ทานตะวันสีเพลิง
ผ้ายับที่พับไว้
ห้องติดกันเป็ห้องของ ‘แดเนียล คาเซียโน่’ มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งไทยอิตาลีผู้ชื่นชอบในการควงผู้หญิงไปเรื่อยๆไม่ซ้ำหน้า มีั้แ่นางแบบ ดาราดัง ไฮโซ แต่หลังๆมาเขาเอือมที่จะต้องมีข่าวเลยหันมาซื้อของดี ราคาไม่สูงกินดีกว่าผู้หญิงพวกนั้นนอกจากจะนำพาสื่อที่ทำชีวิตเขาวุ่นวายแล้ว ยังหัวสูงใช้แต่ของแพงผลาญเงินเขาอย่างไม่จำเป็แดเนียลไม่ใช่คนโง่ที่จำใช้เงินบำเรอผู้หญิงไปอย่างสิ้นเปลืองแม้ว่าเขาจะมีเงินมากมายใช้ทั้งชาติไม่หมดก็ตามและที่ตั้งใจมาในครั้งนี้ก็หวังเพียงจะได้บดขยี้สาวน้อยบริสุทธิ์สักคนให้ร่างแหลกคาเตียงก็เท่านั้นก่อนการประมูลจะเริ่มเขาได้ซื้อสาวขายบริการจากบนเรือเอามาเคี้ยวเล่นๆบนเตียงคนหนึ่งคั่นเวลารอการประมูล
“อ๊ะคุณแดเนียลขามายด์เสียวค่ะ"
สาวขายบริการที่ถูกจ้างมาบำเรอกามให้กับแขกร้องลั่นความหล่อดิบบวกกับอาวุธขนาดใหญ่โตของเขาช่างสร้างสุขให้เธอเหลือเกินดวงตากลมโตหลับพริ้มรับรสเร่าร้อนแสนสุขสมจากแก่นกายขนาดใหญ่ที่ถล่มลงในโพรงสวาทของเธอมือเรียวจิกทึ้งผ้าห่มด้วยความเสียวซ่านทุก่จังหวะของการบรรเลงแดเนียลก้มลงดูดเลียเนินอกเนียนจนเกิดเป็รอยแดงช้ำหลายจุดพร้อมกับสลับไปละเลงลิ้นเชยชมยอดอกสาว คนถูกกระทำแอ่นอกรับััเสียวอย่างพึงพอใจเธออยากจะถวายตัวเป็ทาสสวาทเขาเหลือเกินยิ่งใกล้ถึงจุดไคลแม็กซ์แดเนียลยิ่งออกแรงหนักขึ้นรุนแรงขึ้นจนสาวขายบริการกรีดร้องลั่น ไม่นานทุกอย่างก็สิ้นสุดลงแดเนียลลุกขึ้นทันทีเมื่อเสร็จกิจจากนั้นก็เดินเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายเตรียมพักผ่อนรอการประมูล
“นี่เงินของเธอใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปซะ ฉันจะพักผ่อน”
แดเนียลยื่นธนบัตรจำนวนตามราคาที่ได้ตกลงกันไว้ให้กับสาวขายบริการ ที่กำลังนอนเปลือยอยู่บนเตียง
“มายด์ขออยู่ต่อได้มั้ยคะราคานี้เหมาทั้งคืนไปเลย”
สาวสวยพลิกตัวขึ้นมาต่อรองใบหน้าคมแสดงสีหน้าไม่พอใจ เขาถอนหายใจก่อนจะหันไปกระชากร่างของสาวขายบริการให้ลุกขึ้นเธอหมดประโยชน์กับเขาแล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเก็บไว้เชยชมอะไรทั้งนั้น
“โอ๊ยคุณแดเนียลมายด์เจ็บค่ะ”
“เจ็บก็ออกไปจะเดินไปเองหรือจะให้โยนออกไป”
เขาว่าพร้อมกับโยนร่างบางลงบนเตียงคนตัวเล็กพอได้เจอกับแดเนียลในอารมณ์โกรธเกรี้ยวก็หวาดกลัวจนต้องรีบคว้าเสื้อผ้าขึ้นมาสวมไปลวกๆพอได้ปิดบังร่างกายแล้วรีบคว้าเงินและข้าวของประคองตัวเดินออกจากห้องไปเขาซื้อผู้หญิงพวกนี้มาเพื่อสนองความ้าเพียงครั้งคราวเท่านั้นไม่ได้้าผูกมัดเลี้ยงดูไม่เคยแม้แต่จะนึกอยากใช้กับผู้หญิงคนไหนด้วยซ้ำผู้หญิงพวกนี้ก็แค่อยากได้เงินกันทั้งนั้นซื้อมาแค่ใช้ระบายอารมณ์แล้วต่างคนต่างไป เขาได้ระบายอารมณ์ผู้หญิงได้เงินถือว่าวินวินกันทั้งคู่
ทางฝั่งซ้อหลิวก็กำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมข้าวของสำหรับแต่งองค์ทรงเครื่องให้กับสินค้าเพียงชิ้นเดียวของตัวเองเมื่อเวลาใกล้เข้ามาสาวใหญ่ก็เดินเข้าไปปลุกทานตะวันที่เตียง
“นังตะวัน ตื่น!”
