ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่144 ข้าฮายองวอนเจ้าคะ

สัตว์ทั้งหมดกระจายเป็นสองสายไล่ตามหมาล่าและคนตัวใหญ่ที่หนีอย่างสุดชีวิต แต่ไอ้ตัวหัวหน้าภุมภีล์ขนาดยักษ์มันกลับไม่แยแสสนใจชายเผ่าพันธุ์สิงห์สั่งป่า กลับไล่เข่นