บทที่สิบห้า
เต็มไปด้วยความรัก
เมื่อทุกอย่างถูกจัดการเรียบร้อยหวังข่ายรู้สึกถึงความโล่งใจที่ไม่ต้องกังวลเื่หลิวผิงผิงอีกต่อไปแต่ด้วยความเป็ห่วงที่ยังอยูในใจกลัวว่านอกจากหลิวผิงผิงแล้วจะยังมีเื่อื่นมาทำให้หลี่รุ่ยหลินคนรักของเขาไม่สบายใจอีกเขาจึงได้ตัดสินใจทำสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
ใน่เช้าของวันหนึ่งท้องฟ้าแจ่มใสและมีแสงแดดอ่อนๆ อาบลานหน้าสำนักคุ้มภัย หวังข่ายตัดสินใจที่จะไม่รอช้าอีกต่อไปเขารู้ว่าเขาอยากจะใช้ชีวิตร่วมกับหลี่รุ่ยหลินไปตลอดและไม่้าให้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาถูกชะงักอีก
หวังข่ายเดินทางไปยังสำนักคุ้มภัยต้าอันฉวนเมื่อเขามาถึงบรรยากาศที่สำนักคุ้มภัยเต็มไปด้วยพี่น้องในสำนักที่ต่างกำลังฝึกซ้อมและเตรียมตัวสำหรับงานต่างๆ ที่พวกเขาจะต้องทำ แต่เมื่อเห็นหวังข่ายเดินเข้ามาทุกคนต่างหยุดกิจกรรมของตนและหันไปมองด้วยความสนใจ เพราะพวกเขาััได้ถึงบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น
"คุณชายหวัง…มาหานายหญิงหรือขอรับนายหญิงอยู่ด้านใน" พี่น้องสำนักคุ้มภัยคนหนึ่งกล่าว
"ขอบใจมาก"หวังข่ายเดินผ่านเข้าไปยังลานด้านใน
หลี่รุ่ยหลินที่กำลังยืนคุยงานกับซีหยางผู้ช่วยของนางหันไปมองหวังข่ายด้วยความสงสัยนางไม่ได้คาดคิดว่าเขาจะมาที่นี่ในวันนี้หัวใจของนางเริ่มเต้นแรงขึ้นเมื่อเห็นแววตามุ่งมั่นของเขาที่มองตรงมา
หวังข่ายเดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าหลี่รุ่ยหลินท่ามกลางสายตาของพี่น้องสำนักคุ้มภัยกว่าร้อยชีวิตที่กำลังมองดูพวกเขาอยู่เขาสูดลมหายใจลึกและในชั่วขณะนั้นทุกเสียงรอบตัวก็เงียบลงเหลือเพียงเสียงหัวใจของเขาที่เต้นอยู่ในอก
“รุ่ยหลิน”หวังข่ายเอ่ยชื่อของนางด้วยเสียงนุ่มนวลเขามองเข้าไปในดวงตาของนางที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจและความสนใจ“ข้าคิดทบทวนเื่ระหว่างพวกเรามานานแล้วและตอนนี้ข้าก็แน่ใจในสิ่งที่ข้า้า”
หลี่รุ่ยหลินนิ่งฟังคำพูดของเขาเพียงแค่มองจากท่าทางของเขานางก็รู้สึกได้ว่าเื่ที่เขาจะพูดนั้นย่อมเป็เื่สำคัญ
“ั้แ่วันที่ข้าได้พบเ้าข้าก็รู้สึกว่าเ้าเป็คนพิเศษสำหรับข้าเ้าไม่เพียงแต่เป็คนที่เก่งกาจและฉลาดเฉลียวแต่ยังเป็คนที่มีหัวใจที่เข้มแข็งและจริงใจ”หวังข่ายพูดต่อด้วยเสียงที่เบาแต่หนักแน่น “
เขาหยุดครู่หนึ่งจากนั้นจึงพูดต่อ"ข้ารู้ว่าข้าอยากจะใช้ชีวิตร่วมกับเ้าอยากจะปกป้องเ้าและเดินเคียงข้างเ้าไปตลอดชีวิต”
พี่น้องสำนักคุ้มภัยที่ยืนอยู่รอบ ๆต่างยืนนิ่ง ฟังคำพูดของหวังข่ายด้วยความสนใจและตื่นเต้นหลายคนยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเมื่อพวกเขาเห็นว่าหวังข่ายกำลังจะพูดในสิ่งที่ทุกคนคาดหวัง
หวังข่ายหยิบกล่องไม้เล็ก ๆออกมาจากแขนเสื้อเขาเปิดกล่องนั้นออกมาเผยให้เห็นแหวนหยกที่มีลวดลายประณีตและงดงาม “รุ่ยหลินข้าอยากให้เ้าเป็ภรรยาของข้า เ้ายินดีจะแต่งงานกับข้าหรือไม่”
