บทที่1.WTF
*ต้องทำให้ศิษย์พี่ฟิน โดยห้ามแตะต้องร่างกาย งั้นข้าส่งพลังิญญาไปจูนหัวปทุมถันของศิษย์พี่ได้มั้ยวะ? คนแม่งก็เต็มห้องเลย*
เกาจิ้งกำลังคิดหาวิธีช่วยศิษย์พี่หญิงของตนเองที่ถูกจิตปฏิพัทธ์เข้าแทรกระหว่างฝึก จินตนาการแอนนิเมชั่นของเขากำลังทำงาน เขารู้สึกเหมือนเืกำเดากำลังจะพุ่งออกมา 
“เวลามีไม่มากแล้ว ก่อนจิตมารจะเข้าแทรก ถ้าเป็เช่นนั้นชูหรัน มีปัญหากับการทะลวงด่านขั้นสร้างรากฐานแน่” หลี่เสียนศิษย์พี่อีกคนบอกอย่างร้อนใจ
—-------
หนึ่งปีก่อนหน้านั้น… ที่ลานเขตเมฆร่วง เมืองหินคราม
“อั้ก...!”
นั่นคือเสียงแรกที่หลุดออกจากลำคอของ ‘คิด’ หรือ นายคณิต นักศึกษาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปีสุดท้าย ผู้ซึ่งเพิ่งจะวาดฝันถึงอนาคตอันสดใสหลังเรียนจบได้ไม่นาน แต่ตอนนี้... อนาคตที่ว่าถูกบดขยี้แหลกเหลวไปพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่กระแทกทับลงมาบนร่าง!
ทันทีที่สติสัมปชัญญะกลับคืนมา สิ่งแรกที่เขาพบไม่ใช่เพดานโรงพยาบาลสีขาวสะอาดตา ไม่ใช่ใบหน้าเปื้อนน้ำตาของ ‘หลิน’ แฟนสาวของเขา แต่กลับเป็พื้นหินสีครามที่เย็นเฉียบและแข็งกระด้าง
แรงกดดันที่มองไม่เห็นหนักหน่วงราวกับมีแท่นพิมพ์ไฮดรอลิกในโรงงานอุตสาหกรรมกำลังบดขยี้ลงมากลางแผ่นหลัง เขาถูกบังคับให้หน้าฟาดหมอบติดพื้นในท่าทางที่ทุเรศทุรังที่สุด ฝุ่นผงบนลานหินคลุกเคล้าเข้ากับน้ำลายที่ไหลยืด หายใจไม่ออก กระดูกทั่วร่างส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะราวกับกำลังจะแตก
‘เชี้ย! What the fuck! หนัก... หนักโว้ย! นี่มันเื่บ้าอะไรวะเนี่ย!?’
คณิตสบถในใจ ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก เขารวบรวมแรงทั้งหมดที่มีเพื่อเงยหน้าขึ้นมองสถานการณ์รอบตัว
ภาพที่ปรากฏตรงหน้ายิ่งทำให้สมองของหนุ่มวิศวะถึงกับประมวลผลไม่ทัน ลานหินกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาที่ถูกล้อมรอบด้วยสถาปัตยกรรมโบราณสไตล์จีนประยุกต์
บนอัฒจันทร์หินที่ลดหลั่นกันขึ้นไป มีกลุ่มคนสวมชุดจีนโบราณแบบในซีรี่ย์หลากสีสันยืนเอามือไพล่หลังมองลงมาด้วยสายตาเ็า บางคนขี่ดาบบินลอยคว้างอยู่กลางอากาศ
“พวกสวะจากแดนล่างปีนี้ อ่อนแอกว่าปีที่แล้วเสียอีก แค่แรงกดดันจากม่านพลังแห่ง ‘เมืองหินคราม’ ก็ถึงกับลุกไม่ขึ้นเชียวหรือ?” เสียงทุ้มต่ำของชายชราในชุดคลุมสีม่วงดังสะท้อนก้องไปทั่วลาน แม้เขาจะไม่ได้ะโ แต่เสียงนั้นกลับดังกังวานอยู่ในหัวของคณิตจนหูอื้อ
“จำไว้แค่ว่า ต้องมีชีวิตรอดให้ได้” นั่นคือเสียงที่เขาได้ยินก่อนลืมตาขึ้นมาที่นี่ และเป็ภารกิจเดียวของเขาในโลกต่างมิตินี้
คณิตเริ่มมองเห็นคนอื่นๆ นั่งขัดสมาธิและเริ่มปรับตัวกัน แล้วตอนนี้เขาเองก็เริ่มปรับตัวจากแรงกดดันนี้ได้บ้างแล้ว คณิตยันตัวขึ้นมานั่ง เขาหายใจหอบเหนื่อย
“มาแล้วสินะโลกต่างมิติ” คณิตมองไปรอบๆ ด้านหลังของเขาเป็หน้าผาที่มองลงไปเห็นแต่เมฆขาวไม่เห็นพื้นดิน มีคนหลายสิบคนอยู่ที่ลานกว้างเหมือนกับเขา ดูโดยรวมทุกคนอายุอยู่ใน่สามสิบถึงหกสิบกว่าๆ ทุกคนอยู่ในชุดสไตล์จีนโบราณ ขณะคณิตกำลังมองสำรวจ ก็มีสิ่งหนึ่งเด้งขึ้นมาด้านหน้าเขา เป็จอสีฟ้าใส
“สวัสดี กรุณากรอกชื่อและนามสกุลของท่าน”
คิดคณิตใเล็กน้อย แล้วก็เปลี่ยนเป็ดีใจ “อะฮ้า…มีระบบด้วย ต้องงี้ดิ”
เขากำลังประมวลผลในหัวอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังสงสัยหลายๆ อย่าง “ขอถามหน่อย ที่นี่คือที่ไหน จีนโบราณยุคาหรืออะไรยังไง?”