สาวใหญ่ลุกขึ้นไปเขย่าตัวปลุกเด็กสาวที่กำลังหลับอยู่บนเตียงให้ตื่นขึ้น ตากลมค่อยๆ เปิดขึ้นจากนั้นเ้าตัวจึงค่อยๆลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยอาการงัวเงีย
“นังตะวันตื่นไปอาบน้ำจะถึงเวลาแล้ว”
มือสองข้างเริ่มออกแรงเขย่าหนักขึ้นคนถูกปลุกค่อยๆ ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ จัดการขัดถูกตามคำสั่งของคนที่ะโสั่งอยู่หน้าห้องน้ำ เมื่อจัดการอาบน้ำขัดถูร่างกายเสร็จทานตะวันจึงเดินออกมานั่งที่เก้าอี้ ซ้อหลิวได้จัดแจงทุกอย่างไว้พร้อมแล้วสาวใหญ่เริ่มจากการเป่าผมให้แห้งแล้วรวบขึ้นไปมวยไว้ไม่ให้ย้อยลงมาเกะกะการแต่งหน้า
“นังตะวัน แกต้องยั่วเข้าใจไหม สายตาแกต้องกวาดเชื้อเชิญให้แขกสนใจแก”
ปากเอ่ยสั่งกำชับสาวน้อยมือก็ยุ่งอยู่กับการลงรองพื้น บนผิวหน้าที่เนียนละเอียดราวกับเด็กที่ไม่เคยต้องทำงานหนักตากแดดตากลมอะไร
“ทำตายั่วยังไงคะ”
ทานตะวันถามขึ้นด้วยความไร้เดียงสา
“โอ๊ยนังตะวันฉันจะเสียเงินกับแกไปฟรีๆ หรือเปล่า แกดูฉัน แล้วทำตาม”
คนแต่งหน้าวางเครื่องสำอางในมือลงแล้วทำตายั่วสวาทให้ทานตะวันดู สาวน้อยทานตะวันพอได้เห็นแล้วก็นึกตลกเผลอยิ้มออกมา อย่างไม่ตั้งใจ
“นังตะวันแกขำอะไร”
“ก็ขำเจ๊นั่นแหละทำหน้าตาตลกจัง”
“นังนี่ถ้าก็ไม่ติดว่ากลัวของช้ำฉันจะตบให้กลิ้งเลยนะ”
ซ้อหลิวพูดพร้อมกับง้างมือทำท่าจะตบ
“แล้วนี่แกซิงจริงใช่มั้ยนังตะวันฉันก็ไม่ได้เช็คของเลย ไม่อยากย้อมแมวขาย เสียชื่อ”
ตะวันแค่ก้มหน้าผงกหัวรับเมื่อจัดการแต่งหน้าทำผมเรียบร้อยแล้ว สาวใหญ่ก็ลุกไปหยิบชุดสีขาวบาง ยาวแค่เข่ามายื่นให้กับสินค้าของเธอ
“เอ้าชุด ใส่ซะ”
“ทำไมมัน….บางแบบนี้ล่ะเจ๊”
ทันทีที่รับมาถือในมือตะวันก็เอ่ยถามทันที จะให้ใส่ชุดแบบนี้ออกไป อายคนแย่
“นังตะวันฉันเอาแกมาขายตัวแกจะแต่งแบบไหนใส่ชุดนักบินอวกาศเหรอ อย่าเื่มาก ใส่!!”
ซ้อหลิวเริ่มจะทนไม่ไหวกับความใสซื่อของสินค้าเสียแล้วอยากขายๆ ให้มันจบๆ รำคาญเหลือเกินทานตะวันถอดชุดคลุมออกเผยให้เห็นผิวขาวนวลน่าัั ทรวงอกขนาดพอเหมาะชูชันชวนให้ขยำเนินสาวถูกปิดด้วยกางเกงในตัวน้อยสีขาวเพียงตัวเดียว
“เจ๊ สะเสื้อในจะไม่ต้องใส่จริงๆ เหรอ”
“ฉันให้ทำอะไรก็ทำเถอะจะเอาไหมเงินน่ะ”
เอาเถอะตะวันงานง่ายๆ ได้เงินไปรักษายายด้วย เด็กสาวบอกกับตัวเองในใจซ้อหลิวเดินนำทานตะวันออกมาจากห้อง แต่เพียงเดินพ้นประตูออกมาก็นึกเปลี่ยนใจอยากให้ใส่เสื้อคลุมปิดไว้ก่อนดีกว่าจะได้ไม่เปลืองตอนเดินผ่านสายตาพวกเงินไม่ถึงแต่อยากจะกินของดี
“นังตะวันรอฉันตรงนี้นะ ฉันไปเอาของก่อน”
“ของอะไรจ๊ะ”
“เสือก!!”
ตะวันทำหน้ามุ่ยอยากรู้สักหน่อยก็ไม่ได้ ขณะที่กำลังยืนรอซ้อหลิวอยู่ผู้ร่วมเรือข้างห้องก็ได้เดินออกจากห้องเพื่อไปรอการเปิดประมูลพอดีทันทีที่หนุ่มหล่อร่างกำยำได้เห็นสาวน้อยในชุดสีขาวบางๆก็เกิดความร้อนวูบวาบขึ้นที่แก่นกลางกายทานตะวันเมื่อมองเห็นสายตาคู่หื่นกำลังเล้าโลมรูปร่างของเธอ มือบางก็ยกขึ้นมาปิดป้องทรวงอกอวบมันเชิญชวนให้เขาเข้าไปััมัน เรือนร่างเล็กๆดูแล้วอยากลากไปฟัดบนเตียงให้หมดสิ้นเรี่ยวแรงผิวขาวผ่องนั่นมันดึงดูดคนหื่นให้เดินเข้าไปทักทายสาวน้อยห้องข้างๆไม่แน่หากตกลงกันได้คืนนี้คงไม่ต้องเสียเงินประมูล
“เท่าไหร่”
คนตัวสูงก้มลงถามพลางแอบมองทรวงอกสาวอย่างหิวกระหายแม้มือน้อยๆ จะปิดบังบางส่วนไว้แต่มันกลับปลุกเร้าให้เขาอยากขยำมันจนแทบจะห้ามมือไว้ไม่อยู่
“แสนนึงค่ะ”
ทานตะวันตอบไปอย่างไร้เดียงสา
“ไม่แพงไปรึไงถ้าซื้อเธอแสนนึงสู้เก็บเงินไปประมูลของใหม่ๆ ไม่ดีกว่าเหรอ”
เขาโวยทันทีแม้แดเนียลจะชอบซื้อกิน แต่ก็ไม่สู้ราคาที่แพงนัก เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะเสียเงินมากมายกับของพวกนี้
“ตะวันยังซิงนะคะ”
เสียงใสกับท่าทางไร้เดียงสาของเธอชวนให้ชายหนุ่มนึกสนุกขึ้นมา
“จริงเหรอ”
“จริงค่ะ”
“งั้น ขอลองได้มั้ยจะได้รู้ว่าเธอยังสดจริงๆ”
ตะวันก้มหน้าลงด้วยความเขินอายใบหน้าหล่อเหลากับน้ำเสียงกระเซ้า พาให้เด็กสาวหน้าร้อนวูบนี่เขาเพียงแค่เร้าเธอทางสายตาเท่านั้น แต่ในใจอยากกระโจนใส่ใจแทบขาด
“อ้าวคุณแดเนียล”
ซ้อหลิวเอ่ยทักทายแดเนียลเคยไปใช้บริการที่ซ่องของซ้อหลิวอยู่หลายครั้งทำให้ทั้งคู่รู้จักกันบ้าง
“เด็กซ้อเหรอ”
พอรู้ว่ามาจากไหนยิ่งทำให้เขามั่นใจในคุณภาพ ของซ้อหลิว ไม่มีของไม่ดีแน่นอน
“ค่ะแต่ถ้าได้ไปทำใจหน่อยนะคะ มันโง่ๆ เซ่อๆ เด็กมันไม่เคย”
ทั้งคู่เดินไปคุยไปทานตะวันรับเสื้อคลุมจากซ้อหลิวมาก็รีบสวมทันที แดเนียลได้แต่บ่นเสียดายในใจแต่ก็ยังแอบมองใบหน้าจิ้มลิ้มอยู่เป็ระยะ
“เริ่มต้นที่เท่าไหร่ครับ”
“50,000 ค่ะคิดว่าทรงนี้คงปั่นราคาได้เป็แสน”
แดเนียลพยักหน้ารับ
“หวังว่าผมจะได้ใช้บริการเด็กซ้อนะครับ”
“ถ้าใจถึงก็ไม่แน่ค่ะ”
“แล้วเจอกันนะสาวน้อย”
"แดเนียลโบกมือลาทานตะวัน เธอเอาแต่ก้มหน้าหลบเพราะยิ่งใกล้ถึงเวลา ความคิดมันก็โจมตีกันอย่างหนักจนเริ่มสับสนไปหมด ซ้อหลิวเดินนำตะวันไปที่หลังเวทีเพื่อเตรียมตัวขึ้นประมูล
6K
