หลังจากที่ทานข้าวเรียบร้อยแล้ว ก็มืดพอดี ท่านพ่อท่านแม่จึงพาข้าเข้านอน โดยข้านั้นนอนตรงกลางระหว่างท่านพ่อกับท่านแม่ บ้านของท่านตาท่านยาย ไม่ได้ใหญ่มากนัก
เพียงแต่มีห้องนอน สอง ห้องที่ก่อนหน้านี้ คือห้องของท่านแม่และห้องของท่านตาท่านยาย หลังจากท่านแม่แต่งออกไป ก็ปิดห้องนั้นไว้ ท่านตาท่านยายมีอาชีพปบุตรผักป่า หาของป่าขาย นอกจากนี้ท่านตายังเป็พรานป่า คอยดักจับสัตว์ไปขายเป็ครั้งคราวอีกด้วย
“ท่านแม่เ้าขาา ข้าตื่นแล้วเ้าค่ะ” เช้าวันใหม่ที่แสนสดใสของข้า อือออ มาถึงสักที ในที่สุดข้าก็ไม่ต้องกังวลกับเสียงกร่นด่าของท่านย่าในยามเช้าแล้ว
“ตื่นแล้วหรือ ไปล้างหน้าล้างตาก่อน รอพ่อเ้ากับท่านตากลับมาจากป่า จะได้กินข้าวกันนะลูก”
“เ้าค่าท่านแม่ แล้วท่านยายละเ้าคะ” ข้าหันมองรอบๆ ตัวตอนนี้ มีแค่ท่านแม่ที่ยืนจัดโต๊ะอาหารเพียงผู้เดียว
“ท่านยายของเ้า หลังจากทำกับข้าวเสร็จก็เดินไปรดน้ำผักหลังบ้านแล้วล่ะ”
“อ่าาา ข้าอยากไปดูสวนผักเ้าค่ะ” จริงสิ สวนผัก บ้านข้ามีสวนผักนี่นา
“งั้นก็ไปล้างหน้าล้างตาก่อน แล้วค่อยไปตามท่านยายเ้ามาทานข้าวด้วย”
“เ้าค่าา ข้าจะรีบไปล้างหน้าเดี๋ยวนี้เลย” ข้าหันหลังเตรียมวิ่ง
“เ้านี้นะ …ไปๆ อย่าวิ่งเล่า เดี๋ยวจะล้มเอา”
“เ้าค่า”
หลังจากหลังหน้าล้างตาเสร็จ ข้าก็เดินไปหลังบ้าน ก็เห็นว่าตอนนี้ท่านยายกำลังรดน้ำผักอยู่ ที่ข้าเห็นก็จะมี ผักกาด ผักคะน้า ผักหัวไชเท้า ที่กำลังเจริญเติบโต อีกไม่นานน่าจะเก็บเกี่ยวได้แล้ว
“ท่านยายเ้าขา ท่านแม่ให้หลานมาตามไปทานข้าวเ้าค่า”
“ได้ๆ เดี๋ยวยายรดน้ำผักแปลงนี้เสร็จจะตามไป”
“เ้าค่า ท่านยายเ้าขา หลานสงสัย” ข้าสงสัยจริงๆ นะ ข้าว่ามันแปลกๆ
“สงสัยอะไรอย่างนั้นหรือ” ท่านยายวางบัวรดน้ำแล้วหันมามองทางข้า
“ทำไมสวนผักบ้านเรา ถึงได้อวบ สด ต้นใหญ่ แล้วก็ดูน่ากินขนาดนี้ละเ้าค่ะ”
“หืม อย่างงั้นหรือ ยายก็ไม่แน่ใจนะ” ท่านยายทำท่าคิด
“มันสดแล้วก็ต้นอวบน่ากินมากๆ เลยนะเ้าค่ะ” มันน่ากินมากจริงๆ แตกต่างจากสวนผักที่หมู่บ้านข้ามากจริงๆ
