เพียงไม่นานรถคันหรูก็ขับมาถึงโรงแรมที่เป็เป้าหมาย ลูกน้องรีบลงไปเปิดประตูให้เ้านาย โชคดีที่เวลานี้มันเลยเวลาเข้าวันใหม่มาได้สักพักแล้ว คนที่อยู่ในบริเวณนั้นก็มีเพียงพนักงาน ไม่อย่างนั้นร่างสูงคงถูกมองว่าเป็พวกโรคจิตที่หิ้วผู้หญิงเข้าโรงแรมแน่ๆ
ร่างแกร่งอุ้มคนเมาขึ้นแนบอก ลูกน้องจัดการกดลิฟท์รอไว้แล้ว คนที่ขึ้นไปบนห้องจะมีเพียงแค่เขาและคนเมาเท่านั้น หน้าที่ของพวกลูกน้องจบลงที่ตรงนี้แล้ว
ลิฟท์เลื่อนขึ้นไปหยุดที่ชั้นบนสุด โรงแรมหรือที่พักทุกแห่งในเครือของปัถยธรณ์จะมีห้องพักสำหรับเ้าของหรือแขกพิเศษอยู่แล้ว ห้องพักนี้จะไม่เปิดให้แขกทั่วไปพักอย่างเด็ดขาด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีการดูแลทำความสะอาดอยู่ตลอด เพราะฉะนั้นเมื่อขึ้นมาถึง้า ห้องพักจึงอยู่ในสภาพที่พร้อมใช้งาน
“อืม...” เขาวางร่างเล็กลงกับเตียงไม่เบานัก
ต่อให้จะถูกสั่งให้ทะนุถนอมผู้หญิงหรือคนที่อ่อนแอกว่า แต่นั้นไม่รวมกับตอนที่สัญญาณของเขาถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา เดิมทีเขาคิดว่าผู้หญิงที่ปล่อยตัวเองให้อยู่ในสภาพนี้ก็คงไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีนัก เผลอๆ ที่ขึ้นรถเขามาอาจจะไม่ใช่เพราะความเข้าใจผิดก็ได้ เขาค่อนข้างมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองอยู่มากนะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีผู้หญิงพยายามจะเสนอตัวให้เขาเสียหน่อย บางคนเต็มใจให้ฟรีเลยด้วยซ้ำ
“คุณทำตัวเองนะ...” น้ำเสียงของเขาแหบพร่า สองมือปลดเสื้อของตัวเองทิ้งไปอย่างรวดเร็ว
เพียงไม่นานร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามที่เรียงตัวกันอย่างสวยงามก็ปรากฏให้เห็น เมื่อจัดการตัวเองเสร็จ ร่างสูงจัดการกับเสื้อผ้าของคนเมาต่อทันทีเพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลา ตอบแทนกับความใจกล้าของเธอ ครั้งนี้เขาจะบริการให้เป็พิเศษ
“อือ...หนาว” ดวงตาคู่สวยปรือขึ้น เมื่อััของลมเย็นต้องผิวกาย ยามที่แพขนตาของเธอกระพริบ ร่างสูง้าราวกับเห็นมันเป็ภาพช้า ในใจคับยุบยิบ
หากคืนนี้เธอทำให้เขาติดใจได้ ก่อนจากกันคงต้องให้รางวัลสักหน่อย
ติณณ์ ปัถยธรณ์ กระตุกยิ้มร้าย เขาไม่เคยมีครั้งที่สองกับคู่นอนคนเดิม และเธอคนนี้ก็คงไม่ต่างกัน แต่ถึงอย่างนั้นติณณ์ก็กล้าพูดได้เต็มปากว่าไม่มีใครสามารถยั่วยวนเขาได้รวดเร็วเท่าเธอ
ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาเกิดอารมณ์ได้โดยที่เธอยังไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ
ด้านคนเมาที่สติไม่ชัดเจน รมิตาเห็นร่างสูง้าเพียงภาพที่พร่าเบลอ แต่ถึงอย่างนั้นรูปร่างที่สมส่วนของเขาก็สามารถสะกดสายตาของเธอเอาไว้ได้ ดวงตาฉ่ำวาวไล่มองั้แ่ใบหน้าหล่อเหลา กล้าอกที่ตึงแน่น กล้ามหน้าท้องเป็ลอนสวย ก่อนจะไล่มองไปตามเส้นลายของกล้ามเนื้อ หยุดมองยังตัวตนที่คับแน่นอยู่ในกางเกงในสีเข้ม
และเชื่อหรือไม่...เพียงแค่สายตาเย้ายวนของเธอลากผ่าน ร่างกายของติณณ์ก็ร้อนผ่าวขึ้นมา ตัวตนของเขายิ่งคับแน่นจนอึดอัด อยากรีบปลดปล่อยมันออกมาเร็วๆ
“สุดสวย...คุณทำยังไง? ผมถึงหลงคุณได้ขนาดนี้?”
