหมดจะล้มเหลวหากเธอแต่งงาน
สองสามีภรรยาร้อนใจ จึงเลือกสถานที่นอกเมือง เพื่อเลี่ยงสายตาผู้คนและมีกล้องวงจรปิดอยู่น้อย แต่เื่นี้ไม่เหนือบ่ากว่าแรงแฟนคลับที่เป็ยอดนักสืบไปได้
ผู้จัดการส่วนตัวและสามีถูกตัดสินโทษหนัก ส่วนสมบัติหมื่นล้านบริจาคเป็การกุศลให้กับโรงพยาบาลรัฐทั่วประเทศ
เซี่ยหลินหลินถอนหายใจโล่งอก ‘ค่อยยังชั่ว อย่างน้อยเงินของฉันก็ได้ช่วยเหลือผู้อื่น หวังว่าน้ำพักน้ำแรงของฉันจะต่อชีวิตผู้คนได้!’
หลังจากที่รอก็อบลินมาเก็บิญญาหลายวัน เธอเริ่มคิดแล้วว่า บางทีเราอาจต้องไปหาด้วยตัวเอง แล้วไม่มีใครที่เธอพอจะถามได้เลย
เซี่ยหลินหลินเดินเข้าร้านอินเทอร์เน็ต เธอเห็นเด็กคนหนึ่งเล่นเกมหามรุ่งหามค่ำจนสะลึมสะลือหลับคาเก้าอี้ เมื่อเห็นเช่นนั้นเธอจึงแอบใช้คอมค้นหาในอินเทอร์เน็ต
‘ก็อบลินอยู่ที่ไหน?’
‘ตายแล้วไปไหนดี?’
‘วิธีแก้เบื่อเมื่อเราเป็ผี’
‘วิธีเกิดใหม่เป็คนสวย’
เธอค้นหาสิ่งที่ผีควรรู้ จนเด็กคนนั้นตื่น เซี่ยหลินหลินจึงลอยออกมา
เด็กน้อยขยี้ตางัวเงีย เมื่อดูหน้าจอคอม สิ่งที่ปรากฏทำเอาเขาต้องเกาหัว
“ใครมาแอบเล่นคอมฉันเนี่ย พี่เ้าของร้าน! เมื่อกี้ผมหลับ มีคนมาแอบเล่นคอมผมหรือเปล่า? ผมจำได้ว่าเปิดเกมไว้นะ ไม่ได้ค้นหาอะไรพวกนี้”
เ้าของร้านส่ายหน้าหวือ “นอกจากนายแล้วยังไม่มีใครมาเล่นอีกเลย”
เด็กน้อยมองอย่างไม่เต็มใจเชื่อ ก่อนจะดูประวัติการค้นหา
‘วิธีแก้เบื่อเมื่อเราตายไปแล้ว’
‘ร้านเสริมสวยของผีอยู่ที่ไหน?’
‘เมื่อไรก็อบลินจะมารับิญญา’
“อย่าบอกนะ…” เด็กน้อยหันซ้ายหันขวา แววตาดูหวาดกลัวบางอย่าง ร้านนี้เพิ่งเปิดใหม่ ไม่คิดว่าเ้าที่จะแรงขนาดนี้! “ไม่อยู่แล้วโว้ย!”
เ้าของร้านมองเด็กชายวิ่งหน้าตั้งจากไป เขาสังเกตว่าผมของเด็กชายคนนั้นดูตั้งขึ้นแปลกๆ “เด็กสมัยนี้เล่มเกมจนหลอน!”
