หลังจากวันที่เธอกับไนท์มีอะไรกันทั้งวันจนสลบคาโซฟา เวลาก็ผ่านมาได้ร่วมเดือนแล้ว ไนท์ชวนคุณแม่คนสวยเข้ามานอนในห้องของเขาด้วยกัน ซึ่งแพรวก็ไม่ปฎิเสธ ตอนนี้ห้องนอนของไนท์เปรียบเสมือนห้องหอ ที่ไม่ได้หยุดใช้งานในการรักร่วมรักของเขาทั้งสองคนเลยแม้แต่วันเดียว
พวกเขามีอะไรกันทุกวันตามที่แพรวเคยบอก ทำให้เขาทั้งคู่เสพติดรสเซ็กซ์ของกันและกันจนไม่มีอะไรขวางได้ ซึ่งรสเซ็กซ์อันเร่าร้อนมันกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง แต่มันพิเศษกว่าทุกครั้ง เพราะครั้งนี้มันไม่ใช่ที่ห้องนอนหรือที่บ้าน แต่มันกลับเป็โรงเรียนที่แพรวเป็ครูสอนอยู่
ย้อนกลับไม่เมื่อตอน 6 โมงเย็น แพรวที่กำลังตรวจข้อสอบปลายภาคของเด็กจนลืมดูเวลาว่านี่มันเลยเวลาทำงานแล้ว เธอก็ได้เก็บของเดินมากำลังจะขับรถกลับบ้าน แต่รถเ้ากรรมของเธอสตาร์ทยังไงก็สตาร์ทไม่ติด เธอโทรเรียกช่างมาดูก็พบว่ารถของเธอแบตหมด ถ้าจะรอให้กลับมาใช้ได้คงต้องรอหลายชั่วโมง เธอเลยให้ช่างเอารถของเธอขึ้นรถสไลด์ไปจัดการให้เรียบร้อยก่อนจะให้เอามาส่งวันหลัง
แพรวยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคนที่เธอมั่นใจว่าจะช่วยเหลือเธอได้แน่ๆ ตื๊ด…ตื๊ด…
“ฮัลโหล ไนท์ทำอะไรอยู่ลูก ว่างรึเปล่า” แพรวถามเสียงใสหลังจากที่ลูกชายกดรับสาย
“ผมกำลังจะกลับบ้านครับ พึ่งทำงานกับเพื่อนเสร็จ แม่มีอะรรึเปล่าครับ”
“มารับแม่ได้มั้ยคะ รถแม่แบตหมดพึ่งให้ช่างมาเอาไป” แพรวยืนพูดเสียงอ้อนอยู่ที่ลานจอดรถของโรงเรียนที่ตอนนี้ไม่มีรถเหลืออยู่ซักคัน
“ได้สิครับ รอผมแปปนึงนะพอดีรถติดนิดหน่อยน่ะครับ” ไนท์ฉีกยิ้มออกมาเพราะความน่ารักของเสียงแพรวที่พูดกับเขา
“ได้ค่ะ ถ้าถึงแล้วโทรมานะคะเดี๋ยวแม่เดินลงไป” แพรวบอกกับไนท์ก่อนจะกดวางสายไป เธอที่ระหว่างรอไนท์ไม่รู้จะทำอะไร ก็ได้เดินกลับไปบนห้องของเธออีก
“ไหนๆก็ต้องรอไนท์อยู่แล้ว ตรวจให้มันเสร็จเลยแล้วกันปิดเทอมจะได้ว่าง” เธอเปิดไฟสว่างก่อนจะนั่งตรวจข้อสอบของเด็กต่อ รอไนท์โทรมา
กลับมาที่ปัจจุบัน รถคันหรูของไนท์ก็ได้มาจอดอยู่ที่โรงเรียนที่แพรวทำงานเรียบร้อยแล้วเขากำลังจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรไปบอกแพรว แต่ทันใดนั้นเขาก็คิดว่าอยากจะแกล้งคุณแม่คนสวยของเขาขึ้นมา ไนท์เดินผ่านยามที่รู้จักเขาเป็อย่างดี เพราะเมื่อก่อนเขาต้องมารอแม่ที่โรงเรียนเป็ประจำทำให้รู้จักกัน
“สวัสดีครับลุง” ไนท์ยกมือสวัสดีลุงยามหน้าตายิ้มแย้ม
