ในตอนนั้นเป็่เวลาที่ลีโอพักผ่อนก่อนจะขึ้นคอนเสิร์ต เขาจึงไม่ได้รับข้อความและไม่ได้ตอบกลับเธอ ลูกตาลยังคงส่งข้อความต่อไป ในขณะที่ลีโอก็ยังคงนอนหลับสนิทอยู่ เมื่อเห็นว่าลีโอไม่ตอบกลับสักทีเธอจึงเปลี่ยนเป็โทรหาเเทน เเต่ทว่าเมื่อโทรไปก็พบว่าลีโอปิดเครื่อง ลูกตาลร้อนใจมากเพราะกลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นักข่าวจริงๆ เธอไม่รอช้ารีบออกจากห้องเพื่อไปเตือนลีโอที่คอนโดทันที ครั้นมาถึงหน้าคอนโดเธอก็ต้องผิดหวังอีกครั้ง เมื่อเธอได้เจอกับยามเฝ้าประตูทางเข้า
“ขอดูบัตรด้วยครับ”
“เอ่อคือ..ฉันไม่ได้พักที่นี่ค่ะ ฉันเเค่มาหาเพื่อนเฉยๆ ฉันมีเื่ด่วนที่จะต้องคุยกับเขาค่ะ”
“เพื่อนของคุณชื่ออะไรครับ อยู่ห้องไหน?”
“เอ่อ..คือว่า….” ลูกตาลไม่สามารถบอกยามได้ว่าเธอมาหาลีโอและตอนนี้เธอก็ไม่สามารถเข้าไปข้างในได้ เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากขอร้องให้ยามเปิดประตูให้ เเต่ทว่า…
“ฉันจำหมายเลขห้องของเพื่อนไม่ได้ค่ะ พอดีเขาเพิ่งย้ายเข้ามาน่ะค่ะ ให้ฉันเข้าไปนะคะ”
“จำหมายเลขห้องไม่ได้แล้วจะไปเจอเพื่อนได้ยังไง ถ้างั้นเอาอย่างนี้ คุณโทรหาเพื่อนคุณให้มารับตรงนี้ ผมถึงจะยอมให้คุณเข้าไป ขอโทษนะครับแต่ผมต้องทำตามขั้นตอนของคอนโด” ลูกตาลไม่มีทางเลือกอื่นแล้วเพราะทุกครั้งที่เธอมาที่นี่ เธอก็จะนั่งรถเข้ามาพร้อมกับลีโอ แต่ทว่าวันนี้เธอมาคนเดียวจึงไม่สามารถที่จะเข้าไปข้างในได้อย่างอิสระเหมือนเคย เมื่อเห็นแล้วว่าทำยังไงก็ไม่สามารถเข้าไปข้างในได้ ลูกตาลจึงทำได้แค่หันหลังและจะเดินจากไป ซึ่งในตอนนั้นเองรถเก๋งสีขาวได้ขับผ่านเธอมาพอดี
“นี่…ยัยกุ้งแห้ง.. เธอมาทำอะไรที่นี่?” ตาลรู้สึกดีใจเหมือนถูกหวยรางวัลที่ 1 เมื่อเห็นว่าคนที่ลดกระจกลงมาถามคือนุนิว ผู้จัดการส่วนตัวของลีโอหรือคนที่จะเข้าถึงลีโอได้มากที่สุดนั่นเอง
“ตาลมีเื่อยากจะคุยกับลีโอ มันเป็เื่สำคัญค่ะ” นุนิวมองหน้าลูกตาลอย่างสงสัย ก่อนจะยอมให้เธอขึ้นรถเข้าไปข้างในคอนโดด้วย นุนิวพาลูกตาลผ่านป้อมยามเข้าไปได้อย่างสบายๆก่อนจะรีบขึ้นไปพบลีโอบนห้อง เเต่ทว่าเมื่อมาถึง เธอก็พบว่าลีโอนอนหลับสนิท ตรงหัวเตียงข้างๆเขานั้นมีกระปุกยานอนหลับอยู่ ทำให้ลูกตาลรู้ได้ทันทีว่า ลีโอคงจะกินยานอนหลับเข้าไปจึงไม่ได้ตอบกลับข้อความของเธอ
“กินยานอนหลับหรอ?”
“เขามักจะทำแบบนี้ทุกครั้งเวลามีคอนเสิร์ต เป็การพักผ่อนชนิดนึงน่ะ ว่าแต่เธอมีอะไรหรือเปล่าทำไมถึงต้องมาที่นี่?”
