“อะไรเนี่ย มายุ่งวุ่นวายอะไรในห้องเน่เนี่ย!”
"เน่จะไปอาบน้ำ รีบไปร้องเพลง ออกไปข้างนอกก๊อน!" ฉันพูดกับเฮียเสืออย่างด้วยความหงุดหงิด คือเดินวนเวียนไปมาอยู่ในห้องฉันจนตาลายไปหมดแล้ว บอกว่ารีบอาบน้ำแต่งตัวไปร้องเพลงที่ผับ แล้วคือไม่รู้สรรหาอะไรมาทำนักหนา ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลยเนี่ย มีเวลาเหลืออีกชั่วโมงนิดๆเองนะ
“หามุมตั้งกล้องอยู่”
“โรคจิตเหรอ จะเอากันทั้งทีต้องตั้งกล้องถ่ายเนี่ย”
“อืม ก็ต้องหาหลักฐานมัดตัว”
"ผู้หญิงเขาไม่ยอมให้เอาใช่ไหม ถึงต้องทำเหี้ยแบบนี้อะ"
"ก็คิดว่าคงไม่ยอม"
"ไม่ยอมแล้วจะไปบังคับเอาเขาทำไมเล่า เขาเป็ลูกมีพ่อมีแม่นะ"
"บอกพ่อเขาไปแล้ว ว่าเอาลูกเขาแน่ๆ"
"แต่มันไม่ดีเปล่าวะ"
"ก็ฉันอยากได้เขาเป็เมีย ช้าไม่ได้ เดี๋ยวมีหมาคาบไปกิน" เฮียเสือพูดเสียงเรียบ ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าฉันนิ่ง
“เออๆ อยากจะทำอะไรก็ทำเถอะ รีบๆทำ เน่รีบไปอาบน้ำ”
"อืม"
ไม่อยากเสียเวลาคุยด้วยนานเดี๋ยวไปทำงานสาย ฉันเลยหยิบเสื้อผ้าเดินเข้าไปในห้องน้ำ ปล่อยให้เฮียเสือมันตั้งกล้องถ่ายคลิปของอะไรมันไป
หลังจากอาบน้ำเสร็จเฮียเสือก็ไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว ไม่ใช่แค่ไม่ได้อยู่ในห้องนอนของฉันนะ คือเฮียเสือไม่ได้อยู่ในห้องเลย เดินเรียกหาดูแล้ว เงียบกริบ สงสัยจะนั่งแท็กซี่ไปหาสาวแล้ว เื่แบบนี้ล่ะว่องไวเชียว สงสัยจะของขาดแบบรุนแรง ถึงได้รีบขนาดนี้ จะว่าไปก็สงสารผู้หญิงคนนั้นเหมือนกันนะ ที่ไม่รู้เื่ห่าเหวอะไรเลย จะได้ผัวโดยไม่ตั้งใจ คิดแล้วสงสารวะ แต่ได้เฮียเสือเป็ผัวก็ดีเหมือนกันนะ รูปก็หล่อ บ้านมันก็รวย เอาๆไปเถอะ
แต่งตัวฉีดน้ำหอมจนหอมฟุ่ง ฉันก็เดินควงกุญแจรถออกมาจากห้อง ปิดไฟเรียบร้อยเตรียมไปทำงานได้
เดินมาที่ลานจอดรถก็ชะงักเท้าก่อนจะหันมองซ้ายขวา คือ ฉันรู้สึกเหมือนถูกจ้องมอง แต่พอหันมองรอบๆไม่มีใครแม้แต่หมาก็ไม่มี คิดไปเองล่ะมั้งเนเน่ นี่ก็เวลา 3 ทุ่มจะครึ่งแล้ว ค่ำแล้วอาจจะเป็ผีมาเดินเที่ยวเล่นล่ะมั้ง ช่างเถอะ ฉันยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจก่อนจะขึ้นรถและขับออกไปจากคอนโดมุ่งหน้าไปที่ผับของรุ่นพี่
