เนื่องจากวิทย์มีงานด่วนที่ต้องเดินทางไปเกาะสีชังเป็เวลาหนึ่งเดือน เพื่อช่วยเื่ถ่ายทำโฆษณา ทำให้การสู่ขอพัชต้องเลื่อนกำหนดออกไปอย่างน่าเสียดาย
“ผมขอโทษนะครับ ผมมีงานด่วนจริงๆ” วิทย์มาลาพัชถึงที่บ้านพ่อของเธอ
“อย่าคิดมากเลยค่ะ งานสำคัญกว่า” พัชเข้าใจ
“ไว้ผมจะหาทางติดต่อคุณนะครับ” วิทย์พูดยิ้มๆ
พัชพยักหน้า “เดินทางปลอดภัยค่ะ”
วิทย์ดึงพัชเข้าไปกอดอย่างอ่อนโยน แล้วขับรถจากไป
และนี่ก็กลายเป็ว่า พัชได้พูดคุยกับวิทย์เป็ครั้งสุดท้าย เพราะตลอดระยะเวลาที่วิทย์ทำงานต่างจังหวัด เขาไม่ยอมติดต่อหาพัชอีกเลย พัชลองโทรไปก็ปิดเครื่อง
“อย่ากังวลเลยนะคะพี่พัช ที่นั่นอาจไม่มีคลื่น เลยติดต่อพี่ไม่ได้” พันปลอบพี่สาว
“ก็หวังเช่นนั้นนะ” พัชกล่าวอย่างกังวล
หนึ่งเดือนผ่านไป และแล้วก็มาถึงกำหนดวันที่แม่ของวิทย์จะมาสู่ขอพัชที่บ้านของพ่อพัช วันนี้พัชแต่งตัวดีเป็พิเศษ เธอเฝ้ารอวันนี้มาเนิ่นนานตามคำสัญญาของวิทย์
พัชชะเง้อมองดูที่หน้าบ้านอยู่หลายครั้งหลายครา แต่ทว่าก็ไม่เห็นมีวี่แววว่าจะมีรถมาจอดหน้าบ้านของเธอเลย
“สงสัยพี่วิทย์ยังเดินทางมาไม่ถึงน่ะลูก รออีกหน่อยก็แล้วกัน” พ่อเริ่มสงสารลูก
“แต่วิทย์เป็คนตรงเวลานี่คะ” พัชเริ่มกังวล
และแล้วพัชก็รอจนกระทั่งสามชั่วโมงผ่านไป พัชโทรหาวิทย์ก็ไม่ติด เลยลองโทรหาแม่ของวิทย์ดู
“ว่าไงจ้ะหนูพัช” แม่ของวิทย์กล่าว
“เอ่อ คุณป้าอยู่ที่ไหนหรอคะ” พัชสงสัย
“ป้าอยู่ที่บ้านจ้ะ มีอะไรหรือเปล่า” แม่ของวิทย์กล่าวอย่างปกติ
“ไหนว่าวันนี้วิทย์จะพาคุณป้ามาสู่ขอพัชไม่ใช่หรอคะ” พัชยอมพูดตามตรง
“อ้าว วิทย์ยังไม่บอกหนูงั้นหรอ” แม่ของวิทย์ใ
“บอกว่ายังไงคะ” พัชงง
“เอ่อ คือว่า วิทย์ เอ่อ เขาจะขอเลิกกับหนู เพราะเขามีแฟนใหม่แล้วจ้ะ” ป้าพูดอย่างผะอืดผะอมเพราะนึกไม่ถึงว่าตนจะเป็ฝ่ายพูดให้กับลูกชาย
พัชมือสั่นค้างอยู่อย่างนั้น แล้วเธอก็ปล่อยมือจนมือถือตกที่โซฟา
“ฮัลโหล หนูพัช เป็อะไรหรือเปล่า ฮัลโหล” ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด
“มีอะไรหรือเปล่าลูก มันเกิดอะไรขึ้น” พ่อใกับอาการของลูกสาว
พัชรีบกอดพ่อร้องไห้ทันที “ฮือ ฮือ พ่อคะ วิทย์เขามีคนอื่นไปแล้วค่ะพ่อ”
“บ้าจริง ทำไมถึงกล้าทำร้ายลูกสาวพ่อแบบนี้ พ่อจะไปจัดการมัน” พ่อกำลังจะหยิบกุญแจรถ
“อย่าเลยค่ะพ่อ มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย หากเขาไม่รักหนูแล้ว” พัชรีบกอดพ่อเพื่อยั้งพ่อไว้
สักพักพัชก็วิ่งเข้าไปในห้องนอน เพราะเธออยากร้องไห้อย่างเต็มที่
พันงงกับเหตุการณ์เลยรีบถามพ่อ “มันเกิดอะไรขึ้นกับพี่พัชหรอคะพ่อ”
“ไอ้บ้านั่นมันมีคนอื่นน่ะสิ” พ่อพูดอย่างเจ็บใจ
“เป็ไปได้ยังไงคะ พี่วิทย์รักพี่พัชมากนะ” พันไม่เชื่อ
“ใจคนมันเปลี่ยนได้เสมอนะลูก ดูพี่เขาเป็ตัวอย่างก็แล้วกัน” พ่อสอน
พันเลยเดินขึ้นไปดูพี่สาว แต่พี่สาวล็อคประตูเพราะอยากอยู่คนเดียว
พันพยายามติดต่อพี่วิทย์ แต่เขาปิดเครื่อง