“ทำอะไรเหรอคะ?” รมิตาไม่เข้าใจคำถามเธอเอียงคอมองด้วยความสงสัย
ตอนนี้รมิตารู้เพียงว่าร่างกายของคนตรงหน้างดงามมาก เธอเคยเห็นผู้ชายถอดเสื้อมาบ้าง แต่ไม่เคยเห็นใครที่เฟอร์เฟคขนาดนี้มาก่อน ไม่ว่าจะเพราะความเมาหรืออะไรก็ตาม แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะหลงใหลในรูปร่างของผู้ชายตรงหน้าไม่น้อย
แอบเสียดายที่เห็นหน้าไม่ชัด หัวเธอหนักมากเลย แต่ไม่เป็ไร...ดูกล้ามเขาแทนก็ได้
อยากกัดจัง...
ไวเท่าความคิด ร่างบางที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยลุกขึ้นเอนตัวนั่งซบอกแกร่ง ติณณ์ต้องพยายามข่มกลั้นอารมณ์ของตัวเองอย่างมาก มือใหญ่กำหมัดแน่น เขาอยากรู้ว่าเธอจะทำยังไงต่อไป
“ซี๊ด...” ปากเล็กงับลงมาที่หัวนมของเขาทันที
ติณณ์สะดุ้ง ความเสียวซ่านพุ่งสูง แต่คนตัวเล็กไม่พอเพียงแค่นั้น รมิตาทั้งกัดทั้งดึงเหมือนกำลังกินขนมแสนอร่อย มือของเธอปัดป่ายไปตามร่างกายที่เปลือยเปล่าของเขา เมื่อกัดนมจนพอใจ เธอก็ย้ายไปกัดตรงจุดอื่นบ้าง สภาพของหญิงสาวตอนนี้ดูเมามายยิ่งกว่าตอนที่ดื่มเหล้าพวกนั้นเป็เท่าตัว
เธอชอบ...กัดเต็มคำดีจัง
“ซี้ด...อืมมม”
“ชอบจัง...” เสียงพึมพำของเธอพูดออกมาเมื่อใบหน้าสวยวนเวียนอยู่บริเวณหน้าท้องของเขา
ไม่รู้ว่าั้แ่เมื่อไหร่ที่ตำแหน่งของทั้งสองสลับกัน รมิตาขึ้นไปนั่งคร่อมทับอยู่บนขาของติณณ์ ส่วนเขาเป็ฝ่ายเอนตัวพิงไปกับตัวเตียง มองร่างบางที่กำลังสนุกกับร่างกายของเขาด้วยแววตาเร่าร้อน
มันร้อนจนสามารถแผดเผาเขาและเธอให้มอดไหม้
ใบหน้าสวยก้มต่ำลงเรื่อยๆ สายตาไปหยุดอยู่ที่ตัวตนใหญ่โต มันถูกซ่อนอยู่หลังกางเกงในสีเข้ม เธอมองมันนิ่ง มือเองก็หยุดขยับ มองอยู่แบบนั้นด้วยความสงสัยเพราะบนร่างกายของเธอไม่มีของแบบนี้
“สงสัยเหรอ?”
“มันคืออะไร?” เธอช้อนตาขึ้นมอง
“ลองจับดูไหม?” เขายกยิ้มร้าย พยายามใช้น้ำเสียงที่อ่อนนุ่นเพื่อล่อลวงเธอ
“ได้เหรอ?”
“ได้สิ”
เมื่อได้รับคำอนุญาต รมิตาไม่รอช้า จับหมับไปที่ตัวตนใหญ่โตทันที รูปร่างที่แปลกใหม่ช่วยเพิ่มความความอยากรู้อยากเห็น เธอบีบนวดมันอย่างไม่รู้ตัว
“อืม...” เสียงครางต่ำในลำคอของติณณ์ ฟังดูไม่ต่างจากเสียงของสัตว์ร้าย
แววตาของเขาจับจ้องไปที่ร่างบางเหมือนนักล่าที่มองเหยื่อ
“คืนนี้เธอไม่รอดแน่”
ยังไม่ทันที่รมิตาจะเข้าใจคำพูดของเขา ร่างของเธอถูกจับพลิกหมุน กลายมาเป็คนที่ตกอยู่ใต้ร่างแกร่ง แม้จะสงสัยแต่รมิตาไม่มีความกลัวเลยสักนิด เธอยกสองมือขึ้นคล้องลำคอของเขาเอาไว้ ดึงให้โน้มลงมาใกล้ๆ
อยากเห็นหน้าจัง...
