“ออ... แล้วถ้าคิดจะยิงฉันจากข้างหลังละก็ ขอให้ยิงเข้าที่หัวเลยนะ
อย่ายิงที่ตัว มันเจ็บทรมานนานเกินไป
ถ้ายิงหัวจะตายทันทีเลย โชคดี ชาร์ ลอตต์ ยินดีที่ได้รู้จัก”
ลีโอเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ชาร์ลอตต์ก็ได้แต่ยืนนั่ง ไม่เดินตามลีโอ
ส่วนลีโอเขาหันไปดู ก็เห็นว่าชาร์ลอตต์นั่งลงที่ข้างตึกด้วยความผิดหวัง
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ได้ทำให้ลีโอใจอ่อนเลยแม้แต่น้อย
…
…
ในขณะที่ลีโอเดินทิ้งชาร์ลอตต์ไว้ได้ไม่นาน
เขาก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างกำลังเข้ามาใกล้
เขาได้ยินเสียงกลุ่มคนที่กำลังผ่านมาทางนี่
เขารีบหลบข้างๆ กองขยะข้างตึกทันที...
สักพักกลุ่มคนพวกหนึ่งก็ปรากฏตัวให้เห็น
เป็ชายฉกรรจ์ที่ดูแข็งแรงตัวใหญ่
“เห่ย... วันนี้เราได้เยอะนะเว่ยยย”
“ใช่แล้ว... ฉันบอกแล้วไงว่า ยัยป้าเนี่ยมันต้องโง่เชื่อเรา ฮ่าๆ ๆ”
กลุ่มชายฉกรรจ์หกคน ในมือมีอาวุธปืนครบมือและมีด
คุยเื่บางอย่างที่ดูแล้วไม่ใช่เื่ดี
“คราวหน้านะเว่ย เราต้องไปตามฆ่าไอ้แก่ผัวของมัน
ฉันว่ามันน่าจะยังมีของขายเหลืออีกเยอะเลยวะ”
“เห่ย อย่าประมาทไป ไอ้แก่นั้นมันมีปืนนะ
นี่ถ้าวันนี้มันรู้ว่าเมียมันตายห่าแล้วเนี่ย มันจะทำยังไงวะ”
“มันก็คงจะร้องไห้ขี้มูกโป่ง แล้วก็พูดว่า เอาเมียฉันคืนมา...”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
กลุ่มผู้ชายมองหน้ากันและหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
ลีโอพอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโมโห
“ไอ้พวกสวะมึงฆ่าคนอีกแล้วหรอ พวกมึงมันอยู่รกโลกจริงๆ
เอาแต่สร้างความเดือดร้อนอยู่ไปก็หนักแผ่นดิน”
สายตาที่แข็งกร้าวของลีโอมองพวกมันด้วยความเคียดแค้นชิงชัง
“พวกเรารีบไปดีกว่าวะ เดี๋ยวจะถึงที่พักช้า ถ้ามืดก่อนจะหนาวตายข้างนอกนี่กันพอดี”
พวกกลุ่มชายฉกรรจ์ทั้งหกคนพากันวิ่งไปทางที่ชาร์ลอตต์อยู่อย่างสนุกสนาน
“แย่แล้ว ชาร์ลอตต์ ฉันหวังว่าเธอจะกลับไปแล้วนะ”
ลีโอรีบวิ่งตามไปแบบที่ไม่ให้พวกมันรู้ตัว
พยายามทิ้งระยะห่าง เพื่อไม่ให้เกิดเสียงดังมากเกินไป...
ลีโอวิ่งมาเรื่อยๆ ตามไปจนใกล้จุดที่แยกทางกับชาร์ลอตต์
“เห่ยๆ ๆ ๆ ดูนั่นสิวะ มีสาวสวยมานั่งรออยู่หน้าตึกเราด้วยวะ”
กลุ่มชายฉกรรจ์เห็นชาร์ลอตต์นั่งอยู่ที่หน้าตึกก็พากันดีใจ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า วันนี้กูจะได้เมียแล้วเว้ยย”
ทำให้ลีโอใว่าทำไมเธอยังนั่งอยู่ที่เดิม
“บ้าเอ่ยชาร์ลอตต์เธอทำอะไรของเธอ ทำไมยังนั่งอยู่ ทำไมไม่กลับไป...”
