ใกล้มากกว่าจับมือ
“ครีมโอเคแล้วค่ะ ติวกันเถอะนะ” ฉันรีบตัดบท และดันมือผละเขาออกจากตัวเองเบา ๆ
“อื้ม” เ้าตัวพยักหน้าเป็อันว่าไม่เซ้าซี้ พร้อมกับรีบลุกไปจัดหาอุปกรณ์ในห้อง เพื่อมาเริ่มติวกันสักที
“ตรงนี้ต้องเพิ่มน้ำหนักเข้าไป แสงและเงาถึงจะได้สมจริงขึ้นอีกนิด”
“ตรงนี้ใช่ไหมคะ”
“อื้ม ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้”
“อ๋าา…เข้าใจแล้ว”
เราสองคนกำลังอยู่บนโต๊ะเล็ก ๆ กลางห้อง ฉันและพี่โดนัท เราทั้งคู่นั่งกันอยู่ที่พื้นห้องและตัวฉันเองกำลังโฟกัสกับสิ่งที่พี่เขาสอน เื่แสงและเงาของการลงสีน้ำเบื้องต้น เพื่อให้ภาพออกมาดูสวยมีมิติมากขึ้น เพราะมันเป็เื่ที่ฉันยังไม่ถนัด แล้วอยากวาดให้เก่งมากขึ้นไปอีก
“ถ้าแสงมาจากตรงนี้ ครีมต้องให้เงามันไปตรงนี้ แบบนี้”
“ยังไงนะ เหมือนเมื่อกี้จะเข้าใจแล้วแท้ ๆ”
“ลองสมมุติตรงนี้เป็พระอาทิตย์สิ จินตนาการว่าถ้ามันมากระทบสิ่งของแบบในรูปนี้ มันควรจะเป็เงาประมาณไหน”
“ถ้าฝั่งนี้ก็…น่าจะแบบนี้ใช่หรือเปล่า” ภาพบนกระดาษถูกฉันใช้ดินสอร่างแสงเงาให้เขาดูตามที่ถูกสอน
“อื้ม ถูก! เก่งมาก”
“เย่”
“แต่ถ้าอยากให้มันดูเพิ่มความสนใจ พี่ว่าควรจะเพิ่มตรงนี้เข้าไปอีกก็ดีนะ”
มือของฉันจู่ ๆ ถูกเขาเอื้อมมาจับ พร้อมกับค่อย ๆ ลากเส้นวาดมิติของรูปนั้นให้ฉันดูเป็ตัวอย่าง สอนเพื่อให้เข้าใจมากขึ้นแบบที่จับมือทำ
จับมือฉันทำจริง ๆ เขินเว้ยยย
“เดี๋ยวสิ พี่ยังสอนไม่เสร็จเลย” เขาดุเมื่อเห็นว่าฉันกำลังจะลดมือออกจากเขา
“ค่ะ”
“ตรงนี้เป็จุดที่เราเน้นเลย เพราะเป็จุดที่ควรจะเหมือนจริง” เขาจับมือข้างขวาของฉันที่มีดินสออยู่ ลากมันให้ดู
“อื้อ”
“ส่วนตรงนี้ เพิ่มได้แล้วแต่จินตนาการ” มือซ้ายของเขาเอื้อมมาคว้าเอามือซ้ายที่ว่างอยู่ของฉันให้นิ้วมาจิ้มตรงจุดตามเขาว่า
“...”
“ถ้าได้จะเสริมความมีมิติของภาพอีก” ฉันใจเต้นแรงตุบตับ
เพราะท่าทางของเขาแทบจะโอบฉันไว้ทั้งตัว กับน้ำเสียงนุ่ม ๆ ที่คอยบอกคอยติวให้ฉันเหมือนอย่างเคย แต่ทำไมวันนี้มันเหมือนว่าเขากระซิบกระซาบ เซ็กซี่เหลือเกิน จนฉันเสียอาการ รู้สึกว่าตัวเองไม่มีสมาธิที่จะฟังเขาขึ้นมาซะอย่างนั้น
วันนี้เราใกล้กันมากกว่าทุกทีหรือเปล่านะ
“...ไหม ครีม”
“ห๊ะ!?”
“พี่ถามว่าพอจะเข้าใจไหมครีม”
“เอ่อ คือ คือว่าครีม”
“เป็อะไรหรือเปล่า หืม?”
“ครีมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ!!”
“อ๋อ อื้ม ใหมด ไม่ต้องะโก็ได้”
“ขะ ขอโทษค่ะ”
“ไปสิ”
เขาเปลี่ยนท่าทางให้ฉันลุกได้สบาย ด้วยการย้ายตัวเองขึ้นไปนั่งบนโซฟาที่อยู่ด้านหลังของเราทั้งคู่ ก่อนจะส่งสัญญาณด้วยสายตาเชิงอนุญาตว่าให้ฉันไปเข้าห้องน้ำได้ ตามที่ขอ
“เฮ้ย!! ครีม”
พี่โดนัทรับฉันไว้ได้พอดี ในจังหวะที่ลุกพรวดของฉันจนเซ พร้อมกับความรู้สึกแปลบที่ขาและความชาพุ่งจี้ด ๆ ที่ปลายเท้า ทำเอาฉันทรงตัวไม่อยู่
ฉันล้มตัวไปยังพี่โดนัทเต็มที่
แต่โชคยังดีที่เขารับฉันไว้ได้ทัน แถมยังเป็ท่าที่คลาสสิกสวยงามอย่างในละคร เป๊ะ!