รมิตาในเวลานี้เย้ายวนมีเสน่ห์อย่างเหลือล้น เธอพยายามสังเกตใบหน้า ดวงตา จมูก ก่อนจะหยุดอยู่ที่ริมฝีปาก หากมีสติดีเธอคงจะรู้ได้ทันทีว่าองค์ประกอบทั้งหมดบนใบหน้าของเขามันช่างลงตัว หล่อเหลายิ่งกว่าใครที่เธอเคยเจอ
“ที่รัก...คุณสวยมาก”
“เหรอคะ?”
“คุณอยากทำอะไรสนุกๆ ไหม?” ระหว่างที่ถาม ติณณ์จับจ้องไปยังริมฝีปากที่ขยับขึ้นลงอยู่ตรงหน้า มือของเขาเองก็ไม่ว่างเว้น จัดการกับเสื้อของเธอที่เกะกะให้พ้นทาง
ตอนนี้ร่างของทั้งสองต่างเปลือยเปล่าแนบชิด
“หนาวจัง”
“เดี๋ยวผมช่วยทำให้อุ่น...ดีไหม?””
“ดีสิ...ช่วยฉันหน่อยนะคะ”
เมื่อได้รับคำอนุญาต ติณณ์ไม่รอช้า เขาเข้าริมฝีปากที่จ้องมาั้แ่แรก มันหวาน...เหมือนที่เขาคิดไว้ไม่ผิด
“อืมมม”
ติณณ์ไม่รังเกียจท่าทางไม่ประสาของรมิตาเลยสักนิด กลับกันที่ชอบความฮึดสู้ของเธอ ไม่รู้ว่ามันกลายเป็การต่อสู้ไปั้แ่เมื่อไหร่ ร่างบางพยายามส่งลิ้นเข้าไปเกี่ยวพันสู้คน้าอย่างสุดความสามารถ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็พ่ายแพ้แล้วไปไหลตามทางที่เขาชี้นำ เป็ครั้งแรกที่รมิตารู้สึกสนุกกับอะไรที่แปลกใหม่
ทั้งสองแลกลิ้นเกี่ยวพันจนน้ำลายเลอะขอบปาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครสนใจ กลับกันที่มันสามารถมอมเมาสติของทั้งคู่ได้ดียิ่งกว่าแอลกอฮอล์ยี่ห้อไหน
เขากัดริมฝีปากของเธอด้วยความหมั่นเขี้ยว ก่อนจะไล่กัดไปตามลำคอ จนมาถึงหน้าอกทรงสวย มันขยับตามแรงหอบหายใจ ช่างล่อลวงสติของเขาได้เป็อย่างดี โดยเฉพาะช่อดอกปทุมทั้งสอง ติณณ์มองมันด้วยแววตาที่พราวระยับ เพียงไม่นานก็ไม่อาจหักห้ามใจ เขาก้มลงไปกัดมันทันที
เมื่อกี้เธอกัดเขาเหมือนกันนี่ ครั้งนี้เขาจะเอาคืน
“อ่า...อือออ” ความเสียวซ่านที่ไม่เคยเจอพุ่งขึ้นสมองจนรมิตาคิดอะไรไม่ออกอีกแล้ว
หน้าอกถูกเขาทั้งกัดทั้งดูด ติณณ์ทำตัวเหมือนเด็กเล็กที่กระหายหิว อีกข้างเขาก็ไม่ได้ปล่อยให้วาง มือใหญ่ทั้งบีบทั้งขย้ำ ด้วยความเชี่ยวชาญ เขาลงน้ำหนักมือแต่พอดีจนรมิตาอดไม่ได้ที่จะแอ่นหน้าอกเข้าสู้
เธอไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อน
“อือออ” ตลอดเวลาที่เขาบีบเค้นและขบกัดไปทั่วร่างของเธอ เสียงครางจะดังออกมาให้ได้ยินอยู่ตลอดเวลา
ฟังดูไพเราะยิ่งกว่าดนตรีจังหวะไหนๆ
ติณณ์ผละออกมาจากหน้าอกสวย เขาเงยมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ของหญิงสาว ไม่ว่ารมิตาจะตั้งใจหรือไม่ แต่ว่าตอนนี้เธอสวยมาก สวยจนสามารถสะกดสายตาของติณณ์เอาไว้ได้ เขาสบตากับเธอ ดวงตาช่างพราวระยับ อดไม่ได้ที่เสียริมฝีปากเพื่อเก็บความหวาน