ลีโอรีบวิ่งหาจุดที่เขาจะมองเห็นได้ถนัด
ชาร์ลอตต์ที่กำลังนั่งอยู่ก็หันมาเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์ เธอใมาก
ชาร์ลอตต์รีบลุกและวิ่งหนีทันที แต่พวกมันก็วิ่งตามไป...
ชาร์ลอตต์พยายามวิ่งหนีแต่ก็ไม่ทัน พวกกลุ่มชายฉกรรจ์ก็วิ่งตามทันเธอ และล้อมตัวเธอไว้
“ไงจ๊ะน้องสาว หลงทางรึเปล่า พี่ๆ ช่วยบอกทางได้นะ...”
“ไปให้พ้น อย่ามายุ่งกับฉัน”
“ไม่เอาน่า อย่าพูดใจร้ายกับพวกพี่อย่างนี้สิ พวกพี่ทุกคน ใจดีจะตาย ฮ่าๆ ๆ”
พวกมันพูดไปก็เอามือลูบตัวของชาร์ลอตต์ไปด้วย
“อย่ามาแตะตัวข้านะโว้ย ไปให้พ้น”
ชาร์ลอตต์ปัดมือของมันออก แต่กลุ่มชายฉกรรจ์ก็ไม่ได้สนใจ
ทันใดนั้นเอง ชายฉกรรจ์คนหนึ่งก็พลักชาร์ลอตต์ล้มลง
ตุบ!
“ทำอะไรของแกไอ้พวกเศษสวะ”
ชาร์ลอตต์รีบลุกขึ้นและเอาปืนจ่อไปที่พวกมันที่ล้อมอยู่
พวกมันใ และถอยห่างออกนิดหน่อย
“เห่ยๆ ๆ นังนี่มันมีปืนวะพวกเรา”
“ปืนจริงป่าววะนังหนู”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“อยากลองชิมดูสักลูกไหมล่ะ ใครจะกินก่อนดีมีใครกล้าก็เข้ามา”
ลีโอที่แอบดูอยู่ชักปืนออกมาเตรียมพร้อมที่จะเข้าช่วยชาร์ลอตต์
“เอาเลยชาร์ลอตต์ ยิงมันเลย ไม่ต้องกลัว ฉันจะช่วยเธอเอง”
ลีโอพึมพรำกับตัวเองเบาๆ และคอยจังหวะที่จะบุกเข้าช่วยชาร์ลอตต์
กลุ่มชายฉกรรจ์เริ่มมีการขยับ จับมีดและเอาปืนออกมา
สายตาเปลี่ยนจากเล่นเป็สายตาที่พร้อมจะฆ่า...
ถึงแม้ว่าชาร์ลอตต์จะมีปืนแต่ก็ไม่อาจจะยิงเป้า
ที่มีหลายๆ คนได้ อย่างน้อยก็พอจะทำให้ตัวเองปลอดภัยได้
ชายฉกรรจ์ที่มีมากถึงหกคน ที่มีพร้อมไปด้วยอาวุธปืนและมีด
ทันทีที่ชาร์ลอตต์ลั่นไก อาจจะมีหนึ่งในพวกมัน ตาย
แต่นั่นก็จะทำให้ตัวเองต้องตกอยู่ในอันตรายไปด้วย...
พวกมันเห็นชาร์ลอตต์มีปืนก็เริ่มระวังตัว
“เอายังไงดีวะเพื่อน... มีใครอยากเสี่ยงเข้าไปจัดการเธอก่อนไหม...”
“เข้าก่อนก็ตายก่อนสิวะ ถามโง่ๆ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“ข้าว่าแม่สาวน้อยนี่คงใช้ปืนไม่เป็หรอก อาจจะเป็ปืนจริง แต่ก็ยิงไม่เป็...ปืนบ่มีลูกยิงถูกก็บ่ตาย”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
แล้วพวกมันก็หัวเราะกันอย่างไม่สนใจอะไรเลย
ชาร์ลอตต์นึกถึงคำพูดของลีโอก่อนไปได้ว่าต้องทำยังไง
เธอปลดเซฟปืนและขึ้นลูกด้วยการดึงสไลด์้า
เสียงของปืนที่ถูกดึงสไลด์ดังจนพวกมันได้ยินชัดเจน
แกรกๆ ..!!!