แหวนนี้เป็แหวนที่มารดาของเขาให้เอาไว้ในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ตอนที่ให้แหวนมานางยังบอกกับเขาว่าให้นำไปมอบให้กับคนที่จะเป็ภรรยาของเขาดังนั้นวันนี้เขาจึงนำมันมามอบให้กับหลี่รุ่ยหลิน
หลี่รุ่ยหลินที่ได้ยินคำพูดนั้นถึงกับนิ่งอึ้งนางไม่คาดคิดว่าเขาจะขอนางแต่งงานท่ามกลางพี่น้องสำนักคุ้มภัยที่เคารพรักแต่หัวใจของนางกลับเต็มไปด้วยความสุขที่ยากจะบรรยาย
น้ำตาเริ่มเอ่อขึ้นมาในดวงตาของหลี่รุ่ยหลินเมื่อนางตระหนักถึงความจริงที่ว่าหวังข่ายเป็คนที่นางรักอย่างสุดหัวใจนางรู้สึกได้ถึงความรักและความจริงใจที่เขามอบให้และไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกเ่าั้ได้
“ข้าตกลงแต่งกับท่าน”หลี่รุ่ยหลินตอบด้วยเสียงแ่เบาแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความสุข
ทันทีที่คำตอบของหลี่รุ่ยหลินออกจากปากเสียงโห่ร้องและเสียงปรบมือดังก้องขึ้นจากพี่น้องสำนักคุ้มภัยที่อยู่รอบๆพวกเขาทุกคนต่างแสดงความยินดีและมีความสุขที่ได้เห็นคู่รักสองคนนี้ได้ตัดสินใจที่จะสร้างชีวิตร่วมกัน
หวังข่ายยิ้มกว้างด้วยความสุขเขาสวมแหวนหยกลงบนนิ้วของหลี่รุ่ยหลินอย่างอ่อนโยนแล้วดึงนางเข้ามาสวมกอดท่ามกลางเสียงร้องและเสียงยินดีจากผู้คนที่อยู่รอบๆหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความรักและความสุขที่ได้รู้ว่าเขาจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับหญิงสาวที่เขารักอย่างสุดหัวใจ
หลี่รุ่ยหลินก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขด้วยเช่นกันนางกอดตอบเขาแน่น ๆ และรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากเขานี่คือ่เวลาที่นางรอคอยมานานและทำให้นางรู้สึกว่าเป็คนที่โชคดีที่สุด
วันแห่งความยินดีและความสุขก็มาถึงขบวนรับเ้าสาวของหวังข่ายปรากฏตัวขึ้นที่หน้าสำนักคุ้มภัยต้าอันฉวนท้องฟ้าแจ่มใสและแสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดส่องลงมาอาบทั่วทั้งย่านการค้าขบวนรับเ้าสาวที่มาในครั้งนี้ถูกจัดอย่างอลังการยิ่งใหญ่สมกับสถานะของราชบัณฑิตและว่าที่เ้าสาวผู้เก่งกาจอย่างหลี่รุ่ยหลิน
เสียงกลองและฉาบดังขึ้นเป็จังหวะอย่างพร้อมเพรียงผสมกับเสียงแตรทองที่เป่าอย่างกังวานขบวนม้าตัวใหญ่และสง่างามที่ถูกประดับด้วยผ้าไหมสีแดงสดสลับกับสีทองเป็ผืนผ้าที่ถูกคัดสรรมาอย่างดีเพื่อแสดงถึงความมั่งคั่งและเกียรติยศขบวนเกี้ยวเ้าสาวที่หรูหราและงดงามถูกยกด้วยชายฉกรรจ์สวมชุดสีแดงสดใสเกี้ยวนั้นถูกปักประดับด้วยดอกไม้ทองคำและเครื่องเงินที่เปล่งประกายแวววาว
หวังข่ายเป็ผู้นำขบวนด้วยตัวเองเขาขี่ม้าตัวใหญ่ที่ถูกตกแต่งด้วยผ้าไหมสีแดงสดและมีระย้าเงินระยิบระยับห้อยตามกรอบอานม้าใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและความภาคภูมิใจเมื่อได้เห็นภาพของขบวนรับเ้าสาวที่งดงามดั่งฝันนี้เขาสวมชุดเ้าบ่าวสีแดงเข้มปักลายสีทองเป็ชุดที่ถูกออกแบบมาเป็พิเศษสำหรับวันนี้โดยเฉพาะทุกสายตาต่างจ้องมองเขาด้วยความชื่นชมและความยินดี