นี่มันวันอะไรเนี่ย อุตส่าห์จะหนีไปเพราะใกล้เขาจนเขินทำตัวไม่ถูกแท้ ๆ
ทำไมได้ใกล้กว่าเดิมอีกวะเนี่ย
“ครีมโอเคไหม วันนี้ดูไม่ค่อยโอเคเลย หรือว่าไม่สบายแล้วจริง ๆ”
“ไม่ได้เป็อะไรค่ะ ไม่ได้เป็อะไรทั้งนั้นแหละ!!” ฉันได้แต่หลับตาปี๋
“แค่เขินไปหมดแล้ว พี่โดนัทใกล้ครีมมากเกินไปจนครีมใจเต้นแรงมาก! ไม่มีสติจะเรียนเลย เพราะครีมชอบพี่มากไง!! พี่ใกล้ครีมขนาดนี้จะไม่หวั่นไหวได้ไงวะ”
“หะ!! ครีมว่าไงนะ”
เขาถามอย่างไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน ขณะที่หน้าเราห่างกันไม่เท่าไหร่ แถมยังอยู่ในสภาพที่ฉันกำลังถูกเขาโอบอยู่เต็มสองมือด้วยซ้ำ
นะ นี่ เมื่อกี้ฉันพูดอะไรออกไป
“ครีม เอ่อ…ครีมพูดว่าไม่เป็ไร ชะ ช่ะ ใช่ไหม?” ฉันถามอย่างไม่แน่ใจ
“พี่ได้ยินแล้ว ไม่เป็ไร แล้ว…อะไรอีกนะพี่ฟังไม่ทัน ครีมพูดเร็วมากเลย”
ชิบละ ฉันพูดออกไปเหรอวะ เมื่อกี้ไม่ได้คิดเฉย ๆ เหรอ
“พะ พี่โด ได้ยินว่าอะไรบ้าง”
“ก็ได้ยินว่า ครีมเขิน ครีมทำตัวไม่ถูก แล้วครีมก็ชอบพี่ ชอบมาก ๆ”
เขาพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย แต่เหมือนว่าไม่แน่ใจว่ามันใช่ทั้งหมดหรือเปล่า
“...” ฉันอยากจะมุดหน้าหันตัวหนี แต่ที่ที่จะมุดหนีได้ตอนนี้ก็มีแต่แผงอกขาวของเขานั่นแหละ
เขาได้ยินหมดเลยเหรอ
“ใช่ไหมคะ ครีมบอกพี่แบบนั้นใช่ไหม”
“อื้อ”
“ครีมชอบพี่เหรอ”
“...” ฉันกัดปากตัวเอง ไม่กล้าสบตา
“มองหน้าพี่สิ” หน้าของฉันถูกพี่โดนัทช้อนขึ้นมาให้สบตาเขา
“ครีม เขิน”
“เขินทำไม”
“ก็ครีม…พี่โด!!” ตาฉันเบิกโพลงเพราะความใที่จู่ ๆ พี่โดนัทก็ยื่นหน้ามาหอมฉันซะฟอดใหญ่
“แล้วถ้าทำแบบนี้จะเขินอยู่ไหม”
“พี่ ทะ ทำอะไร” เขินสิ จะบ้าหรือไง
“พี่จะบอกว่า พี่เองก็ชอบครีมเหมือนกัน ชอบมาตั้งนานแล้ว ชอบมาั้แ่เด็ก ๆ”
“...”
“พอคิดว่าโตขึ้น แยกออกมาเรียน แยกออกมาอยู่คนเดียว ไม่ตัวติดกันเหมือนเมื่อก่อน ก็คิดว่าจะเลิกชอบครีมได้ แต่ตามจริงแล้วมันไม่ใช่”
“ยิ่งพี่อยู่ใกล้ พี่ก็อดไม่ได้ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชอบครีม”
“พี่โด…แล้วทำไม…”
“เพราะว่าที่บ้านเราสนิทกันมาก เกิดว่าเราสนิทกันในแง่นั้น พี่กลัวว่ามันจะไม่ดี กับอีกอย่างพี่คิดว่าครีมไม่ได้คิดกับพี่แบบนั้น ถ้าครีมมองพี่เป็พี่คนนึง เราอาจจะมองหน้ากันไม่ติด”
“ครีมคิดสิ คิดกับพี่มาตลอด คิด จนกลัวว่ามันจะมากไปด้วยซ้ำ”
“พี่ขอโทษนะ ขอโทษที่ไม่ทำให้ใจเราตรงกันสักที ขอโทษที่…อื้ม”
“เลิกขอโทษได้แล้วค่ะ ครีมไม่อนุญาตแล้ว” ฉันปิดปากพี่โดด้วยปากของฉันเบา ๆ เพราะไม่อยากฟังคำสารภาพอะไรนั่นแล้ว
“อื้มมม ครีม…” เขาใเมื่อฉันย้ำมันที่ปากเขาอีกครั้ง
“ว่ายังไงคะ” สายตาฉันส่งตอบเขาอย่างหน้าซื่อ
“ถ้าวันนี้ไม่ติวแล้วได้ไหม”
“ครีมก็ี้เีตะ อื้อออ”
35K