“เหยๆ ๆ ... ไอ้ที่แกว่าเธอใช้ปืนไม่เป็หนะ... ข้าว่าไม่จริงแล้ววะ”
ชาร์ลอตต์ยังคงหมุนตัวไปมา เพื่อระวังไม่ให้พวกมันคนใดคนหนึ่ง
เข้าทำร้ายเธอจากด้านหลัง
ส่วนลีโอยังคงรอจังหวะ เพราะถ้าหากพลีพลามเข้าไปตอนนี้
ชาร์ลอตต์อาจจะได้รับอันตราย
ลีโอมองไปรอบๆ สังเกตเห็นว่าข้างๆ ตึกที่ชาร์ลอตต์ถูกล้อม
มีที่กำบังพอจะได้หลบซ่อนตัว เขาจึงเคลื่อนตัวอย่างระมัดระวัง
ไม่ให้พวกมันเห็นตอนที่เขาเข้าไปใกล้
ลีโอใช้รถและสิ่งของที่ถูกทิ้งไว้เป็ที่กำบังสายตา
เขาพุ่งตัวอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าที่กำบัง และค่อยๆ ย่องไปให้ใกล้กว่านี้
เพื่อเข้าประชิดตัวได้ง่าย เขามองไปที่กลุ่มผู้ชายเพื่อเช็คอาวุธ
ของแต่ละคน
“ปืน สาม มีด สาม อื้ม... ถ้าจัดการได้ เรามีะุเพิ่มแน่ๆ
เห่อ...ลีโอ แก่คิดอะไร เป็ห่วงชีวิตคนดีกว่าไหม
ยัยบ้านั่นจะแย่แล้ว เราต้องจัดการคนที่มีปืนก่อน
สองคนนั้นยืนใกล้กัน เป้านิ่ง ยิงง่ายต้องอย่าให้พลาดเด็ดขาด...”
ลีโอเช็คะุในปืน และค่อยๆ เข้าไปใกล้อีกนิด
ในระหว่างนั้น หนึ่งในชายฉกรรจ์เดินเข้าไปหาชาร์ลอตต์
ด้วยความใ ชาร์ลอตต์ก็ยิงออกไปหนึ่งนัด
ปัง!
เฮือก!
“อ๊ากกก.! ..”
..
ะุเข้าที่หัวไหล่ของมันทันทีจนเืไหลอาบไปตามตัว
แรงกระแทกของพลังะุทำให้มันกระเด็นลงไปนอนทรุดตัวดิ้นทุรนทุราย
อย่างเ็ปใบหน้าเหยเกเอามือกุมที่าแแยกเขี้ยวอย่างโกรธแค้นกัดฟันดังกรอดกรอด
กรอดดด!
“นังบ้านี่มันกล้ายิงฉัน... ฆ่ามันสิวะ พวกแกรออะไรอยู่..บัดซบเอ๋ย..
จัดการมันสิวะ..รอให้แม่มึงฆ่ากูตายเสียก่อนหรอ”
เมื่อคนอื่นเห็นว่าเพื่อนถูกยิง พวกมันก็โมโหและหันหาชาร์ลอตต์ที่ยังคงใอยู่
เธอไม่เคยยิงปืนมาก่อน หญิงสาวจึงใอย่างมากแบบไม่เคยเป็มาก่อน.
ควับ!
“แกกล้าดียังไงยิงเพื่อนฉันวะ”
ลีโอที่รอจังหวะอยู่แล้ว ก็ยิงเข้าใส่สองคนแรกที่มีปืนก่อน
ชุฟ! ชุฟ!
เฮือก! เฮือก!
“โอ๊ย/ อ๊าาาส์”
โครม ตูบ
ะุเข้าที่หัวอย่างแม่นยำตัวของมันกระเด็นไปตามแรงปะทะของหัวะุ
กระแทกกับโต๊ะเก่าๆ ที่ตั้งอยู่ข้างๆ สิ้นใจตายทันที อีกคนพอเห็นเพื่อนถูกยิงก็หันไปหาลีโอ
แต่มันกลับช้ากว่าลีโอไม่ทันแม้แต่จะได้ยกปืนขึ้นยิง ลีโอก็ยิงเข้าที่คอของมันหนึ่งนัด
ชุฟ!
