ในขณะที่ปลายฝนเองก็กำลังจะร้องไห้ นั่นเพราะไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเธออยู่ที่ไหน เมื่อครู่คนเยอะมาก เยอะจนเบียดเธอหลุดมาจากต้นหนาว แถมยังต้องเดินตามน้ำคนเ่าั้มาจนปลายฝนงงทิศงงทางไปหมดแล้ว ว่าต้องเดินไปทางซ้ายขวาหน้าหรือหลังเพื่อจะได้เจอกับพี่ชาย
“ตั้งสติไว้หมอก ตั้งสติ” แม้จะบอกตัวเองให้ตั้งสติแต่สีหน้าของเธอกลับยิ่งเหมือนคนจะร้องไห้เข้าไปทุกที ปลายฝนหันซ้ายหันขวาพยายามจับทิศทาง ก่อนจะตัดสินใจเดินโดยหารู้ไม่ว่าทิศทางที่เธอเดินไปนั้นมันคนละเส้นทางกับพี่ชายและคิมหันต์อยู่
ระหว่างนั้นต้นหนาวและคิมหันต์ก็รีบเดินหาจนทั่วสถานีรถไฟใต้ดิน ซึ่งเวลานั้นปลายฝนกำลังเผชิญกับปัญหาอีกหนึ่งอย่าง เพราะจู่ๆ ก็มีชายญี่ปุ่นที่อายุน่าจะเกือบสี่สิบและกำลังเมาได้ที่เดินตรงเข้ามาคุยด้วย แถมยังพยายามลากตัวเธอให้ออกไปนอกสถานี
“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย” ปลายฝนพยายามะโขอความช่วยเหลือ แต่ทว่ากลับไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเธอแม้แต่คนเดียว เพราะชายคนนั้นะโกลับไปว่านี่คือการซ่อนกล้องถ่ายละคร แต่เขาพูดเป็ภาษาญี่ปุ่นที่ปลายฝนไม่เข้าใจแม้แต่คำเดียว
ปลายฝนพยามยามยื้อเพื่อให้ชายแปลกหน้าคนนั้นปล่อยเธอ แต่ยิ่งยื้อชายคนนั้นกลับยิ่งกระชากให้เธอเดินตามไปจนถึงบันไดทางออกสถานีรถไฟ เธอลนลานกลัวอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น
แต่แล้ว...ก็มีคนเข้ามาช่วยเธอ ชายคนนั้นเข้ามาคว้าข้อมือชายญี่ปุ่นข้างที่ใช้จับข้อมือของปลายฝนไว้ แล้วออกแรงบีบแรงๆ เพื่อให้เขารู้ตัว
“ขอโทษครับคุณ” ชายคนนั้นพูดภาษาญี่ปุ่น แต่ทว่าปลายฝนกลับคุ้นในน้ำเสียง กระทั่งเงยหน้าขึ้นมองจึงเห็นว่าเป็...คิมหันต์
“พี่คิม”
“เธอมากับผมครับ” คิมหันต์สบตากับชายญี่ปุ่นคนนั้นไปตรงๆ พร้อมกับออกแรงบีบข้อมือชายคนนั้นอีกครั้ง ให้รู้กันไปว่าเขาเอาจริง
“ขอโทษที ผมคิดว่าเธอกำลังหลงทาง เลยจะพาไปสถานีตำรวจ” เอ่ยจบชายญี่ปุ่นคนนั้นก็ปล่อยมือจากข้อมือของปลายฝนแล้วเดินห่างออกไปทันที
คิมหันต์หันกลับมามองปลายฝน ที่ตอนนี้เห็นว่าเธอตัวสั่น คงเพราะกำลังกลัวมากแน่
“หมอก เป็อะไรไหม”
“ไม่เป็ไรค่ะ” ปลายฝนส่ายหน้าให้เขา ทั้งๆ ที่เมื่อครู่เธอกลัวมากไม่น้อยเลย
“แล้วเดินมาตรงนี้ั้แ่เมื่อไหร่"
"คือ...ตะกี้คนเยอะ จู่ๆ หมอกก็หลงกับพี่เหนือ" ปลายฝนเอ่ยตอบออกไป
"ว่าแล้วเชียว งั้นเรากลับกันเถอะครับ เดี๋ยวพี่โทรบอกเหนือก่อน ว่าเจอหมอกแล้ว"
"ขอบคุณค่ะ"
"ครับ...พี่เป็ห่วง แต่หมอกไม่เป็อะไรก็ดีแล้ว” คิมหันต์วางมืออุ่นๆ ลงไปบนต้นแขนของปลายฝน แม้จะมีเสื้อโค้ชกันหนาวขวางััจากเขาอยู่ แต่มันกลับทำให้ปลายฝนอบอุ่นขึ้นมาได้อย่างประหลาด
“ขอบคุณนะคะที่มาช่วยหมอกไว้”
“ด้วยความยินดีครับ” เสียงทุ้มเอ่ยรับพร้อมส่งยิ้มให้เธอ รอยยิ้มที่เป็เหมือนธนูหัวใจที่พุ่งเข้าหาปลายฝนนับล้านๆ ดอก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยิ่งทำให้ปลายฝนหลงรักคิมหันต์มากขึ้นไปอีก