“คงจะเป็เพราะว่าลำธารหรือเปล่า ลำธารหมู่บ้านเรา น้ำไหลมาจากป่าหลังหมู่บ้านเรานะเสี่ยวจิน”
“อ่าาาา ท่านยายหลานอยากไปดูลำธารจังเลยเ้าค่า” ลำธารที่นี้ช่างมีสารอาหารเยอะเหลือเกิน ถึงทำให้แปลงผักบ้านข้า อวบอิ่มเช่นนี้
“ได้ๆ เดี๋ยวไว้ยายจะพาไปตอนไปซักผ้าแล้วก็อาบน้ำเล่น”
“เ้าค่า ข้ารักท่านยายที่สุดเลยเ้าค่ะ”
“ยายแก่ๆ ข้ากลับมาแล้ว” เสียงะโของท่านปู่ดังมาจากหน้าบ้าน
“เสียงดังทำไมตาเฒ่า เดี๋ยวข้าไปแล้ว” ท่านยายะโตอบกลับท่านย่าไปเช่นเดียวกัน
“ไปกันเถอะเสี่ยวจิน”
“เ้าค่า”
“เหนื่อยมั้ยเ้าค่ะ ท่านพ่อ ท่านพี่” ท่านแม่ถาม ขณะรับไก่ป่าที่จับได้ไปเก็บไว้ในครัว
“น้ำเ้าค่าา ท่านตาหลานตักให้”
“เสี่ยวจินของตาน่ารักจริงๆ เลย”
“ท่านพ่อน้ำเ้าค่า” หลังจากให้ท่านตาแล้ว ข้าก็ต้องเอาให้ท่านพ่อเช่นเดียวกัน เกิดท่านพ่อน้อยใจขึ้นมาแผนข้าก็ล่มกันพอดี อิอิ
“ขอบใจมากจินเออร์”
“มาๆ ล้างเนื้อล้างตัวทานข้าวกัน”
หลังจากนั้นทุกคนก็ได้มาล้อมวงทานข้าวกัน วันนี้ท่านพ่อและท่านตาได้ไก่ฟ้ามา สามตัวเพียงเท่านั้น ซึ่งท่านตาจะนำไปขาย เพราะที่บ้านไม่ได้ขาดแคลนเนื้อ เนื่องจากเวลาที่ท่านตาเข้าป่า มักจะได้หมูป่ากลับมา หมูป่ามีเนื้อมาก เหมาะแก่การถนอมอาหารเก็บไว้กินยามหน้าหนาว ท่านตาจึงไม่ได้นำไปขาย
“ท่านพ่อเ้าขา ลูกอยากเข้าป่าด้วยจังเลย”
“หืม ไม่ได้หรอกจินเออร์ป่าแถวนี้พ่อไม่คุ้นชิน”
“เ้าไม่คุ้น แต่ข้านะคุ้น” ท่านตาหันไปตอบท่านพ่อ
“ท่านตาให้จินเออร์ไปด้วยได้หรือไม่เ้าค่ะ” จินเออร์หันไปทำท่าทางน่ารักๆ อ้อนคนตรงหน้าที่กำลังมองมา
“ได้ๆ ตาพาเ้าไปแน่นอน” เป่ยตงหลินตอบกลับหลานสาวตนเองออกไป พร้อมกับหันไปยิ้มให้หนึ่งที ทำเอาซานหลงถึงกับส่ายหัวให้กับกิริยาเอาอกเอาใจเช่นนี้
‘ท่านตา ท่านนะหลงในความน่ารักของข้าแล้วล่ะ’
“ตาแก่ เ้าจะไม่ถามพ่อแม่ของเสี่ยวจินก่อนหรือไง”
“ต้องถง ต้องถามอันใดกันหรือ หลานข้าเ้ามีปัญหาหรือ อาซาน”