คิดคณิตถามด้วยความสงสัยอย่างมาก เขาไม่มีข้อมูลอะไรเลยตอนนี้
“ที่นี่คือแดนเซียน เขตเมฆร่วง เมืองหินคราม แดนของผู้บำเพ็ญเซียน กรุณาบอกชื่อและนามสกุลที่ท่าน้าใช้”
เสียงระบบเตือนอีกครั้งผ่านจอสีฟ้า คิดคณิตมองไปที่ด้านหน้า คนที่เดินผ่านประตูหินไป จะมีชื่อขึ้นเป็แสงสีขาว เหนือประตูหิน เป็อักษรจีน แต่เขาอ่านออกเฉยเลย หวัง-จ้าว นักสู้ระดับมนุษย์ อีกคนเดินผ่านไป ชื่อเป็สีขาว จง-ลู่ฝาน นักเขียนระดับมนุษย์ มีพวกที่ดูเหมือนเ้าหน้าที่กับพวกทหารคอยแจกป้ายชื่อที่เป็เหมือนไม้เก่าๆ ให้ หลังผ่านประตูไปแล้ว
“ชื่อแบบจีนเหรอ แดนเซียน อืม…เซียนที่ข้ารู้จักก็มีแค่…โคตรเซียนเกาจิ้ง ชื่อเกาจิ้งแล้วกัน” คณิตบอกกับระบบไปในความคิด
ขณะที่กำลังเดิน ไหลตามผู้คนไปที่ประตูหิน เขาสังเกตเห็นว่าทุกคนกำลังมองเหม่อลอยไปด้านหน้าและกำลังคุยกับตัวเอง เขาคิดในใจขึ้นมาฉับพลัน *อย่าบอกนะว่าทุกคนก็มีระบบ*
“ชื่อเกาจิ้ง สกุลอะไรครับ? ใช่ครับทุกคนมีระบบของตัวเอง” จอสีฟ้าถามอีกครั้ง
“โห่…นึกว่าจะมีอะไรพิเศษ สกุลเหรอ สกุลที่รู้จักก็สกุลถังไง ใครไม่รู้จักบ้าง ฮ่าฮ่า”
คณิตรู้สึกว่าเจ๋งดีที่เลือกสกุลได้ แล้วโลกเซียนสกุลนี้ดังมากในนิยายและอานิเมะ
“รับทราบ ระบบบันทึกชื่อ ถัง-เกาจิ้ง ลงในระบบแล้ว เริ่มส่งต่อข้อมูลได้”
หลังจากสิ้นเสียงระบบก็มีภาพมากมายเข้ามาในหัวของคิดคณิต ด้วยความเร็วมาก เหมือนการโหลดข้อมูล ไม่ถึงห้าวิก็เสร็จสิ้น คิดคณิตรู้สึกปวดหัวมาก แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรก็มีหน้าจอสีฟ้าเด้งขึ้นมาอีกครั้ง
‘สกุล-ชื่อ / ถัง - เกาจิ้ง
ภาพลักษณ์อายุ / 23 ปี (จากยาอายุวัฒนะ)
อายุบำเพ็ญ / 73ปี
ระดับบำเพ็ญ / ระดับมนุษย์
ระดับยุทธ์ / ขั้นหลอมปราณ
ธาตุ (รากบำเพ็ญ) / ิญญากับความว่าง
ร่างกาย / กายา ไร้มลทิน
พร์ / อัจฉริยะ’
ทักษะติดตัว / มีความเข้าใจเื่โอสถ
-อย่างอื่นยังไม่เปิด-
พอถึงคิวของคณิตเดินผ่านประตูหิน เขาก็หันกลับมามอง ควันสีขาวปรากฏชื่อ ถัง เกาจิ้ง นักโอสถระดับมนุษย์ คณิตเดินไปรับป้ายชื่อที่เ้าหน้าที่
“ไปเลือกหางานตามทักษะติดตัวของเ้าเพื่อยังชีพ ก่อนจะถึงพิธีคัดเลือกในอีก39วัน”
เ้าหน้าที่ใช้นิ้วชี้ ชี้นิ้วชี้ไปที่แผ่นป้ายไม้เก่าสีน้ำตาลเข้ม ปรากฏชื่อ ถัง เกาจิ้งขึ้นมา เป็อักษรสีทองไม่นานก็กลายเป็สีดำเหมือนรอยไหม้บนแผ่นไม้ เสร็จแล้วเขาส่งให้ทหาร คณิตรับมาแล้วเดินขึ้นไป้า