---
“ตามไป เสร็จธุระเมื่อไหร่ฉันจะไปเอง”
‘ครับนาย’
มือหนากดวางสายที่คุยกับลูกน้องก่อนจะเปิดประตูห้องนอนของตัวเอง
ที่นี่คือเพ้นท์เฮาส์ส่วนตัวของไทเกอร์ ซื้อไว้นานแล้วแต่ไม่มีใครรู้นอกจากเพื่อน เวลาอยากอยู่เงียบๆ เขาก็มักจะมานอนที่นี่ สั่งให้แม่บ้านมาทำความสะอาดทุกวัน เพื่อนสนิทที่อยู่ฮ่องกงมันอยากมาเที่ยวเมืองไทย ก็เลยให้ยืมเพ้นท์เฮ้าส์นอนจะได้ไม่ต้องไปเสียเงินนอนที่โรงแรม เพ้นท์เฮ้าส์แห่งนี้ใกล้ห้างสรรพสินค้า ใกล้ที่เที่ยวเยอะแยะ ไปไหนก็สะดวกสบาย แต่ก็นั่นแหละ เพื่อนตัวดีของเขาไม่อยู่ห้อง ไม่รู้ออกไปเที่ยวในเวลาไหนค่ำมืด ออกไปก็ไม่ปิดไฟปิดแอร์ด้วยนะ เปิดให้พ่อซื้อมันอยู่รึไงไอ้เหี้ยนี่
“อยู่ไหน กูมาที่ห้องไม่เจอ” ไทเกอร์พูดกับคนปลายสายอย่างสนิท
‘ทักมาหากูว่าอีก 1 ชั่วโมงจะมาหา พ่อมึงสิ นี่ยังไม่ 15 นาทีไปอยู่ที่ห้องแล้ว ใจร้อนเกิ๊นไอ้เหี้ยเสือ’
“กูมีเวลาไม่มากไอ้สัส จะรีบไปคุมคน”
‘น้องนางฟ้าตัวเล็กคนนั้นเหรอ?’
“ไม่เสือกสิ”
‘ขอโทษที่กระผมเสือกเกินไป พอดีกระผมแค่อยากใฝ่รู้เื่ส่วนตัวของเพื่อนเฉยๆ’
"รีบมาให้ไว กูรีบ"
'อีก 10 นาทีถึง'
“กูให้เวลาแค่ 5 นาที ถ้ามึงยังไม่โผล่หัวมา ขอให้มึงรถคว่ำตายห่า”
‘อย่ากดดันไอ้เหี้ย! จะเอาไหมของน่ะ!’
“เอา เร็วๆ”
‘เออ!’
หลังจากที่คุยกับเพื่อนสนิทเสร็จไทเกอร์ก็จุดบุหรี่กลิ่นมิ้นต์ขึ้นมาสูบ ร่างสูงเดินไปนั่งโซฟาหรูที่ระเบียงห้อง ริมฝีปากหนาก็พ่นควันบุหรี่ออกมา
เขาชอบเวลากลางคืน มันเงียบสงบและรู้สึกเป็ตัวของตัวเองมากที่สุด เขาอยากจะแสดงกายออกมาตอนไหนก็ได้ ทุกคนมักจะเห็นเขาเป็คนสุภาพอ่อนโยน แต่ใครจะรู้ว่าแท้จริงแล้วเขาคือเสือที่หวงทุกสิ่งที่เขา เขาคือสัตว์ร้ายที่สามารถทำร้ายใครก็ได้ถ้าพอใจที่จะทำ
คำว่าสุภาพบุรุษ คำนี้แทบจะไม่มีอยู่ในตัวของเขาเลย
ผลัก!
ประตูห้องเปิดออกอย่างรีบเร่งพร้อมกับร่างสูงของแจ๊คกี้ เพื่อนสนิทของไทเกอร์ที่ยืนหอบแฮกเกาะประตูท่าทางเหนื่อยหอบ ไทเกอร์เปรยตามองเพื่อนสนิทของตัวเองก่อนจะลุกขึ้น มือหนาบดขยี้บุหรี่ลงที่เขี่ยบุหรี่แล้วเดินเข้าไปหาแจ๊คกี้
"ช้าไป 1 นาที"
"กูไม่ได้เหาะได้นะไอ้สัสเสือ!"