คิมหันต์รีบโทรศัพท์ไปบอกต้นหนาวว่าตอนนี้เขาเจอปลายฝนแล้ว ทันทีที่ได้ยินข่าวดีนี้ต้นหนาวก็ถึงกับถอนหายใจออกมาหนักๆ ด้วยความโล่งอก ก่อนจะยืนรอให้ทั้งคู่ตามมาสมทบยังจุดที่เขารออยู่
แต่เพราะกลัวปลายฝนจะหลงอีก ระหว่างเดินไปสมทบกับต้นหนาวนั้น คิมหันต์จึงกับชับเสียงห้วนให้เธอจับเสื้อเขาไว้ดีๆ ห้ามปล่อยเป็อันขาด แต่จังหวะหนึ่งก็มีคนเดินมาเบียดเหมือนตอนนั้นจนทำให้เธอกลัว นั่นทำให้ปลายฝนต้องเปลี่ยนจากจับเสื้อมาเป็คว้าแขนของคิมหันต์ไว้แทน ซึ่งพระเอกหนุ่มก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่กลับยิ้มเหมือนกำลังพอใจ
หากเธอชอบหลงทาง เขาก็จะหมั่นตามหา ต่อให้หลังจากนี้เธอจะหลงทางอีกสักกี่สิบครั้งก็ตาม
“พี่คิมยังไม่กลับมาอีกเหรอพี่ลูกน้ำ” น้ำเสียงตึงๆ ไม่สบอารมณ์ของริต้าเอ่ยถามขึ้น เพราะเธอให้ลูกน้ำไปเคาะห้องพักคิมหันต์หลายครั้ง แต่เขากลับไม่อยู่ โทรศัพท์ไปหาก็ไม่ยอมรับสายอีก
“ยังจ้ะ”
“ทำไมป่านนี้แล้วยังไม่กลับมาอีกนะ”
“เอ้! หรือว่าพี่คิมจะไปกับสาวญี่ปุ่น”
“ไม่มีทาง ริต้ารู้นิสัยของพี่คิมดีว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร” เอ่ยจบริต้าก็มองลูกน้ำตาขวาง ที่พูดจาไม่เข้าหูให้ได้ยิน
“ค่ะๆ” ลูกน้ำแอบมองบนใส่นางเอกดัง นั่นเพราะใช่ว่าเธอจะรับนิสัยของริต้าได้หมดทุกอย่าง ความหยิ่ง ความจองหองอวดดีที่มีในตอนนี้ก็เพราะความโด่งดังมากกว่า ที่สำคัญริต้าทำเงินให้เธอมากโข อดทนกับอาการเหวี่ยงวีนเพื่อเก็บเงินให้ได้สักก้อน จากนั้นเธอเองก็คงบ้ายบายเหมือนกัน
“ต้องมีคนทำให้พี่คิมกลับดึกแน่ๆ”
“เท่าที่พี่รู้ทีมงานกองถ่ายก็กลับกันมาหมดแล้ว จะมีก็แค่...”
“หมอกกับพี่เหนือใช่ไหมคะ” ริต้าเองก็รู้ว่าสองพี่น้องนั่นยังไม่กลับมา
“ใช่ค่ะ ดีไม่ดีสามคนนั้นอาจไปด้วยกันก็ได้นะคะ”
“ยายหมอก แกกล้าตีสนิทพี่คิมของฉันอย่างนั้นเหรอ”
“โอ้ย! ตีสนิทไปก็คนละชั้น พี่คิมไม่สนใจยัยเด็กใจแตกที่มีแต่ข่าวฉาวไม่เลิกราแบบนั้นหรอกคะน้องริต้า” ลูกน้ำจีบปากจีบคอพูด นั่นเพราะใครๆ ก็เหม็นข่าวฉาวของปลายฝนกันทั้งนั้น แต่ที่น่าแปลกคือยิ่งฉาวเธอกลับยิ่งดัง แต่รับรองได้ว่าวงการนี้การดังด้วยข่าวฉาวมันดังได้ไม่นานนักหรอก เหมือนพลุนั่นแหละ แป๊บๆ ก็ดับอนาถ
เื่นี้ยังคงเป็นิยายอีโรติก ผสม โรแมนติก ผสม โคแก่กินหญ้าอ่อน และที่ขาดไม่ได้คือ 25+ นะคะ
'เธอถูกตราหน้าว่าของเหลือเดน
ส่วนเขาคือมาเฟียที่รับซื้อเธอมาและกำลังรับรู้ว่าแท้จริงแล้วเธอคือเพชรแท้ที่สวยงาม'
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTc4MTY0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTcwNjYiO30
3. ซ่านปรารถนา
'หาก้าเป็ผู้หญิงของเขา ก็ต้องทำตามกฎที่เขาตั้ง ซึ่งมันมีแค่ไม่กี่ข้อเท่านั้น
หนึ่ง...คุณต้องเปลือยเวลาเราอยู่ด้วยกันเสมอ
สอง...เขาต้องจูบคุณได้ตลอดเวลา
สาม...ถ้าคุณไม่เข้าใจหรือมีข้อแม้กลับไปอ่านข้อหนึ่งกับสอง
เขาเป็คนไม่ชอบเซ้าซี้ แต่ชอบ...เปลื้องผ้าคุณและรุกคุณ จนคุณร้อนรุ่มได้เสมอ'
ลิงก์ดาวโหลดค่ะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTc4MTY0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTgxMjYiO30
ขอบคุณค่ะ
วรนิษฐา