******
***
แผนการสร้างเกม Red !!!
รุ่งขึ้น
ขณะพระอาทิตย์ส่องเข้ามาผ่านหน้าต่าง แต่ที่น่าแปลกบรรยากาศอึมครึมผิดปกติ รวมถึงเสียงกรีดร้องใบกล้วยระงม
กลิ่นอับของยันต์เก่าผสมกับกลิ่นกล้วยน้ำว้าตากแดดที่เ้าอ้วนเอามาแผ่ไว้บนเคสคอมพิวเตอร์ ทำให้อากาศในห้องแถวรูหนูขนาด 6 เมตรดูอุดอู้จนน่าเวียนหัว
สมชายอ่านคู่มือการทำเกมมือสมัครเล่น และพยายามเพ่งมองหน้าจอ s XP ที่สว่างวาบเป็พักๆ
เขากำลังเครียด... เครียดระดับที่ว่าถ้ามีใครเอาไข่มาวางบนหัวสมชายตอนนี้ มันคงสุกเป็ไข่ลวกในสามนาที
" จ่ายค่าเปิดบริษัทไปแล้ว... ค่าอุปกรณ์ก็จ่ายไปแล้ว... ตอนนี้พวกเราคือ CEO ของบริษัทอย่างเป็ทางการ ก็อยากพูดแบบนั้นแหละ " สมชายเอ่ยเสียงแหบพร่า พลางเหลือบมองเงินในบัญชีที่หายวับไปกับระบบบริษัท Black Company เหมือนโดนผีดูดเื
" สนใจศิลปะไหม สมชาย... " เ้าผอมที่นอนเอกเขนกอยู่บนกองผ้าห่ม พลิกหน้านิตยสารปลุกใจเสือป่าอย่างเพลิดเพลิน สายตาหื่นกระหายของมันจ้องมองนางแบบที่ใส่ชุดน้อยชิ้นจนแทบจะทะลุกระดาษ
" น้องคนนี้อวบอึ๋ม ดูนี่สิ... เส้นสายโค้งมนแบบนี้ ถ้าเอาไปใส่ในเกมนะ อื้อหือ... ผู้ชายทั้งโลกต้องกราบเท้าขอเล่นแน่ๆ สาวโมเอะในเกมมันของคู่กัน "
" ของมันต้องมี "
" เอ่อ... โดนจับข้อหาจำหน่ายสื่อลามกละไม่ว่า " สมชายตวาดนิดๆ
" เ้าอ้วน... กล้วยเต็มเคสคอมพิวเตอร์หมดแล้วเอาไปไว้หน้าประตูห้องก็ได้หรือข้างหน้าต่าง "
เ้าอ้วนไม่ได้สนใจ มันกำลังตั้งอกตั้งใจพัดลมใส่ถาดกล้วยตากด้วยพัดลมจิ๋ว
" เอาน่าสมชาย... กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ถ้าไม่มีน้ำตาลจากกล้วย สมองข้าจะฝ่อจนคิดอะไรไม่ออกนะ "
" ท้องนายล่ะสิไม่ว่า แล้วก็สมองนายไม่ใช่สมองผมเฟ้ย... "
กริ๊ง...
