BDSM ผลงานเก่า ตอนเดียวจบ และตอนยาว จาก Dungeonthai

"เอ้านักเรียนทุกคนวันนี้พอแค่นี้ก่อนค่ะ แล้วอย่าลืมกลับไปทบทวนที่เรียนวันนี้ทุกท่านะคะใกล้จะถึงวันแสดงใหญ่แล้ว" ครูสอนบัลเล่ต์คนสวยหันไปบอกนักเรียนของเธอก่อนจะปล่อยให้นักเรียนที่มาเรียนบัลเลต์กลับบ้าน

"อัญจ๊ะ เดี๋ยวมาคุยกับครูหน่อยนะ เรื่องชุดที่ต้องเตรียมน่ะ"

"ค่ะ" อัญรับปากครูขณะที่กำลังเก็บรองเท้าและเช็ดเหงื่ออยู่ อัญชิษา เด็กสาววัย 16 กำลังโตเต็มวัยในชุดบัลเลต์รัดรูป หน้าตามีน้ำมีนวล หน้าตาจิ้มลิ้มงดงาม เนื่องจากเกิดในตรูกูลผู้ดีมีฐานะดีมากๆ คนหนึ่งในประเทศไทย

ครูปริม ครูสอนบัลเลต์อดีตเธอเคยมีฐานะทางบ้านที่ร่ำรวย ต่อมาภายหลัง เมื่อพ่อของเธอเสียไป เพราะตรอมใจเกี่ยวกับเรื่องที่ถูกจับได้ว่าฉ้อโกง ถูกศาลสั่งให้เป็นบุคคลล้มละลาย เธอจำต้องรับหน้าที่เป็นเสาหลักของบ้าน เงินทองทรัพย์สินที่เคยมีก็ถูกยึดไป

แต่ยังดีที่ครูปริม ครูสาววัย 22 ปี เธอมีหน้าตาที่สะสวยบวกกับความฉลาด ทำให้เธอหาวิธีสร้างฐานะขึ้นมาใหม่ได้ และสามารถหาเงินส่งเสียตัวเองเรียนมหาลัยเอกชนราคาแพงได้ด้วย

"อัญชิษา เดี๋ยววันพรุ่งนี้เธอขออนุญาติคุณแม่ไปวัดตัวตัดชุดกับครูนะคะ เดี๋ยวบอกให้ทางบ้านไม่ต้องส่งคนรถไปรับนะ เดี๋ยวครูไปรับที่คอนแวนต์เองนะคะ"

"ได้ค่ะคุณครูปริม เดี๋ยวอัญจะไปบอกคุณแม่ค่ะ" ครูสอนเบลเลต์ที่ครอบครัวของอัญชิษาไว้ใจกำลังจะทำการอะไรบางอยางที่ทางบ้านเธอคงคาดไม่ถึงเป็นแน่

ทันทีที่เด็กสาวออกไปจากโรงเรียนสอนบัลเลต์ ครูสาวคนสวยก็รีบกดโทรศํพท์มือถือเครื่องจิ๋วทันที

"ฮัลโหล ท่านหรือคะ ค่ะปริมเอง พรุ่งนี้ไปดูของได้เลยค่ะ ที่เดิมค่ะ งวดนี้รับรองเด็ดกว่าทุกๆ ครั้งค่ะ เพราะคนนี้ ปริมเทรนมากับมือตั้งแต่นมยังไม่ขึ้นเลยค่ะ รับรองใสปิ๊ง ร้อยเปอร์เซนต์ค่ะ ค่ะ อ้อแล้วอย่าลืมค่าชมสินค้าด้วยนะคะ ค่ะ บายยยย"

............................

