บทที่27
(ั์ พาร์ท)
ผมโคตรจะดีใจวันนี้เป็วันที่ดีที่สุดของผมในที่สุดผมก็ได้ทำตามที่ใจปราถนานั่นก็คือการได้คนที่ผมรัก ใครว่าความรักต้องคือการให้เสมอไปสำหรับผมไม่ใช่หรอกนะครับในเมื่อผมรักแล้วผมก็ต้องอยากเก็บเขาไว้กับผมเพียงคนเดียวเท่านั้น
เหมือนที่ผมกำจัดพวกมดปลวกแมลงพวกนั้นออกให้ห่างจากโฟร์ยังไงหละ ถ้าถามผมว่าทำไมผมเปลี่ยนใจมารักโฟร์ได้ง่ายดายขนาดนี้ คำตอบง่ายๆของผมก็คือโฟร์คือรักแรกของผมไงหละงงกันหละสิแต่มันคือเื่ที่นานมาแล้ว เพราะครอบครัวเรารู้จักกันและสนิทกันมากไม่แปลกที่ผมจะได้เจอโฟร์ตอนเด็ก ตอนนั้นเราสัญญากันว่าถ้าโตขึ้นเราจะมาอยู่ด้วย
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นซะก่อน น้องโฟร์ น้องเล็กของผมหายไปแต่แม่บอกว่าซักวันน้องจะกลับมาถึงตอนนั้นแม่จะช่วยผมเองแล้วโชคชะตาก็พาเขากลับมาหาผมจนได้แต่จริงๆคงต้องขอบคุณแม่ผมมากกว่าโชคชะตานะหึหึ
ผมก็ตั้งใจไว้แล้วว่าผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้โฟร์มา และตอนนี้ทุกอย่างก็เป็จริงแล้วด้วยผมได้เขามานอนในอ้อมกอดของผมแล้วผมไม่มีวันปล่อยเขาไปจากผมแน่นอนถึงแม้โฟร์จะจำผมไม่ได้ก็ไม่เป็ไรยังไงเขาก็อยู่กับผมแล้ว
และตอนนี้เราก็รักกันมากด้วยสิแต่ผมก็ยังกังวลเื่ที่โฟร์ต้องไปฝึกงานที่บริษัทของแม่ผมอยู่ดี ผมกลัวว่าจะมีใครมาจีบโฟร์ พวกคุณก็รู้เมียผมมันทั้งเฉิ่มทั้งซื่อขนาดไหนจะตามใครทันได้หละ
หึแต่ถ้าใครมันกล้ามาจีบเมียผมนะผมจะจัดการมันคนนั้นซะไม่ได้การผมคงต้องขอตาแก่ลาพักร้อนซักหกเดือนซะแล้วหละจะได้ไปเฝ้าเมียได้ ผมรู้แล้วว่าใครจะช่วยผมได้งานนี้คงต้องพึ่งแม่ผมอีกตามเคยหึหึ
ผมเดินมาชั้นล่างเพื่อมาหาแม่ที่ห้องกลับเจอท่านนั่งดื่มนมอยู่ผมจึงไม่รอช้าที่จะเข้าไปขอความช่วยเหลือทันที
"แม่ครับผมมีเื่จะให้ช่วยหน่อยครับ แหะๆ"
"เื่อะไรคะลูกชายถึงเร่งด่วนขนาดนี้"
"เื่ที่โฟร์จะไปฝึกงานน่ะครับ แล้วก็แม่ช่วยคุยกับตาแก่ให้หน่อยนะครับว่าผมขอลาพักร้อนซักหกเดือนนะครับผมจะไปเฝ้าเมียที่บริษัทของแม่ แม่ช่วยทำเื่ให้ผมได้อยู่แผนกเดียวกับโฟร์ทีนะครับแล้วถ้าแม่อยากให้ผมทำอะไรบอกมาได้เลยครับ"
"ตกลงจ๊ะลูกรักแม่จะจัดการให้นะไปดูแลลูกสะใภ้แม่ได้แล้วไป"
"ขอบคุณครับแม่ ผมรักแม่ที่สุดเลย"
(เช้าวันต่อมา)
ั์ที่ตื่นก่อนโฟร์ก็ออกมาเข้าครัวเพื่อทำข้าวต้มให้เมียแสนรักที่ยังไม่ตื่นนอน แล้วระหว่างนั้นก็มีเสียงโวยวายของประมุขของบ้านดังออกมา
"มันบ้ารึเปล่าจะลาพักร้อนตั้งหกเดือนเนี่ยนะ มันเป็ถึงรองประธานบริษัทหยุดพักร้อนกะเอาให้บริษัทเจ๊งเลยรึไง"ประมุขของบ้านฟิวขาดทันที
"ทำไมหละคะฉันอยากให้ลูกมาช่วยฉันหาคนทรยศในบริษัทนี่คะคุณ"
