ตอนที่ 27
ระดับของแก่นพลังิญญา
หลิงเฉินรับปากกับหวังเซียนเอาไว้ว่าอีก 7 วันเขาจะนำสมุนไพรงูสามหางไปให้ แต่การที่จะไปนำสมุนไพรงูสามหางมาได้เขาจำเป็ต้องมีพลังิญญามากกว่านี้เสียก่อน
เพราะว่าการจะไปนำสมุนไพรงูสามหางมาได้อาจจะต้องปะทะกับอสรพิษสามหางที่เป็สัตว์ิญญาระดับสีฟ้า หลิงเฉินต้องเพิ่มพูนพลังิญญาภายในร่างกายให้มากกว่านี้ถึงจะพอสู้กับมันได้
ตอนนี้หลิงเฉินอยู่ในระดับ ก่อกำเนิด ขั้นที่ 9 เขาจำเป็ต้องเลื่อนไปอยู่ในระดับ รากฐาน ให้ได้ภายในสองวัน
เมื่อกลับไปถึงห้องพักที่โรงเตี๊ยมของตนเองหลิงเฉินก็มุ่งมั่นฝึกฝนพลังิญญาภายในร่างกายของตนเอง ผ่านไปหนึ่งคืนเขาก็สามารถก้าวเข้าสู่ระดับก่อกำเนิด ขั้นที่ 10 ได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
แต่การที่จะก้าวข้ามไปถึงระดับ รากฐาน ขั้นที่ 1 จำเป็ต้องขัดเกลาพลังิญญาภายในร่างกายของตนเองให้เฉียบคมมากขึ้น
ภายในราตรีที่เงียบงันท้องนภาถูกขีดเขียนไปด้วยน้ำหมึกสีดำสนิท หลิงเฉินที่เก็บตัวอยู่ภายในห้องมาสองวันเต็มๆตอนนี้เขากำลังนั่งขัดเกลาพลังิญญาภายในร่างกายของตนเองอยู่ใจกลางห้องพัก
เด็กน้อยลู่ิและลู่หนิงก็นอนหลับไปั้แ่หัวค่ำ บัดนี้พลังิญญาภายในร่างกายของหลิงเฉินกำลังแผ่ซ่านออกมาปกคลุมร่างกาย เขากำลังจะสามารถบรรลุถึงแก่นพลังิญญาระดับ รากฐาน ขั้นที่ 1 ได้แล้ว
สำหรับผู้อื่นการที่จะสามารถเลื่อนระดับจากระดับก่อกำเนิดขั้นที่ 10 ขึ้นไปถึงระดับ รากฐานิญญาขั้นที่ 1 ได้มันเป็เื่ที่ยากเย็นนักแต่สำหรับหลิงเฉินมันไม่ใช่เลยเพราะว่าเขาผ่านเื่พวกนี้มาแล้วหนึ่งครั้ง จนทำให้ตอนนี้เขาสามารถเลื่อนระดับพลังิญญาได้โดยไม่ติดปัญหาเหมือนกับผู้อื่นสักเท่าไหร่
พลังิญญาะเิแผ่ซ่านออกมาปกคลุมร่างของหลิงเฉินเอาไว้ ดวงตาทั้งสองข้างที่พับปิดอยู่ค่อยๆเปิดขึ้นมาอย่างช้าๆ ภายในจิตใจของเขามันสงบนิ่งราวกับสายน้ำที่นิ่งสนิท เขาเริ่มกำหนดลมหายใจของตนเองให้เป็ปกติมากขึ้น แม้ว่าวิธีการเลื่อนระดับมันจะไม่ได้ยากเย็นอันใดแต่มันก็ทำให้หลิงเฉินได้เหงื่ออยู่เหมือนกัน
“ ข้าทำมันสำเร็จแล้ว ” หลิงเฉินกล่าวกับตนเองอย่างแ่เบา
บัดนี้เขาสามารถก้าวขึ้นมาถึงระดับ รากฐาน ขั้นที่ 1 เรียบร้อยแล้ว แม้ว่าจะรวดเร็วแต่ต่อจากนี้หลิงเฉินจำเป็ต้องขึ้นไปให้ถึงระดับหยั่งรู้ ขั้นที่ 1 ให้รวดเร็วที่สุด
เมื่อผู้ฝึกตนสามารถขัดเกลาพลังิญญาของตนเองให้ก้าวขึ้นไปถึงระดับ หยั่งรู้ ขั้นที่ 1 ได้แก่นพลังิญญาภายในร่างกายจะเป็ดั่งดอกไม้ที่เบ่งบาน แก่นพลังิญญาของเหล่าผู้ฝึกตนนั้นไม่เหมือนกันแต่จะสามารถรับรู้ถึงเกี่ยวกับชนิดพลังิญญาของร่างกายได้ก็ต่อเมื่อสามารถขัดเกลาพลังิญญาไปถึงขั้น หยั่งรู้ ขั้นที่ 1
เมื่อชีวิตก่อนเขาที่ผู้เป็ถึงจักรพรรดิอักขระมีแก่นพลังิญญาที่เรียกว่า คลื่นพลังหยินหยาง ที่เป็แก่นพลังิญญาระดับ พิภพ มันเลยส่งเสริมผู้ที่เป็อัจฉริยะเช่นเขาก้าวขึ้นไปเหนือทุกคน
แก่นพลังิญญาเองก็มีระดับของมัน โดยระดับของแก่นพลังิญญาจะแบ่งออกเป็ 5 ระดับ
- ระดับต่ำ
- ระดับสูง
- ระดับเซียน
- ระดับพิภพ
- ระดับ์
ระดับของแก่นพลังิญญาเองก็สำคัญเช่นเดียวกันอย่างไรเสียถ้าผู้ที่มีระดับของแก่นพลังิญญาสูงมันก็สามารถฝึกฝนได้รวดเร็วกว่าผู้ที่มีระดับของแก่นพลังิญญาที่ต่ำกว่าอยู่แล้ว
ในร่างกายนี้หลิงเฉินนั้นก็หมายว่าตนเองจะได้รับแก่นพลังิญญาที่อยู่ในระดับเซียนขึ้นไป เพราะมิเช่นนั้นการที่เขาจะก้าวไปยืนอยู่ยืนจุดเดิมได้มันคงจะยากขึ้นไปอีก
และอีกหนึ่งเหตุผลที่หลิงเฉินจำเป็ต้องไปถึงระดับหยั่งรู้ก็คือเื่เกี่ยวกับทักษะ เก้าชีพจร ที่เขาหยิบมาจากหอตำราภายในวังหลวง เขาคิดว่าทักษะ เก้าชีพจร นั้นฝึกฝนตอนที่รู้ถึงชนิดของแก่นพลังิญญาของตนเองแล้วจะดีกว่า เพราะว่าแก่นแท้ของวิชา เก้าชีพจร คือการที่สร้างแก่นพลังิญญาของตนเองขึ้นมา มันเป็เื่ที่ละเอียดอ่อนมากเพราะฉะนั้นก็ควรจะทำมันในตอนที่รู้เกี่ยวกับแก่นพลังิญญาภายในร่างกายของตนเองดีแล้วจะเป็ผลดีกว่า
ตอนนี้หลิงเฉินก็ก้าวขึ้นมาระดับรากฐานแล้วเช้าวันถัดมาเขาก็เดินทางออกนอกเมืองแล้วมุ่งตรงเข้าไปภายในป่าทันที
รอบกายเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่มากมายล้อมรอบ ขณะที่เท้าทั้งสองข้างก้าวตรงไปข้างหน้าดวงตาทั้งสองข้างของหลิงเฉินก็กวาดมองรอบๆกายอยู่ตลอดเวลา ภายในป่าแห่งนี้เต็มไปด้วยสัตว์อสูริญญาตอนนี้ระดับพลังิญญาของเขาอยู่เพียง รากฐาน ขั้นที่ 1 เท่านั้น
รอบๆเมืองชิงลู่แห่งนี้มีสัตว์อสูริญญาั้แ่ระดับสีขาวไปจนถึงระดับสีดำ พลังิญญาภายในร่างกายของหลิงเฉินตอนนี้สามารถต่อกรกับสัตว์อสูริญญาได้เพียงในระดับสีฟ้าเท่านั้น ถ้าเกิดเจอเข้ากับสัตว์อสูริญญาระดับมากกว่าสีฟ้าเขาคงจะไม่สามารถต่อกรกับมันได้
หลังจากที่หลิงเฉินพยายามเดินหาสมุนไพรหญ้างูสามหางมาสักพักก็ยังไม่พบกับหญ้างูสามหาง แม้ว่าตลอดสองข้างทางจะมีพวกสมุนไพรชนิดอื่นอยู๋บ้างแต่พวกมันก็มิใช่สิ่งที่หลิงเฉิน้า เมื่อเดินตรงต่อไปซักพักหลิงเฉินก็ได้พบเข้ากับสิ่งที่ตนเอง้า
หญ้าสีดำสนิทที่กำลังเปล่งประกาสพลังิญญาออกมาจากตัวของมัน เมื่อได้เห็นครั้งแรกหลิงเฉินก็รู้ได้ทันทีว่ามันคือหญ้างูสามหางอย่างแน่นอน
เมื่อได้พบเจอมันอย่างรวดเร็วเช่นนี้ก็ดีเขาจะได้รีบเก็บมันแล้วกลับไป ที่เขาตั้งเวลาเอาไว้เจ็ดวันเพราะว่าเผื่อเวลาที่ต้องค้นหามัน แต่เมื่อเจอมันั้แ่วันแรกเช่นนี้ก็ถือว่าเป็โชคดี
ในขณะที่หลิงเฉินตั้งใจจะก้าวเท้าเข้าไปหาสมุนไพริญญาที่อยู่ตรงหน้า เขาก็ััได้ถึงพลังิญญาที่ปรากฏขึ้นมาอยู่ด้านหน้าของเขา
“ นี่มัน!!! ”
จบตอน