“จิ่มทะลวง์” กาโร่ได้จิ่มตูดของโงกุนไปแบบเต็มๆจุกๆจนอยู่ฝ่ายหน้าเขียวหน้าม่วงทันที
“อ่ะจ๊ากกก~!!” โงกุนกุมรูตูดของตัวเองในอัตโนมัติพร้อมกับร่างของเค้ากระเด้งขึ้นไปบนฟ้าอย่างรวดเร็ว ตอนนี้โงกุนรู้สึกจุกเสียดแบบแสบๆอย่างบอกไม่ถูกพร้อมกับที่หางตาของเค้าก็ปรากฏน้ำตาอยู่ปริ่มๆ
โงกุนร่วงลงมาที่พื้นแต่เ้าตัวสมารถจะทรงตัวไว้ได้ทำให้ตอนนี้เ้าตัวยืนกำตูด พร้อมกับอาการสั่นสะท้านเ้าตัวรู้สึกเจ็บแสบเป็อย่างมาก ส่วนพวกผู้ชมนั้นหลังจากที่มองการต่อสู้ไม่ทันมาเห็นอีกทีตอนโงกุนยืนหันหลังแล้วโดนทะลวง์เข้าให้เสียแล้ว พอหายอึ้งกันได้ก็เริ่มมีเสียงหัวเราะออกมาจากคนสักคนนึ่ง ก่อนที่มันจะลามออกไปเป็เสียงหัวเราะของผู้คนหมู่มาก
“เจ็บน่าดูเลยน่ะ” กาโร่ได้มายือยู่ข้างโงกุนพร้อมกับจับไหล่ของอีกฝ่าย ทำให้โงกุนหันหน้ามาตามเสียงของกาโร่แต่ก่อนที่จะเอ๋ยปากตอบอะไร กาโร่ก็ได้ซัดกำปั้นขวาตรงเข้าไปเต็มหน้าของโงกุนไปเสียแล้ว
โงกุนลอยกระเด็นไปตามแรงหมัดของอีกฝ่ายก่อนที่หน้าของเค้าจะร่วงตกพื้นแล้วถไหลลากไปตามแรงปะทะยังเหลือ ทำให้โงกุนที่กำลังจะถไหลออกไปนอกเวทีเ้าตัวก็ได้ออกแรงจิกไปที่พื้นจนลากไปเป็ทางยาว จึงจะสามารถหยุดได้เ้าตัวที่หยุดแล้วก็ได้ยืนขึ้นพร้อมกับจับไปที่จมูกของตนเอง แล้วสั่งน้ำมูกออกมาแต่สิ่งที่ออกกลับเป็เืของเค้าแทน โงกุนมองดูคราบเืนิเหน่อยก่อนที่จะมองไปที่กาโร่ยืนมองที่ตัวเค้าอย่างมุ่งร้าย
“นายนี่มันนิสัยไม่ดีชะมัดเลย เราจะอัดนายแล้วเอาชนะให้ได้เลย” โงกุนตั้งท่าพร้อมกับใบหน้าที่จริงจังมากกว่าเดิม
“เห้อ~ ฉันเบื่อพวกชั่งพูดฉะมัดเลยเพราะงั้น” กาโร่หยุดพูดกลางคั่นแล้วพุ่งตัวแวบไปยืนอยู่ข้างๆโงกุนที่ตั้งท่ารออยู่ พร้อมกับหวดกำปั้นขวาชกไปยังหน้าของโงกุนแต่อีกฝ่ายป้องกันไว้ได้ทำให้โงกุนที่พูดตอบกลับนั้นก็โดนหมัดซ้ายชกเข้าไปแก้มขวาของตนแบบจังๆ
“ข้าเลยหุบปากของมันให้แทนไงล่ะ” กาโร่พูดออกมาหลังซัดอีกฝ่ายได้พร้อมกับมองดูร่างของอีกฝ่ายลอยกระเด็นไปตามแรงหมัดของตน
กาโร่ได้ทะยานขึ้นไปบนฟ้าด้วยวิชาชมจันทร์พร้อมกับพุ่งตัวเข้าใกล้โงกุนที่กำลังลอยตัวอย่างรวดเร็วจนมาอยู่ร่างของอีกฝ่ายในพริบตาของคนธรรมดา กาโร่ได้หวดแข้งซ้ายเตะเสยขึ้นเข้าตรงเต็มคอของโงกุนให้กระเด็นไปอีกทาง แล้วเค้าก็พุ่งตัวไปดักอีกทางไว้อย่างรวดเร็วแล้วกำหมัดรอแล้วชกเข้าใส่ร่างของโงกุน ที่ลอยมาทางเค้าอย่างรวดเร็วหมัดของกาโร่ได้ซัดเข้าที่กลางลำตัวของอีกฝ่ายจนทำให้โงกุนถึงตาเหลือกขี้น้า