สามวันผ่านไป พัชเริ่มทำใจได้ เธอตั้งใจว่าจะนำพวกสร้อยคอและสมุดภาพที่วิทย์เคยมอบให้เธอไปคืนเขา ดังนั้นพัชจึงขับรถเดินทางไปกรุงเทพฯ มุ่งหน้าไปที่อพาร์ทเม้นท์ของเขาเพื่อดูหน้าเขาเป็ครั้งสุดท้าย
ก๊อก ก๊อก
วิทย์เปิดประตู แล้วทำหน้าคิ้วขมวด “มีอะไรหรือเปล่าครับ”
พัชงง ที่วิทย์ทำกับเธอราวกับคนไม่รู้จักกันมาก่อน “คุณจำพัชไม่ได้เลยหรอคะ ยังไงพวกเราก็เคยเป็แฟนกัน”
“อ้อ พัช เชิญเข้ามาสิ” วิทย์ทำท่านึกออก
พัชเดินเข้าไปในห้องของวิทย์ เธอมองไปรอบๆ ห้องแล้วเธอก็อยากจะร้องไห้ เพราะในห้องของเขาก็ยังมีรูปของเธออยู่เต็มไปหมด
“ก็แม่ผมบอกคุณแล้วนี่ คุณยังไม่เข้าใจอีกหรอครับพัช” วิทย์กล่าว
“ฉันก็แค่จะนำของมาคืนคุณเท่านั้นค่ะ” พัชยื่นกล่องสร้อยและสมุดภาพให้
วิทย์รับมาแล้วโยนไปที่โซฟาอย่างไม่ใส่ใจ
พัชมองแล้วรู้สึกปวดใจอย่างมาก
“คุณมีเื่แค่นี้ใช่มั้ย” วิทย์กล่าวห้วนๆ
“ค่ะ พัชจะกลับแล้ว ลาก่อนค่ะ” พัชเลยรีบเดินจากไป
พัชกำลังเดินออกไปจากห้อง แต่อยู่ดีๆ วิทย์ก็คว้าตัวเธอแล้วโยนเธอไปที่โซฟา
“นี่คุณทำบ้าอะไรคะ” พัชใกับพฤติกรรมของวิทย์
“คุณมาหาผมถึงในห้องแบบนี้ ไม่ใช่้าอ่อยผมหรอครับ” วิทย์กำลังจะปลุกปล้ำเธอ
“พัชตั้งใจคืนของจริงๆ นะคะ อย่าทำแบบนี้เลย” พัชพยายามขอร้อง
วิทย์ฉีกเสื้อผ้าของพัช จนพัชใ ทำให้เธอรีบขอร้องทั้งน้ำตาทันที “พัชขอร้องเถิดนะคะ ปล่อยพัชไปเถอะ อย่าทำอะไรพัชเลยนะ”
วิทย์กำลังจูบเร้าโรมเธอ แต่ทว่าสักพักอยู่ดีๆ ก็มีผู้หญิงอีกคนมาดึงตัววิทย์ออกไปจากตัวพัช พร้อมกับตบหน้าวิทย์อย่างแรง
“คุณจะนอกใจฝนหรอคะ”
วิทย์รีบเข้าไปกอดผู้หญิงสาวสวยผมสั้นหน้าม้าที่แต่งตัวเปรี้ยวด้วยเสื้อสายเดี่ยวกระโปรงสั้นสีดำ เธอมีรอยสักรูปัที่หลังด้วย
“ใครจะกล้านอกใจคุณกันล่ะครับ ผมแค่จะสั่งสอนผู้หญิงคนนี้ไม่ให้มายุ่งกับผมเท่านั้นเอง” วิทย์กำลังอ้อนผู้หญิงคนใหม่ต่อหน้าพัช
“งั้นแล้วไปค่ะ” ฝนยิ้มอย่างสะใจแล้วหันไปพูดกับพัช “ได้ยินแล้วใช่มั้ยคุณผู้หญิง ต่อไปห้ามยุ่งเกี่ยวกับแฟนฉันอีก” จากนั้นฝนก็โยนเสื้อคลุมมาให้พัช “รีบสวมซะ ฉันไม่อยากให้คนเขาแตกตื่นมาเห็นเธอสภาพแบบนี้”
พัชรับเสื้อกันหนาวมาสวม แล้วรีบออกไปจากห้องทันที ตอนนี้ใจเธอแทบสลาย เพราะวิทย์ไม่ใยดีเธอเลยสักนิด และเขาก็กอดผู้หญิงคนใหม่ต่อหน้าเธอ พัชน้ำตาไหลพราก เธอขับรถทั้งๆ ที่ร้องไห้อยู่อย่างนั้น สักพักเธอก็จอดอยู่ที่หน้าห้องน้ำของปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง ดับเครื่องแล้วปล่อยโฮร้องไห้อย่างเต็มที่
เวลาผ่านไปเพียงสิบห้านาที อยู่ดีๆ ก็มีคนมาเคาะกระจก พัชตั้งสติ รีบหันไปมองก็พบผู้ชายที่กำลังเมามายกำลังจะเปิดประตูรถของเธอ โชคดีที่ประตูรถล็อคอยู่ พัชเลยรีบสตาร์ทรถขับหนีชายคนนั้นทันที ในใจคิดว่า “จะปล่อยให้ฉันร้องไห้หน่อยก็ไม่ได้นะ เหตุการณ์เลวร้ายเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาจริงๆ”
3K
