ดั่งฟากฟ้าโอบกอดฝืนทราย

    หางโผล่

    “ราตีขอตัวดีกว่า”“ไม่สิ คุณราตีจะต้องอยู่กินข้าวด้วยกัน องค์ชายช่วยกันห้ามคุณราตีไว้หน่อย” ปาราตีก้มหน้า“ได้ยินไหม ลูกแก้วเขาชวนเธอกินข้าวด้วยกัน”ราตียิ้มอ่อนโยน“ก็ได้ค่ะ”นั่งลงอีกฟากฝั่งของโต๊ะตัวยาวฟารุสทำสีหน้าเบื่อหน่ายลูกแก้วตั้งใจทำอะไรทั้งๆ ที...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