ในตอนสายของวันเดียวกันที่บริเวณลานกว้างของหมู่บ้านหน้าศาลากลางรถม้าสีม่วงที่ประดับตกแต่งอย่างสวยงามคันหนึ่งจอดอยู่ รอบข้างของรถม้าคันนี้มีโจรป่าใส่เสื้อสีม่วงจำนวนกว่า40 คนยืนเข้าแถวเรียงกันอยู่ด้านหลังหน้าศาลากลางมีชาวบ้านจำนวนมากยืนรวมกลุ่มกันอยู่ โดยด้านหน้าของคนกลุ่มนั้นคือปีกัสโซ่ที่ยืนคุยกับสาวงามด้วยสีหน้ากับเศร้าสร้อย
“คุณอินาริจะไปจริงๆเหรอครับเพื่อหมู่บ้านเล็กๆอย่างพวกเราไม่จำเป็ต้องเสียสละขนาดนี้ก็ได้”
“ก็มันจำเป็นี่ค่ะ ไม่งั้นหมู่บ้านนี้ก็ต้องถูกทำลายแม้จะเป็่เวลาสั้นๆแต่อินาริประทับใจหมู่บ้านแห่งนี้มากค่ะ”
น้ำเสียงของอินาริเต็มไปด้วยความเศร้าเช่นกันเธอจับมือปีกัสโซ่ที่ยืนอยู่ด้านหน้าของกลุ่มชาวบ้านยืนอยู่แม้พวกเขาจะโกรธแค้นพวกโจรมาก แต่กลับโกรธแค้นตัวเองมากกว่า ที่อ่อนแอจนต้องให้คนนอกอย่างเธอต้องเสียสละตัวเองแบบนี้แม่จิ้งจอกเห็นว่าทุกคนในหมู่บ้านนี้ล้วนแต่เป็ห่วงเธอก็ได้แต่ยิ้มเศร้าๆให้กับพวกกับ มือของเธอที่จับมือของชายชราอยู่มันช่างสั่นเทาจนไม่เหมือนมือของนางรำผู้อ่อนช้อยเลยแม้แต่น้อย
“สวัสดีครับผมชื่อแมงมุมม่วงเป็หัวหน้าของกลุ่มแมงมุมม่วง”
“คุณชื่ออะไรครับ”
ชายคนนึงที่ดูอายุพอๆกับเสี่ยวหลงใส่เสื้อผ้าที่ดูหรูหราเป็เสื้อสีม่วงที่ดูเป็มันเหมือนผ้าไหมมีปืนไรเฟิลกระบอกใหญ่ติดอยู่ที่กลางหลัง ดูแล้วเขาไม่เหมือนหัวหน้าโจรป่าเลยแต่เหมือนคุณชายที่ใช้ปืนไรเฟิลเป็อาวุธมากกว่า ยื่นมือมาข้างหน้าเหมือนจะขอจับมือของอินาริ
“เอ่อ...อินาริคะ”
จิ้งจอกสาวมองชายรูปงามด้วยสายตาหวาดหวั่นแม้ว่าภายนอกจะดูดีอย่างไรแต่ภายในก็เป็โจรป่าอยู่ดีตอนนี้มือทั้งสองข้างของเธอนั้นนำไปไขว้หลังอยู่เป็สัญญาณว่าไม่อยากจับมือกับชายหนุ่มสายตาก้มมองลงที่พื้นแต่ยังเหลือบขึ้นมามองหน้าของแมงมุมม่วงอย่างกล้าๆกลัวๆเป็ครั้งคราว
แต่ท่าทางหวาดกลัวปนใจกล้าของอินารินั้นผนวกกับรูปร่างหน้าตาที่ชายคนไหนเห็นก็แทบอดใจไม่ไหว ทำให้แมงมุมม่วงหัวใจเต้นถี่เืลดสูบฉีด เขารู้สึกร้อนวูบวาบที่กลางอก นานแล้วที่เขาไม่เจอผู้หญิงที่ดูน่าทะนุทนอมแบบนี้
“ไม่ต้องห่วงนะครับถึงพวกเราจะเป็โจรป่าแต่พวกเราไม่ได้ป่าเถื่อนขนาดทำร้ายผู้หญิงไร้ทางสู้”
แมงมุมม่วงที่ตอนนี้รู้สึกพิเศษกับหญิงสาวผมทองตรงหน้าพยายามปลอบใจให้เธอรู้สึกดีขึ้นบ้างแต่ชาวบ้านที่ได้ยินคำพูดของหัวหน้าโจรมีแต่ยิ่งโกรธแค้นมากขึ้นเพราะแมงมุมม่วงคนนี้ ปกติแล้วแม้แต่เด็กเขาก็ยิงลงนับว่าเป็คนที่มีจิตใจโเี้มากคนนึงแต่กลับมาพูดว่าตัวเองไม่ป่าเถื่อนไม่ทำร้ายผู้หญิงไร้ทางสู้ ช่างหน้าหนาสิ้นดี
“เชิญครับเนื่องจากหนทางข้างหน้าค่อนข้างลำบากรถม้าเลยต้องเล็กหน่อยเพื่อความคล่องตัวนะครับ”
แมงมุมม่วงเปิดประตูรถม้าเป็เชิงบอกให้อินาริเข้าไปในรถม้าคันนั้นด้วยตัวเองพร้อมกับอธิบายว่าทำไมรถม้าจึงเป็ขนาดเล็กที่พอแค่ให้คนเดียวนั่งแบบสบายๆเท่านั้น
“ค่ะ”
อินาริค่อยๆก้าวขึ้นไปบนรถม้าคันนั้นแต่เธอมองไปยังปีกัสโซ่และชาวบ้านที่เหมือนออกมายืนส่งเธออยู่ด้วยสายตาห่วงใยอย่างไม่วางตาจนก้าวสุดท้ายที่จะขึ้นรถม้าเธอหลับตาลงก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ของรถม้าคันนั้นชาวบ้านหลายคนเห็นว่าเมื่อเธอหลับตาลงน้ำตาใสๆที่ออกจากตาของอินาริทำให้ชาวบ้านเ่าั้รู้สึกผิดเป็เท่าทวี
“เอ้า พวกเรากลับได้ดีมากเลยนะเ้าเฒ่าเป็การตัดสินใจที่ถูกต้องแล้วที่ส่งอินาริให้พวกข้ากลุ่มโจรแมงมุมม่วง ฮ่าฮ่าฮ่า”
หัวหน้าโจรหัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดังก่อนที่จะะโขึ้นม้าของตัวเองเดินนำรถม้าที่อินารินั่งอยู่ออกไปจากเมือง
อยู่ๆเมอบิอุสก็วิ่งออกมาจากกลุ่มของชาวบ้านที่ยืนอยู่พร้อมกับหมาจิ้งจอกตัวใหญ่ที่วิ่งอยู่ข้างๆเขา
“ไม่นะอินาริอย่าไปนะอย่าไป”
เมอบิอุสะโเรียกสาวงามที่เพิ่งขึ้นรถไปสุดใจก่อนจะหยิบเอามีดสั้นธรรมดาออกมาแล้วพุ่งตัวเข้าไปเพื่อโจมตีโจรป่าที่กำลังเคลื่อนขบวนไปนั้น
100 (เหลือ1200/1300)
“ไอ้กระจอกเอ้ยไม่มีฝีมือก็อย่าอวดเก่งโชว์สาวเลยวะนี่ดีนะที่วันนี้เป็วันนี้หัวหน้าพวกข้าสั่งเอาไว้ว่าไม่อยากเห็นเื”
โจรป่าที่ผมสีแดงคนนึงหันกลับมาถีบเมอบิอุสที่วิ่งเข้าไปอย่างง่ายดาย จนเขากระเด็นไปนอนกองอยู่กับพื้นอย่างอเนจอนาถ
“บ้าเอ้ยไม่น่าเลย...อินาริ”
เมอบิอุสที่นอนแผ่กลางถนนนอนร้องไห้อย่างไม่อายฟ้าดินโดยมีจิ้งจอกเลียแผลที่โดนโจรป่าถีบเมื่อกี้
การกระทำของเมอบิอุสนั้นยิ่งทำให้ชาวบ้านเสียใจจนต่างก็ร้องไห้ออกมาเช่นเดียวกัน เพราะเมื่อวานพวกเขายังเดินด้วยกันแต่พอมาวันนี้พวกเขากับต้องแยกกันโดยที่ไม่มีใครทำอะไรได้เลยนอกจากมองอินาริผู้ถูกพาตัวไปไกลจนลับสายตา
“วันนี้จะเป็วันสุดท้ายที่พวกเราจะงอมืองอเท้ารอความช่วยเหลือจากคนอื่น”
ปีกัสโซ่ผู้สร้างหมู่บ้านนี้ขึ้นมากระแทกไม้เท้าของตัวเองลงกับพื้นอย่างแรงภาพของกลุ่มนักเดินทางตรงหน้าที่ต้องเดือดร้อนเพราะพวกเขาทำให้หัวหน้าหมู่บ้านผู้นี้ตัดสินใจได้ในที่สุด
“เมอบิอุสไม่ต้องห่วงแม้ว่าข้าจะต้องตายก็จะช่วยคุณอินาริกลับมาให้ได้”
ปีกัสโซ่เข้ามาประคองเมอบิอุสที่นอนร้องไห้อยู่ให้ยืนขึ้นมา
“ข้าด้วย”
“พวกข้าด้วย”
“ชั้นด้วย”