เสียงโลหะกระทบกันที่มุมห้องทำให้ความวุ่นวายหยุดชะงักลงทันควัน ทั้งสามหันไปมองพี่จอห์น•วิค กำลังย่างไก่อย่างประณีต ก่อนจะเงยหน้าขึ้นด้วยแววตาเฉยเมยราวกับมองก้อนหิน
" คืบหน้า 20%... ภายในหนึ่งเดือน "
เสียงทุ้มต่ำและเย็นเฉียบของพี่จอห์นทำเอาขนหัวลุกพอง
" ถ้าไม่ได้... "
เขาไม่ได้พูดต่อ แต่ใช้ปลายนิ้วเคาะไปที่สไนเปอร์ไรเฟิลที่วางพิงอยู่ข้างตัวเบาๆ เป็อันเข้าใจตรงกันว่า... ถ้างานไม่เดิน... ศพไม่สวย
สามสหายหน้ามืด
" ครับ "
" ครับ "
" ครับ "
สามเกลอประสานเสียงตอบรับจังหวะนรกของพี่จอห์น ก่อนจะรีบกุลีกุจอคลานเข่าเข้าหากองขยะข้อมูลที่ทางตานีโลจิสติกส์ทิ้งไว้ให้หน้าปากซอยเมื่อคืน
สมชายรื้อลังกระดาษอย่างบ้าคลั่ง ในนั้นมีทั้งหนังสือพิมพ์เก่าๆ นิตยสารปลุกใจเสือป่าเล่มละ 4 เหรียญของเ้าผอม และคู่มือโปรแกรมมิ่งภาษาซีที่ปลวกแทะไปครึ่งเล่ม
มันเดินนำไปวางบนกล่องกระดาษสี่เหลี่ยมเป็โต๊ะประชุม พร้อมทั้งสามคนสุมหัวกัน ใบหน้าเคร่งเครียด
บรรยากาศการประชุมเครียดที่สุดในรอบทศวรรษเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางเสียงพัดลมคอมพิวเตอร์ที่ครางกระหึ่มเหมือนเครื่องตัดหญ้า
สมชายขมวดคิ้วจ้องมองซากอารยธรรมคนหื่น
" เอาละ ข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ และนิตยสารปลุกใจเสือป่าบอกว่าตอนนี้ตลาดเกมโลกคู่ขนานกำลังบ้า เกมยิงโจร กับ เกมตีป้อม ส่วนในนิตยสารของเ้าผอม... เอ่อ มันบอกว่า เกมจีบสาว กำลังมาแรงในหมู่ชายโสด กลัดมันเป็พิเศษ "
ใบหน้าเ้าอ้วนเร่งพลังสมองใช้ความคิด ซึ่งขัดกับรูปลักษณ์ที่เป็คนคิดน้อย
มือขวาลูบคลำคาง
" ข้าว่าเกมยิงโจรนี่แหละเด็ดสุด นายก็จำได้ไม่ใช่หรือไงเวลาถูกเขา headshot กลางกระบาล มันสร้างความเจ็บแค้นให้ขนาดไหน นี่ยังไม่รวมพวกมือโปรที่เชี่ยวชาญการยิง มือใหม่ชอบบุกเดี่ยวสายเป็ดหรือไก่ มีคอมมิวนิตี้คึกคักต้องลุกเป็ไฟแล้วโด่งดังแน่ "
" เหมือนเกมยิงในโลกเก่าอันนั้นนะ " สองมือกอดอก
เ้าอ้วนยังคงโพล่งขึ้นพลางเคี้ยวกล้วยตากตุ้ยๆ
" เด็กรุ่นใหม่ วัยรุ่นๆชอบอะไรที่มันสะใจ ยิงกันหูดับตับไหม้ ปังๆๆ จบเกม "
" ไม่มีความเป็สุนทรียศาสตร์ คึกคักหรือกำลังหาเื่ผ่านลำโพง " ใบหน้าเ้าผอมส่าย
" เอายังไงสมชาย ฉันค้านนะ "
" แต่เ้าผอม เกมยิงพอมีสาระ " สมชายครุ่นคิด