“วันนี้ที่โรงพยาบาลตาลออกไปซื้อของใช้ให้แม่ มีผู้หญิงคนนึงเข้ามาทักทายราวกับว่ารู้จักกันมาก่อน ตาลคิดว่าเธอน่าจะเป็นักข่าวที่ปลอมตัวมาสืบเื่ของลีโอ”
“ไฟป่าลามทุ่งแล้ว!!! ผู้หญิงคนนั้นพูดอะไรกับเธอหรือเปล่าหรือเขาถามอะไรหล่อนบ้าง?”
“ยังไม่ได้ถามอะไรค่ะ ลูกตาลใช้่เวลาที่เขาเผลอรีบวิ่งออกมาก่อน แต่คิดว่าเขาคงจะตามลูกตาลอีกแน่”
“ทำไงล่ะทีนี้ คืนนี้ลีโอมีคอนเสิร์ตซะด้วยสิ! ถ้านักข่าวเอาเื่นี้ไปคุ้ยเพิ่ม น่าจะเจอเเจ็คพอตใหญ่เเน่! โอ้ยตาย..ฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี้ย!”
“ตาลขอโทษนะคะ”
“โอ้ยเธอ! เวลานี้มันไม่ใช่เวลาที่เธอจะมาขอโทษฉันไหม มันเป็เวลาที่เธอจะต้องช่วยฉันคิดว่าจะเอายังไงต่อไป นักข่าวถึงจะไม่รู้ว่าพวกเธอสองคนมีอะไร something”
“........ถ้างั้น เอาแบบนี้ไหมคะ?”
“ยังไง?”ลูกตาลรีบเล่าสิ่งที่เธอคิดให้นุนิวฟัง ไม่เห็นว่าไม่มีทางอื่นแล้วนุนิวจึงได้ยอมทำตามที่ลูกตาลบอก และแล้วเวลา คอนเสิร์ตก็มาถึง ลีโอเตรียมตัวขึ้น ในขณะที่นุนิวกับลูกตาลก็เริ่มสแตนบายหลังเวที ทันใดนั้นสิ่งพวกเขาคิดเอาไว้มันก็เกิดขึ้นทันที นักข่าวมากมายวิ่งโผล่เข้ามาหาลีโอเพื่อสัมภาษณ์ถึงเื่ที่เกิดขึ้นทันที
“น้องลีโอคะขอสัมภาษณ์หน่อยค่ะ”
“ครับ ได้นิดหน่อยนะครับ เพราะผมกำลังจะขึ้นแล้ว”
“ได้ค่ะ ข่าวกระแสตีกลับบอกว่าน้องลีโอกำลังจีบแฟนคลับ คนนึงอยู่จริงไหมคะ เื่ราวมันเป็ยังไงบ้างคะ?”
“.............” ลีโอไม่ตอบอะไร เขาเอาแต่ยิ้มและสอดจ่ายสายตาไปมา
“น้องลีโอจะไม่พูดอะไรหน่อยหรอคะ เอ!..หรือว่าเื่ทั้งหมดมันเป็เื่จริงคะ ยังไงคะๆ?”
“ใจเย็นๆก่อนครับ ที่ถามว่าผมจีบแฟนคลับไหม ใช่ครับ! ผมจีบแฟนครับ” คำตอบของลีโอมันทำให้ลูกตาลกับนุนิวที่ยืนฟังอยู่นั้นถึงกับตาลุกวาวเพราะคิดว่าลีโอ จะพูดอะไรที่ไม่เหมาะสมออกมา นุนิวกำลังจะเดินเข้าไปหยุดการสัมภาษณ์ แต่ทว่า
“ผมตามจีบแฟนคลับทุกคนครับ เพราะผมรู้ว่าแฟนคลับทุกคนรักผมและผมก็อยากให้พวกเขารู้ว่าผมก็รักพวกเขาทุกคนเหมือนกันครับ” คำตอบของลีโอทำให้นุนิวถึงกับชะงักและหันมามองลูกตาลที่ยืนยิ้มอยู่ ในตอนนั้นเองลีโอก็ได้หันไปมองลูกตาลพร้อมกับยิ้มให้เธอไปหนึ่งที ก่อนจะขอตัวจากนักข่าวขึ้นเวทีไปพบปะกับทุกคน นุนิวเดินกับมาหาลูกตาลพร้อมกับสะกิดไหล่เธอเบาๆ
“แหม..ยิ้มหน้าบานเชียวนะหล่อน เป็ไงฉันบอกแล้วว่าลีโอมันมีวิธีหลบหลีกนักข่าวของมัน”
“ก็ดีค่ะ เราจะได้ไม่ต้องใช้แผนที่ตาลเตรียมมา”
“ฉันว่า่นี้เธอควรจะเก็บตัวเงียบ ไม่ควรออกไปไหนตามลำพังนะ”
“ลูกตาลต้องดูแลแม่กับพ่อที่นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ 2 ที่ที่ลูกตาลจะไปก็คือบ้านกับโรงพยาบาลค่ะ”
“เอาเป็ว่าเธอก็ระวังตัวไว้หน่อยก็แล้วกัน อย่าคุยกับคนแปลกหน้ามั่วซั่วเข้าใจไหม ฉันยังไม่อยากเดือดร้อน”
“ได้ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ลูกตาลขอตัวก่อนนะคะ”
“ใครบอกไม่มี เธอต้องอยู่สแตนบายที่นี่กับฉัน เพราะเดี๋ยวอีก 30 นาทีลีโอจะพักเบรค เธอต้องอยู่ช่วยเขา”
“อะไรนะคะ!! ่เวลาแบบนี้กับนักข่าวเต็มงานแบบนี้หรอคะ!! ตาลคิดว่า…..”