ชาวบ้านจำนวนมากที่สุดจะทนกับการกระทำของโจรป่าต่างะโขึ้นมาเพื่อร่วมมือกันกำจัดพวกมัน ไม่ว่าพวกเขาจะต้องแลกมันกับอะไรก็ตาม
“ขอบคุณนะครับขอบคุณทุกคนจริงๆ”
เมอบิอุสพูดขอบคุณชาวบ้านทั้งน้ำตาทุกคนในหมู่บ้านเอริเซ่แห่งนี้เป็คนดีอย่างที่เขาคิดจริงๆเขาหันไปพูดกับชาวบ้านที่กำลังโกรธทุกคน
“ถ้างั้นผมขอให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมนะครับพรุ่งนี้พวกเราจะไปช่วยอินาริกัน”
“ถ้าปล่อยให้ผ่านคืนนี้ไปจะดีเหรอเมอบิอุส”
ปีกัสโซ่ที่เป็ห่วงอินาริเช่นเดียวกันถามขึ้น เนื่องจากเขาเห็นสายตาของแมงมุมม่วงที่มองอินาริแล้วเขาก็ไม่มั่นใจในสวัสดิภาพของสาวงามเลยเมอบิอุสจึงอธิบายเหตุผลให้ทุกคนฟัง
“อย่าลืมว่านี้เป็เกมพวกมันคงไม่สามารถล่วงเกินอินาริได้หรอกครับ ที่สำคัญกว่านั้นพวกเราต้องพร้อมที่สุดจริงๆถ้ารีบไปตอนนี้อาจจะพากันตายกันหมดก่อนจะได้ช่วยอินาริแน่ครับ”
“ที่เขาพูดมาก็สมเหตุสมผลพวกเราใครที่จะช่วยอะไรก็มาลงชื่อที่ข้าเลย แล้วพรุ่งนี้เราไปช่วยอินาริกัน”
“เฮ...”ชาวบ้านทุกคนโห่ร้องแสดงการสนับสนุนในการโจมตีโจรป่ากลับ
ภายในเวลาไล่เลี่ยกันในป่าด้านตะวันตกของหมู่บ้านเอริเซ่
“กินน้ำก่อนสิอีกครับไม่นานก็ถึงแล้ว”
แมงมุมม่วงส่งน้ำให้อินาริที่อยู่ในรถม้าตอนนี้พวกเขาอยู่บนทางเดินแคบๆที่สองข้างทางมีแต่ต้นไม้เต็มไปหมดเดาได้ไม่ยากว่าทางที่มุ่งไปคงเป็ที่หลบซ่อนตัวของพวกเขาแน่ๆ
“ขะ..ขอบคุณคะคุณแมงมุมม่วง”
อินาริยื่นมือที่สั่นเทาออกมาจากหน้าต่างของรถม้าเพื่อจะรับน้ำที่อยู่ในมือของแมงมุมม่วง ดวงตาสีทองสวยของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเหมือนว่ากลัวความไม่รู้ชะตากรรมของเธอว่าจะเกิดอะไรขึ้น
“เรียกพี่แมงมุมเฉยๆก็ได้ครับเพราะนับจากนี้เราสองคนต้องสนิทกันไว้ให้มากๆนะครับ”
แมงมุมม่วงฉวยโอกาสเอามือของอินาริมากุมเอาไว้ขณะที่เธอกำลังรับน้ำขวดนั้น มือเนียนนุ่มราวกับไม่เคยจับต้องอาวุธของเธอทำให้เขาคิดว่าสมแล้วที่เป็สามารถเต้นรำที่อ่อนช้อยขนาดนั้นได้ ถ้าเป็ไปได้เขาอยากให้เธอแสดงแบบที่เขาเคยเห็นให้เธอดูอีกทีเมื่อถึงที่ซ่อนของเขาแล้ว
“เอ่อ..นี่ใกล้จะถึงรึยังคะ”
อินาริที่พยายามดึงมือกลับเข้ามาถามเพื่อเบนความสนใจของแมงมุมม่วงให้ปล่อยมือของเธอ แต่มีถือที่แรงอันน้อยนิดนั้นจะสามารถชักมือกลับไปด้วย ถ้าเขาไม่ปล่อยเอง
“ใกล้ถึงแล้วอีกไม่นานก็มองเห็นฐานทัพของเรากลุ่มแมงมุมม่วงแล้วครับ”