" ฮึม ผมขอคิดสักพัก "
เ้าผอมขัดขึ้นทันควันพลางชูนิตยสารปลุกใจเสือป่าในมือลงกล่องกระดาษจนหัวเกือบคะมำลง
" เกมยิงมันสร้างความรุนแรง เดี๋ยวเด็กก็ไปหยิบปืนฉีดน้ำไล่ฉีดกันพอดี นายไม่เคยได้ยินข่าวหรือไง เด็กเลียนแบบพฤติกรรมจากเกม กลายเป็ปัญหาสังคมเปล่าๆ มาๆ... ในฐานะที่ฉันเป็คนดีและมีศีลธรรมที่สุดในกลุ่ม มันต้องเกมจีบสาวแบบ Erotic สิ เพื่อนๆ "
" ดึงดูดชาวโอตาคุด้วยพลังแห่งความรัก (และขาอ่อน) รับรองแผ่นขายดีจนพิมพ์ไม่ทัน แถมพวกเขาจ่ายหนัก จ่ายดี จ่ายไม่อั้น "
ใบหน้าเ้าอ้วนแทบไม่เชื่อ
" หากนายเป็คนดีมีศีลธรรมที่สุด ข้าก็คงเป็นักบุญแล้วแหละ แล้วมุก... เด็กเลียนแบบพฤติกรรมจากเกมนี่ ของนายกับข้าก็พอๆกันเลย "
" ดูยังไงก็สนองตัณหาชัดๆ มันต้องยิงกันสิ ลูกผู้ชายมันต้องใช้กำลังกันและวัดด้วยกำลังกาย วัดกันด้วยใจ ไม่ใช่เล่ห์เหลี่ยม "
สองเกลอประสงสายตาคู่อริประนึงกำลังปะทะกันอย่างดุเดือดด้วยอุดมการณ์
สมชายกุมขมับ
" หยุดเลย เกมยิงต้องใช้เซิร์ฟเวอร์ออนไลน์แรงๆ ถึงจะรอด จะให้ยิงบอทโง่ๆ ใครจะเล่น ส่วนเกมจีบสาว... ใครจะไปนั่งเขียนบทรูทจีบสาวเป็สิบๆแบบฟะ นี่ยังไม่รวมสร้างบุคลิกตัวละครอีก แล้วหากสำเร็จมันเปลี่ยนโลกตรงไหน เปลี่ยนให้คนหื่นมีของสนองนิทเพิ่มใช่ไหมว่า แค่คุยกับแม่ค้าไก่ปิ้งพวกแกยังโดนด่าเปิงมาเลย "
" นี่ยังไม่รวมต้องสร้างรูทที่ไม่ได้เลือกอีก หากเขียนนิยายมาก่อนหน้าก็คงทำได้นั่นแหละ "
" งั้นเกมตีป้อมล่ะ ฮิตทั่วบ้านทั่วเมือง " เ้าอ้วนเสนอ
" เ้าอ้วนอ้วนนายก็ยังเอาพลังลูกผู้ชายอะไรนั่นมาใส่ในเกมอีกเหรอ มันต้องสาวน้อยโมเอะสิ "
" ต้องใช้พลังตบตีกันตรงๆต่างหาก "
" ต้องใช้ความอวบอึ๋มเฟ้ย "
สมชายตบลังกระดาษสงบศึก
" งบไม่มีโว้ย... ค่าเช่า Server ปีนึงเท่าไหร่รู้ไหม ระบบหักเงินเราไปจนแทบจะเหลือแต่กางเกงในแล้วเนี่ย ค่าปัจจัยสี่ก็ไม่ให้ นอกจากงบทำเกม นี่จากเงินแสนเหลือไม่ถึง 70,000 เหรียญแล้ว นี่ยังไม่รู้ว่าจะเสียค่าโมเดลไปอีกขนาดไหน ค่าโฆษณา ค่ายใต้โต๊ะอีก ค่าซื้อลิขสิทธิ์ ค่าจ้างคนช่วยเหลือ จ้างบริษัทมือปืน (ทำงานแทน) อีก "
เ้าอ้วน เ้าผอม เงียบกริบ
ขณะจนปัญญาสมชายลองเสี่ยงชีวิตชำเลืองมองบุรุษที่สี่ เผื่อได้รับคำตอบดีๆ