เมื่อขบวนมาถึงหน้าสำนักคุ้มภัยต้าอันฉวนพี่น้องในสำนักที่แต่งกายด้วยชุดเครื่องแบบของสำนักต่างออกมาต้อนรับขบวนด้วยรอยยิ้มและเสียงปรบมือทุกคนรู้สึกยินดีที่ได้เห็นหวังข่ายและหลี่รุ่ยหลินกำลังจะเริ่มต้นชีวิตคู่ที่มีความสุข
หลี่รุ่ยหลินในชุดเ้าสาวสีแดงที่งดงามและประณีตก้าวออกจากสำนักคุ้มภัยต้าอันฉวนมาพร้อมกับมารดาของนางนางมองบุตรสาวด้วยความภาคภูมิใจและความยินดีน้ำตาแห่งความสุขไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัวเพราะนางรู้ว่าหลี่รุ่ยหลินจะมีคนที่รักและคอยดูแลตลอดไป
หวังข่ายก้าวลงจากม้าและเดินเข้ามาหาหลี่รุ่ยหลินเขาเอื้อมมือไปจับมือของนางด้วยความอ่อนโยนและมั่นคงทั้งสองยืนอยู่เคียงข้างกันท่ามกลางเสียงโห่ร้องและความยินดีจากผู้คนรอบข้างภายใต้ผ้าคลุมศีรษะนั้นหลี่รุ่ยหลินยิ้มด้วยความสุข
หลังจากพิธีที่สำนักคุ้มภัยต้าอันฉวนเสร็จสิ้นขบวนเ้าสาวก็เริ่มเคลื่อนตัวไปยังจวนอัครเสนาบดีที่บัดนี้เปลี่ยนมาเป็จวนราชบัณฑิตแล้วภายในจวนนั้นถูกตกแต่งอย่างหรูหราและงดงามเพื่อรองรับงานมงคลที่ยิ่งใหญ่ในครั้งนี้ตำหนักหลักถูกประดับด้วยผ้าไหมสีแดงและทองปักลายดอกไม้อันงดงามโคมไฟประดับที่ห้อยตามทางเดินและบนกำแพงทำให้จวนทั้งจวนเปล่งประกายด้วยแสงสว่างอันอบอุ่นและน่าตื่นตาตื่นใจ
เมื่อขบวนเ้าสาวมาถึงจวนราชบัณฑิตเสียงพลุที่จุดขึ้นส่งเสียงดังไปทั่วบริเวณแสดงถึงความยินดีและความเป็สิริมงคลสำหรับคู่บ่าวสาวแเื่ที่มาร่วมงานแต่งในครั้งนี้มากมายจนแทบจะเต็มทุกมุมของจวน เหล่าขุนนางแม่ทัพ ราชครู และสหายบัณฑิตของหวังข่ายต่างก็มาแสดงความยินดีและมอบของขวัญเพื่อแสดงถึงมิตรภาพด้วย
อัครเสนาบดีหวังเดินทางมาจากบ้านเกิดของเขาเพื่อมาเป็ผู้ใหญ่ในพิธีแต่งงานของบุตรชายหวังข่ายรู้สึกยินดีและซาบซึ้งที่บิดาของเขามาร่วมในพิธีนี้นี่เป็ครั้งแรกที่อดีตอัครเสนาบดีได้เห็นเขาในชุดเ้าบ่าวและบิดาก็มีความสุขที่ได้เห็นบุตรชายของตนเริ่มต้นชีวิตใหม่กับหญิงอันเป็ที่รัก
ในพิธีแต่งงานหลี่รุ่ยหลินก้าวเข้ามายังห้องพิธีพร้อมกับมารดาของนางใบหน้าเปล่งประกายด้วยความสุขที่เต็มเปี่ยมผู้เป็มารดามองดูบุตรสาวด้วยความภาคภูมิใจและความยินดี
พิธีแต่งงานดำเนินไปอย่างอบอุ่นและเต็มไปด้วยความสุขแเื่ทุกคนต่างมีความสุขที่ได้เห็นคู่รักที่มีความรักและความเชื่อมั่นต่อกันหวังข่ายและหลี่รุ่ยหลินแลกคำสาบานกันด้วยความมั่นใจว่าจะรักและดูแลกันและกันตลอดไป
หลังจากพิธีเสร็จสิ้นแเื่ต่างก็เข้ามาแสดงความยินดีและมอบของขวัญให้กับคู่บ่าวสาวหวังข่ายและหลี่รุ่ยหลินยืนเคียงข้างกันรับความยินดีจากผู้คนมากมายที่มาร่วมงานนี้
งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่นี้เป็สัญญาณเริ่มต้นของชีวิตคู่ที่มีความสุขและสมหวังหวังข่ายและหลี่รุ่ยหลินรู้ว่าชีวิตข้างหน้านั้นจะมีทั้ง่เวลาที่ดีและอาจมีอุปสรรคที่ต้องฝ่าฟันแต่ด้วยความรักและความเชื่อมั่นที่พวกเขามีต่อกันพวกเขาก็มั่นใจว่าจะสามารถผ่านพ้นทุกสิ่งไปได้และพร้อมจะสร้างชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุขและความสำเร็จร่วมกัน