แมงมุมม่วงชอบใจความหวงเนื้อหวงตัวของอินาริจึงยอมปล่อยมือของเธอแล้วเอามือข้างนั้นมาสูดกลิ่นหอมพร้อมกับคิดไปด้วยว่า แค่มือของเธอยังหอมขนาดนี้นิ่มนวลขนาดนี้แล้วส่วนอื่นจะทั้งหอมทั้งนิ่มขนาดไหน แล้วชายตาไปมองเสื้อกิโมโนของอินาริที่ค่อนข้างเปิดเผยแม้ว่าเธอจะดึงเสื้อของเธอขึ้นแล้วก็ตามแต่ก็ยังไม่อาจปิดบังจุดเด่นของเธอได้ทั้งหมด
“ถึงแล้วครับ หอคอยรังแมงมุมยินดีต้อนรับคุณอินาริ”
แมงมุมม่วงเปิดประตูรถม้าให้อินาริก่อนที่สาวงามที่กำลังตื่นกลัวจะเดินลงมาจากรถม้านั้นช้าๆ
หอคอยรังแมงมุมเป็สิ่งก่อสร้างทรงกระบอกที่เส้นผ่าศูนย์กลางน่าจะประมาณ 20 เมตร สูงเข้าตึก5ชั้น รอบๆตึกมีหน้าต่างแคบๆเล็กๆอยู่มากมายแต่จุดที่ทำให้อินาริสนใจคือบนยอดของหอคอยมีปืนใหญ่กระบอกนึงตั้งอยู่ด้วยเมื่อแมงมุมม่วงเห็นอินาริสนใจปืนใหญ่ที่ตัวเองภาคภูมิใจก็แนะนำปืนใหญ่นั้นให้อินาริรู้จักทันที
“สนใจเหรอครับนั้นเป็ปืนใหญ่ที่ทำให้กลุ่มแมงมุมม่วงภูมิใจ มันชื่อ แกมม่า โมเซ่ ลำกล้องขนาด416 มิลลิเมตร ระยะยิงกว่า 14 กิโลเมตรที่ผ่านมาไม่เคยมีใครหรืออะไรโดนปืนใหญ่นี่ยิงใส่แล้วรอดได้”
แมงมุมม่วงบอกข้อมูลของปืนใหญ่นี่แก่อินาริโดยไม่หวงสาเหตุที่ไม่เคยมีใครรอดไปได้เป็เพราะว่าั้แ่ที่คนกลุ่มนั้นเอาปืนใหญ่นี่มาฝากเขาเอาไว้พวกเขาได้ให้ะุไว้แค่นัดเดียวแถมการยิงก็ต้องใช้คนจำนวนมากในการปรับระยะที่ผ่านมาเลยเอาไว้ใช้ขู่ได้อย่างเดียวเท่านั้น ไม่เคยได้ยิงเลยแม้แต่ครั้งเดียว จึงไม่เคยมีใครรอดไปได้จริงๆ
“ออแบบนี้นี่เองเหรอคะที่ทำให้กลุ่มหมีดำที่ได้ชื่อว่ามีผู้เล่นที่เข้มแข็งกว่าไม่กล้าเข้าโจมตีที่นี่”
อินาริพยักหน้าช้าๆถ้ามีปืนใหญ่ที่แค่ดูก็รู้ว่าอานุภาพร้ายแรงขนาดนี้อยู่ต่อให้ศัตรูเก่งกว่าขนาดไหนก็ต้องหวาดกลัวอยู่ดีซึ่งคำพูดของอินารินี้แทงใจดำของแมงมุมม่วงอย่างจัง
“ถ้าเอาจริงๆกลุ่มแมงมุมม่วงยิงปืนใหญ่นี้ใส่ฐานของหมีดำนัดเดียวก็จบแล้วที่ไม่ทำเพราะว่าเรายังต้องร่วมมือกับมันอยู่ น้องอินาริอย่าได้เข้าใจผิดสิ”
แมงมุมม่วงดูอารมณ์เสียขึ้นทันทีที่ได้ยินเื่นี้แม้ว่าถ้าวัดกันที่จำนวนหรือระดับแล้ว กลุ่มแมงมุมม่วงจะเป็รองกลุ่มหมีดำจริงๆแต่ถ้าวัดเื่อาวุธและอุปกรณ์สวมใส่แล้วกลุ่มแมงมุมม่วงมีแต่ของที่ดีกว่าทั้งนั้นและยิ่งอารมณ์เสียมากขึ้นเมื่อได้ยินจากปากของอินาริ
“ค่ะ เอ่อ...พี่แมงมุม”
เมื่ออินาริเห็นว่าอยู่ๆหัวหน้าโจรผู้นี้ก็อารมณ์เสียขึ้นมาเธอจึงเปลี่ยนคำเรียกชายหนุ่มให้เป็ไปตามที่เขา้าซึ่งนั้นทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเห็น
“ฮ่าฮ่าฮ่าดีเลยน้องอินาริเดี๋ยวพี่แมงมุมพาน้องไปดู คอลเลคชั่นอาวุธของพี่”
แมงมุมหัวเราะออกมาเสียงดังด้วยความพอใจผายมือเชิญอินาริเข้าไปในหอคอยแมงมุมม่วง
ภายในหอคอยนั้นตรงกลางเป็ช่องว่างกระบอกขนาดใหญ่ที่มีบันไดเวียนทอดยาวไปจนถึงยอดของหอคอยตาม บันไดเวียนจะมีประตูอยู่เป็ระยะๆข้างในนี้มีคนอยู่ประมาณ 40-50 คนเมื่อแมงมุมม่วงเข้ามาคนพวกนั้นก็ออกมายืนตรงบันไดเวียนแล้วต่างะโพร้อมกันว่า
“ยินดีต้อนรับท่านแมงมุมม่วงครับ”
ชายทั้งหมดนั้นต่างสายตามองไปข้างหน้าล้วนแต่ไม่กล้าที่จะสบตากับหัวหน้าของพวกเขาแม้แต่น้อยสิ่งที่อยู่ในแววตาของพวกเขาที่อินาริมองเห็น คือความยำเกรงอย่างที่สุดแมงมุมม่วงพาอินาริเดินขึ้นบันไดเวียนมาหยุดตรงหน้าประตูเหล็กบานใหญ่ที่เขียนว่าเขตหวงห้ามห้ามเข้าเด็ดขาด ก่อนที่แมงมุมม่วงจะเปิดประตูบานนั้นออกเผยให้เห็นของข้างใน
“โหพี่แมงมุมมีอาวุธมากขนาดนี้เลยเหรอ”
อินาริเบิกตากว้างเนื่องจากใกับของข้างในมากมันคือคลังแสงของแมงมุมม่วง ที่มีปืนอยู่ประมาณ 7-8 กระบอก ซึ่งแต่ละอย่างนั้นเป็แบบที่อินาริไม่เคยเห็นทั้งนั้นะเิมืออีกจำนวนหนึ่งถูกใส่เอาไว้ในลังไม้นอกจากนี้ยังมีะุจำนวนมากถูกจัดเรียงอย่างเป็ระเบียบอีกหลายลัง
ตรงกลางห้องก็มีหนังสือเล่มนึงวางอยู่บนเบาะสีแดงในกล่องพลาสติกใส บนหน้าปกเขียนว่า ‘ตำราการสร้างะุปืนขั้นสูง’อินาริรู้สึกว่าในห้องนี้มีหนังสือนี่แหละที่แปลกแยกกว่าอย่างอื่นจึงยืนมองใกล้ๆเผื่อจะมีความลับอะไรซ่อนอยู่
“นั้นเป็ตำราการสร้างะุปืนที่หายากมากๆน้องอินาริของพี่ มือปืนทุกคนต่างอยากได้มันไว้ใน มีแต่คนระดับพี่เท่านั้นแหละที่สามารถมีมันได้”
แมงมุมม่วงคุยโวต่อไปจริงๆแล้วตำรานี้เขาก็อยากจะเปิดอ่านใจจะขาดแต่เนื่องจากเขาเกรงใจคนที่ฝากมันเอาไว้มากเลยไม่กล้าที่จะใช้มัน เพราะด้วยความมีค่าของมันเขาสามารถใช้มันไปต่อรองกับอะไรหลายๆอย่างได้
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ท่านแมงมุมม่วงครับอาหารพร้อมแล้วครับ”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนจะมีเสียงของลูกน้องคนนึงดังขึ้นมา
“ป่ะน้องอินาริเราไปทานอาหารกันดีกว่าวันนี้เพื่อต้อนรับน้องพี่จัดอาหารเป็พิเศษเลยนะ”
แมงมุมม่วงยื่นมือไปอินาริเพื่อหวังจะจูงมือเธอไปแต่อินาริก็รีบเขามือไขว่หลังไว้ทันที เมื่อเห็นดังนั้นเขาก็ยิ้มให้อินาริก่อนจะเดินนำไปยังห้องอาหาร
ที่ห้องอาหารแมงมุมม่วงที่จัดที่นั่งของคนให้อยู่ข้างอินาริโดยมีลูกน้องอีก80 คนนั่งเรียงแถว 4 แถวอยู่ข้างหน้าของเขา อาหารมากมายถูกยกออกมามีลูกน้องบางคนของแมงมุมม่วงที่มองอินาริแบบไม่วางตา ทำให้แมงมุมม่วงไม่พอใจจึงพยายามแสดงความเป็เ้าของอินาริด้วยการยื่นมือไปหมายจะโอบไหล่ซึ่งสาวสวยก็ยกมือขึ้นมาปัดเบาๆด้วยใบหน้าเอียงอาย