โอ๊ยยย..คอกู
เมื่อมันถูกยิงเข้าที่คอจึงทรุดลงไปนั่งกับพื้น
เอามือกุมคอของตัวเองไว้ ลีโอก็ยิงซ้ำไปที่ลูกตาของมัน
ชุฟ!
อ๊าก!
โครม!
และมันก็ร่วงเหมือนใบไม้ลงไปนอนกองอย่างไม่เป็ท่า จังหวะนั่นชายที่ถือมีดก็วิ่งเข้าหาลีโอ
มันฟันไปที่ร่างของชายหนุ่ม ลีโอเบี่ยงตัวหลบแต่เขาไม่ยิงรอให้มันเข้าถึงตัว
ควับ
สวบ
ตุ๊บ
โอ้ยยย
และใช้เข่ากระแทกที่หน้าอกอย่างแรง ทำให้ตัวมันงอลงด้วยความจุก
ลีโอยิงระยะประชิดเข้าที่ขมับ
ชุฟ!
เฮือก
โอ๊ย
มันตายไปอีกหนึ่ง ที่เหลือคือ คนที่นั่งอยู่กับพื้น
เพราะถูกชาร์ลอตต์ยิงที่หัวไหล่ อีกคนจับชาร์ลอตต์ไว้เป็ตัวประกัน
“นี่แก...”
ชายที่ถูกยิงที่หัวไหล่ยังไม่ทันได้พูดต่อ ลีโอก็ยิงเข้าที่หน้าผาก
ชุฟ!
ลีโอยิงโดยที่ไม่มองเป้าด้วยซ้ำ สายตายังคงจ้องไปที่ชายคนที่จับตัวชาร์ลอตต์ไว้
“ถอยไปนะโว้ย ไม่งั้นฉันจะแทงคอนังนี่ ฉันสาบาน ฉันฆ่านังนี่แน่”
ลีโอมองหน้าชาร์ลอตต์
“เธอเชื่อใจฉันไหม..?”
ชาร์ลอตต์ที่น้ำตาไหลอยู่ตลอดเวลา เธอพยักหน้าให้กับลีโอ
ลีโอยกปืนขึ้นเล็งไปหาผู้ชายที่จับชาร์ลอตต์ไว้
“ฉันจะให้โอกาสแก ฉันจะนับหนึ่งถึงสามปล่อยเธอซะ”
“แกสิต้องทิ้งปืน ฉันจะเชือดนั่งนี่ก่อนที่แกจะได้ทำอะไรซะอีกไอ้นรกถอยไปนะเว้ย
ไม่งั้นนางนี่ตายแน่มึงหูแตกเหรอ ข้าบอกให้แกทิ้งปืน”
“หนึ่ง…”
ชุฟ!
ลีโอนับแค่หนึ่ง ก็ยิงเข้าที่หัวของไอ้บ้าทันที
เืของมันกระเด็นไปโดนหน้าชาร์ลอตต์ที่ยืนตัวแข็งอยู่
ชาร์ลอตต์ได้แต่ยืนนิ่ง เพราะยังคงช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“นี่เธอ...ชาร์ลอตต์”
ทันทีที่ได้ยินเสียงลีโอเรียกชาลอตต์ก็ทรุดฮวบลงไปนั่งกับพื้น
และร้องไห้อย่างหนัก
ลีโอก็เดินเข้าไปใกล้ๆ และนั่งลงข้างชาร์ลอตต์
และตบไหล่ของหญิงสาวเบาๆ เผื่อบอกให้รู้ว่าเธอปลอดภัยแล้ว
เมื่อชาร์ลอตต์ดูผ่อนคลายกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ลีโอจึงพาหญิงสาวเข้าไปหลบในตึก
ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับจุดที่ต่อสู้กับกลุ่มชายฉกรรจ์
“เอาละ... พักตรงนี้กันก่อน..”
โปรดติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
ขอบคุณมากคะที่เข้ามาสนับสนุนอ่านนิยายเื่นี้
ฝากผลงานด้วยคะแล้วจะมาลงให้อ่านตอนต่อไปค่ะ
ถ้าชอบก็ช่วยกดติดตามเป็กำลังใจให้ด้วยนะค่ะ
3K