"รีบไปเอาของมา กูรีบไป"
"เออ!" แจ๊คกี้หายเข้าไปในห้องนอนครู่หนึ่งก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับกล่องสีดำขนาดเล็ก
“เอาของที่มึงอยากได้ไป!” แจ๊คกี้ปากล่องสีดำขนาดเล็กใส่อกของไทเกอร ์ ทำให้ซองสีขาวที่อยู่ข้างในหล่นออกมาจากกล่อง
“ปาของให้ลูกค้าแบบนี้ ระวังลูกค้าคอมเพลนนะ” ไทเกอร์พูดเสียงเรียบก่อนจะนั่งลงไปหยิบซองสีขาวขึ้นมาดู
“เอออยากจะว่ายังไงก็ว่า กูเหนื่อยไอ้เหี้ย สั่งเป็พ่อเลย อยากได้อะไรก็ต้องได้จริงๆ สันดานหมาสุดๆ”
“อย่าบ่น กูรำคาญ”
“กูจะฟ้องไอ้แพทว่ามึงด่ากู”
“ั้แ่มีผัวนี่ปากดีขึ้นนะ ไอ้แพทมันให้อมของมันบ่อยเหรอ ถึงได้ปากดีได้ขนาดนั้น”
“ไอ้เหี้ยเสือ ไอ้เพื่อนส้นตีน! กูจะไปบอกพ่อแม่มึงว่ามึงแม่งเหี้ย ไม่ได้ใสซื่อหรือนิ่งๆอย่างที่คนอื่นเห็น แท้จริงแล้วมึงเป็เสือล่าเนื้อ มึงเป็เสือเหี้ยที่ฆ่ายังไงก็ไม่ตาย”
“ฮึๆ ใครจะเชื่อมึง” ไทเกอร์หัวเราะในลำคอแล้วเดินมานั่งไขว่ห้างที่โซฟา มือหนาจับซองยาสีขาวในมือชูดูว่ามีปริมาณเท่าไหร่ ผงสีขาวข้างในซองมีเกือบเติมซอง
“มึงจะเอายาเสียสาวไปทำไมวะ? ปกติไม่เห็นใช้นิ” แจ๊คกี้เอ่ยถาม ก่อนจะเดินมานั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามกับไทเกอร์
“เอามากันไว้ เผื่อมีคนเล่นตัวไม่ยอม จะได้จับกรอกปากทั้งซองเลย” พูดจบไทเกอร์ก็ยกยิ้มที่มุมปาก ดวงตาคมจดจ้องซองยาสีขาวไม่วางตา
“สยองวะ” แจ๊คกี้ทำหน้าขยาดเมื่อเห็นรอยยิ้มของเสือ
เขารู้จักนิสัยของไทเกอร์ดีว่าเป็คนยังไง เอาแต่ใจสุดๆ ที่เห็นครับๆน่ะ ก็แค่ฟังผ่านๆเท่านั้น จะทำหรือไม่ทำนั้นอีกเื่หนึ่ง แต่เื่ที่คิดแล้วทำเลยคือเื่เหี้ยๆ
“สวยไหมวะ คนที่มึงจะเอา”
“อืม สวย”
“มีรูปไหม กูอยากเห็น” แจ๊คกี้ดี้ด้าอยากเห็นเกินหน้าเกินตา
ไม่ใช่อะไร ที่อยากเห็นเพราะนี่เป็ครั้งแรกที่ไทเกอร์ขอใช้ยาของเขา ปกติมีแต่คนเข้าหา แต่เสือไม่ค่อยเล่นด้วยเพราะไม่อยากให้ใครมาวอแว ไทเกอร์เป็คนติดรำคาญ ไม่ชอบให้ใครยุ่งกับเื่ส่วนตัวมาก ใครมายุ่งวุ่นวายเื่ส่วนตัวมากไปก็มักจะโดนไทเกอร์มองด้วยสายตาดุ เช่นตอนนี้
เขาโดนไทเกอร์มองแรงมาก
“โอเค กูไม่เสือกก็ได้ไอ้สัส!” อดเสือกเลย หงุดหงิดวะ
“ฮึๆ ขี้น้อยใจจังวะ” ไทเกอร์ลุกขึ้นไปนั่งข้างแจ๊คกี้ แล้วเอามือลูบหัวแจ๊คกี้เบาๆ
“อย่าเล่นหัว กูไม่ชอบ” แจ๊คกี้ปัดมือของไทเกอร์ออกจากหัวของตัวเอง
“กูเห็นตอนไอ้แพทมันจับหัวมึงกด มึงยังชอบเลย”
“เป็แค่เพื่อนอย่าเยอะได้ไหม”
“ฮึๆ โอเค เดี๋ยวกูโทรบอกไอ้แพทก่อนว่ามึงแอบมาเมืองไทย”
“มันรู้แล้วคร้าบ กูขออนุญาตมันแล้วโว้ย”
“เดี๋ยวนี้จะไปไหนต้องขออนุญาตมันเหรอ ปกติไม่เห็นจะขอเลย”
“ก็ถ้าไม่ขอกูจะซวยไง มึงก็รู้ว่ามันเป็คนยังไง จับกูขังก็จับมาแล้ว”
“เลิกไหม?”
