กลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่วบริเวณชั้นสอง
สภาพร่างกายของท่านนายพลไม่เหลือเรี่ยวแรงให้ต่อต้านอะไรอีกต่อไปแล้ว ชายในชุดสูทคนหนึ่งสั่งให้ลูกน้องพวกมันออกไป จากนั้นท่านนายพลก็ตกอยู่ท่ามกลางชายร่างใหญ่ทั้งห้าคน ฤทธิ์ยาตัวใหม่ทำให้พวกมันพึงพอใจกับผลลัพธ์เป็อย่างมาก ใบหน้าเคร่งขรึมดุดันตอนนี้ได้เปลี่ยนเป็หวานเยิ้มราวกับต้องมนต์!
“ผมขอลองก่อนก็แล้วกัน”
“เอาเลย ฉันกลัวมันบ้าจนกัดขาด”
“ฮ่าๆๆ คุณก็พูดเกินไป ดูสภาพหน้ามันตอนนี้สิ”
หัวหน้ามาเฟียคนหนึ่งหัวเราะ...
ส่วนสูงของเขาสูงพอๆกับท่านนายพล แต่ใบหน้าสุขุมและเยือกเย็นยิ่งกว่า มือหนาจับคอของภูผาเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่เสียงรูดซิปจะดังขึ้นช้าๆ ลำเอ็นแท่งใหญ่ป้อนเข้าไปในปาก เมื่อรสชาติและกลิ่นสัตว์ผู้แตะลงไปบนลิ้น ความมูมมามราวกับผีตายซากก็เริ่มต้นขึ้นจนคนอื่นๆให้ความสนใจ!
อร๊อก อร๊อก อร๊อก!!!
“ซีดดดดดด”
“อื้ออ อื้อออ จ๊วบบ”
“ท่านนายพล ตั้งสติหน่อยสิครับ ฮ่าๆๆๆ”
“อื้อออออ”
ภูผาคำรามในลำคอ
ท่านนายพลไม่อาจควบคุมร่างกายของตัวเองได้ โพรงปากของเขาอ้ากว้างพร้อมกับดูดดื่มแท่งลำจากผู้ชายราวกับ้าสิ่งนี้มานาน ดวงตากลมโตหวานเยิ้มทุกครั้งที่หัวบานแข็งขืนทะลวงผ่านคอหอย ฟองน้ำลายมหาศาลเยิ้มเหนียวลงเต็มคางจนมันวาว
นายตำรวจพยายามสั่งให้ร่างกายของตัวเองหยุด แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงมีความสุขทุกครั้งที่กลืนกินรสชาติดิบเถื่อนลงท้องก็ไม่รู้!
อร๊อก อร๊อก อร๊อก อร๊อก!
“ซีดดดด ยาตัวนี้แหละจะทำให้เงินที่มึงเอาจากกูไปกลับคืนมา”
“อาาาา”
“อ้าปาก”
“อึก….อาาาา”
อยู่ๆริมฝีปากหนาของท่านนายพลก็อ้ากว้าง หนุ่มใหญ่นั่งชันเข่าพร้อมกับแลบลิ้นออกมาเหมือนกับสุนัข บั้นท้ายกลมงอนส่ายไปมาด้วยความแสนรู้ ลำเอ็นร้อนๆของมาเฟียฟาดลงไปยังใบหน้าคมเข้ม จากนั้นลำเอ็นก็พุ่งทะลวงลงไปยังคอหอยพร้อมกับน้ำกามร้อนๆ!
อร๊อก อร๊อก อร๊อก!!!
“ซีดดด สนุกล่ะมึงคราวนี้!”
“อื้อออออ!!!”
พร๊วดดดด!!!
น้ำเชื้อเหนียวหนืดแตกกระจายเต็มกระพุ่งแก้ม กลิ่นตัณหาอันรุนแรงพุ่งชนสมองจนดวงตาลอยล่อง รสชาติที่ไม่เคยอยากจะลองหลอมละลายอยู่ใต้ลิ้น ใบหน้าคมเข้มแสดงอาการพะอืดพะอมราวกับจะอ้วกออกมา แต่อยู่ๆสมองที่กำลังโดนสารบางอย่างครอบงำก็สั่งให้ท่านนายพลทำอะไรบางอย่าง
เสียงกลืนน้ำกามดังขึ้นหลายอีก ก่อนที่เสียงหัวเราะจากผู้ชมทั้งห้าจะดังขึ้น!