มื้อนี้...เขาจะกลืนกินเธอทั้งตัว
ไม่ปล่อยให้เสียเวลา ติณณ์กลับมาสนใจร่างกายงดงามตรงหน้าต่อ หน้าอกพอดีมือ เอวคอดแต่ไม่เล็กเกินไป ทุกอย่างของเธอมันพอดีสำหรับเขาไปหมดทุกอย่าง สวยมาก...แม้แต่ตรงนั้นของเธอ ก็สวยมากจนเขาละสายตาไม่ได้
มือใหญ่ััมันอย่างอ่อนโยน แต่ถึงจะพยายามอ่อนโยนแค่ไหน เพียงแค่ส่งนิ้วเข้าไปสำรวจ ร่างบางที่นอนอยู่ก็สะดุ้งเฮือก ผวาลุกขึ้นมากอดเขาเอาไว้แน่น
“อือออ” สีหน้าของเธอตอนนี้ทั้งเสียวซ่าน อึดอัด และเ็ป
รมิตาแสดงทุกความรู้สึกของตัวเองออกมาอย่างไม่ปิดบัง ติณณ์ที่มองอยู่แม้ว่าจะชอบที่เธอซื่อตรงแบบนี้ แต่แวบหนึ่งเขากลับฉุกใจคิดบางอย่างขึ้นมา
ทำไม...เธอเหมือนไม่เคย?
ด้านใน...ก็รัดแน่น ทั้งที่ใส่เข้าไปแค่นิ้ว
ครั้งแรกเหรอ?
ร่างสูงเกิดข้อสงสัย แม้ก่อนหน้าเขาจะไม่คิดว่าผู้หญิงที่ปล่อยตัวขนาดนี้ ทั้งยังขึ้นรถของผู้ชายมาง่ายๆ จะเป็ผู้หญิงที่ดีนัก ทั้งยังคิดด้วยว่านี่คงไม่ใช่ครั้งแรกของเธอ แต่มาตอนนี้ติณณ์เริ่มไม่มั่นใจกับความคิดก่อนหน้าของตัวเองแล้ว เขาลองขยับนิ้วเบาๆ ตัวของเธอสั่นระริก ยิ่งกอดเขาแน่นขึ้นไปอีก
“สุดสวย...คุณเคยทำอะไรแบบนี้ไหม?”
รมิตาส่ายหน้ากลับมาทันที สติเธอไม่มากพอที่จะเข้าใจคำถาม แต่ถึงอย่างนั้นก็ตอบไปตามสัญชาตญาณ ติณณ์ที่เห็นแบบนั้นชะงักไป จู่ๆ ในใจก็เกิดความรู้สึกผิดขึ้นมา แต่จะให้เขาหยุดตอนนี้ก็ไม่ได้แล้วเช่นกัน เขาเองกอึดอัดจนทนไม่ไหวแล้ว
“ผมจะขอโทษอีกครั้งเมื่อเราผ่านคืนนี้ไปด้วยกัน”
เมื่อไม่อาจถอยกลับ ก็มีแต่ต้องเดินต่อเท่านั้น ติณณ์เพิ่มนิ้วเข้าไป เขาต้องช่วยเธอเตรียมตัวอีกหน่อย ยิ่งรู้ว่านี่คือครั้งแรกของเธอ ติณณ์ก็อยากให้มันเป็ความทรงจำที่ดี
“อืออออ”
“ผมจะเข้าไปแล้วนะ”
“อืมม” รมิตาไม่ได้ยินด้วยซ้ำว่าเขาพูดอะไร
ติณณ์ที่เห็นว่าเตรียมตัวเสร็จแล้ว เขาก็ไม่รอช้าจับแกนกายของตัวเองจ่อทางเข้า ตลอดระยะเวลาติณณ์ไม่อาจละสายตาออกจากใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ได้เลย
“กรี๊ดดด” รมิตาผวาเฮือกเมื่อตัวตนของติณณ์หายเข้าไปในร่างกายของเธอ
ความใหญ่คับแน่นชวนอึดอัดจนเธออ้าปากหอบหายใจ สองมือจิกเล็บข่วนไปทั่วแผ่นหลังของเขา มันทั้งเจ็บและอึดอัด เธอไม่ชอบเลย...แต่นั่นก็เพียงแค่ความคิดชั่ววูบเท่านั้น เมื่อร่างสูงเริ่มขยับ ความนึกคิดทั้งหมดของเธอก็ปลิวหาย
“อืออ...ตรงนั้น...”
