เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นสตรีไร้คุณธรรม [จบ]

        อย่างไรหยวนอีเฉี่ยวก็เป็นถึงสตรีชั้นสูงในเมืองซูโจว

        แม้ตอนนี้เรื่องภายในบ้านนางจะวุ่นวายเพียงใดแต่อย่างน้อยนางยังถือแซ่หยวนอยู่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็เป็นหลานสาวของหยวนมู่ทั่วทั้งเมืองซูโจว คำพูดยังคงมีน้ำหนัก

        แต่หากนางตามไปหมิ่นหนานนั่นหมายความว่าชื่อเสียงและเกียรติยศที่สกุลหยวนนำมาให้นางจะไม่คงอยู่อีกต่อไปนางอยู่หมิ่นหนานก็เป็นเพียงบุตรสาวของขุนนางตำแหน่งเล็กๆ หยวนหมินเป็นพี่หญิงของขุนนางชั้นผู้น้อยอย่างหยวนหยางฮุยไร้ชื่อเสียงตระกูลเก่าแก่โด่งดัง นางจะกลายเป็นตัวอะไร?

        นางย่อมเป็นคนต่างถิ่นพักเรื่องจะเป็นอย่างไรกับฉีจวิ้นอ๋องซื่อจื่อคนในดวงใจตนเองไปได้เลย แค่ไปหมิ่นหนานการแต่งงานก็ยากลำบากขึ้นแล้ว

        หากไม่ใช่เหตุสุดวิสัย ครอบครัวชนชั้นสูงพื้นเมืองย่อมเลือกเกี่ยวดองกับตระกูลชนชั้นสูงในท้องถิ่นที่ฐานะเท่าเทียมกันด้วยฐานะของหยวนอีเฉี่ยว ไปถึงหมิ่นหนานแล้วจะแต่งงานกับคนเช่นไรได้!?

        หยวนอีเฉี่ยวตระหนักอย่างหาได้ยากนางรู้ตัวว่าตนเองไร้หนทาง ในเมื่อนายหญิงใหญ่ไม่สนใจฐานะและหน้าตาตนเช่นนี้ จึงค้านหัวชนฝาเหมือนจะแตกหักกับนายหญิงใหญ่ทั้งวันทันที

        อย่างไรเสียนายหญิงใหญ่ก็ไม่เคยมองตนเป็นบุตรสาวอยู่แล้วหยวนหยางฮุยเป็นบุตรชายแท้ๆ ของนาง แต่ตนอาจไม่ใช่บุตรสาวแท้ๆ ของนางก็ได้จึงกัดฟันเอ่ยว่าตนไม่มีวันยอมออกจากจวนสกุลหยวนนับประสาอะไรกับจากเมืองซูโจวไปหมิ่นหนานด้วย

        เยี่ยนเจาเจามองสถานการณ์จากด้านข้างมาโดยตลอดรู้สึกเพียงว่าหยวนอีเฉี่ยวช่างน่าสงสาร นิสัยนางใช่ว่าจะดีทั้งยังมีน้องชายจิตใจดำมืด และบิดาไม่ค่อยฉลาด กอปรกับมารดาสองมาตรฐานนางจะทำอะไรได้?

        หยวนอีเฉี่ยวยืนกรานจะอยู่ซูโจวแน่นอนว่าเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าไปที่หมิ่นหนานกับบิดามารดา

        เนื่องจากเยี่ยนเจาเจารู้ว่าตนเองเป็นคนมีน้ำใจที่“ยินดีช่วยผู้อื่น” และ “ชอบแก้ปัญหาให้ศัตรู” นางเลยคิดว่าในเมื่อหยวนอีเฉี่ยวดูถูกน้องชายตนนักก็ช่วยนางจัดการกับหยวนหยางฮุยเสียเลย

        อย่างไร “หยวนชิงจ้าว”ตอนนี้ก็คือน้องหญิงของหยวนอีเฉี่ยว การช่วยพี่หญิงย่อมสมเหตุสมผลใครใช้ให้เยี่ยนเจาเจาเป็น “คนดี” “ไม่ถือสาเรื่องบาดหมางครั้งเก่า” ชอบ“ตอบแทนความแค้นด้วยความดี” กันเล่า?

        หยวนหยางฮุยนิสัยโหดเหี้ยมอำมหิตจริงๆเนื้อในเขาเน่าเปื่อยอยู่ใต้ดินแล้ว ต่อให้นายหญิงใหญ่คอยดึงหูกระซิบสั่งสอนภายนอกเขาดูเหมือนกลับเนื้อกลับตัวเพียงใด แต่ความจริงไม่เปลี่ยนไปสักนิด

        ของจำพวกผงห้าศิลาติดแล้วเกรงว่าจะเลิกไม่ได้ไปชั่วชีวิต

        แม้เขาจะแสร้งทำตัวดีต่อหน้าหยวนหมินความจริงในใจกลับกระหายอยาก หลายครั้งเลยอดแอบไปซื้อผงห้าศิลาลับหลังหยวนหมินแล้วไปคลุกคลีเที่ยวเล่นอย่างสนุกสนานกับพวกสหายกเฬวรากของตนต่อไม่ได้

        ยิ่งไปกว่านั้นช่วงนี้นายหญิงใหญ่ก็ไม่มีเวลาดูแลหยวนหยางฮุยแล้ว

        เหตุผลที่นางอยากพาหยวนอีเฉี่ยวไปหมิ่นหนานด้วยนั่นเป็นเพราะนางกังวลว่าหยวนอีเฉี่ยวอยู่จวนสกุลหยวนคนเดียวจะถูกหยวนอีย่วนเล่นงาน

        นายหญิงใหญ่ถึงจะลำเอียงรักหยวนหยางฮุยแต่ใจยังมีความรักใคร่เฉกเช่นมารดาให้กับบุตรสาวแท้ๆ ของตนเอง แม้รู้ว่าบุตรสาวไปที่หมิ่นหนานแล้วจะตกต่ำแต่ยังคิดว่าบุตรสาวอยู่ข้างกายตนเอง ย่อมดีกว่าโดนหยวนอีย่วนจัดการทุกทางในจวนสกุลหยวน

        ต้องรู้ก่อนว่าหยวนอีย่วนไม่ใช่คนดีนางบ้าคลั่งขึ้นมาล้วนทำได้ทุกอย่างแล้วคนหัวอ่อนอย่างหยวนอีเฉี่ยวจะสู้ชนะนางหรือ? ผ่านไปไม่ถึงครึ่งกระบวนท่าก็คงตายเสียแล้ว

        ไม่คาดคิดว่าหยวนอีเฉี่ยวจะไม่เข้าใจความกลัดกลุ้มของนายหญิงใหญ่!

        กลับกันบ้านสามที่เงียบเป็นเป่าสากมาตลอดก็เอะอะขึ้นในที่สุด

        บุตรสาวของนายหญิงสามที่ถูกรัดเท้าเพราะคำยุยงของนายหญิงใหญ่ก่อนหน้านี้ปัจจุบันเท้าสองข้างบิดเบี้ยวผิดรูป กระทั่งยืนบนพื้นยังลำบาก ชื่อเสียงก็ถูกทำลายเกรงว่าอนาคตจะหาสามีดีๆ ไม่ได้ นายหญิงสามโกรธแทบบ้าตายเลยไปโวยวายกับนายหญิงใหญ่ทุกวี่ทุกวัน

        นายหญิงใหญ่ยุ่งจนหัวหมุนจึงลืมอบรมสั่งสอนหยวนหยางฮุยไปชั่วขณะหนึ่ง

        หยวนหยางฮุยถูกกักบริเวณมาหลายวันเมื่อโดนปล่อยปละประกอบกับกิเลสในใจเริ่มปะทุขึ้นมาอีกครั้งจึงยิ่งทนไม่ไหว

        เวลานี้เองคนรักหน้าตาหล่อเหลารูปงามทักษะบนเตียงยอดเยี่ยมคนหนึ่งได้ให้คนมาติดต่อเขาเงียบๆ บอกว่าผงห้าศิลาและสุราชั้นยอดเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้วเพียงรอเขาไปหาเท่านั้น

        หยวนหยางฮุยฟังคำเตือนจากนายหญิงใหญ่สารพัด บอกว่าตนห้ามก่อเรื่องในช่วงเวลาสำคัญนี้เด็ดขาดพลางคิดว่าเรื่องราวเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้าหมดแล้วจะรีบร้อนไปไยสุดท้ายก็สะกดปีศาจในใจตนไม่ไหว แอบวิ่งออกไปข้างนอกอย่างเงียบเชียบ

        แต่หยวนหยางฮุยไม่ได้คาดคิดว่าหลังจากตนหาเรือนพักอาศัยของคนรักพบอย่างยากลำบากจะไม่เห็นนายโลมชายหน้าตางดงามหมดจดที่รักกันหนักหนาในอดีตรอเขาอยู่

        ใจเขาพลันวิตกรีบตรงไปหาในห้องที่พวกเขาทั้งสองมักพลอดรักกัน คาดไม่ถึงว่าจะได้เห็นยอดรักเกลือกกลั้วอยู่บนเตียงกำลังร่วมรักกับคนอื่น ไม่รู้จักอายฟ้าอายดินเข้าพอดี

        คนรักตัวน้อยคนนั้นหยวนหยางฮุยจ่ายเงินเลี้ยงดูมาตลอดหยวนหยางฮุยเลยไม่คิดว่าเขาจะกล้าไปมีคนอื่นลับหลังตน จะพูดเช่นไรดีเอาเงินคนอุปการะไปเลี้ยงหนุ่มหน้าขาวข้างๆ?

        หยวนหยางฮุยเลือดขึ้นหน้า ประกอบกับตอนมาเคาะผงห้าศิลาเข้าปากไปสองคำเต็มเลยพุ่งเข้าไปแลกหมัดกับหนุ่มหน้าขาวนั่นทันที

        ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นทั้งที่หยวนหยางฮุยคิดว่าตนออกหมัดไม่แรงนักกลับต่อยตีเด็กหนุ่มหน้าขาวเหมือนป่วยเป็นวัณโรคนั่นจนตายภายใต้กำปั้นเขาทั้งเป็น

        ไม่เพียงเด็กหนุ่มขี้โรคที่ถูกเขาต่อยจนหมดลมกระทั่งหนุ่มน้อยคนรักที่ปกติเขาคอยโอบประคองก็โดนหักแขนหักขาข้างหนึ่งนอนร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดอยู่ด้านข้างอย่างอ่อนแรง

        พิษรักแรงหึงคราวนี้เกิดเรื่องจนหยวนหยางฮุยราวกับโดนน้ำเย็นสาดลงกลางศีรษะรู้ตัวว่าตนได้ก่อความผิดครั้งใหญ่ทันที

        เขาหมุนตัววิ่งจากไปแต่ไม่คิดว่าคนรักตัวน้อยจะโมโหไม่ไว้หน้ากัน เห็นเขากล้าลงมือก็กลัวว่าเขาจะหนีแล้วจะยัดโทษพลั้งมือฆ่าคนใส่หัวตนแทนรีบตะเบ็งเสียงหวานหยาดเยิ้มของตนขึ้น

        ก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวบนโลกบังเอิญขนาดนี้ได้อย่างไรข้างเรือนคนรักตัวน้อยเผอิญมีมือปราบเพิ่งบรรจุใหม่สองคนอาศัยอยู่พอดี

        ขุนนางใหม่พึ่งเข้าดำรงตำแหน่งกำลังไฟแรงใครจะไม่อยากพิสูจน์ว่าตนมีความสามารถกันเมื่อมือปราบได้ยินเสียงคนร้องขอความช่วยเหลือจากเรือนข้างเคียงก็รีบคว้ามีดพุ่งเข้ามา ชนกับหยวนหยางฮุยที่กำลังหนีพอดี