พี่จอห์นไม่สนสมชาย แกเพียงแต่หยิบโดรนจิ๋วขึ้นมาตัวหนึ่ง แล้วบรรจงติดก้อนวัตถุสีเทา (C4) เข้าไปใต้ท้องโดรนด้วยความใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาสมชายด้วยแววตาพิฆาต
สมชายหน้ามืด
' กลัวพวกผมหนีขนาดทำโดรนพลีชีพเลยงั้นเหรอ... '
ขณะที่สมชายกำลังจะถอดใจแปดด้าน เ้าอ้วนที่เคี้ยวกล้วยจนพลังงานน้ำตาลพุ่งปรี๊ด ก็แท็กมือกับเ้าผอมที่เพิ่งเห็น... เงาตะคุ่ม ขาวๆ โผล่มาจากหลังห้องน้ำ (ที่น่าจะเป็ผีเ้าที่)
ทั้งสองคนเหมือนเกิดอาการถอดิญญากระแสจิตจูนกันติดชั่วคราว
" สมชาย ข้ากับเ้าผอมตกลงกันได้แล้ว " เ้าอ้วนะโ
" มันต้องเป็เกมยิงโจรทำภารกิจแฟนตาซี สิ "
" ใช่ๆ " เ้าผอมเสริม
" ตัวละครหลักต้องเป็หนุ่มหล่อสายกล้ามที่ถือปืนเหมือนแรมโบ้ออกทำภารกิจปราบโจรไปเรื่อยๆ พร้อมกับช่วยเหลือตัวละครสาวน่ารักสิบสองคน ไปพลางๆกับรวบรวมลูกแก้วัทั้ง 7 ลูก เพื่อไปปราบจบมารบาบู แน่นอนสถานที่ Maps ก็เป็ โลก Groumei เผยเส้นออกผจญภัยค้นหาวัตถุดิบทำอาหารไปด้วย "
" ฉันเห็นด้วย " เ้าผอมพยักหน้ารั่วๆ
สมชายอ้าปากค้างจนแมลงวันเกือบบินเข้าปาก
" พวกแกจะเอาแนว Fantasy มารวมกับเกมยิง แล้วยัดความหื่นแบบเกมจีบสาวกับความหิวลงไปเนี่ยนะ... มันจะไปรอดได้ยังไงฟะ ใครเขาจะซื้อ "
เ้าอ้วนกับเ้าผอมไม่สนคำทักท้วง ทั้งคู่ประสานมือกันราวกับทำพันธสัญญาเื
พวกเขาแอบวางแผนในใจว่า ถ้าสมชายสั่งให้ทำอะไร พวกเขาจะแอบยัดสิ่งที่ตัวเองชอบลงไปในซอร์สโค้ดตอนสมชายหลับแน่นอน
สมชายถอนหายใจยาว ทรุดตัวลงนั่งบนลังกระดาษ สายตาเหลือบไปเห็นรูปถ่ายเก่าๆ ในกองขยะที่เป็รูปซากรถถังและค่ายทหารโวเวียต...
" เดี๋ยวก่อนนะ... " สมชายตาเป็ประกาย
" ในโลกนี้ยังไม่มีเกมแนว RTS ที่สร้างฐานแล้วยกทัพไปบดขยี้กันแบบ Red 2 เลยนี่หว่า "
ร่างกายเหยียดตรง
" ถ้าเราทำเกมสร้างฐานลงแผ่นขาย ไม่ต้องง้อ Server ไม่ต้องกลัวเน็ตหลุด แถมเอาโมเดลรถถังฟรีๆ ในเน็ตมาดัดแปลงได้... ขาดทุนก็ช่างแม่ม อย่างน้อยระบบมันก็ได้เห็นว่าเราทำ.... เก
มครองโลกของจริง "
สมชายหันไปหาเพื่อนสองเกลอที่กำลังแอบเขียนสคริปต์ออกแบบสาวน้อยน่ารักอยู่เงียบๆ
" พวกเราจะทำเกมสร้างฐาน แบบ Red ... กัน "
***
******
* ทั้งสามคิดสร้างเกม Red หรือ RA2 (Yuri's Revenge) และเหมือนเว็บติด Bug ผมใส่คำเต็มไม่ได้...