พร้อมกับแขนขวาของภูมิได้ปรากฏปลอกแขนที่มีความยาวั้แ่ข้อมือจนถึงข้อศอกมันเป็เส้นสีแดงหลาย 10 เส้นทั่วทั้งแขนมันเป็ลวดลายที่แปลกตาของเขาเป็อย่างมาก มันมีความโปร่งใสเหมือนกระจกที่สามารถมองทะลุได้ไม่ต่างจากหน้าจอสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดของหน้าจอน่าจะยาวสองฟุตและกว้างหนึ่งฟุตเหมือนเราถือโทรศัพท์ในแนวนอนลอยเด่นอยู่บนแขนขวาของเขาทั้งสองเป็สีแดงด้วยกันทั้งคู่ คล้ายกับหน้าจอโฮโลแกรมที่เขาเคยเห็นในหนังเป็อย่างมาก ตรงกลางของหน้าจอโฮโลแกรมนี้มีตัวเลขอารบิกสีดำเป็เลข 0% แสดงอยู่ ต่อมาตัวเลขก็กลายเป็หนึ่งเปอร์เซ็นต์และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับมีขีดที่โค้งงอปรากฏมันเปลี่ยนเป็รูปครึ่งวงกลมเมื่อตัวเลขกลายเป็ 50%
" ติ่ง การเชื่อมต่อเสร็จสิ้น"
เมื่อตัวเลขข้างในกลายเป็หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ต่อมาตัวเลขได้หายไปแล้วกลายมาเป็หน้าต่างโล่งๆ ที่มีแถบข้อความแค่ 2 แถบ
-สถานะ
-ดันเจี้ยน
-แผนที่
-ซิงโครไนซ์
-สกิล
เมื่อสายตาเบนไปยังข้อความแรกจิตใจก็้าจะเปิด หน้าจอก็เปลี่ยนไป
ชื่อ ภูผา แผ่นดินทอง
lv.1. ค่าประสบการณ์ 0%
Hp 900 Mp. 400
Vit 8
Str 5
Dex 6
Agi 3
int 3
Point. 0.
แล้วหน้าจอก็เปลี่ยนไปอีกครั้งพร้อมกับเสียงที่ดังขึ้นในหัว
" เริ่มการค้นหาสัตว์ซิงโครไนซ์ที่มีความเข้ากันกับบุคคล "
แล้วก็มีรูปสัตว์ชนิดต่างๆ สลับไปสลับมาเหมือนมันกำลังสุ่มอยู่ยังไงยังงั้นมันสลับไปเรื่อยๆ อย่างรวดเร็วมันก็ค่ายๆ ช้าลงเรื่อยๆ จนกระทั่งมันได้หยุดอยู่ที่รูปภาพของสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ตัวอวบอ้วนสีน้ำตาลดำมีแถบกลางหลังและด้านข้างลำตัวสีดำรูปร่างทรงกระบอก
" ขอแสดงความยินดีกับท่านด้วย ท่านได้รับปลิงควายเป็สัตว์ซิงโครไนซ์ กรุณาตั้งชื่อสัตว์ซิงโครไนซ์"
"ปลิงอย่างนั้นเหรอ สัตว์ชนิดอื่นมีเยอะแยะทำไมต้องเป็ปลิง บ้าเอ๊ย เอายังไงดีวะเนี่ย "
ภูมิร้องออกมาเสียงดังและมีอารมณ์ฉุนเฉียวเป็อย่างมาก
"อย่างน้อยๆ ก็น่าจะได้ตัวอะไรที่ดูน่ารัก หรือไม่ก็มีประโยชน์สักหน่อยก็ยังดีแต่นี่ไม่น่าจะมีอะไรดีเลย แล้วจะให้ชื่อว่าอะไรดี เอาชื่อไอ้ดำไปก็แล้วกัน "
จากนั้นหน้าจอโปร่งใสสีแดงตรงหน้าก็ได้เปลี่ยนไปอีกครั้งจากรูปของปลิงในกรอบสี่เหลี่ยมสีฟ้าก็เปลี่ยนไปอีกรอบ
สัตว์ซิงโครไนซ์
ชื่อ ไอ้ดำ เผ่าพันธุ์ ปลิงควาย lv.1
ประเภท รักษา ค่าประสบการณ์0%
ค่าความสนิท 0%
Hp 400 Mp. 400
Vit 3
Str 3
Dex 3
Agi 1
int 3
สกิลติดตัว
เพิ่มอัตราในการฟื้นฟู ร่างกาย Hp Mp 10% คูลดาวน์ 10 นาที
สกิลพิเศษ
ดูดเื ระดับ ต่ำ
เมื่อทำการซิงโครไนซ์กับสัตว์
เมื่อท้านดูดเืของเป้าหมายจะได้รับ ค่าสเตตัส 1 คูลดาวน์ 24 ชั่วโมง
จากนั้นตรงหน้าอกของเขาก็รู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาเล็กน้อยจนแทบจะไม่รู้สึก เขาก้มลงไม่มองหน้าอกของตัวเองพร้อมกับใช้มือซ้ายลูบไปยังจุดที่รู้สึกได้ถึงความร้อนเมื่อกี้
แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรต่อก็ได้มีสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งได้เข้ามาขัดจังหวะของเขาเสียก่อน เขามองทะลุหน้าต่างโฮโลแกรมนั้นมันได้ยืนอยู่ข้างๆ ต้นไม้ใหญ่ที่ห่างจากต้นที่เขาจะชนไปอีก3ต้นซึ่งไกลจากเขาประมาณ 100 เมตร มันยืนสี่ขา มีดวงตาสีเหลืองคาดดำขนาดเท่านิ้วมือเมื่อมองจากจุดนี้มันมีขนทั่วทั้งร่างเป็สีขาวแซมด้วยสีดำบ้างบางแห่งปกคลุม หางที่เป็พวงลู่ลงไปยังพื้นดิน มันได้ยกริมฝีปากที่ยื่นยาวของมันขึ้นเผยให้เห็นเขี้ยวสองซี่สีขาวนวล
มอนเตอร์ หมาป่าขาวดำ lv.1
ข้อมูลของสัตว์ได้ปรากฏขึ้นในหน้าจอโปร่งใสที่แขนของภูมิ
" ท่านได้รับ สกิล ตรวจสอบ ระดับต่ำ "
มีข้อความปรากฏขึ้นใหม่ในหน้าจอโฮโลแกรมและเสียงแจ้งเตือน
สายตาของเขาจ้องมองมันอย่างไม่วางตามันก็ก้าวขาค่อยๆ เดิมมาหาเขาเช่นกัน ดวงตาสีเหลืองคาดดำก็ได้จ้องมองมาที่เขาเหมือนจ้องมองอาหารอันโอชะ เหงื่อเม็ดใหญ่ของภูมิพูดขึ้นเต็มใบหน้าและแผ่นหลัง
ภูมิค่อยๆ ก้าวถอยหลังช้าๆ ทีละก้าวๆ ก่อนจะกลับตัวอย่างรวดเร็วสองเท้าออกวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่เขาเคยวิ่งมาในชีวิตความเ็ปจากาแที่เคยลืมเลือนได้ก่อนหน้านี้กลับมาเล่นงานเขาอีกครั้งแม้เขาจะรู้สึกว่าไม่ค่อยเจ็บเท่าในตอนนี้แรกที่เพียงขยับตัวเบายังไม่ค่อยจะได้ โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าาแทั่วร่างกายจะหลงเหลือขนาดที่เล็กลงกว่าเดิมพอสมควรราวกับว่ามันรักษาตัวของมันเองได้
แต่ความเร็วของเขามันกลับเป็ความเร็วที่ช้ามากสำหรับเ้าหมาป่าตัวนี้ มันได้ออกตัววิ่งเหยาะๆ ตามร่างอ้วนๆ ของภูมิอยู่ด้านหลังของเขา ระยะห่างค่อยๆ ใกล้ขึ้นๆ เรื่อยๆ
ภูมิยังคงตั้งหน้าตั้งตาวิ่ง ริมฝีปากบนและริมฝีปาข้างล่างอ้าออกจนสุด เสียงหายใจทางปากดังพึงพัดก้องกังวานจนดูน่ากลัว เมื่อเขาหันหลังกลับไปมองเ้าหมาป่าตัวนั้นก็ระยะใกล้ขึ้นกว่าเดิมมากจนจะถึงอยู่แล้ว จนกระทั่งมันค่อยๆ วิ่งแซงขึ้นไปด้านหน้าของเขา ภูมิได้หักเลี้ยวซ้ายในทันที ต้นไม้หลายต้นที่ยืนต้นทั้งหลายกลายเป็อุปสรรคของเขาที่ต้องวิ่งหลบพวกมัน เมื่อเขาหันกลับหลังมามองเ้ามาป่าสีดำขาวตัวนั้นก็เห็นมันยืนนิ่งๆ แยกเขี้ยวโชว์เขี้ยวขาวๆ ของมัน จากนั้นอีกไม่กี่ก้าว
"อาก"
เสียงร้องอันเต็มไปด้วยความเ็ปที่ภูมิได้รับดังออกมาจากปากของเขาเมื่อเขี้ยวเล็กเท่านิ้วมือของหมาป่าขนดำสลับขาวได้ฝังเข้าที่หัวไหล่ซ้ายของเขาจนมิด เืสีแดงฉานพร้อมกลิ่นคาวคละคลุ้งค่อยๆ ไหลเยิ้มออกมาจากาแอาบย้อม เสื้อผ้าของเขา
ความรวดเร็วของมันราวกับสายลมพัดผ่าน ความเร็วของทั้ง 2 สิ่งมีชีวิตนี้ต่างกันมากเหมือนจักรยานนำหน้าและมอเตอร์ไซค์วิ่งตามหลังอย่างไรอย่างนั้นแล้วก่อนหน้านี้ดูเหมือนว่ามันเพียงจะล้อเขาเล่นเท่านั้น