้าเป็ลานเล็กๆ ด้านหน้าไกลออกไปเป็ถนนสูงขึ้นไปและป่าทึบสองข้างทาง มีกลุ่มคนตั้งโต๊ะเล็กๆ หลายกลุ่มคอยรับคนงาน มีชายชราคนหนึ่งเข้ามาคุยกับเขา
“พ่อหนุ่ม อดีตเคยเป็นักโอสถที่โลกล่างสินะ สนใจไปทำงานที่สวนสมุนไพรหรือไม่ วันละหนึ่งศิลาิญญา มีที่พักและอาหารให้” ชายชราเสนองานให้คณิต เขาสังเกตเห็นหลายคนเข้าไปนั่งปรับตัวที่ป่าด้านข้าง บางคนก็รับงานตามโต๊ะที่มีคนมาเสนอ
“เอ่อ…ข้าขอนั่งปรับตัวสักครู่นะครับ” คณิตบอกชายคนนั้น เพราะเขารู้สึกว่าร่างกายเขาหนักมาก แค่เดินก็หนื่อยแล้ว
คณิตนั่งพักใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง ไม่ไกลจากลานรับสมัครคนงาน เขานั่งหายใจหอบด้วยความเหนื่อยล้า
‘ผ่านการลงทะเบียนชื่อบนโลกเซียนแล้ว ระบบมีรางวัลให้เลือก3อย่าง 1.วาสนาการฝึกเร็ว 2.ระบบวาสนาการต่อสู้ 3.ระบบวาสนาการบำเพ็ญเพียร โปรดเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง’ จอสีฟ้าเด้งขึ้นมาแจ้ง
“ทุกคนมีระบบ ทุกคนก็ได้รางวัลเหมือนกันใช่มั้ย แล้วมีอะไรพิเศษกว่าคนอื่นมั้ยเนี่ย ปกติมาต่างโลกต้องแบบมีระบบเทพๆ ดิ” คณิตบ่นเพราะยังหงุดหงิดกับระบบที่เขาคิดว่ามีแค่ตนเองที่มี ที่ไหนได้ทุกคนก็มี
‘รางวัลนี้ท่านเป็คนเดียวที่ได้ และระบบนี้ท่านเป็คนเดียวที่มี กรุณาเลือกรางวัล’
เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของคณิต ขณะที่หน้าจอสีฟ้ายังแสดงอยู่
“นั่นไง…มันต้องมีอะไรพิเศษบ้างดิมีรางวัลพิเศษ ระบบพิเศษ แล้วมีพวกภารกิจลับป่ะ?” คณิตถามระบบ ‘ไม่มี’ ระบบตอบสั้นๆ “มีช่องเก็บของป่ะ?” ‘ไม่’ “มีระบบสุ่มรางวัลป่ะ?” ‘ไม่’ “มีราวัลเช็คอินป่ะ?” ‘ไม่’ “มีแต้มพิเศษไว้อัพพลังป่ะ?” ‘ไม่ กรุณาเลือกรางวัล’ ระบบเตือนเขาอีกครั้ง
“ไม่มีอะไรเลย แล้วจะพิเศษยังไงเนี่ย ฝึกเร็ว สู้เก่ง วาสนา อืม…ฝึกเร็วอาจไม่ช่วยให้รอดได้แค่เก่งเร็วกว่าคนอื่น ไม่ใช่เก่งกว่าคนอื่น สู้เก่งก็ไม่แน่ว่าจะรอดได้ในโลกนี้ วาสนาบำเพ็ญดูน่าจะเป็ตัวเลือกที่ดีที่สุดตอนนี้ เลือกระบบวาสนาการบำเพ็ญ”
คณิตตัดสินใจหลังคำนวณดูแล้ว เขาต้องมีชวิตรอดให้ได้นั่นคือภารกิจที่เขาได้ตกลงกับคนที่เลือกเขามาที่นี่ ถ้าเขารอดคนที่เลือกเขามาก็รอด แล้วคนที่เลือกเขามาจะช่วยเขาในโลกที่เขาจากมา โลกที่เขานอนรอความตายอยู่
39วันต่อมา…
ที่ลานพิธีตรวจรากิญญาเมืองหินคราม
จบตอน.