มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

"นายน้อย..."หยานเออร์เฝ้ามองร่างซูเฉินที่ไฟกำลังลุกท่วมตัวอย่างเหม่อลอย นางไม่รู้ตอนนี้ตนควรทำอย่างไรดี แม้นางอยากช่วยซูเฉินใจจะขาดแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ แต่อยู่ๆเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ทำให้แววตาของหยานเออร์กลับกลายเป็นตื่นเต้น"หยานเออร์ข้าไม่เป็นอะไร"พรืบ!!! เปลวเพลิงของ*เพลิงปีศาจ*ได้หายไปหมดปรากฏเป็นชายหนุ่มนามซูเฉินที่ไม่เป็นอะไร แต่รูปลักษณ์ของเขาดูเหมือนอสูรบรรพกาล ตาขาวของเขากลายเป็นสีทองประกายส่วนตาดำกลายเป็นสีแดงสดราวกับเลือด แก้มซ้ายของเขาปรากฏรูนอักระโบราณสลักอยู่ รอบๆตัวของมีชั้นแก้วสีทองโปร่งแสงปรากฏขึ้น จากนั้นชั้นแก้วนี้ค่อยๆเกิดรอยร้าวแกร่กๆ! เพล้ง!ชั้นแก้วนี้แตกละเอีอด และสลายไปในอากาศ ซูเฉินถอนหายใจแล้วกล่าวกับตนเองว่า"เห้อออ ดีน่ะข้าใช้*เผาผลาญโลหิต*กับ*ศาสตร์ยักษ์สงครามที่3:ปราการยักษา*บวกกับ*วังวน*ทัน ไม่งั้นข้าคงไม่รอดแน่"*ศาสตร์ยักษ์สงครามที่3:ปราการยักษา*เป็นทักษะป้องกันของ*ศาสตร์ยักษ์สงคราม*ที่ซูเฉินสามารถใช้ได้ตอนนี้ ซูเฉินใช้ทั้งสามารถอย่างพร้อมกันในครั้งเดียวเพื่อป้องกัน*เพลิงปีศาจ* แต่เขาไม่สามารถปิดกั้นได้หมด ตอนนี้ผิวของเขาเป็นสีแดงราวกับโดนไฟลวก ภายในผิวหนังของเขารู้สึกแสนร้อนและเจ็บปวดทั่วทั้งร่าง เมื่อซูเฉินใช้ลมปราณสำรวจเข้าก็พบเส้นสีดำจำนวนมากอยู่ภายในร่างกายของเขามันคือปราณปีศาจ"ข้าไม่สามารถปิดกั้นการโจมตีของระดับราชันได้ทั้งหมดจริงๆ ปราณปีศาจพวกนี้ต้องรีบเอาออกให้เร็วที่สุดก่อนที่มันจะเข้าไปทำร้ายอวัยวะอื่นๆของข้า แต่ข้าจำเป็นต้องมีเม็ดยาขับปราณพิษ ตอนนี้ข้ายังไม่สามารถปรุงยาขึ้นมาเองได้มีเเต่ต้องรีบไปยังเมืองหลวงให้เร็วที่สุด"ปราณปีศาจนั้นมีฤดร์กัดกร่อนร้ายแรง เมื่อเข้าสู่ร่างกายแล้วมันจะเริ่มทำลายผิวหนังเส้นเลือดและอวัยวะภายใน เมื่อโนปราณปีศาจเข้าไปต้องรีบนำพวกมันออกมาให้เร็วที่สุดก่อนสายเกินไป"นายน้อยท่านไม่เป็นอะไรจริงๆหรือ"หยานเออร์รีบเข้ามาใกล้ซูเฉินและสำรวจร่างกายของเขา หางตาของน้ำยังมีหยาดน้ำตาเหลืออยู่"ข้าไม่เป็นๆ เจ้าควรรีบจัดการมันให้เสร็จเถอะ"ซูเฉินโกหกหยานเออร์เพื่อให้นางสบายใจและหันไปมองทางปีศาจที่หยุดอยู่ด้านหน้าศพของหวังชุนและหวังฉิน"เด็กน้อยเจ้ารอดจาก*เพลิงปีศาจ*ของข้าได้จริงๆ แต่ไม่เป็นไรแม้ข้าต้องตายแต่ข้าก็ทำภาระกิจของข้าเสร็จแล้ว5555"ปีศาจแปลกใจที่เห็นซูเฉิินรอดมาได้ แต่ตอนนี้มันไม่สนใจสิ่งใดแล้ว แม้อสูรงูจะไม่สังหารมันและปล่อยมันไป แต่มันก็รู้ว่าตนนั้นไม่รอดแล้ว จากนั้นมันก็กัดลิ้นตัวเองเพื่อฆ่าตัวตายอัก!"โถงจันทร์ทราจงเจริญ!"ปีศาจกล่าวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนร่างของมันจะทรุดตัวลงกับพื้นซูเฉินเห็นเช่นนั้นเขาก็ขมวดคิ้วปีศาจตนนี้เกี่ยวข้องกับ*โถงจันทร์ทรา*จริงอย่างที่เขาคิด เเต่มันทำให้เขาเครียดยิ่งขึ้นภาระกิจของมันคืออะไร? ฆ่าสองคนนี้? แล้วตัวตนของสองคนนี้คือใคร? คำถามมากมายปรากฏให้หัวของเขา แต่เขาไม่ได้เมีเวลาสนใจนัก ตอนนี้เขาต้องรีบไปเมืองหลวงและรักษาตนเอง"หยานเออร์ไปกันเถอะ"ซูเฉินกล่าวกับหยานเออร์พร้อมกับพุ่งที่ยังม้าศึกทมิฬและควบมันไปยังเมืองหลวง และก่อนหน้านั้นเขาก็ไม่ลืมเก็บร่างของทั้งสี่มาด้วย"เจ้าค่ะ"หยานเออร์ตอบรับก่อนจะย่อขนาดเป็นงูตัวน้อยและพุ่งเข้าไปยังแขนเสื้อของซูเฉิน**** เมืองหลวงอาณาจักรพันบุบผาพ่อค้าเร่และนักเดินทางมากมายกำลังต่อเเถวกันเป็นระเบียบเพื่อเข้าเมือง เมืองหลวงของอาณาจักรพันบุบผานั้นมีชื่อว่า *บุบผาตะวัน*เมืองบุบผาตะวัน นั้นมีพื้นที่กว่า300กม. และมีประชากรอาศัยกว่า50ล้านคน โดยมีราชวงศ์บุบผาสวรรค์ปกครอง และมีตระกูลใหญ่ทั้ง6คอยสนับสนุน ได้แก่ ตระกูล โม่ จ้าว เหวิน ลู่ ฉี่ และตระกูลน่านขณะนี้ซูเฉินได้เดินมายังโรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง ภายในเมืองบุบผาตะวัน ด้วยการอาศัยหยานเออร์พาเข้ากระโดดข้ามกำแพงเข้ามาทำให้เขาลดเวลาในการต่อแถวเข้าเมืองไป ระหว่างทางมาโรงเตี้ยมนั้น ซูเฉินได้แวะซื้อเม็ดยาขับลมปราณพิษมา5เม็ดเพื่อเตรียมจะขับพิษออกจากร่างของเขา จากนั้นเขาเริ่มเดินเข้าโรงเตี้ยมไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่36

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่36

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้