“เอ่อพี่แมงมุมคะขอให้น้องอินาริได้ปรับตัวหน่อยนะคะ นะคะ”
อินาริที่เอามือปัดก็มองแมงมุมม่วงด้วยสีหน้ากล้าๆกลัวๆ ยิ่งทำให้นางสาวดูมีเสน่ห์เย้ายวนมากยิ่งขึ้น
“ได้จ้ะพี่ไม่รีบอยู่แล้วพวกเรายังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกนานเลย เอ้าพวกเรามากินข้าวกันเถอะนับจากนี้ใครที่มองอินาริของข้ามันต้องตายจำเอาไว้”
แมงมุมม่วงพูดขู่ลูกน้องด้วยเสียงอันดังก่อนที่ทั้งหมดจะเริ่มกินข้าว ก็มีลูกน้องคนนึงของแมงมุมม่วงวิ่งเข้ามาขัดเวลาอาหารเสียก่อน
“ท่านแมงมุมม่วงครับท่านหมีดำติดต่อผ่านทางสายด่วนมาครับ”
แมงมุมม่วงที่กำลังจะตักอาหารคำแรกเข้าปากหยุดมือกลางอากาศทันที และหัยมองไปทางอินาริที่หันกลับมามองทางเขาเช่นกันก่อนจะพยักหน้าให้กับลูกน้องที่เพิ่งวิ่งเข้ามา ให้ดึงหน้าจอขนาดใหญ่ลงมาจากเพดานห้องที่อยู่อีกด้านหนึ่งของห้องนี้
ทันทีที่หน้าจอถูกดึงลงมาสุดก็ปรากฏภาพของชายตัวใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้ามจนเกือบเต็มจอใส่ชุดที่ทำจากหนังสัตว์ที่ดูดุดันพอๆกับความสกปรกของมันด้านหลังมีขวานขนาดใหญ่ติดอยู่ที่กลางหลัง ในหน้ามีรอยแผลเป็ยาวหลายรอย ดูแตกต่างจากแมงมุมม่วงที่เป็หัวหน้าโจรเหมือนกันราวฟ้ากับดิน
“สวัสดีครับพี่หมีดำมีธุระอะไรครับ”
แมงมุมม่วงพูดกับหน้าจอขนาดั์ที่ฉายภาพของคู่สนทนาของเขา น้ำเสียงที่เปล่งออกมาดูเคร่งเครียดกว่าทุกครั้งราวกับว่ารำคาญที่จำเป็ต้องคุย แต่หลีกเลี่ยงไม่ได้
“ธุระเื่ผู้หญิงที่นั่งข้างๆน้องนั้นแหละ”
หมีดำกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงดุดันพร้อมกับชี้ไปยังสาวงามที่นั่งหน้าตาตื่นอยู่ข้างๆแมงมุมม่วง
“พี่มีธุระอะไรกับผู้หญิง‘ของผม’ ”
แมงมุมม่วงตอบด้วยท่าทางไม่เป็มิตรโดนเน้นคำพูดสองพยางสุดท้ายเป็พิเศษ สำหรับเขาที่มักจะโดนมองว่าต้อยต่ำกว่าหมีดำแล้วต้องแสดงให้เห็นถึงความมีอำนาจที่เหนือกว่า โดยเฉพาะต่อหน้าของอินาริที่มองเขาอยู่
“เฮอะอย่าพูดให้ขำหน่อยเลยดีกว่า น้องแมงมุมรู้ใช่ไหมว่าพี่ส่งจดหมายไปขอตัวน้องสาวคนนั้นก่อนน่ะ”
หมีดำแค่นเสียงหัวเราะด้วยความอารมณ์เสียเนื่องจากผู้หญิงที่เขาถูกใจ ถูกน้องชายชิงตัวไปก่อน
“รู้สิครับผมเลยชิงไปรับมาก่อนนี่ไง”
แมงมุมม่วงที่รู้ว่าหมีดำเองก็น่าจะชอบผู้หญิงแบบอินาริเช่นกันจึงรีบชิงลงมือก่อนเพราะเขารู้นิสัยของหมีดำดีถ้าอยู่ในมือหมีดำแล้วเขาจะไม่มีวันได้เห็นอินาริอีกเลย
“เดี๋ยวนี้กล้าหือเหรอวะแมงมุมม่วง พี่บอกให้ส่งมาก็ส่งมาดิว่ะ ไอ้หน้าหล่ออย่างเอ็งจะหาใหม่กี่คนก็ได้ !!!”
หมีดำพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเอาจริงแม้จะเป็การติดต่อทางไกลแต่แรงกดดันที่ส่งมานั้นเหมือนคุยกันอยู่ต่อหน้าก็ไม่ปาน จนลูกน้องของแมงมุมม่วงที่อยู่ติดกับหน้าจอ ถึงกับหงายหลังไปหลายคน
“ว้าย...!!!”
อินาริที่ใในแรงกดดันของหมีดำมือซ้ายที่กำเอาไว้เอามาวางบนหน้าอกของตัวเอง ส่วนมืออีกข้างก็จับปลายแขนเสื้อของแมงมุมม่วงที่นั่งข้างๆกันไว้แน่นร่างบางสั่นเทาไปทั้งตัวด้วยความกลัวแมงมุมม่วงที่เห็นว่าอินาริน่าจะกลัวมากและเหมือนเธอกำลังพึ่งเขาอยู่เขาต้องแสดงให้เห็นเลยว่าเขาพึ่งพาได้มากแค่ไหน
“พี่หมีครับคนนี้ผมขอ ครั้งนี้ผมรักจริงนะครับพี่”
แมงมุมม่วงลุกขึ้นยืนพูดกับหมีดำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ต่อหน้าของอินาริที่ยังตัวสั่นไม่หาย ก่อนจะหันกลับมายิ้มละไมให้เธอซึ่งดูเหมือนว่าอินาริเองก็ยิ้มกลับมาให้เขาเหมือนกัน
“อย่ามาตลกไอ้แมงมุม เอ็งได้ทั้งปืนใหญ่ทั้งอาวุธทั้งหอคอยดูสิพวกข้าต้องอยู่ในถ้ำนี่พวกข้าทนโดนเอาเปรียบมานานจนทนไม่ไหวแล้วนะโว้ย”
หมีดำที่ตอนนี้เหมือนตัวใหญ่ขึ้นจนเต็มหน้าจอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเกี้ยวกราดกว่าเดิมเพราะว่ากลุ่มโจรหมีดำของเขามักได้แต่ของเหลือเลือกจากแมงมุมม่วงเสมอซึ่งที่ผ่านมาเขาก็พอรับได้ แต่ถ้าเป็เื่ผู้หญิงคนแรกที่แต่เขาไม่อาจละสายตายามที่เธอร่ายรำได้เลยผู้หญิงคนแรกที่ได้หัวใจหมีไปโดยที่ไม่รู้ตัว เขาไม่มีทางยอมเด็ดขาด
“พี่แมงมุมอินาริกลัวจังเลย ผู้ชายคนนั้นน่ากลัวจังเลย”
อินาริเริ่มร้องไห้เพราะรับแรงกดดันที่ออกมาจากหมีดำไม่ไหวเขยิบตัวเข้าไปพิงแมงมุมม่วงที่ยิ่งอยู่กับอินาริ ยิ่งหลงใหลไปกับเสน่ห์ของเธออย่างโงหัวไม่ขึ้น เขาไม่คิดเลยว่าจะมีผู้หญิงที่น่าทะนุทนอมได้มากขนาดนี้
“ทนไม่ไหวก็เื่ของพี่สิครับในเมื่อตัวเองช้าเองแบบนี้จะโทษใครได้ล่ะพี่ที่ผ่านมาที่ผมได้อะไรที่ดีกว่าพี่เพราะพี่มันเชื่องช้าเองเลยเลือกไม่ทันผมไง”
แมงมุมม่วงที่เบื่อเหลือเกินกับการที่หมีดำชอบบอกว่าเขาเอาเปรียบแต่จริงๆแล้วเป็เพราะว่าเขากระตือลือล้น มากกว่าจึงได้แต่ของที่ดีกว่าเขาต้องใช้เงินอย่างประหยัดมากแค่ไหนถึงจะเหลือเงินพอที่จะติดสินบนคนที่ตัดสินว่าใครได้อะไรไม่มีเงินเหลือใช้อย่างหมีดำซะหน่อย ครั้งนี้ก็เช่นกันในเมื่อหมีดำช้าเองจะมาบ่นอะไรได้