“ไม่มีขอรับ ข้าแล้วแต่ท่านพ่อเลย” ซานหลงเห็นว่ามีคนเอ็นดูบุตรสาวของตนก็ยินดีให้นัก อีกทั้งคนที่เอ็นดูก็เป็ถึงท่านตาของนางที่มีฝีมือเก่งกาจ จึงยินดีเสียมากกว่า
“ฮ่า ๆ ดีๆ เ้าเล่าหลินเออร์ พ่อจะพาหลานไปเข้าป่าได้หรือไม่”
“ถ้าอาซานไปด้วย ยิ่งมากคน ลูกก็ไม่ขัดเ้าค่ะ ท่านพ่อจะได้มิต้องพะว้าพะวง หากจำเป็ต้องต้องทำการใดในป่า”
“ดีๆ ชีวิตข้า ตายตาหลับแล้ว มีลูกมีหลาน แล้วก็มีเ้ายายแก่ เคียงข้าง ฮ่า ๆ”
“แล้วข้าละขอรับท่านพ่อ”
“เออๆ มีเ้าด้วยอาซานบุตรเขยของข้า”
“ฮ่า ๆ ” ท่านแม่และท่านยายถึงกับหัวเหาะออกมาในความแง่งอนของพ่อตาและบุตรเขย แม้เพียงเล็กน้อย แต่ก็ทำให้รู้ว่าตระกูลเป่ยยังคงเป็ที่ยึดเหนี่ยวและที่พึงพิงให้กับพวกเค้าได้จริงๆ
หลังจากทานข้าวเ้าเสร็จ ท่านพ่อท่านตาก็พากันเข้าไปนอนพัก ครึ่งชั่วยาม หลังจากนั้นจึงจะเข้าไปในแปลงนา และแปลงผัก แปลงนาของท่านตามีขนาดสามหมู่ โดยอยู่บริเวณหลังตัวบ้าน โดยกั้นกลางระหว่างแปลงผักที่ท่านยายปบุตรขนาด 1 หมู่
เมื่อถึงยามอุ้ย (13.00-14.59 น.) ท่านพ่อกับท่านตาก็พากันกลับมาจากแปลงนาและแปลงผัก และเตรียมตัวพาข้าเข้าป่า ถามว่าทำไมข้าถึงร่ำร้องเข้าป่า ข้าไม่แน่ใจ รู้แค่ว่า ข้าต้องรีบเข้าไปในป่าให้ได้เร็วๆ
“หลานรัก เ้าเตรียมตัวพร้อมหรือยัง”
“พร้อมแล้วเ้าค่า” ข้านะพร้อมยิ่งกว่าพร้อม
“ท่านพ่อละเ้าค่ะ พร้อมหรือยัง” ข้าถามท่านพ่ออกไป เช็คความพร้อมอีกรอบก่อนจะเข้าป่า
“หึหึ ไปกันเถอะเ้าตัวแสบ”
“ดูแลตัวเองกันดีๆ นะตาแก่”
“จ้าๆ”
“ฝากลูกด้วยนะเ้าคะท่านพี่”
“ได้ หลินเออร์เ้ากับท่านแม่ก็ดูแลตัวเองดีๆ พี่กับท่านพ่อจะรีบกลับมา”
“ข้าลาเ้าค่ะเ้าค่าท่านแม่ ข้าจะเก็บผักมาฝากท่านเยอะๆ เลย”
เข้าป่ารอบนี้ ข้าต้องได้ของดีกลับมาแน่นอน ข้าััได้ อิอิ
ปล.อาจจะลงช้านะงับ เพราะเรากำลังแก้ไขคำผิดด้วย แต่ถ้าอยากอ่านแบบจบแล้วติดตามได้ดี น้องๆ แอปเขียว แอปส้ม หรือแอปแดงๆ ขอบคุณที่ติดตามมาตลอด ขอบคุณนะ
2K
