ตอนที่2: ความเข้าใจผิดครั้งแรก:ภาพวาดวิถีเซียน
I. การกลับสู่สำนักที่เสื่อมโทรม
หลี่ิ ศิษย์เซียนฝึกหัดผู้โชคดี(หรือโชคร้ายที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว) แห่งสำนักไป๋อวิ๋น กุมภาพวาดทิวทัศน์ที่ได้มาจากร้านของชิงซวนเอาไว้แน่นภาพวาดที่ถูก "เทพเซียนผู้เร้นกาย" มอบให้ด้วยราคาเพียง 1 ตำลึงเงิน แต่หลี่ิกลับจ่ายไป 30 ตำลึงทอง เพื่อแสดงความเคารพต่อ "ความเรียบง่ายแห่งวิถีเซียน"
สำนักไป๋อวิ๋นตั้งอยู่บนเนินเขาที่ปกคลุมด้วยหมอกจางๆ ทว่าหมอกเ่าั้เป็เพียงไอน้ำธรรมดา ไม่ใช่ไอปราณสำหรับการบำเพ็ญเพียรสำนักนี้มีศิษย์ไม่ถึงสามสิบคน และไอปราณโดยรอบก็เบาบางจนแทบจะไม่มีอยู่จริงสถานการณ์ของสำนักอยู่ในภาวะวิกฤติ และความหวังเดียวของพวกเขาก็คือ เ้าสำนักผู้าุโหวงเต๋อ
“ศิษย์พี่หลี่ิ! ท่านกลับมาแล้วหรือ?”ศิษย์น้องคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาหาหลี่ิ “แย่แล้ว!ท่านอาจารย์หวงเต๋อ... อาการของท่านทรุดหนักอีกแล้วปราณที่ตีกลับทำให้ท่านไม่สามารถควบคุมพลังได้”
หลี่ิรู้สึกเหมือนหัวใจหล่นวูบ!ปราณตีกลับ คือการที่พลังงานไหลย้อนกลับ ทำลายเส้นลมปราณและแก่นปราณของผู้บำเพ็ญเพียรเป็อาการที่รักษาได้ยากมาก และท่านอาจารย์หวงเต๋อซึ่งอยู่ในระดับ ราชันเซียนก็ติดอยู่ในภาวะนี้มานานหลายเดือนแล้ว
“หรือว่าท่านเทพเซียนจะรู้ล่วงหน้าว่าท่าเ้าสำนักจะเผชิญกับวิกฤตจึงได้มอบภาพวาดนี้ให้ข้านำมาฝากท่านเ้าสำนักข้ามาทันเวลาพอดี! ท่านอาจารย์ชิงซวนได้ประทานหนทางรอดแก่สำนักของข้าแล้ว!” หลี่ิกำภาพวาดแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
II. การวิเคราะห์สมบัติที่ไม่ธรรมดา
หลี่ิไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าไปในห้องบำเพ็ญเพียรของอาจารย์หวงเต๋อท่านอาจารย์นั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้อง ใบหน้าซีดเซียวและมีหยาดเหงื่อเย็นเยียบผุดขึ้นตามไรผมปราณที่ผันผวนของท่านทำให้ข้าวของรอบตัวลอยขึ้นแล้วตกลงอย่างควบคุมไม่ได้
“อาจารย์!”หลี่ิคุกเข่าลง “ระหว่างทางกลับมาศิษย์ได้พบกับ... เทพเซียนผู้เร้นกาย...แล้วท่านได้ประทานสมบัติชิ้นนี้เพื่อช่วยเหลือสำนักของเรา!ท่านเทพบอกให้ข้านำมาฝากท่านเ้าสำนัก”
หวงเต๋อลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก“สมบัติอะไร... หลี่ิ? เ้าไปหาหมอเซียนมาให้ข้าเถอะอย่าเสียเวลาเลย...”
หลี่ิไม่ฟังเขากางภาพวาดทิวทัศน์ออกอย่างช้า ๆ ด้วยความเคารพสูงสุด ทันทีที่ภาพวาดกางออก ไอปราณเซียนาที่ถูกอัดแน่นอยู่ในลายเส้นก็ปลดปล่อยออกมาอย่างไม่ตั้งใจ
ชั่วพริบตา!
อากาศในห้องทั้งหมดพลันเปลี่ยนเป็ไอปราณเซียนบริสุทธิ์หนาแน่นปราณตีกลับในร่างของหวงเต๋อที่เคยรุนแรง กลับสงบลงทันทีราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกดไว้เส้นลมปราณที่เคยบิดเบี้ยวเริ่มคลายตัวออก
หวงเต๋อตกตะลึง!เขาจ้องมองภาพวาดทิวทัศน์ตรงหน้า—ูเาลูกหนึ่ง ต้นไม้เล็ก ๆ สองสามต้นและแม่น้ำที่ไหลผ่าน—ภาพวาดที่ดูเรียบง่ายจนน่าขัน
แต่ด้วยสายตาของ ราชันเซียน ที่มองทะลุแก่นแท้ของพลังงานหวงเต๋อจึงเห็นในสิ่งที่หลี่ิเห็น และที่สำคัญกว่าคือสิ่งที่หลี่ิไม่เห็น
III.ราชันเซียนผู้ตีความผิด
“...ลึกซึ้ง!ลึกซึ้งเกินกว่าที่ข้าจะจินตนาการ!” หวงเต๋อกระซิบด้วยเสียงแหบแห้งมือที่สั่นเทาของเขายื่นออกไปััภาพวาด แต่ก็ดึงกลับมาทันทีเพราะกลัวจะทำให้สมบัติศักดิ์สิทธิ์เสียหาย
เขาเริ่มวิเคราะห์ลายเส้นทีละส่วนอย่างละเอียดถี่ถ้วนโดยใช้ความรู้และประสบการณ์ทั้งหมดของราชันเซียน:
1. เส้นสายของูเา: “เส้นพู่กันที่วาดูเานี้...ดูเหมือนไม่มีแบบแผน แต่แท้จริงแล้วมันคือ 'รากฐานแห่งพลังของโลก'เส้นแนวตั้งนั้นคือการตั้งมั่นของ 'หยาง'ส่วนรอยหยักที่ลาดลงคือการหลอมรวมของ 'หยิน'นี่คือคำสอนเื่การกำเนิดโลกที่ถูกถ่ายทอดออกมาในรูปแบบที่ง่ายที่สุด!”หวงเต๋อวิเคราะห์ด้วยความตื่นเต้นรากปราณในร่างกายของเขาพลันดูดซับไอปราณเซียนจากภาพวาดเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง
2. ลำน้ำที่ไหลผ่าน: “ลำน้ำเล็ก ๆ ที่ไหลผ่านระหว่างูเา...นั่นไม่ใช่แค่แม่น้ำ! นี่คือ 'กระแสแห่งโชคชะตา'ลายเส้นที่คดเคี้ยวนี้สอนให้รู้ว่าวิถีแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้นไม่มีทางตรงแต่ต้องรู้จักปรับตัวและไหลไปตามกระแส นี่คือ 'สัจธรรมแห่งการเคลื่อนไหว'ที่ปรมาจารย์ใช้พู่กันวาดขึ้นมา!”
3. จุดสีดำเล็กๆ (ต้นไม้): “และนี่...จุดสีดำเล็ก ๆ ตรงกลางภาพ! มันดูเหมือนต้นไม้ แต่แท้จริงแล้วมันคือ 'จุดกำเนิดของสรรพสิ่ง' (The Origin Point)! ปรมาจารย์กำลังบอกว่าไม่ว่าพลังจะยิ่งใหญ่แค่ไหน ต้นกำเนิดก็มาจากความเรียบง่ายเพียงจุดเดียว!พลังงานทั้งหมดของข้ารวมอยู่ที่จุดนี้แล้ว!”
ยิ่งหวงเต๋อวิเคราะห์มากเท่าไหร่ไอปราณเซียนาที่ถูกผนึกอยู่ในภาพวาดก็ยิ่งถูกปลดปล่อยออกมามากขึ้นเท่านั้นทุกคำที่เขาตีความ เป็เหมือนการ "ปลดล็อก" แก่นแท้ของภาพวาดที่ชิงซวนตั้งใจวาดให้เป็แค่ภาพทิวทัศน์ที่สวยงาม
IV. การทะลวงระดับที่สะท้านฟ้า
พลังงานเซียนบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างของหวงเต๋ออย่างท่วมท้นอาการปราณตีกลับของเขาถูกชำระล้างอย่างสมบูรณ์ ไอปราณเซียนทำหน้าที่เหมือนน้ำทิพย์ที่ล้างพิษและซ่อมแซมเส้นลมปราณที่เสียหายภายในพริบตาเดียว
หวงเต๋อเข้าสู่สภาวะ 'ตื่นรู้' อย่างลึกซึ้ง การตีความ"ภาพวาดวิถีเซียน" ของเขานำไปสู่ความเข้าใจในแก่นแท้ของพลังที่แท้จริง
ครืนนนน!