“เลิกแล้วกูจะเอาอะไรแดกล่ะ มึงก็รู้ว่ามันรวยจะตาย กูไม่ต้องไปทำงาน ผลาญเงินมันเล่นสนุกกว่าตั้งเยอะ”
“อืม แล้วจะบ่นทำเหี้ยอะไรล่ะ”
“กูก็แค่อยากได้ความอิสระมั้งไง” แจ๊คกี้ทำหน้างอ
“แต่ถ้าได้ความอิสระแล้วไม่มีมัน กูก็ไม่เอาหรอก”
“มึงก็รู้ว่ามันรักมึงแค่ไหน ไม่ยอมให้ทำงาน อยากได้อะไรก็บอก แค่มึงกระดิกนิ้วของสิ่งนั้นก็เป็ของมึงแล้ว”
“ก็ถูกของมึงนะ พูดแล้วคิดถึงมันเลยวะ เดี๋ยวกูบินกลับฮ่องกงดีกว่า”
“ได้ข่าวว่ามึงพึ่งบินมาเมื่อเช้า มีแพลนจะอยู่สักอาทิตย์”
“ก็กูคิดถึงผัวกูอะ! กูจะกลับ! อย่าห้ามกูด้วย”
“เื่ของมึงเถอะ”
“ได้เมียแล้วอย่าลืมพามาให้พวกกูรู้จักบ้างนะ กูอยากรู้ว่าเมียมึงสวยเท่าแคทไหม”
"..."
"อ่า โทษทีวะ กูลืมตัว" แจ๊คกี้แทบจะเอามือตบปากตัวเองเมื่อรู้ตัวว่าพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป
"ลืมบ่อยระวังจะไม่หายใจ" ไทเกอร์ไม่มีท่าทีโกรธ เพียงแค่พูดด้วยน้ำเสียงเข้มเพื่อห้ามปรามเพื่อนว่าอย่าพูดขึ้นมาอีก
"กูขอโทษ แล้วมึงอะ จะเอาเมียเนี่ย ลืมเขาได้แล้วเหรอ" แจ๊คกี้เลือกที่จะใช้คำว่า เขา แทนคำว่า แคท
"กูไม่ได้รักแคทแบบนั้นแล้ว"
"มึงแน่ใจนะเว้ย อย่าดึงคนที่ไม่เกี่ยวมาเ็ปด้วยนะ มันไม่สนุกนะมึง"
"กูรู้ว่ากูทำอะไรอยู่ กับแคท ความรู้สึกตอนนี้คือแค่เมียเพื่อน"
"อืม คิดแบบนี้ก็ดีแล้ว ไอ้ไคมันจะได้สบายใจ"
"อืม"
"ขอมีให้ความสุขนะเว้ย แต่ถ้าจะให้ดี ต้องให้ผู้หญิงเขายอมไหมวะ"
"เขาไม่มีทางยอมกูหรอก"
"ไม่ยอมก็ไม่ควรเอาไหม? กูรู้ว่ามึงเป็คนยังไง แต่ก็ไม่ถึงกับมอมยาเอาเขาไหมอะ"
"ก็กูอยากได้เป็เมีย"
"..."