อึก อึก อึก...
“ฮ่าๆๆๆ”
“จากท่านนายพล ตอนนี้กลายเป็อีตัวไปซะแล้ว”
เสียงรูดซิปจากคนอื่นๆเริ่มตามมา
เมื่อดวงตาของภูผาได้เห็นแท่งลำยาวใหญ่ใจก็เต้นระทวย ชายวัยกลางคนกัดฟันสู้กับสติของตัวเอง แต่ร่างกายกำยำกลับค่อยๆคลายเข้าไปใกล้ลำเอ็นและแลบลิ้นโลมเลียราวกับไอศกรีมรสโปรด ใบหน้าแดงระเรื่อสลับดูดแท่งเนื้อให้ชายทั้งห้าด้วยความมูมมาม
หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นน้ำกามของพวกเดนนรกก็ล้นเอ่อเต็มกระพุ้งแก้มอีกครั้ง...
“กลืนให้หมดซะสิ”
“อ….อึกกกก”
ของเหลวทุกอย่างไหลลงสู่กระเพาะ
ร่างกายสูงใหญ่ของนายตำรวจทิ้งตัวลงไปหอบเหนื่อยอย่างหมดสภาพ เขารังเกียจตัวเองที่ได้กระทำสิ้งนั้นลงไป แต่ระหว่างที่สมเพชตัวเองลำเอ็นกลับแข็งตั้งไม่ยอมสงบลงทุกที ยิ่งได้ัักับกลิ่นและรสชาติเมื่อสักครู่นี้ ปลายกระบอกปืนของท่านนายพลก็เยิ้มเหนียวจนมันวาวสะท้อนแสง!
“อ๊ะ อ้าาาา อ้าาาาาาา ปล่อยกู อย่า อย่าาาาาา!!!”
“ฮ่าๆๆๆ กูจะช่วยแท้ๆ!”
“โอ๊ยยย โอ๊ยยยยยย”
พับ พับ พับ พับ พับ พับ
ภูผาตาลอยล่อง...
ลำเอ็นของเขาถูกชักกระฉอกด้วยความรวดเร็ว ร่างกายเปลือยเปล่าถูกห้อมล้อมพร้อมกับใบหน้าหื่นกระหายจากชายทั้งห้า ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาก่อนจะเขี่ยจุกนมแข็งเป็ไตขึ้นลงอีกแรง เมื่อยอดเนื้อถูกกระตุ้นเช่นนั้น น้ำกามแห่งสรวง์ก็พุ่งะเิออกมาอย่างหนักหน่วง
ท่านนายพลเสร็จสมสุดเหวี่ยงอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนในชีวิต สมองของเขาโล่งโปร่งจนเหมือนถูกลบล้างอดีตทุกอย่างออกไปจากตัวภายในเสี้ยววินาที!
พร๊วดดด!
“อ๊าาาาาาาา!!!!”
“ฮ่าๆๆๆๆ ไอ้หมูโสโครกเอ้ย”
“อย่างที่ตกลงกันไว้ คนละหนึ่งเดือน….ห้ามก้าวก่ายกัน”
“งั้นใครจะฝึกไอ้นี่ก่อนดีล่ะ”
“…..ผมเอง”
ชายคนเอ่ยขึ้นเบาๆ จากนั้นหัวหน้ามาเฟียทั้งห้าก็เรียงคิวจัดตารางเดือนกันอย่างลงตัว ท่านนายพลภูผาจะต้องย้ายไปอยู่กับเ้านายคนใหม่เมื่อครบทุกๆสามสิบวัน และดูเหมือนแต่ละคนนั้นก็มีวิธีชำระแค้นในแบบของตัวเอง
ชายในชุดสูทค่อยๆเดินออกไปจากโกดัง เหลือเพียงชายวัยกลางคนที่เสนอตัวชำระแค้นท่านนายพลก่อนใคร
“ได้เจอกันสักที…ท่านนายพล”
“…..อ…..อึก”
มือหนาลูบใบหน้าแดงก่ำเบาๆ ก่อนจะสั่งให้ลูกน้องของเขานำตัวทาสตัวใหม่ย้ายถิ่นฐาน
388