“เื่นั้นฉันจะเตรียมไว้แล้ว เธอไม่ต้องห่วง เธอคงยังไม่รู้ หน้าที่ของเธอตอนที่ลีโอมีคอนเสิร์ตสินะ เอาเป็ว่าฉันจะอธิบายให้ฟัง ่เวลาการเล่นคอนเสิร์ตของลีโอคือ 1 ชั่วโมงครึ่ง ทุกๆ 30 นาทีลีโอจะลงมาพักเบรค 1 ครั้ง นั่นหมายความว่าเขาจะพักเบรค 3 ครั้ง ดังนั้นเธอต้องอยู่ช่วยเขา 3 ครั้ง ต่อ 1 คอนเสิร์ต ส่วนเื่สถานที่ก็โน่น….”
“รถยนต์!!”
“ใช่…รถคันนั้นเป็ห้องแต่งตัวแบบกระจกทึบ ดังนั้นไม่มีใครสามารถมองเห็นพวกเธอได้จากภายนอก เธอก็แค่ขึ้นไปรอบนรถคันนั้นก่อน เพราะลีโอจะขึ้นไปพักเบรคบนรถคันนั้น”
“แล้ว…พี่นุนิวละคะ”
“ฉันก็คงแอบถ่ายวีดีโอพวกเธอ 2 คนบนรถคันนั้นละมั้ง จะบ้าหรือไง!!! ฉันก็ต้องอยู่คอยรับหน้านักข่าวที่อยู่หน้าเวทีสิ ไปได้แล้ว..ระวังคนเห็นด้วย!” ลูกตาลค่อยๆมองซ้ายมองขวาแล้วก็เดินไปขึ้นรถคันนั้น เพื่อระวังไม่ให้คนเห็นเธอจึงต้องมองซ้ายมองขวาอยู่ตลอดเวลาจนในที่สุดเธอก็ขึ้นรถคันนั้นได้ เมื่อเธอขึ้นมาบนรถก็พบว่า รถคันนั้นมันสตาร์ทอยู่แถมยังเปิดแอร์เย็นฉ่ำไว้ด้วย
“ลูกตาล…นี่แกมาทำงานอะไรของแกเนี่ย!!!!” ลูกตาลพยายามคิดทบทวนกับตนเองว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ และคำตอบที่ได้ก็คือ เธอรับเงินของเขาไปแล้ว เธอจึงจำเป็ต้องทำหน้าที่ ให้ครบ 100% ไม่นานลีโอก็มาพักเบรคที่รถ ในตอนนั้นลูกตาลนั่งรอนานจนเผลอหลับไป ลีโอที่เห็นเธอนอนหลับจนกรนก็อดขำไม่ได้ วินาทีนี้ลีโอไม่ได้รู้สึกอยากมีอะไรกับเธอ แต่ว่าเขากลับใช้มือลูบไปที่ศีรษะของเธออย่างอ่อนโยน พร้อมกับจูบไปที่หน้าผากของเธอยังแ่เบา ก่อนจะหันมาหยิบมือถือถ่ายรูปคู่กับเธอไว้ นี่เป็ครั้งแรกที่ลีโออยู่ใกล้ผู้หญิงโดยที่เขาไม่ได้มีเพศสัมพันธ์กับเธอ หรือนี่จะเรียกว่าความรักจริงๆ