"ไม่จับทำเมียตอนนี้ หมาได้คาบไปแดกแน่"
"แสดงว่านางฟ้าของมึงสวยมาก ถึงได้มีคนชอบเยอะ"
"อืม สวย สวยมาก ฮึ!" ไทเกอร์ยิ้มออกมาเมื่อนึกใบหน้าของเนเน่
“บอกก่อนนะ ยานี่จะออกฤทธิ์ภายใน 1 นาทีหลังจากที่กินไป อย่าใส่เยอะนะ ไม่ได้หลับไม่ได้นอนนะมึง”
“แสดงว่าใช้บ่อย”
“ก็เคยทดลองกับไอ้แพทมา ใส่เท่าเม็ดถั่วเขียว คึกคักทั้งคืนเลย”
“น่าสนใจวะ ฮึๆ” ไทเกอร์หัวเราะในลำคอเมื่อนึกถึงใบหน้าหล่อน่ารักของเนเน่ที่เปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ดวงตาคมหลับตาลงพร้อมกับจินตนาการเสียงครางของเนเน่อยู่ในหัว
เวลาเธอนอนอยู่ใต้ร่างของฉันขณะที่ฉันกำลังเคลื่อนไหว เสียงเธอจะหวานเหมือนปากไหมนะเนเน่ ฮึๆ
---
"โชนนนน โชนนนน"
เคร้ง
เสียงแก้วกระทบกันดังก้องห้อง VIP ของผับ S หลังจากที่ร้องเพลงเสร็จเนเน่ก็ได้ดื่มเหล้าฟรี นี่ก็นั่งดื่มจนเมาแต่ก็ยังไม่หยุดดื่ม
“โชนนน” เนเน่ยังคงดื่มเหล้าอย่างต่อเนื่อง
“มึงถามมันดิ ที่ห้องมันไม่มีน้ำเหรอ ดื่มเหล้ายังกับดื่มน้ำเปล่าไอ้สัส” อาร์ตหันไปพูดกับสิงโตที่นั่งมองเนเน่นิ่ง
“ปล่อยมันเถอะ มันขับรถกลับไม่ไหวเดี๋ยวกูพามันกลับเอง”
“เออ กูพึ่งนึกได้ วันนี้กูเห็นว่ามีผู้ชายท่าทางเหมือนมาเฟียไปรับไอ้เน่ที่มอด้วยวะ ดูท่าทางเอาเื่อยู่นะ มองไอ้เทคปี 2 เขม็งเลย ว่าจะเข้าไปทัก เห็นสายตาที่เขามองไอ้เทคก็หยุดเลยครับ กลัวโดนเป่ากลางมอ”
“พี่ไทเกอร์เหรอ?”
“ไม่รู้ แต่หน้าหล่อมาก สูง ขาว แบบเกิดมาครบอะ”
“อืม งั้นก็คงจะเป็พี่ไทเกอร์...คู่หมั้นของไอ้เน่มัน”
“เอ้า! แล้วแบบนี้มึง...” อาร์ตทำตาโตเมื่อได้ยินว่าเนเน่มีคู่หมั้น แบบนี้เพื่อนของเขาก็อดแดกน่ะสิ
“อืม ได้เป็พี่ชายกูก็พอใจแล้ววะ” สิงโตพูดเสียงเศร้า ดวงตาก็จับจ้องใบหน้าแดงของเนเน่
“ไม่ลองสู้ดูวะ กูเชื่อว่ามึงสู้ได้”
“กูว่ากูสู้ไม่ไหวหรอก ไอ้เน่ก็ดูเหมือนจะชอบเขาด้วย"
“...”
“ถ้าเกิดกูสู้ กูจะสู้กับใครล่ะ ในเมื่อเขารักกันอะ”
“กูบอกแล้วว่าให้รวบหัวรวบหาง” ช้าๆได้พร้าเล่มงาม งามจัดเลย โดนคนอื่นเอาพร้าไปแล้วไหมล่ะ
“กูไม่ได้ใจหมาขนาดนั้นปะ แค่มันไว้ใจกู ให้กูเป็พี่ชายเบอร์ 1 กูก็พอใจแล้ว”
“สิงโตแพ้เสืองี้เหรอ?”
“ก็แค่ชื่อคนไหม ไม่เกี่ยวกับสัตว์มันเลย”
“แต่ก็อย่างว่า ดูท่าคู่หมั้นไอ้เน่จะหวงมันมากนะ กูยังจำสายตาที่เขามองไอ้เทคได้เลย เหมือนเอามีดจ่อที่คอหอยไอ้เทคอะ ไอ้เน่มันไม่รู้ตัวเลยเหรอ ว่าคู่หมั้นตัวเองแม่งน่ากลัว”
“คงไม่รู้หรอก เพราะเวลาอยู่กับไอ้เน่ เขาเป็อีกคน”
“เราเตือนไอ้เน่มันดีไหมวะ?”