วันต่อมาที่โรงเรียนคอนเวนต์แห่งหนึ่ง รถสปอร์ตราดาวสามแฉกสีแดงสดวิ่งเข้ามาจอดรออยู่หน้าโรงเรียนตามเวลานัดหมาย อัญชิษา เด็กสาวในชุดนักเรียนคอนเวนต์ที่ดูน่ารักเรียบร้อยเดินออกมากับเพื่อนกลุ่มใหญ่

ประตูรถสปอร์ตถูกเปิดออก พร้อมกับขาเรียวขาวของคนขับที่ก้าวออกมายืนข้างรถ ใช่แล้วครูปริมคนสวย ในชุดนักศึกษารัดรูปสุดเซ็กส์ซี่นั่นเอง แม้จะเป็นโรงเรียนสตรีล้วน แต่เด็กสาวหลายคนก็อดมองมาในความสวยและสุดเซ๊กส์ของครูปริมไม่ได้

"สวัสดีค่ะครูปริม รออัญนานรึยังคะ"

"อ๋อไม่นานหรอกขึ้นรถเถอะ"

รถสปอร์ตสีแดงวิ่งออกไปด้วยความปราดเปรียวไม่ผิดกับเจ้าของคนสวย

............................................

15.00น. ณ.ร้านตัดชุดบัลเลต์สุดหรูแห่งหนึ่ง ทั้งสองเดินเข้าไปในร้าน

"หวัดดีฮ้า คุณครูปริม โห นี่นักเรียนหรือคะ สวยจังเลย " เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ มีกระเทยนางนึงยืน ต้อนรับลูกค้าอยู่ หันมาทักทายครูปริมอย่างเป็นกันเอง

"น้องคนนี้สวยจังเลยนะคะ น้องปริม อย่างนี้สงสัยจะได้รถใหม่อีกคันแล้วมั้งคะ ฮิๆๆๆ" ยัยกระเทยแซวครูปริมอย่างรู้ทันกัน

"จุ๊" ปริมหันไปเอ็ดยัยกระเทย เพราะกลัวไก่จะตื่นเสียก่อน

"อุ๊ยตายขอโทษฮ่ะ"

"เชิญค่ะ ข้างบนเลยค่ะ" เด็กสาวมองไปรอบๆ ดูชุดสวยๆ มากมายที่ถุกแขวนไว้

"นี่อัญจ๊ะ เดี๋ยวตามพี่แต๋วขึ้นไปข้างบนนะคะ เค้าจะได้พาไปวัดตัว เดี๋ยวครูไปรออีกห้องนะ"

"ค่ะ ครูไม่ไปด้วยหรือคะ จะได้ช่วยกันดู"

"อ๋อเดี๋ยวอีกซักพักนะ เดี๋ยวครูไปคุยกับเจ้าของร้านแป๊บนึงค่ะ"

อัญชิษาเดินตามยัยกระเทยไป ส่วนครูปริมก็เดินเลี่ยงไปอีกห้องนึง ที่อยู่ข้างๆ กับห้องที่หนูอัญเดินเข้าไป

ก๊อกๆๆๆ

"ปริมเองค่ะท่าน" เมื่อประตูถูกเปิดออกภายในมีชายสามคนนั่งกันอยู่ หากใครได้เห็นคนพอจำกันได้สำหรับหนึ่งในสามชายที่นั่งอยู่นั้นก็คือคนใหญ่คนโตทางการเมืองท่านหนึ่งนั่นเอง ส่วนอีกสองคนนั้นเป็นถึงนักธุรกิจระดับพันล้าน

"ปริมจ๋า...เป็นไงบ้างเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยรับงานเลยนะผมคิดถึงนะ"

ทันทีที่ปริมเดินเข้ามาก็เหมือนรู้หน้าที่เดินตรงไปยังโซฟาตัวที่ท่านนั่งอยู่แล้วนั่งลงเคียงข้างท่านพร้อมกับออเซาะ

"แหมท่านก็ปริมไม่ค่อยมีเวลาค่ะ ไหนจะเรียนไหนจะสอนบัละลต์ ไหนจะต้องหาเด็กเพิ่มอีก" ชายที่นั่งด้วยอีกสองคน เมื่อเห็นครูปริมในชุดนักศึกษากระโปรงรัดรูปสั้นจู๋ถึงกับต้องขยับแว่นตากันเพื่อปรับโฟกัสในการมองเรียวขางามระหงส์ของปริม