“พูดแบบนี้อยากมีเื่เหรอวะอย่าคิดนะว่าไอ้ปืนใหญ่ที่ยิงไม่ออกของ เอ็ง จะทำอะไรข้าได้น่ะ”
หมีดำเริ่มพูดเื่ที่เสมือนจุดอ่อนของแมงมุมม่วงเพราะเขารู้ว่านิสัยอย่างแมงมุมม่วงต้องคุยโวเื่ปืนใหญ่ที่แย่งไปจากเขาแน่แล้วถ้าเจอจี้จุดที่ว่าแมงมุมม่วงไม่กล้ายิงปืนใหญ่นี่แล้วก็เป็การหักหน้าแมงมุมม่วงอย่างจัง เมื่อหมีดำเปิดเผยเื่นี้ออกมามันทำให้สีหน้าของแมงมุมม่วงดูแย่มากเนื่องจากอินาริก็นั่งฟังอยู่ข้างๆด้วย
“ก็รู้ตัวนิว่ากลุ่มโจรหมีดำมีกำลังมากกว่าโจรแมงมุมม่วงยอมรับแล้วส่งตัวผู้หญิงมาสักทีเถอะน่าอย่าให้ได้เืเลยวะ”
หมีดำที่มั่นใจในตัวเองเมื่อเห็นว่าแมงมุมม่วงกำลังเป็รองอยู่ก็ซ้ำด้วยคำขู่ตามมาอีกหนึ่งชุด ยิ่งทำให้แมงมุมม่วงหน้าเสียมากยิ่งขึ้นไปอีกไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้าสู้กับกลุ่มหมีดำ เพียงแต่ว่าถึงจะชนะกลุ่มโจรแมงมุมม่วงของเขาคงจะเสียหายหนักมากแน่นอน
“ถ้ามันจะเป็อันตรายกับพี่แมงมุมก็ส่งเราให้หมีดำก็ได้นะคะแม้ว่าเขาจะดูน่ากลัวไปหน่อย อินาริไม่อยากเห็นเืและาที่ไม่จำเป็เลย”
อินาริที่เอาแต่หลบสายตาของแมงมุมม่วงมาตลอดเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเขาด้วยแขนเสื้อยาวของเธอ แล้วในที่สุดเขาก็ได้มองตาเธอตรงๆซึ่งนั้นทำให้แมงมุมม่วงยืนนิ่งไปพักใหญ่
“หึหึไม่น่าเชื่อเลยนะว่าผู้หญิงที่พวกเราบังคับพามาด้วยจะมายอมโดนพาตัวไปอีกรอบเพื่อช่วยพวกเรา”
อยู่ๆหัวหน้ากลุ่มโจรแมงมุมม่วงก็หัวเราะออกมาช้าๆเขาไม่คิดเลยว่าสาวงามคนนี้จะยอมไปกับคนที่แค่เธอเห็นก็ตัวสั่นด้วยความกลัวเพื่อพวกเขาซึ่งนั้นทำให้เขาตัดสินใจได้ แมงมุมแมงหันไปทางหน้าจอที่มีภาพของหมีดำอยู่ก่อนจะะโเสียงดัง
“มันได้เวลาแล้วพวกเราโจรป่าแมงมุมม่วงจะประกาศให้โลกนี้รู้ว่าพวกเราเข้มแข็งกว่าพวกโจรป่าหมีดำ พี่น้องทุกคน กินอาหารมื้อนี้ให้อิ่มเถิดพรุ่งนี้เราจะไปถล่มถ้ำหมีกัน”
“นั้นมันคำพูดของข้ามากกว่าไอ้พวกแมงมุมม่วงพวกเราโจรป่าหมีดำก็ไม่้าโดนพวกที่อ่อนแอกว่าเอาเปรียบอีกแล้ว ข้าหมีดำ หัวหน้ากลุ่มหมีดำขอประกาศาอย่างเป็ทางการกับกลุ่มแมงมุมม่วงสถานที่คือในป่าระหว่างหอคอยแมงมุมกับถ้ำหมีดำ เวลาเที่ยงพรุ่งนี้เตรียมคอไว้ให้เชือดได้เลย”
หมีดำชิงประกาศาอย่างเป็ทางการก่อนจะทำมือปาดคอตัวเองแล้วภาพของเขาหายไปจากหน้าจอนั้น
3K