“เตือนไปไอ้เน่มันก็ไม่เชื่อหรอก ตอนเขาอยู่กับไอ้เน่เขาไม่ได้เป็อย่างที่มึงกับกูเห็นเลยสักนิด”
“น่ากลัวสัสๆ”
Rrrrr
“เฮ้ย!” อาร์ตสะดุ้งเมื่อมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นระหว่างบทสนทนาของตัวเองกับสิงโต ไม่ใช่โทรศัพท์ของเขาหรือของสิงโต แต่เป็ของคนเมาที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายอย่างเก้ๆกังๆ
"แม่งงง...ปุ่มรับสายหนีกู"
"พี่สิงงงง...รับสายให้หน่อยยย" คนเมาพูดเสียงยานก่อนจะเอนตัวล้มนอนกางขาอยู่ที่โซฟากว้าง สิงโตหยิบโทรศัพท์ของเนเน่ขึ้นมาดู
"ใครโทรมาวะ?" อาร์ตถามสิงโต
"พี่ไทเกอร์"
"กดตัดสายเลยงั้นอะ"
"สวัสดีครับ"
'ใคร? เนเน่ไปไหน?' ไทเกอร์พูดเสียงเข้ม ทำเอาคนรับสายถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ
เสียงแม่งน่ากลัวฉิบหายเลย (สิงโตคิดในใจ)
"ผมสิงโตนะครับ รุ่นพี่ของเนเน่"
'อืม เน่ไปไหน ทำไมไม่มารับสาย'
"เน่เมานอนไปแล้วครับ พี่ไม่ต้องห่วงนะครับ เดี๋ยวผม..."
'ผับอยู่ที่ไหน?'
"ครับ?"
'ส่งโลเคชั่นผับมา ฉันจะไปรับเนเน่เอง'
"นี่มันก็ดึกแล้วนะครับ ผมว่าพี่พักเถอะครับ คืนนี้ให้เน่นอน..."
'จะดึกแค่ไหน ผัวก็ไปรับเมียตัวเองได้อยู่แล้ว'
"..."
'ไมรบกวนคนนอกหรอก'
---
ผมพาคนเมากลับมาที่ห้อง พามานั่งที่โซฟาเพื่อจะไปหาผ้ามาเช็ดหน้าให้เนเน่สร่างเมา แต่คนเมาพูดจาแทบไม่รู้เื่ เนเน่เมาเหมือนหมาเลย สภาพดูไม่ได้จริงๆ กลิ่นเหล้าคละคลุ้งเต็มตัวผมไปด้วยเลย
"ทำไมวันนี้เฮียตัวหอมจังว้าาาา" คนเมาเอาหัวซุกอกผม
"นั่งดีๆ " ผมจับเนเน่นั่งดีๆ แต่คนเมาขัดขืนทำท่าไม่พอใจ
"..."
อืม อยากทำอะไรก็ทำเถอะ
"เนเน่อย่ามือซน เมาแล้วก็อยู่นิ่งๆ สิ" ปล่อยให้ทำอะไรไม่ได้แล้ว มือไม้เรื่อยตามตัวผมมากเลย
"อื้ออ...เฮีย ขอดูซิกแพคหน่อยยยย ~"
"..." ผมไม่พูดอะไรมองคนเมาเอาหน้ามาแนบกับหน้าท้องของตัวเอง นั่งดูว่าเนเน่จะทำอะไร ผมตาลุกวาวเมื่อเนเน่เลิกเสื้อของผมขึ้น พยายามจะเอาหัวมุดเสื้อผม ผมเอามือดันหัวเนเน่ของ การกระทำของผมทำคนเมาไม่พอใจมาก
"ขอเอาหัวมุดเสื้อดูซิกแพคหน่อยดิ๊! ไมต้องหวงด้วยวะ! "
ตุบ!