ส่วนท่านเองก็ใช่ย่อย แอบเอื้อมมือมาลูบไล้เรียวขาสวยของครูปริม จนเพื่อนที่นั่งด้วยพากันอิจฉาส่งเสียงกระเเอม

"เออ ลืมแนะนำไปนี่คุณเทิด นี่เสี่ย ชาย พวกเรา นี่หนูปริมครูบัลเลต์สาวสุดสวาท ฮ่าๆๆๆ" ทุกคนที่นั่งฟังพากันหัวเราะ

"แหม ท่านพูดอย่างนี้แล้วปริมจะเอาหน้าไปไว้ไหนละคะ"

"ว่าแต่ ดูสินค้าจบแล้วล่ะ ก็ขอซื้อเวลาปริมได้มั๊ย" ท่านรีบแย๊ปทันที เพราะยังติดใจในรสชาติความสุขที่เคยได้รับจากสาวปริมนั่นเอง

"ปริมว่าไว้ก่อนแล้วกัน ขอเวลาปริมคิดแป๊บนึงนะคะ ตอนนี้ได้เวลาชมสินค้ากันก่อนแล้วค่ะ"

"ผมว่านะสินค้านี่จะสวยสู้หนูปริมไม่ได้ละมั้ง หนูปริมนี่ก็สวยสุดๆ แล้วนา จริงมั๊ยพวกเรา" เสี่ยชายหันไปบอกปริม

"แหมปริมน่ะมันไม่ใช่ของมือหนึ่งแล้วนะคะ สู้เด็กๆ ไม่ได้หรอกค่ะ"

"โหถ้าปริมยังสู้ไม่ได้สงสัยจาเป็นนางฟ้าแล้วล่ะมั้งฮ่ะๆๆๆ" ท่านพลอยแซวไปด้วย

"พอเถอะค่ะ ดูสินค้าเลยดีกว่า เดี๋ยวมีเสียตัวหมู่แน่ คิๆๆ" ว่าแล้วปริมก็เดินไปรูดม่านที่หน้าต่างห้อง พอเปิดออกก็จะเห็นไปยังอีกห้องหนึ่ง โดยมีฟิลม์ติดอยู่ คนจากห้องนั้นจะไม่สามารถรู้ได้ว่ามีคนแอบดูอยู่

ทันทีที่ม่านเปิดออกจนสุด ทั้งหมดก็มองเห็นยัยกระเทยแต๋วกับผู้หญิงอีกคนที่เป็นช่างตัดชุด เดินเข้ามาพร้อมกับ สาวน้อยหน้าใสคนหนึ่ง ...

"โหสวยจริงๆ ขาว ผิวพรรณก็ดี" ท่านเริ่มครวญเมื่อได้เห็นสินค้าอย่างเต็มตา รวมทั้งเพื่อนๆ อีกสองคนด้วย

ยัยตุ๊ดแต๋วเดินออกไป ภายในห้องลองชุดนั้นเหลือแต่อัญชิษา กับช่างวัดตัวผู้หญิงเท่านั้น

"คุณหนูจ๊ะ เดี๋ยวช่วยถอดเสื้อผ้าออกด้วยนะ"

"หาต้องถอดเสื้อผ้าด้วยหรือคะ" อัญชักกลัวๆ

"อ๋อคือว่าชุดบัลเลต์น่ะ เวลาใส่ต้องใส่ให้รัดรูป เพราะฉะนั้น เวลาวัดก็ต้องถอดชุดข้างนอกออกก่อน เพราะไม่งั้นเดี๋ยวจะตัดมาไม่พอดีน่ะ ไม่ต้องอายหรอกค่ะ" อัญลังเลใจ

"ถอดแค่ชุดนักเรียนนะคะ"

"ได้ค่ะ เดี๋ยวถอดเสร็จแล้วค่อยมาวัดกันนะ เดี๋ยวพี่มานะคะ น้องก็ถอดชุดรอไว้ก่อนก็ได้ค่ะ" ภายในห้องเหลือแต่อัญชิษาคนเดียว