“อ่..อ่ะ...อ้ากก!!!” โงกุนส่งเสียงร้องออกมาพร้อมกับเืพุ่งออกจากปากเล็กน้อย
“โงกุน!!” เหล่าพ้องเพื่อนของโงกุนต่างะโกันออกมา
“มันยังไม่จบหรอกน่ะ” กาโร่ฉีกยิ้มออกมาด้วยความชั่วร้ายก่อนที่กำปั้นของเค้าจะส่งคลื่นอัดกระแทกทะลุผ่านร่างของโงกุนออกไปจนอีกฝ่าย กระอักเลือกออกมาคำโตพร้อมกับเดินถอยหลังสองสามก้าวดวงตาเหม่อลอยไร้สติ
“ไม่น่ะโงกุน!!!” คูริรินะโออกมาสุดเสียง
บลูม่าและรันจิต่างเอามือกุมปากของตนเองเอาไว้โดยที่บลูม่าจะมีน้ำตาที่เริ่มไหลออกมา ทางผู้เฒ่าเต่ากับมองอย่างนิ่งเฉยไม่ได้แสดงออกอะไรมากนอกจากมือที่กำไม้เท้าในมือไว้จนแน่น เทนชินฮังก็เช่นกันท่ได้ยืนกำหมัดแน่น กาโร่มองดูร่างของโงกุนที่โงนเงนไปมาก่อนที่เค้าจะหันหลังแล้วเดินออกไป แต่เค้าก้าวเดินได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องหยุดชะงักก่อนที่จะหันหน้ากลับไปมองที่โงกุนอีกครั้ง ซึ่งเค้าก็โดนกำปั้นขวาของโงกุนซัดเข้าเต็มหน้าจนเค้าหน้าหันไปอีกทาง แต่ทว่าหมัดซ้ายของเค้าก็ได้ซัดสวนกลับไปในอัตโนมัติ ชกสวนเข้าไปกลางอกของอีกฝ่ายต้องถอยกลับไป
“แกนี้เก่งขึ้นรึร่างกายนั้นมันโครตจะทรหดกันแน่น่ะ ขนาดโดนข้าคนนี้ก้าวข้ามตัวเองไปแล้วโจมตีไปตั้งหลายครั้ง” กาโร่เช็ดเืที่มุมปากพร้อมกับมองดูโงกุที่โดนสวนกลับลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น
“ฮี่ๆเราไม่บอกนายหรอกแต่ว่าเราน่ะโครตอยากเอาชนะนายแบบสุดๆไปเลย” โงกุฉีกยิ้มกว้างพร้อมกับเืที่เรอะเต็มปากจนฟันเต็มไปคราบเืให้อีกฝ่ายดู
“แหม่คิดตรงกันเลยแหะตอนนี้ฉันคนนี้อยากเอาชนะนายขึ้นมาสุดๆแล้วสิ” กาโร่พูดจบก็พุ่งเข้าหาอีกฝ่ายในทันทีพร้อมกับหมัดขวาชกเข้าใส่อีกฝ่าย โงกุนได้ลุกขึ้นพร้อมกับปัดหมัดนั้นทิ้งไปทางซ้าย
โงกุนได้กัดฟันแล้วกำปั้นแน่นแล้วชกหมัดขวาสวนกลับไปแต่ก็โดนศอกซ้ายของกาโร่ที่ยกขึ้นมาป้องกัน แล้วตามด้วยเข่าซ้ายแทงขึ้นมาจากด้านล่างด้วยความเร็วสูงแต่โงกุนสามารถโยกตัวหลบไปด้านหลังไปได้ กาโร่ได้ทำเตะเท้าที่ยกขึ้นลงไปอย่างรวดเร็วแล้วเข้าประชิดร่างของอีกฝ่ายมากกว่าเดิมพร้อมกับใช้มือขวาของเค้าจับไปที่หูของอีกฝ่ายแล้วออกแรงดึงจนตัวของโงกุนเอียนตามมา พอได้ระยะเข่าขวาขวาแทงขึ้นมาเต็มๆลิ้นปี่ของโงกุนจนกระอักลมพร้อมกับเืออกมา
