ตำนานยุทธจักรเทวะ

ตอนที่ 52 เงามืด ณ หุบเขาอสูรโลหิต

การเดินทางสู่หุบเขาอสูรโลหิต

หลังจากได้รับแผนที่จากชายลึกลับ หลี่เฉินและเซียวหรงก็มุ่งหน้าสู่หุบเขาอสูรโลหิตทันที แม้ชื่อของมันจะไม่เป็นที่รู้จักมากนัก แต่ในหมู่ยอดฝีมือของยุทธภพ กลับมีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้

"ว่ากันว่าหุบเขานี้เคยเป็นสนามรบในยุคโบราณ" เซียวหรงกล่าวขณะก้มดูแผนที่ "วิญญาณของเหล่ายอดฝีมือที่ตายในสนามรบแห่งนี้ยังคงสิงสู่อยู่"

"หากเป็นเช่นนั้นจริง เราคงต้องเตรียมตัวให้พร้อม" หลี่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ทั้งสองเดินทางผ่านเส้นทางที่เต็มไปด้วยป่าไม้รกชัฏและภูมิประเทศที่ขรุขระ ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงหุบเขาอสูรโลหิตในที่สุด

———

บรรยากาศแห่งความตาย

เมื่อก้าวเข้าสู่หุบเขา บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปทันที อากาศเย็นยะเยือกผิดปกติ ราวกับว่าความตายยังคงปกคลุมอยู่ในสถานที่แห่งนี้

"ข้าไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย" เซียวหรงพูดเบา ๆ พลางชักกระบี่ออกมาถือไว้แน่น

หลี่เฉินพยักหน้า "พลังอาฆาตของสถานที่นี้รุนแรงนัก บางทีพวกเราอาจไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ที่นี่"

ทันใดนั้น เสียงกระซิบเบา ๆ ดังขึ้นรอบตัวพวกเขา เหมือนเสียงคร่ำครวญของวิญญาณที่ยังไม่สงบ

"ออกไป... ออกไปจากที่นี่..."

———

ศัตรูในเงามืด

ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตั้งตัว เงาดำรูปร่างประหลาดก็ปรากฏขึ้นจากหมอกหนาทึบ มันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าจู่โจมพวกเขาในทันที

ฉัวะ!

เซียวหรงใช้กระบี่รับการโจมตีและกระโดดถอยหลัง ในขณะที่หลี่เฉินกวาดมือส่งพลังปราณออกไปปะทะกับเงาดำ แต่แทนที่มันจะล้มลง มันกลับแยกตัวออกเป็นสองร่างและพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง

"เจ้าพวกนี้ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต!" หลี่เฉินตะโกน "พวกมันเป็นเงาวิญญาณ!"

"เช่นนั้นเราต้องทำลายต้นกำเนิดของพวกมัน!" เซียวหรงตอบพลางฟันดาบใส่เงาวิญญาณ

———

ดวงตาสีแดงในความมืด

ขณะที่พวกเขาต่อสู้ ทันใดนั้นเสียงหัวเราะเย็นเยียบก็ดังขึ้นจากความมืด

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า... ในที่สุดพวกเจ้าก็มาถึง"

ที่ด้านหน้าของหุบเขา เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากความมืด ดวงตาของมันเป็นสีแดงฉาน และร่างกายของมันถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมสีดำทมิฬ

"พวกเจ้าคือผู้ที่กำลังสืบหาเงามืดใช่หรือไม่?"

หลี่เฉินมองไปที่ชายลึกลับ "เจ้าคือใคร?"

"ข้ามีนามว่า 'หลัวเหยียน' เป็นหนึ่งในมือสังหารของเงามืด"

———

การเผชิญหน้ากับมือสังหารเงามืด

หลัวเหยียนหัวเราะเบา ๆ "ข้าได้รับคำสั่งให้กำจัดพวกเจ้าเสีย แต่น่าเสียดายที่พวกเจ้ายังไม่คู่ควรจะให้ข้าใช้ฝีมือทั้งหมด"

ทันใดนั้น เขาพุ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วที่แทบมองไม่เห็น ดาบยาวสีดำของเขาฟาดฟันลงมาอย่างรุนแรง

ฉัวะ!

หลี่เฉินยกกระบี่ขึ้นรับ แต่แรงกระแทกทำให้เขาต้องถอยหลังไปหลายก้าว

"เร็วเกินไป!"

เซียวหรงพุ่งเข้ามาช่วย ฟาดกระบี่ไปทางหลัวเหยียน แต่เขากลับหายตัวไปในเงามืดก่อนจะปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของเซียวหรงและโจมตีอย่างรวดเร็ว

"อั่ก!"

เซียวหรงถูกเตะจนลอยกระเด็นไปชนกับต้นไม้ เลือดไหลออกจากมุมปาก

"เจ้าพวกนี้แข็งแกร่งกว่าที่คิด" หลี่เฉินคิดในใจ

———

พลังที่แท้จริงของหลัวเหยียน

หลัวเหยียนยิ้มเยาะ "ข้าให้โอกาสพวกเจ้าหนีไปเสีย แต่หากยังดื้อดึง ข้าจะไม่ปรานี"

แต่หลี่เฉินกลับยืนขึ้นและปาดเลือดที่มุมปาก "ข้าจะไม่มีวันถอย"

เซียวหรงเองก็ลุกขึ้นยืน แม้ร่างกายจะบาดเจ็บแต่แววตาของเขายังคงมุ่งมั่น

"เช่นนั้นก็ตายซะ!"

หลัวเหยียนยกมือขึ้น และพลังอันมืดมิดก็ปะทุออกมาจากร่างของเขา

———

จุดเปลี่ยนของศึก

ขณะที่พลังของหลัวเหยียนแผ่ซ่านออกมา จู่ ๆ ท้องฟ้าก็มืดลงและสายลมแรงก็พัดผ่านไปทั่วบริเวณ

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากความมืด "เจ้าไม่ควรประมาทนัก หลัวเหยียน"

ร่างลึกลับอีกคนหนึ่งปรากฏขึ้น เขาสวมเสื้อคลุมสีดำเหมือนกัน แต่ดวงตากลับเป็นสีฟ้าสดใส

หลัวเหยียนขมวดคิ้ว "เจ้า... มาที่นี่ทำไม?"

ชายลึกลับยิ้มบาง ๆ "ข้ามาเพื่อเตือนเจ้า... และเพื่อดูว่าผู้ที่สามารถมาถึงที่นี่ได้แข็งแกร่งเพียงใด"

หลี่เฉินและเซียวหรงต่างมองหน้ากัน ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะซับซ้อนขึ้นไปอีก

———

เส้นทางข้างหน้า

ภายใต้เงามืดของหุบเขาอสูรโลหิต ความจริงบางอย่างกำลังจะถูกเปิดเผย ศัตรูที่แท้จริงยังคงซ่อนตัวอยู่ และยุทธภพกำลังจะต้องเผชิญกับมหันตภัยครั้งใหม่

แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หลี่เฉินและเซียวหรงจะไม่มีวันถอย!

———

ตอนต่อไป:

ใครคือชายลึกลับที่ปรากฏตัว?

เงามืดที่แท้จริงคือใครกันแน่?

ศึกที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้น!