หมัดหนักๆ ต่อยมาที่ต้นแขนผม เนเน่ทำหน้าหงิกงอเมื่อโดนขัดใจ
“ขอดูแป๊บเดียว” สาบานเลยว่าถ้าเนเน่ไม่เมา ไม่มีทางทำแบบนี้แน่ ผมยกยิ้มที่มุมปากขึ้นมาทันทีเมื่อนึกอะไรออก
เขาว่าคนเมาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ แต่ไม่เป็ไร ถ้าคนเมาควบคุมตัวเองไม่ได้ เดี๋ยวผมควบคุมให้เอง ฮึๆ
“มาแลกกันดูซิกแพ็กไหมล่ะ?” ผมก้มไปกระซิบที่ข้างหูของคนเมาที่ยังเอาหน้าซุกท้องผมไม่เลิก เนเน่เงยหน้ามองหน้าผมตาแป๋ว
“เน่ไม่มีซิกแพ็กอะ” เนเน่คว่ำปากก่อนเลิกเสื้อยืดของตัวเองขึ้นเพื่อให้ผมดูซิกแพ็กของตัวเอง
อึก!
ทำไมท้องขาวน่ากัด น่าฝากรอยแบบนี้วะ
“ขึ้นมานั่งดีๆ ไหม พอดีฉันมองซิกแพ็กเธอไม่ถนัด” คนเมาพยักหน้า พร้อมกับลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลจนล้มมานั่งคร่อมตักผม ใบหน้าหล่อน่ารักซบที่ลำคอผม เป่าลมหายใจร้อนรดลำคอผมจนผมต้องกำหมัดเพื่อระงับไฟในกายที่กำลังร้อนขึ้นมา
“อื้อ~” คนเมาคลอเคลียอยู่ที่ลำคอผม ผมเลยยกแขนโอบเอวเล็กของเนเน่เพื่อให้เนเน่นั่งคร่อมตักผมดีๆ
“เฮียยยยย...”
“หืม?”
“ร้อนจางงง”
“ฉันก็ร้อน”
“อื้ม~” เนเน่ผงกหัวขึ้นมา ริมฝีปากร้อนของเนเน่เฉียดแก้มของผมไป ผมได้แต่นั่งข่มไฟในกายที่มันเริ่มร้อนระอุขึ้นมาทุกที
ผมว่า ยาที่เอามาจากไอ้แจ๊คกี้คงไม่ต้องใช้ เนเน่เมาแบบนี้ ยังไงผมก็ได้แน่นอน
“ง่วง” คนเมาพูดเสียงเบา
ผมได้ยินเลยจับเนเน่นอนราบกับโซฟา เนเน่มองผมตาปรือก่อนจะยิ้มออกมาราวกับตัวเองกำลังฝัน
“ฮะๆ เห็นเฮียในฝันด้วยวะ ฮะๆ”
“เธอไม่ได้ฝัน”
“ฝันนนน เฮียชอบมาเข้าฝัน”
“...”
“ฝันถึงเมื่อไหร่...ใจมันสั่นทุ๊กที”
“...”
“เฮียชอบมากัดคอ เลียคอ ตรงนี้ๆ” เนเน่ชี้นิ้วที่ลำคอตัวเองอย่างมั่วๆ
ผมได้แต่มองคนเมาพูด ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าเนเน่เคยฝันถึงผม แถมยังฝันว่าผมกำลังไซร้คอของเธอด้วย
“ในฝัน เฮียบอกว่าเน่เป็ของเฮีย”
“...”
“แต่ทำไม...ไม่เคยรู้สึกว่าได้เป็เลย”
“แล้วอยากเป็ไหมล่ะ?” ผมถามขณะขึ้นคร่อมเนเน่ เนเน่จ้องตาผมด้วยความรู้สึกหลากความสงสัย แต่ไม่มีท่าทีว่ากลัวผมเลยสักนิด
“เป็ได้เหรอ?”
“ถ้าอยากเป็...ฉันก็จะให้เป็” พูดจบผมก็ก้มไปจูบปากคนเมาแล้วผละออก คนเมาเม้มริมฝีปากอย่างสั่นๆ ก่อนจะคว้าคอผมให้ก้มไปจูบเธออีกครั้ง
“อื้อ~”
หลังจากคืนนี้ไป
เธอจะได้อยู่ในกรงทองของฉัน...เนเน่
#เสือดุ #ไทเกอร์เนเน่
เสือร้ายกำลังจะแสดงตัวตน
205
![[เรื่องสั้น]ผมได้รุ่นน้องหน้าสวยเป็นผัวงั้นหรอ!?](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1726823942_47940902.webp)
![[มี E-Book] The Murder ผมว่านี่คือคดีฆาตกรรม SS.1](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734324058_41644205.webp)
