The Dark Game - เกมส์พลิกชีวิต

** ความเดิมจากตอนที่แล้ว **

" ห๊ะ . . . นี้เราตายแล้วงั้นรึ !! "

" ตาบ้าโอเทคุ ตื่นสิ !! "

" ยินดีตอนรับผู้ถูกคัดเลือกเข้าสู่หอคอยทุกๆ ท่าน นับแต่นี่ไป จะเป็๲การเปิดโหมดฝึกสอนพื้นฐานก่อนเข้าสู่หอคอยค่ะ "

.

.

.

กลับเข้ามาสู่ปัจจุบัน . . .

หลังจากที่โอเทคุได้ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าเขาอยู่ในที่ไหนสักแห่งที่เป็๲ห้องโถงใหญ่ๆกว้างสุดลูกหูลูกตา มองไปทางไหนก็เจอแต่สัญลักษณ์แปลกตามากมายเต็มไปหมด อีกทั้งยังได้เจอกับ ดอนไซและโคมิ พร้อมกับคนอื่นๆในห้องเรียนและที่ไม่ใช่ห้องเรียนอีกด้วย แถมยังเจอพวกคนหนุ่มสาวหรือวัยทำงานจนไปถึงวัยชราอยู่ในนี้อีกด้วย ณ ตอนนี้ โอเทคุต่างก็สับสนกระวนกระวายพร้อมทั้งปวดหัวอยู่ดี จนกระทั้งเสียงสัญญาณดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

" ติ้ง . . . !! "

เสียงสัญญาณแจ้งเตือนบางอย่างดังขึ้นภายในห้องโถงแห่งนี้

" สวัสดีค่ะ ผู้ถูกคัดเลือกทุกๆท่าน ในเวลาอีก 15 นาที โหมดทดสอบพื้นฐานของผู้ถูกคัดเลือกทุกท่านจะเริ่มต้นขึ้น กรุณาเตรียมความพร้อมและเช็คสถานะของผู้ถูกคัดเลือกด้วยค่ะ เพื่อให้การทดสอบพื้นฐานเป็๞ไปอย่างราบเรียบ จะทำการสุ่มหมายเลขจากตัวของผู้เล่นนั้นๆ เพื่อแยกห้องออกไปทดสอบค่ะ โดยกติกาการทดสอบพื้นฐานนั้น มีเวลาจำกัด พร้อมกับ รางวัลสำหรับผู้ผ่านการคัดเลือก และ บทลงโทษ สำหรับผู้ไม่ผ่านการคัดเลือก โดยผู้ถูกคัดเลือกเมื่อผ่านบททดสอบพื้นฐานทั้งหมดแล้ว จะได้รับรางวัล และ เปลี่ยนสถานะจาก ผู้ถูกคัดเลือกกลายเป็๞ " ผู้เล่น " ค่ะ . . . โดยผู้ถูกคัดเลือกสามารถดูหมายเลขของตัวเองตามที่โดนคัดเลือกเข้ามาได้จากตัวผู้ถูกคัดเลือกได้เลยค่ะ และอีก 15 นาที ระบบจะทำการสุ่มหมายเลขเพื่อคัดแยกผู้ถูกคัดเลือกไปทดสอบค่ะ ! " 

หลังจากสิ้นเสียงอธิบายของสิ่งที่เรียกว่าระบบไป ผู้คนมากมายต่างนิ่งเงียบ ไม่กระดิกอะไร แม้กระทั้งเสียงหายใจแทบจะไม่ได้ยิน และจู่ๆ ก็มีคนเปิดประเด็นโวยวายขึ้นมา

" นี้มันเ๱ื่๵๹บ้าอะไรกันวะเนี่ย . . . ฉันนอนดูทีวีในห้องอยู่ดีๆ ทำไมถึงได้มาอยู่ที่นี้กัน !!!? " 

เสียงโวยวายของผู้คนเริ่มดังมากขึ้น โอเทคุสังเกตุเห็นได้ว่า ทุกคนในทีนี้ประมาณ 250 คน กำลังสั่นกลัว วิตกกังวล และหวาดระแวงกันเป็๲อย่างมาก เพราะเป็๲ใครหากเจอเหตุการณ์แบบนี้ก็คงไม่ต่างกัน

" นี้ โอเทคุ พวกเราจะทำยังไงกันดีละ !? "

โคมิเอ่ยปากถามโอเทคุที่ยังไม่ได้สติอะไรมากนัก

" ฉันว่านี้มันแปลกๆนะ .  .  . เท่าที่ฉันจำได้ ตอนฉันกับโคมิ กำลังจะย้ายที่คุยกัน จู่ๆก็เกิดแผ่นดินไหวและเสียง๱ะเ๤ิ๪ดังขึ้นมาอีก ตอนนั้นพวกเราทำอะไรกันไม่ถูกเลย รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ที่นี้แล้ว นายพอรู้อะไรบ้างไหม โอเท "

ดอนไซ ที่ไม่ค่อยหวาดระแวงหรือวิตกกังวลมากนักได้เอ่ยปากบอกและถามโอเทคุไป

" ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ดอน แต่ฉันว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากลแล้วละ . . . จริงสิ !!! หมายเลขที่ระบบบอก มันดูยังไงล่ะทีนี้ นี้มันผ่านไปกี่นาทีแล้ว !! " 

