ตอนนี้ภายในรถม้านั้นเงียบสนิท ั้แ่ออกมาจากร้านเจียงซินโหรว
ก็ยังไม่มีใครเปิดปากคุยกันเลย หลังจากสอนพ่อครัวเจียงซินโหรวเสร็จเสิ่นอันลั่วก็เดินตามมู่ไป๋เซวียนขึ้นรถม้ามา
เสิ่นอันลั่วที่ยังงงอยู่ว่าตัวเองมานั่งในรถม้ากับท่านอ๋องได้อย่างไร
เขาต้องใช้อำนาจข่มขู่นางเป็แน่เลย
หรือว่านางจะหลงเสน่ห์เขาเข้าแล้ว
นั้นชินอ๋องนะเฮ้ย เมียอาจจะเต็มจวน พระสนมล้นวังก็เป็ได้ใครจะไปรู้
ยิ่งฉันสาวยุคใหม่ไม่ใช้สามีร่วมกับใครย่ะ!!!
ไม่ได้ๆเราจะมารักชอบชินอ๋องไม่ได้ มองเป็อาหารตาก็พอถ้าไม่อยากเสียใจ
ความคิดในหัวของเสิ่นอันลั่วตีกันยุ่งเหยิงไปหมด
“ขอบพระทัยท่านอ๋องที่มาส่งเพคะ”
เสิ่นอันลั่วกล่าวขอบคุณมู่ไป๋เซวียน
“ข้าเต็มใจมาส่งเ้า”
เขาพูดออกมาจากใจจริง เขาเต็มใจมาส่งนางจริงๆ
หืม.. อะไรคือเต็มใจ
ท่านจะมาหว่านเสน่ห์แบบนี้ไม่ได้นะเ้าคะ
ไม่ ไม่ เขาแค่มาเอาผงปรุงรสก็แค่ให้ข้าติดรถมาเท่านั้น
“บ้านของเ้าสร้างใกล้จะเสร็จหรือยัง มีอะไรให้เราช่วยก็บอกเราได้”
เขารู้ได้ไงว่าข้าสร้างบ้านใหม่ หรือว่าถังเทาเทียจะบอกเขา
“ขอบพระทัยเพคะ"
ใครจะกล้าไปรบกวนท่านกัน
และก็เกิดความเงียบขึ้นมาอีกครั้งจนกระทั่งถึงบ้านนาง
แต่ที่แปลกเขาไม่ได้ถามทางมาบ้านนางเลย ทำไมถึงมาถูกล่ะ
“ถึงบ้านหม่อมฉันแล้วท่านอ๋องเดินเล่นรอก่อนนะเพคะ
เดียวหม่อมฉันจะยกไหผงปรุงรสออกมาให้เพคะ”
“ก็ดี แต่เ้าไม่ต้องยกหรอกแค่บอกพวกเขาก็พอ ซุนเอ้อ ซุนซานพวกเ้าตามนางไปยกออกมา”
จากนั้นเสิ่นอันลั่วก็พาสององครักษ์ไปยกไหออกมา ทั้งหมดมีเจ็ดสิบไห
เต็มรถม้าพอดีแล้วท่านจะนั่งกลับอย่างไรเ้าคะท่านอ๋อง
ทางด้านมู่ไปเซวียนก็ยืนรอนางอยู่ตรงนั้นไม่ขยับไปไหนเลย
“ทั้งหมดมีเจ็ดสิบไห อีกสามสิบไห ไม่เกินสิบวันหม่อมฉันจะนำไปฝากไว้ที่ร้านเจียงซินโหรวนะเพคะ”
เสิ่นอันลั่วที่ตรวจสอบไหจนครบแล้วก็เดินมาบอกมู่ไป๋เชวียน
“ไม่ต้องเดี๋ยวเรามารับเอง”
“อ๋อ.. ได้เพคะ”
ใช่นางลืมไปเขามีคนรับใช้มากมาย ไม่เหมือนนางทำเองทุกอย่าง
แต่ในภายหน้านางใช้เงินทำทุกอย่างแทนนาง แต่ต้องรอให้รวยก่อน
“บ้านเ้าใกล้จะเสร็จแล้วนี่ ที่ตรงนั้นเ้าสร้างไว้ทำอะไร”
มีแค่เสานางสร้างไว้ทำไมถึงสองหลัง
“หม่อมฉันจะทำโรงงานผักดอก ผักตากแห้ง แล้วก็โรงงานผลิตผงปรุงรสเพคะ”
“เป็ความคิดที่ดี แล้วเื่แรงงานล่ะ เ้าคิดจะซื้อทาสหรือ”
“เพคะ แต่ต้องรอให้เรือนคนงานเสร็จค่อยไปหาซื้อทาสเพคะ”
“เดี๋ยวเราจัดการเื่ทาสให้”
“ขอบพระทัยท่านอ๋องเพคะ แต่หม่อมฉันอยากไปเลือกคนเองเพคะ”
“ได้งั้นวันซื้อทาสเราจะไปกับเ้า”
“ขอบพระทัยเพคะ”
หลังจากมู่ไป๋เซวียนกลับไปแล้วเสิ่นอันลั่วก็เข้าครัวเพื่อเตรียมจะทำอาหารให้น้องชายทั้งสอง
“พี่ใหญ่ วันนี้ข้าคัดลายมือไปหลายแผ่นท่านดู”