ผีตัวป่วนลอยไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย ที่อ่านมาในเน็ตไม่เหมือนกันสักคน แน่นอนล่ะ คงไม่มีผีคนไหนไปตั้งกระทู้หรอก! เธอลอยไปลอยมาอย่างไร้จุดหมาย จนในที่สุดก็อยากดูหลุมศพของตัวเอง ไม่รู้ว่ายัยผู้จัดการวายร้ายนั่นจะเลือกรูปหน้าศพให้เธอสวยหรือเปล่า คิดได้ดังนั้นซุปตาร์สาวรีบลอยไปที่สุสานทันที แฟนคลับมากมายมาวางดอกไม้หน้าหลุมศพ เธอต้องดูดีอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็หรือตาย เพื่อเป็การตอบแทนของขวัญจากแฟนคลับ
มีแฟนคลับมากมายต่อแถววางดอกไม้ที่หน้าหลุมศพเซี่ยหลินหลิน เธอมองด้วยความซึ้งใจ ก่อนจะไปหาที่นั่งไม่ไกลเพื่อมองดู ตอนนั้นเองที่พบคนคุ้นเคย
รั่วรั่วนั่งหลบแดดอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ของสุสาน ใบหน้าเล็กจ้อยเจิ่งนองไปด้วยน้ำตา เซี่ยหลินหลินเองก็ร้องไห้โฮเมื่อพบเพื่อนสนิท ั้แ่รู้ตัวว่าตาย เธอไม่เคยเสียใจเลย จนกระทั่งมาพบรั่วรั่ว เพื่อนรักที่มีหลายอย่างยังไม่ได้ทำด้วยกัน เธอร้องเสียงดังเพราะคิดว่ารั่วรั่วไม่ได้ยิน
“แกอยู่ตรงนั้นใช่ไหมหลินหลิน?” รั่วรั่วปาดน้ำตา ก่อนจะหันซ้ายมาทางเซี่ยหลินหลินที่กำลังร้องไห้อย่างเอาเป็เอาตาย “ฉันััถึงแกได้”
‘ฉันเริ่มกลัวแกแล้วนะ!’ เซี่ยหลินหลินปาดน้ำตา ก่อนจะถลึงตามองเพื่อนผู้มีััพิเศษ
“แม้จะไม่เห็น ไม่ได้ยิน แต่รู้สึกได้… วันนั้นฉันโทรหาแก แต่ไม่มีคนรับ ฉันเห็นอนาคตของแกอีกแล้ว เห็นชัดเจนว่าแกมีลูกลิงเจ็ดตัว มีลูกเจ็ดคนเชียวนะ! แต่คนละพ่อหรือเปล่าฉันไม่รู้… ฉันดีใจมาก คิดว่าแกน่าจะใกล้แต่งงานแล้ว เลยรีบโทรมาบอกข่าวดี ไม่คิดเลย… อนาคตที่ฉันเห็นมันไม่มีอยู่จริง… ฮึก!” รั่วรั่วเริ่มร้องไห้อีกครั้ง ทั้งที่น้ำตาเก่ายังไม่แห้ง
‘เจ็ดคนเลยเหรอวะ? ถ้าคนละพ่อกันหมดก็ดีซิ!’ เซี่ยหลินหลินหัวเราะทั้งน้ำตา
ทันใดนั้นิญญาของเซี่ยหลินหลินก็ลอยหวือมายังที่ที่หนึ่ง เธอไม่สามารถควบคุมร่างของตัวเองได้ ราวกับมีแม่เหล็กมาดูดร่างของเธอไป
ิญญาทะลุผ่านตึกนั้นทีตึกนี้ที จนในที่สุดก็มาถึงที่หมาย ‘ที่นี่มัน…’
ร้านบะหมี่ผักของคุณตาคนนั้น ทำไมเธอถึงถูกดูดมาที่นี่? หรือนี่คือประตูผีผ่าน!? สงสัยไปก็ไม่ได้อะไร เซี่ยหลินหลินตัดสินใจเปิดประตู
แสงสว่างสีขาวบาดตาจนแสบ ิญญาดวงน้อยถูกดูดเข้าไปในแสงสว่างนั้น แรงดึงดูดมหาศาลจนิญญาของเซี่ยหลินหลินหมุนติ้ว เซี่ยหลินหลินรู้สึกอุ่นวาบไปทั้งตัว เธอคิดว่านี่คือการเกิดใหม่!
___________________________
หนีฮ่าวค้า! เปิดเื่มานางเอกเราก็ตายเลย ไม่รู้ว่าตอนไปเกิดใหม่นางจะพบเนื้อคู่หรือเปล่า เอาใจช่วยเซี่ยหลินหลินตามหาผู้กันค่ะ [ทุกคนเค้าขอใจคนละดวงนะคะ]