กาโร่ได้ปล่อยมือของเค้าที่จับหูเอาไว้แล้วเตะต่ำด้วยขาซ้ายเข้าที่ข้อพับขาขวาของอีกฝ่ายเต็มแรงจน เข่าของโงกุนทรุดลงไปแตะพื้นกาโร่ได้ชักขาซ้ายกลับแล้วหมุนตัวด้วยความเร็วสูงแล้วเตะออกไปด้วยความเร็วสูงมากโงกุนที่ได้สติทันก็ได้ก้มหัวหลบไปได้ทัน โงกุนหลบไปได้ได้พุ่งตัวรวบร่างของกาโร่ขึ้นบนฟ้าด้วยความเร็วสูงจนขึ้นไปได้หลายสิบเมตรเกือบแตะร้อยเมตรได้ในไม่ถึงสามวิ
“ปล่อยนะเว้ยไอบ้านี้” แขนขวาของได้สับศอกใส่เต็มๆคิ้วซ้ายของโงกุนหลังจากที่ผลักร่างออกมาได้หน่อยนึง การโจมตีของกาโร่นั้นได้ผลได้ผลักร่างของทั้งสองออกจากกัน
“หน่อยแน่ไอบ้านี้มันเจ็บน่ะ” โงกุนกัดฟันแน่นแล้วทำการยิงบอลพลังงานของตนใส่กาโร่
กาโร่ที่เห็นแบบนั้นก็ได้เกร็งนิ้วแล้วฟาดสวนกลับไปจนส่งคมมีดวายุทั้งห้าผ่าลูกบอลพลังของโงกุนที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วจนมันะเิกลางทาง กาโร่ได้กลางแขนทั้งสองข้างแล้วกระหน่ำหวดออกไปในอากาศส่งคลื่นคมมีดวายุเข้าใส่โงกุน
“อ่ะแย่ล่ะ เว้อ!!” โงกุนรีบหลบการโจมตีของกาโร่ทันทีถึงแม้เค้าจะมองไม่เห็นก็ตาม แต่เค้ารู้สึกได้ความอันตรายตามสัญชาตญาณเค้าจึงเชื่อในสัญชาตณาณของตนจึงหลบการโจมตีมาได้
“ฟิ้ว~ รอดแล้วเรา” โงกุนปัดเงื่อบนหน้าผากทิ้ง
“คิดงั้นหรอ” กาโร่ได้มาโผล่ด้านข้างของโงกุนจนอีกฝ่ายตรงใจก่อนที่จะได้ะโออกมา ก็โดนกาโร่ซัดกำปั้นขวาเข้าเต็มปากจนหน้าหันไปอีกทาง
โงกุนได้ลอยออกไปก็ได้เบรกตัวกลางอากาศพร้อมกับพุ่งเข้าปะทะกาโร่อีกครั้ง ทั้งสองได้แลกหมัดเท้าเข่าศอกเข้าใส่กันแต่กาโร่นั้นได้เปรียบมากกว่า หมัดซ้ายของเค้าซัดหน้าของอีกฝ่ายแล้วตามด้วยหมัดขวาอย่างรวดเร็วแล้วตามด้วยลูกเตะซ้ายตัดเข้ากลางลำตัว แต่โงกุนก็ได้คว้าขาของเค้าไว้ได้พร้อมกับยิ้มมุมปากแต่ก็โดนหมัดและฝ่ามือของกาโร่กระหน่ำโจมตีเข้าใส่จนต้องปล่อยมือก่อนที่จะส่งลูกถีบด้วยขาขวา จนทั้งคู่ได้แยกออกจากกันโดยที่สภาพของโงกุนยับเยินพอสมควร
จบ......
โปรดติดตามต่อในตอนต่อไป
ไรท์: ต้องขอขอบคุณคนที่โดเนทมาให้ด้วยน่ะครับแหม่จะแต่งให้แล้วแต่ดันซวยจนนเจ็บตัวก่อน แถมผมก็ถนัดแต่งนิยายบนโน็ตบุ๊คเครื่องเก่าที่อยู่กันมาเป็สิบปีได้ล่ะเลยหายมาสามสี่วัน 5555 อยากได้เครื่องใหม่จุงได้แล้วล่ะจะแต่งวันละสิบตอนเลยเอาดิจะคนใจดีเยอะๆไหมน่ะ (ตายแน่กุวันละสิบตอน) แต่ก็นั้นและผมท้าเลยยังไงผมก็ได้เครื่องใหม่คงอีกนานและแต่ได้ในเดือนนี้พร้อมทำตามคำพูด (มันคงได้หรอกคนอ่านยังน้อยอยู่เลยว่ะ5555 อู้ได้อีกยาวเลย)
222
![[Yaoi] จ้าวหลิวเม็ดสิวในยุทธจักร](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1632399748_63225306.webp)