โอเทคุเริ่มมองหาหมายเลขตามที่ระบบได้แจ้งไว้

" ตอนนี้เวลาผ่านมา 11 นาทีแล้วละ "

ดอนไซได้ตอบกลับโอเทคุ

" นี้ .. ของพวกเธอมีหมายเลขไหม !? "

มีชายแปลกหน้าคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเขาทั้ง 3 คน พร้อมกับถามหาหมายเลขของพวกเขา (ตัวละครนี้จะมีบทต่างๆในภายหลัง)

" ไม่ ... ไม่มีเลย แล้วของนายละ !? "

โอเทคุถามกลับไปยังชายคนนั้น ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นชายคนนั้นก็เดินเข้าไปหาโอเทคุแล้วบอกกับโอเทคุว่า ลองหาดูดีๆสิ นายอาจจะเจอก็ได้จริงไหม ! แล้วชายคนนั้นก็เดินออกไปโดยที่ทิ้งความ งงงวย ให้พวกเขาทั้ง 3 ไว้

" อะไรกันหมอนั้น ... นึกอยากจะเข้ามาก็เข้ามา นึกอยากจะเดินหนีไปก็ไปเนี่ยนะ !! "

โคมิที่เริ่มหงุดหงิดใส่ชายคนนั้น แต่ในใจลึกๆของโคมิแล้ว เขาเป็๲คนที่อ่อนแอที่สุด กลัวที่สุด หวาดระแวงที่สุดในบรรดา 3 คนนั้นเลยทีเดียว

" ติ่ง !!! " 

เสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง

" เหลือเวลาอีก 2 นาที ผู้ถูกคัดเลือกที่รู้หมายเลขของตัวเองแล้วกรุณาต่อแถวตามลำดับหมายเลขของผู้ถูกคัดเลือกด้วยค่ะ โดยจะแบ่งเป็๞ 10 แถว แถวละ 25 คน โดยเรียงลำดับจากน้อยไปหามาก . . . หากครบตามเวลาที่กำหนดยังไม่มีผู้ใดเข้าแถวตามหมายเลข จะต้องเจอบทลงโทษ ! "

        เมื่อสิ้นเสียงไป ก็ปรากฏนาฬิกานับถอยหลังอันใหญ่โผล่ออกมาบนหัวของแต่ละคนภายในห้องทุกๆคน และเสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้แต่ละคนรีบวิ่งหาหมายเลขของตนอย่างด่วนที่สุดเท่าที่จะทำได้ บางคนก็วิ่งไล่ถามหมายเลขของตนจากคนอื่น บางคนก็ได้เจอกับหมายเลขของตัวเองแล้ว และผู้คนก็เริ่มจะเข้าคิวต่อแถวกันแล้วด้วย

" นี้ . . . พวกเราจะทำยังไงดี ฉันไม่อยากอยู่ที่นี้แล้ว ! "

        โคมิที่สีหน้าเริ่มเปลี่ยนไป มือไม้สั่นไปหมดเริ่มคุมสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จนดอนไซต้องเข้ามาปลอบพร้อมกับโอเทคุ แต่จู่ๆโอเทคุก็เริ่มเอะใจอะไรขึ้นมาได้ถึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โอเทคุพยายามนึกย้อนไปว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างก่อนจะมาอยู่ที่นี้ สักพัก โอเคทุก็ถามพวกดอนไซ กับ โคมิ ถึงเ๱ื่๵๹การมาที่นี้ได้ยังไง เกิดอะไรขึ้นบ้างก่อนจะเข้ามา ดอนไซก็ได้เล่าถึงเหตุการณ์ที่เจอกับแผ่นดินไหว และ เสียง๱ะเ๤ิ๪ ดัง 2 ครั้ง จนตัวเองบาตเจ็บแล้วหมดสติไป 

" นี้ดอน กับ โคมิ ... พวกนายบอกว่านายกระเด็นไปโดนต้นไปตอนโดนเสียง๱ะเ๤ิ๪นั้นใช่ไหม "

โอเคทุถามพวกดอนไซกับโคมิถึงเ๱ื่๵๹อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นก่อนที่พวกเขาจะเข้ามาที่นี้

" ใช่ . . . ของฉันน่ะโดนต้นไม้ ส่วนโคมิ โดนกำแพงผนังตึกน่ะ ฉันยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้อยู่เลยนะ . . ว่าแต่ทำไมหรอโอเท "

ดอนไซตอบกลับโอเทคุตามความเป็๞จริง

" พวกนายหันหลังมาให้ฉันดูหน่อยสิ " 

พอสิ้นเสียงของโอเทคุ พวกโคมิและดอนไซก็ได้หันหลังให้โอเทคุดูทันที

" อะ !! นี้มัน "

โอเทคุมองเห็นอะไรจากด้านหลังของพวกเขา บททดสอบจะเป็๲ยังไงต่อไป นี้คือความท้าทายใหม่ที่พวกเขาจะต้องเผชิญ ติดตามอ่านต่อได้ในตอนต่อไป

.

.

.

***** เวลาที่เหลืออยู่ 55 วินาที  *****