        ไม่ว่าหยวนหยางฮุยจะเจ้าเล่ห์เพียงใดเมื่อหวั่นวิตกก็กลายเป็นแค่เสือกระดาษ อ้าปากตะกุกตะกักตอบกระทั่งคำไต่สวนของมือปราบไม่ได้ กว่าจะพูดออกมาได้หนึ่งประโยคคำพูดก็ดันไม่ปะติดปะต่อ จนดึงดูดความสงสัยของมือปราบทันที

        คนรักตัวน้อยพูดจาคล่องแคล่วกว่ามากนัก

        เขากังวลว่าตนเองต้องแลกชีวิตเพราะหยวนหยางฮุยจึงไม่สนใจยางอายเล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นแต่จนจบ สุดท้ายยังร่ำไห้กล่าวว่าเดิมตนเป็นชายในเรือนหลังมาจากครอบครัวที่ดี เห็นชัดว่าหยวนหยางฮุยละโมบในความงามของตนจึงบังคับเขามาเป็นนายโลม

        อาจเพราะต้องแสดงละครร้องงิ้วเป็นประจำคนรักตัวน้อยเลยตีบทแตกเข้าขั้นไร้ที่ติ พูดไปพลางร้องไห้ไปพลางทั้งยังลากแขนขาที่หักของตน ทำทีจะโดดลงบ่อน้ำฆ่าตัวตาย

        มือปราบหนุ่มทั้งสองไม่เคยเห็นฉากเช่นนี้มาก่อนคนหนึ่งจึงรีบร้อนลากคนออกมา ส่วนอีกคนก็มัดหยวนหยางฮุย แล้วส่งตัวไปหาทางการ

        ทางการก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นประสิทธิภาพการทำงานวันนี้จึงได้สูงจนผิดปกติ

        คนที่พวกเขาส่งไปตรวจสอบเพียงสืบปูมหลังของหยวนหยางฮุยก็คลำพบเรื่องสกปรกโสมมเต็มมือ

        เดิมหยวนหยางฮุยมีนิสัยอันธพาลอาศัยพื้นหลังสกุลหยวนของตนก่อกรรมทำเข็ญไปทั่วไม่กี่วันก่อนหน้านี้ก็ทรมานนางโลมน้อยจนตายไปหลายคน

        เป็นชนชั้นล่างก็แล้วไปเถอะแต่เห็นชัดว่ายังมีสตรีจากครอบครัวสุจริตชนชั้นกลางถูกเขาเล่นจนตายทั้งเป็นไปหลายคนพอได้ตรวจสอบจึงขุดคุ้ยเจอหมด

        หยวนหยางฮุยไม่เคยคิดมาก่อนว่าทางการจะมาตรวจตนเองอย่างไรเสียเรื่องทำนองนี้ก็มีโทษค้างชำระกันทุกบ้านทั้งนั้นตราบใดที่ปกติไม่เอะอะถึงหน้าประตูศาลาว่าการ ย่อมไม่มีใครมาสนใจ

        ไม่คาดคิดว่าใต้เท้าผู้เฒ่าจะเที่ยงธรรมขนาดสืบเรื่องน่ารังเกียจที่เขาเคยกระทำออกมาจนหมดเปลือกไม่ออมมือเลยแม้แต่น้อย

        เขาอาจไม่รู้ แต่เจ้าหน้าที่จดจำหยวนหยางฮุยได้แม่น

        เจ้าหน้าที่คนนี้ก็ชอบเรือนร่างสาวงามเช่นกันวันนั้นข้ารับใช้สกุลหยวนส่งเสียงดังอย่างเหิมเกริมที่หอเฟิ่งไหลเพียงเพื่อตามหาหยวนหยางฮุย

        ตอนนั้นบังเอิญว่าเจ้าหน้าที่กำลังพลอดรักกับนางโลมคู่ขาพอดีเสียงเอะอะทำเอาเขาเหี่ยวเฉาลง กำลังวังชาของบุรุษหายไปทันใดจนคนรักเก่าล้อเลียนตนไม่หยุด

        บุรุษผู้นี้เสียหน้าแล้วในที่สุดวันนี้ก็มีโอกาสเอาคืน จัดการเขาเจียนตายไม่ได้ เขาใส่หมวกอูซาเม่า [1]กลับหัวไปเสียเลยดีกว่า