เกิดเสียงดังสนั่นจากภายในร่างของราชันเซียน!พลังปราณที่เคยผันผวนของเขาพลันรวมตัวกันอย่างมั่นคงก่อเกิดเป็พายุพลังที่รุนแรงพัดพาไปทั่วสำนักเหล่าศิษย์ที่อยู่ภายนอกต้องคุกเข่าลงด้วยความกดดันจากพลังที่ทะลักออกมาจากห้องบำเพ็ญเพียร
หวงเต๋อ... ทะลวงคอขวดพลังบำเพ็ญเพียร!
เขาไม่ได้แค่หายจากอาการปราณตีกลับแต่เขาก้าวข้ามจากระดับ ราชันเซียน ไปสู่ระดับ ปรมาจารย์เซียน ได้สำเร็จ!นี่คือการยกระดับที่ยากยิ่งและต้องใช้เวลาบำเพ็ญเพียรนับร้อยปีแต่ด้วยภาพวาดเพียงภาพเดียวที่ชิงซวนวาดเล่น ๆ มันใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง!
หวงเต๋อลุกขึ้นยืน รัศมีสีทองอ่อน ๆล้อมรอบตัวเขา ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยพลังที่เพิ่งได้รับ
“สมแล้ว!สมแล้วที่เป็ปรมาจารย์ชิงซวน!”หวงเต๋อกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพอย่างหาที่สุดมิได้“ท่านไม่ได้ให้แค่สมบัติ แต่ท่านได้ชี้ทางแห่ง์ให้ข้าและสำนักไป๋อวิ๋นแล้ว! ภาพวาดนี้คือ'แผนที่วิถีเซียน' ที่ทรงพลังที่สุดในโลก!”
หลี่ิและศิษย์คนอื่น ๆที่เข้ามาดูอาจารย์ด้วยความตื่นเต้นต่างก็ก้มลงกราบภาพวาดด้วยความศรัทธาอย่างแรงกล้า
V. บทสรุป: แผนการเยือนครั้งใหญ่
“เราต้องตอบแทนบุญคุณนี้!”หวงเต๋อกล่าวเสียงดัง “การที่ปรมาจารย์ชิงซวนตั้งร้านค้าอยู่ในโลกมนุษย์นั่นแสดงว่าท่าน้าใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย เราต้องระมัดระวังไม่เปิดเผยตัวตนของท่าน”
“แต่ท่านอาจารย์...”หลี่ิถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “ทำไมท่านอาจารย์ชิงซวนถึงยอมขายสมบัติศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ด้วยเงินเพียง1 ตำลึงเงิน?”
หวงเต๋อถอนหายใจและส่ายหน้าอย่างภูมิใจ“นั่นคือสิ่งที่ทำให้ท่านเป็ปรมาจารย์อย่างแท้จริง! ท่านกำลังสอนเราว่า 'วิถีเซียนที่แท้จริงนั้นเรียบง่ายและไร้ราคา' ท่านทดสอบความโลภของเรา!โชคดีที่เ้าจ่ายเงินไป 30 ตำลึงทองมิเช่นนั้นพวกเราคงไม่มีวาสนาได้ััแก่นแท้นี้!”
หวงเต๋อตัดสินใจทันทีว่าต้องไปเยือนร้านของชิงซวนอย่างเป็ทางการอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะผู้ซื้อ แต่ในฐานะ ศิษย์ผู้แสวงหาวิถีและจะต้องนำของขวัญล้ำค่าที่สุดไปถวาย เพื่อขอ "คำชี้แนะ" เพิ่มเติม
ในขณะเดียวกัน ที่ร้านของชิงซวน...
ชิงซวนกำลังใช้เงิน 30 ตำลึงทองที่ได้มาอย่างไม่คาดฝัน ไปซื้อ เมล็ดพืชและ ปุ๋ยอินทรีย์ เพื่อมาบำรุงสวนหลังบ้านของตัวเอง
“ฮ่าฮ่า!ข้าว่าแล้วว่าพู่กันของข้าต้องนำโชค! พรุ่งนี้ข้าจะซื้อเนื้อหมูดี ๆมาต้มกินเสียหน่อย ต้องฉลองกับอาหู่ด้วย!” ชิงซวนพูดกับตัวเองอย่างอารมณ์ดีโดยไม่รู้เลยว่า “ภาพวาดวิวธรรมดา” ของเขาได้สร้าง “ปรมาจารย์เซียนคนใหม่” ขึ้นมาแล้วและได้จุดชนวนให้เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรทั้งหลายเริ่มหลั่งไหลมาที่ร้านของเขาอย่างเงียบๆ ในไม่ช้านี้
565