เสิ่นอันหยางที่ได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามา
จะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากพี่สาวของเขา
“อันหยางคัดลายมือสวยขึ้นมาก พี่ใหญ่ให้เ้าเลือกเมนูมาวันนี้อยากกินอะไร”
เมื่อทำดีต้องมีรางวัลให้สักหน่อย น้องชายของนางจะได้ขยันเขียนหนังสือ
“ ข้าอยากกินหม่าล่าขอรับ”
“อันหยวนเ้าล่ะอยากกินอะไร”
“ข้ากินเหมือนอันหยางขอรับ”
เสิ่นอันหยวนเขาเป็คนง่ายๆอะไรก็ได้ พี่สาวเขาทำอะไรให้กินเขาก็กินสิ่งนั้น
และที่สำคัญนางทำอาหารอร่อยมาก
“เดี๋ยวรอสักครู่ เราจะทำหม่าล่ากินกันขอข้าไปเตรียมวัตถุดิบก่อน”
“ข้าอยากไปช่วยท่านเสียบหมู”
เสิ่นอันหยางอาสาช่วยพี่สาว
“ได้อันหยางไปช่วยพี่ใหญ่”
“ข้าจะไปจุดเตารอนะขอรับ”
เสิ่นอันหยวนวิ่งไปจุดเตาตรงใต้ต้นไม้หน้าบ้านรอ
เพราะมันคือที่ประจำของพวกเขาเวลากินปิ้งย่างหรือหม้อไฟ
ไม่นานเสิ่นอันลั่วและเสิ่นอันหยางก็ยกหม้อใส่ไม้ที่เสียบเนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อปลา และผักมาแล้ว
“มาแล้วๆ ใครอยากกินอันไหนก็ย่างกินเอง อันหยางระวังไฟลวก ค่อยๆทำไม่มีใครแย่งเ้ากินหรอก”
เสิ่นอันลั่วบอกเสิ่นอันหยางที่วางไม้เสียบเนื้อต่างๆบนเตาทีเดียวหลายไม้
ส่วนเสิ่นอันหยวนเขาโตพอที่จะดูแลตัวเองได้เแล้ว นางจึงไม่ห่วงมาก
………….
ผ่านไปสิบวันในที่สุดบ้านหลังใหม่นางก็เสร็จสักที แต่นางกับน้องชายยังไม่ย้ายเข้าอยู่
เพราะยังไม่ได้ทำความสะอาด เรือนทาสก็เสร็จแล้วฉะนั้น ต้องไปซื้อทาสก่อน
เสิ่นอันลั่วที่กำลังจะออกจากบ้านก็ต้องชะงักเพราะมีรถม้าสองคันมาจอดที่บ้านซะก่อน
“อันลั่ว อันลั่ว”
ถังเทาเทีย เขามาบ้านข้าทำไมแต่เช้ากัน
“สวัสดีเ้าค่ะคุณชายเทาเทีย ท่านมาหาข้าแต่เช้ามีอะไรหรือเ้าคะ”
“ก็ที่ร้านนะสิขายดีจนผงปรุงรสจะหมดแล้ว วันนี้ข้ามาซื้อเพิ่มสิบไหเ้าพอจะมีให้ข้าหรือไม่"
ถังเทาเทียแทบจะะโลงจากรถม้าแล้ววิ่งมาหานาง
“มีเ้าค่ะ เดียวข้าเข้าไปยกออกมาให้”
“เดี๋ยวข้าช่วย พวกเ้าตามนางไปขนไหเครื่องปรุงรสออกมา”
“ ขอรับคุณชาย/ขอรับคุณชาย”
“ ครบแล้วพวกเ้ากลับไปที่เจียงซินโหลวก่อน”
หลังจากไล่คนงานกลับร้านไปก่อนถังเทาเทียก็หันหน้ามาคุยกับเสิ่นอันลั่ว
“ อันลั่วนี่เ้ากำลังจะไปไหนเดี๋ยวข้าไปส่ง”
นางคือตัวเงินตัวทองของเขาเชียวนะ
เขาต้องดูแลนางดีๆหน่อย
“ข้ากำลังจะเข้าไปในเมือง ไปหาซื้อทาสเ้าค่ะ”
“เ้าเลือกทาสเป็หรือ ให้ข้าไปช่วยเลือกให้ดีไหม เอาตามนี้ล่ะข้าจะพาเ้าไป”
“เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านมากเ้าค่ะ”
มีถังเทาเทียเป็สหายก็ดีเหมือนกัน นางจะทำอะไรก็สะดวกสบายขึ้นเยอะเลย
เสิ่นอันลั่วที่ลืมว่าท่านอ๋องจะพานางไปเลือกทาสเองได้เดินตามถังเทาเทียขึ้นรถม้าไปเป็ที่เรียบร้อย