        แม้ใต้เท้าผู้เฒ่าจะชอบไปกินดื่มสุราที่ซ่องโสเภณีแต่เขาก็ไม่เคยกระทำการบีบบังคับนางโลมเช่นหยวนหยางฮุย

        เดิมทีแค่อยากแสร้งทำเป็นตรวจสอบ ข่มขู่เขาแล้วเฆี่ยนตีด้วยไม้กระดานระบายอารมณ์สักยกก็ปล่อยไปไม่คาดคิดมาก่อนว่าการกระทำเขาจะตรวจสอบได้ง่ายดายเพียงนี้ ทั้งยังสกปรกโสมมสุดๆใช้เวลาเพียงครึ่งวันก็ตรวจสอบหยวนหยางฮุยได้จนหมดเปลือก

        แล้วจะให้ทำเช่นไร!

        ใต้เท้าผู้เฒ่าตื่นตระหนกจำต้องแอบไปส่งข่าวให้ผู้อาวุโสหยวนมู่

        ผู้อาวุโสหยวนมู่ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดแต่คำพูดเหมือนจะเร่งรัดให้เขาจัดการอย่างยุติธรรม

        ใต้เท้าผู้เฒ่าไร้ทางเลือก จำต้องคุมขังหยวนหยางฮุยตามกฎหมายของต้าซีชั่วคราวจากนั้นก็ตรวจสอบลงลึกไปทีละอย่างว่าเขากระทำเรื่องเลวร้ายอันใดบ้างและตัดสินคดีตามข้อหา แล้วค่อยลงโทษทีเดียว

        เยี่ยนเจาเจาย่อมรู้ว่าหยวนหยางฮุยทำเรื่องงามหน้าอะไรไว้ทางศาลาว่าการสามารถตรวจสอบชัดเจนในระยะเวลาสั้นๆ ขนาดนี้ นางกับหนานหมิงเหอทุ่มเทและลงแรงไปไม่น้อยเลย

        เยี่ยนเจาเจามีความปรารถนาหนึ่งเดียว นั่นคือทำให้หยวนหยางฮุยพังพินาศ!

        ความแค้นที่ผลักพี่ชายรองของนางในตอนนั้นต้องได้รับการชดใช้

        ก็ไม่รู้ว่าหยวนอีเฉี่ยวพี่สาวที่แสนดีจะชอบของขวัญที่ตนมอบให้นางหรือไม่?

        แต่เยี่ยนเจาเจาไม่รู้ความคิดของหยวนอีเฉี่ยวเพราะหยวนอีเฉี่ยวตอนนี้ไม่สนใจแล้วว่านายหญิงใหญ่และหยวนหยางฮุยจะทำอะไร

        หยวนอีเฉี่ยวรู้ว่าสถานการณ์ปัจจุบันของนางย่ำแย่มากอยู่ในจวนสกุลหยวนต่อคงไม่เข้าตาใคร และบุตรอนุภรรยาหยวนอีย่วนที่คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มคนนั้นอาจถึงขั้นฆ่านางก็ได้

        ในใจคิดได้เช่นนี้หยวนอีเฉี่ยวซึ่งตื่นตระหนกก็วิ่งออกจากจวนสกุลหยวน ไม่รู้ว่าใครยุยงนางหยวนอีเฉี่ยวถึงได้แอบขโมยสินเดิมกว่าครึ่งของมารดาแจ้นไปหาฉีจวิ้นอ๋องซื่อจื่อที่จวนฉีจวิ้นอ๋องทำเพื่อข้าวสารให้เป็นข้าวสุกหนีไปเป็นอนุภรรยาด้วยตนเองแล้ว

        ----------------------------------------------------

        เชิงอรรถ

        [1] หมวกอูซาเม่า คือหมวกสีดำมีปีกสองข้างที่ใส่เป็นเครื่องแบบราชการเริ่มในสมัยราชวงศ์สุย มีรูปแบบและวัสดุที่ใช้ทำแตกต่างกันไปตามยศราชการ