“อื้อ สวัสดีลูก มารับครูแพรวเหรอ” คุณลุงยามยิ้มทักทายอย่างเป็กันเอง
“ใช่ครับ พอดีรถแม่แบตหมดน่ะครับ แม่เลยโทรให้มารับ” ไนท์พูดสิ่งที่เขาได้ยินมาจากแม่คนสวยของเขาให้ลุงยามฟัง
ลุงยามที่ได้ยินอย่างนั้นก็หันไปมองบนตึก เห็นมีอยู่ห้องนึงยังเปิดไฟอยู่ ก่อนจะหันกลับมาพูดกับเด็กหนุ่มตรงหน้า
“ครูแพรวน่าจะตรวจข้อสอบเด็กอยู่เพราะเด็กพึ่งสอบปลายภาคกันไป เข้าไปนั่งรอในนั้นก่อนก็ได้” ลุงยามพูดด้วยน้ำเสียงเป็กันเองกับไนท์ก่อนจะอนุญาตให้เข้าไปได้ เพราะเห็นว่าเป็ลูกของแพรวคงไม่มีปัญหาอะไร
“ขอบคุณครับคุณลุง” ไนท์ก้มหัวขอบคุณก่อนจะเดินยิ้มไปทางห้องของแพรวที่เปิดไฟสว่างอยู่
ไนท์เดินตามทางมาเรื่อยๆ จนถึงตึกที่แพรวกำลังตรวจข้อสอบอยู่้า ไนท์ค่อยๆย่องเดินขึ้นบันไดไป เขาชะโงกหน้าเข้าไปมองในห้อง ก็ห็นแพรวกำลังนั่งก้มหน้าตั้งใจตรวจข้อสอบอยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นไนท์แกล้งทำเสียงน่ากลัวออกมา
ฮื่อออ…ฮื่อออ… ไนท์ที่ทำเสียงหลอนออกมาก็รีบหาที่หลบทันที เพราะเขาได้เห็นแม่เขาเลยหน้าออกมามองตรงประตู ทำท่าจะลุกออกมา
“เสียงอะไร ลุงยามขึ้นมาหรอ” แพรวพึมพำกับตัวเองก่อนจะลุกมาชะโงกไหน้าดูก็ไม่เห็นใคร เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรเธอก็ได้กลับมานั่งลงที่เดิม
“คงหูฝาดมั้ง”
ไนท์ที่ได้ยินเสียงแพรวปิดประตูก็ชะโงกหน้าไปดูก่อนจะทำเสียงดังออกมาอีกรอบ คราวนี้เขาตั้งใจว่าถ้าแพรวเดินออกมาจะกระโจนออกไปแกล้งซักหน่อย เมื่อคิดได้อย่างนั้นเขาก็เริ่มทำเสียงขึ้นมาอีกรอบ
ฮื่อออ…ฮื่อออ…ฮื่อออ…
แพรวที่ได้ยินเสียงนั้นก็ขมวดคิ้วเลยหน้าขึ้นมามองออกไปทางประตูกระจกอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปหยิบไม้กวาดออกมา เอามาถือไว้ในท่าเหมือนกำลังถือดาบเพื่อป้องกันตัว เธอเดินย่องออกไปทางประตูพลางคิดว่าถ้าเป็ผีหลอกจริงเธอจะทำยังไง ไม้กวาดแค่นี้คงทำอะไรไม่ได้แน่ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังกำมือจับมันไว้แน่น
เพราะใครๆก็รู้ว่าโรงเรียนในตอนกลางคืนน่ะ ต่อให้เปิดไฟสว่างแค่ไหนแต่มันก็ยังน่ากลัวอยู่ดี ซึ่งตอนนี้แพรวกำลังเจอสถานการณ์นั้นอยู่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แพรวที่เดินมาถึงก็ได้เปิดประตูกระจกออก ชะโงกหน้าดูอีกครั้งทำให้เธอใสุดขีด เพราะครั้งนี้ไนท์ได้กระโจนออกมาตะครุบกอดตัวแน่น
“แฮร่!.....”
“อ๊ายยยยย!!!!!” แพรวที่ใสุดขีด ก้มหน้าหลับตาปี๋ก่อนจะฟาดด้ามไม้กวาดเข้าไปทีที่ลำตัวและแขนของไนท์เต็มแรงนับครั้งไม่ถ้วน
“โอ๊ยๆๆๆ แม่ครับๆ นี่ผมเอง” ไนท์ที่โดนกระหน่ำตีไม่หยุด ต้องรีบเอ่ยบอกแพรวเพื่อให้เธอมีสติ เพราะเขาเจ็บไม่ไหวแล้ว
“ไม่ใช่ ไม่ใช่ไนท์ อ๊ายยย!!!” แพรวสติแตก หลับตาปี๋น้ำตาไหล มือของเธอยังฟาดรัวไปที่ไนท์ จนไนท์ต้องดันตัวแพรวออก
“โอ๊ยๆ แม่ครับผมเจ็บ หยุดตีก่อนครับ”
“นี่ไนท์จริงๆ ถ้าไม่เชื่อก็ลืมตามาดูสิครับ” แพรวที่ถูกดันตัวออกยังคงถือไม้กวาดในมือแน่น ร้องไห้หอบหายใจเหนื่อย เธอเงยหน้าค่อยๆลืมตามองคนตรงหน้าก่อนจะปล่อยโฮออกมาปล่อยไม้กวาดในมือทิ้ง พุ่งเข้าไปกอดตัวไนท์แน่น
“ฮืออออ” แพรวยืนกอดไนท์ร้องไห้ตัวสั่น ไนท์รีบกอดปลอบเธอทันทีก่อนจะประคองเธอเข้าห้องไป
ไนท์ค่อยๆเดินประครองแพรวในขณะที่เธอยังกอดเขาอยู่ ก่อนจะพาเธอมาถึงตรงเก้าอี้
“นั่งลงก่อนนะครับ” ไนท์ค่อยๆคลายตัวแพรวออก พาไปนั่งที่เก้าอี้ของเธอ ไนท์ย่อตัวลงไปนั่งยอง ยกมือเกลี่ยผมของแพรวที่ลงมาปิดหน้าไปทัดไว้หลังหู ก่อนจะปาดน้ำตาที่เปื้อนหน้าของแพรวออกอย่างอ่อนโยน
“ขอโทษนะครับ ที่แกล้งทำให้ใแบบนั้น ผมไม่รู้เลยว่าแม่กลัวขนาดนี้” ไนท์พูดอย่างรู้สึกผิด ยกมือของคนที่กำลังนั่งสะอื้นตัวสั่นมาลูบเบาๆเพื่อปลอบโยน
“ฮึก…ฮึก…ไอคนนิสัยไม่ดี” แพรวสะอื้นพูดเสียงงอน ก่อนจะยกฝ่ามือทั้งสองข้างไปตีที่อกไนท์รัว
“โอ๊ยๆๆๆ แม่ครับพอแล้วครับ ผมเจ็บั้แ่โดนแม่ตีด้วยไม้กวาดแล้วครับ” แพรวที่รัวตีไนท์อยู่ก็ชะงักทันที พลางนึกไปถึงตอนที่เธอโดนไนท์กระโจนมาแกล้ง เธอฟาดไม้กวาดไม่ยั้งเลยนี่นา แพรวนั่งนิ่งไปซักพักก่อนจะพูดออกมา
“ไหนคะ ขอแม่ดูหน่อย” แพรวสูดจมูกแรงก่อนจะลุกขึ้นยืน พร้อมจับตัวไนท์ให้ลุกขึ้นมายืนพร้อมเธอ เธอจะดันไนท์ให้ไปนั่งลงบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของไนท์ แพรวแหวกเสื้อออกเผยให้เห็ยรอยแดงเป็เส้นเต็มแผงอกด้านซ้ายของไนท์ลามไปยันหัวไหล่และแขนเต็มไปหมด
“รอแปปนึงนะคะ เดี๋ยวแม่ไปเอายามาทาให้” แพรวที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกผิดขึ้นมา เธอเม้มปาก หน้าหงอยก่อนจะเดินไปหยิบหลอดยาในตู้พยาบาลติดผนัง ที่อยู่หลังห้องก่อนจะเดินตรงกลับมาหาไนท์ทันที
แพรวแหวกเสื้อไนท์ออกอีกครั้งเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องที่เป็ลอนอย่างชัดเจน รวมถึงหน้าอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อจนแยกออกเป็สองฝั่งที่ตอนนี้มีรอยแดงช้ำฝังอยู่ แพรวบีบยาลงมาใส่นิ้วก่อนจะค่อยๆทาลงไปที่อกของไนท์เบาๆ พลางมองหน้าไนท์ไปด้วย
“แดงช้ำไปหมดเลย เจ็บมากมั้ยคะ” แพรวถามเสียงหงอยเมื่อเห็นรอยช้ำที่มันแดงจนเริ่มกลายเป็สีม่วง ในขณะที่เธอยังวนนิ้วถูยาอยู่บนหน้าอกของไนท์
“นิดหน่อยครับ” ไนท์พูดยิ้มก่อนจะยกมือไปเกลี่ยผมให้คุณแม่คนสวยที่ตอนที่ทำหน้าหงอยจนปากกับจมูกแทบจะชนกันอยู่แล้ว
“แล้ว…แม่อยากทำให้ผมหายเร็วมั้ยละครับ” มองไปที่ปากอวบอิ่มของแพรวก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงและสายตาเ้าเล่ห์ออกมา
แพรวพยักหน้าตอบ แต่เธอยังคงสัยสัยอยู่ว่าจะให้เธอทำอะไร
“งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ เดี๋ยวมันจะดึกไปกว่านี้…..”
5K