"ก็ได้ครับคุณหญิงของผม"
ประมุขของบ้านเจอราชินีของบ้านเข้าไปก็รีบทำเสียงอ่อนเสียงหวานยอมคนรักทันทีแบบไม่ต้องคิดเลยซักนิด
"ขอบคุณคะที่รัก ฉันกะว่าถ้าจบงานนี้ฉันจะชวนคุณไปทัวร์ยุโรปคะแล้วให้ลูกไอดูแลงานทั้งหมดตอบแทนที่ฉันช่วยเขาดีไหมคะที่รัก คิคิ"
"ได้เลยครับที่รักของผม หึหึ"
ั์ที่ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดก็โล่งใจที่แม่สามารถช่วยเขาได้ถึงต้องแลกกับการดูแลงานทั้งหมดของสองบริษัทเขาก็ยอมแหละนะเพื่อเมียที่รัก
ั์ยกข้าวต้มเดินผ่านพ่อแม่ของตัวเองขึ้นข้างบนอย่างไม่ชายตามองคนเป็พ่อเลยซักนิดทำเอาประมุขของบ้านอารมณ์เดือดปุดๆขึ้นมาแทน
"ใจเย็นๆคะที่รัก"
"ดูมันสิคุณหญิงเมินผมได้ไงผมพ่อมันนะ ไม่อนุมัติให้มันพักร้อนดีไหมเนี่ยหมันไส้จริงๆ"
(โฟร์ พาร์ท)
งื้อ ทรมานสุดๆเลยครับไม่รู้ว่าพี่ั์มันหื่นอะไรเบอร์นั้น ผมตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอพี่ั์แล้วด้วย ผมก็เลยได้แต่นอนนิ่งๆบนเตียงและคิดถึงเื่เมื่อวานที่เกิดขึ้นบนชายหาดผมไม่เคยคิดเลยว่าพี่ั์จะขอผมแต่งงานแบบนี้
อ่อผมยังมีเื่ที่ไม่ได้บอกพี่ั์แหละ ผมจำเื่ราวตอนหกขวบได้ซักพักแล้วหละครับเพราะยากระตุ้นความทรงจำในครั้งนั้น ผมจำพี่ตัวโตของผมได้แล้วผมเคยสัญญาว่าโตขึ้นผมจะอยู่กับพี่โตตัวของผมแต่ทุกอย่างกับไม่เป็อย่างนั้น
แต่สุดท้ายผมก็ได้กลับมาอยู่กับพี่ตัวโตของผมอีกครั้งจนได้ เมื่อวานคือวันที่ผมมีความสุขมากแต่เช้ามานี่สิมันคือนรกชัดๆ ก้นก็เจ็บสะโพกก็ปวดแถมผัวยังมาหายไปอีกจะมีอะไรที่เศร้ากว่านี้อีกไหม
แต่นอนหน้างอได้ไม่สามีหมาดๆของผมอย่างพี่ั์ก็ถือชามเข้าต้มเข้ามาในห้อง
"โฟร์ตื่นแล้วหรอ พี่เอาข้าวต้มมาให้ กินเสร็จแล้วจะได้กินยาต่อนะ"
"ขอบคุณครับพี่ตัวโต คิกๆ"
"พะ พี่ตัวโต งะงั้นหรอ?"
"ครับ"
พอผมตอบรับเสร็จก็ยิ้มหวานให้พี่มันตอนนี้ผมโคตรจะตลกหน้าตาพี่ั์ชิบหน้าเหวอไปเลยหละครับก่อนจะเปลี่ยนเป็รอยยิ้มที่อบอุ่นแล้วดึงผมเข้าไปกอด
แล้วหลังผมก็เริ่มเปียกจากหยดน้ำที่เป็น้ำตาของพี่ั์ อิมพอสสิเบิ้ลมากพี่ั์ร้องไห้ ั้แ่อยู่ด้วยกันมาพี่ั์ไม่เคยร้องไห้เลยด้วยซ้ำ ผมก็ปลอบคนไม่เป็อ่ะนะเลยได้แต่คอยลูบหลังพี่มัน
"ตัวเล็กจำพี่ได้แล้ว พี่ดีใจจังฮึกอึก พี่นี่แย่จริงๆโตแล้วยังมานั่งร้องไห้ให้น้องเห็นอีก"
"โอ๋ๆไม่ร้องเนอะตัวเล็กสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างพี่ตัวโตตลอดไปเลยนะครับ"
คนหน้าโหดอย่างพี่ั์ในโหมดอ่อนแอแบบนี้หาได้ยากนะครับก็ต้องเก็บหลักฐานซะหน่อยคิๆแต่ไม่ว่าโหมดไหนพี่มันก็ยังหล่อได้ทุกมุมอ่ะ น่าหมันไส้จริงๆชิส์