“เด็กดี...อืมม”
“อ่า...”
ด้านในที่คับแน่นทำให้ติณณ์รู้สึกดีไม่น้อย ยิ่งขยับเขายิ่งไร้สติ แม้ตอนแรกจะยากหน่อยแต่เมื่อขยับได้คล่องขึ้น สติของทั้งสองก็ยิ่งจมหาย ร่างสูงปล่อยให้สัญชาตญาณของตัวเองเข้าครอบงำ สองมือจับเอวของเธอกระแทกไม่หยุด
ยิ่งเขาขยับ ด้านในยิ่งตอดรัด ติณณ์เชิดหน้าขึ้น กัดริมฝีปากด้วยความเสียวซ่าน เขาใกล้จะถึงปลายทางแล้ว และดูเหมือนว่าร่างบางเองก็ใกล้จะถึงแล้วเหมือนกัน
“อ่าาาา!”
“ฮึมมม!”
ทั้งสองต่างถึงฝั่งฝัน รมิตาหอบหายใจหนัก สติของเธอยังไม่กลับมาเลยด้วยซ้ำ ติณณ์ที่มองใบหน้าสวยอยู่นั้น ตัวตนของเขาพองโตขึ้นมาอีกครั้ง รมิตารู้สึกได้ถึงมัน เธอหันมามองร่างสูงด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความ้าที่ไม่น้อยลงสักนิด
ครั้งนี้เธอรู้แล้วว่าต้องทำยังไงถึงจะรู้สึกดีได้เหมือนอย่างเมื่อกี้ ร่างบางที่จู่ๆ ก็เหมือนมีแรงฮึดขึ้นมา มือยกคล้องคอของติณณ์ โน้มใบหน้าของเขาให้ลงมาใกล้ ก่อนจะเป็ฝ่ายรุกจูบก่อน เธอเรียนรู้จากตาก่อนหน้ามาอย่างรวดเร็ว ติณณ์พอใจกับพัฒนาการของเธอไม่น้อย
ปากของทั้งสองจูบไม่ละออกจากกัน ต่างฝ่ายต่างแลกลมหายใจ มือเองก็ไม่ปล่อยให้ว่าง รมิตาขยุ้มผมของติณณ์เต็มแรง แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาเจ็บเลยแม้แต่น้อย มันยิ่งช่วยปลุกอารมณ์ให้ฮึกเหิม มือใหญ่เองก็ไม่ว่างเช่นกัน เขาบีบคลึงไปทั่วร่างของเธอ โดยเฉพาะหน้าอกที่พอดีมือและบั้นท้ายที่กลมสวย
“อ่าาา” เธอครางลั่นเมื่อเขาเริ่มขยับ แต่ครั้งนี้ไม่ยอมนอนอยู่เฉยๆ รมิตากระเด้งเอวสู้กลับไปอย่างไม่ยอมแพ้
“อืมมม”
“อืออ”
“เด็กดี...” เมื่อเธอสู้กลับ ติณณ์ก็ไม่คิดจะปราณีอีกแล้ว
ให้มันรู้กันไปสิว่าคืนนี้ใครจะชนะ เป็แค่เด็กใหม่หัดลงสนามอย่าริอาจมาท้าทายเขา!
บนห้องพักชั้นบนสุดของโรงแรมหรู นอกจากเสียงครางที่ดังลั่นยังมีเสียงสอดประสานของร่างกาย ฟังดูเข้ากันได้เป็อย่างดี ติณณ์ไม่คิดเลยว่าแม้จะเป็ครั้งแรก แต่รมิตากลับสู้ไม่ถอย เธอทำให้เขาติดใจการมีเซ็กส์ครั้งนี้ไม่น้อย แม้ว่ามันจะเกิดจากความไม่ตั้งใจก็ตาม แต่ก็นับว่าเป็คืนที่ดีไม่น้อยสำหรับเขา
165