สรุปแล้ววันนี้ตอนเช้าผมก็ไม่ได้ออกจากห้องเลยจนมาถึง่เย็น พี่ั์ถึงอุ้มผมไปนั่งที่เก้าอี้ชายหาดหลังบ้านพักที่ติดกับทะเลส่วนพี่ั์ก็พาลูกของเราไปเล่นน้ำทะเลอย่างที่เ้าตัวเขาตั้งใจเอาไว้
"แม่ครับ!! ซิกหิวน้ำ"
เ้าตัวอ้วนของผมวิ่งนำพี่ั์มาที่ผมแล้วร้องหิวน้ำมาแต่ไกลเลยครับ พอมาถึงผมก็ยกน้ำมะพร้าวให้ลูกดูด เพื่อนของผมก็เอาแต่แซวว่าหวานเลี่ยนกันจริงๆ บ่นอิจฉากันบ้างจนผมก็อดที่จะขำไม่ได้
บางคนก็มาแซวเื่คอของผมจนผมอายม้วนไม่รู้จะเอาหน้าร้อนๆนี่ไปซุกถังน้ำแข็งที่ไหนดีเลยครับ
"แซวอะไรเมียกูวะพวกมึง"
"อ๊าย!!ต๊ายตายเรียกเมียเต็มปากเต็มคำเลยนะจ๊ะ สุดหล่อหน้าโหดของเจ๊นาว"
พี่ั์เดินเข้ามาช้อนตัวผมขึ้นแล้วนั่งลงบนเก้าอี้แทนส่วนผมก็อยู่บนตักพี่ั์มันนี่ไง หน้าผมแทบะเิจากความร้อนที่หน้าแล้วครับระหว่างที่พี่มันคุยกันผมก็เอาหน้าร้อนๆของผมซุกอกแน่นของพี่ั์มันแทน
"ไอทำไมหน้าลูกสาวเจ๊แดงขนาดนั้นหล่ะจ๊ะ"
เจ๊พายอย่าแซวผมซิครับแค่นี้ผมก็เขินจะอยู่แล้วแต่ว่าตอนนี้ผมรู้สึกมึนๆหัวแล้วสิสงสัยไข้จะกินแล้วมั้งครับเนี่ยอ่าไม่ไหวแล้วมึนหัวชิบ
"ตัวร้อนด้วย ตัวเล็ก! ตัวเล็ก! พวกมึงกูฝากดูแลลูกชายกูด้วยอย่าให้เล่นน้ำนานเกินนะมึง"
"ไปเหอะมึง เดี๋ยวพวกกูดูแลให้"
"ขอบใจเว้ย ตัวเล็กพี่ขอโทษนะครับพี่ทำเราป่วยอีกแล้ว"
(ั์ พาร์ท)
ผมอุ้มเมียตัวเล็กของผมขึ้นบันไดแต่ก่อนที่จะขึ้นก็เจอแม่ผมพอดีเลยท่านดูใมากที่เห็นผมอุ้มลูกสะใภ้ท่านกลับมาสภาพหมดสติ
"น้องเป็อะไรคะลูก!!"
"ไม่สบายครับแม่เดี๋ยวผมพาน้องไปนอนพักผ่อนก่อนนะครับ"
"จ๊ะๆ"
ผมอุ้มเมียตัวเล็กของผมวางบนเตียงของเราอย่างแ่เบาน้องมันหน้าแดงไปหมดรวมถึงตัวด้วยแถมความร้อนก็ทำร่างกายร้อนมากขึ้นด้วย
ผมเลยต้องเช็ดตัวเพื่อลดความร้อนของร่างกายลงจนมืดไข้ถึงจะลดลง เป็ความผิดของผมแท้ๆถ้าไม่หื่นมากไปเมียผมคงไม่มานอนซมแบบนี้หรอกเฮ้อ~~~
ผมนั่งมองหน้าคนที่ผมรักหลับอย่างไม่วางตา น้องมันน่ารักก็งี้แหละผมถึงได้หื่นไม่บันยะบันยังอยู่นี่ไงผมก้มลงกระซิบข้างหูของน้องมันอย่างแ่เบาแต่กลับหนักแน่นและมั่นคงในรักที่ผมมีให้กับน้องตัวเล็กของผม
"พี่ตัวโตรักตัวเล็กนะครับ"
"ตัวเล็กก็รักพี่ตัวโตครับ"
จุ๊ฟ !
หึร้ายจริงๆเมียผมน่าจับตีก้นจริงๆตื่นแล้วก็ไม่บอกทำผมใจสั่นตลอดเลยครับหึหึ ก็นะผมมันคนธรรมดามีรัก โลภโกรธ หลงแล้วก็หลงเมียมากๆเลยครับแต่ถ้าเมียจะอ่อยเบอร์นี้ผมก็คงต้องจัดหนักแล้วหล่ะ
เมียผมมันนอนใส่เสื้อเชิ้ตตัวเดียวนอนตาเยิ้มด้วยพิษไข้ ทำเอาคนอย่างผมไปไม่เป็เลยครับอยากจะเมียตัวเล็กให้จมเตียงเลยครับ
ถ้าไม่ติดว่าน้องป่วยอยู่อ่ะนะ์ล่มเลยผมสงสัยคงต้องพึ่งน้องนางทั้งห้าไปก่อนแล้วครับ หึหึ
>>>>>>><<<<<<<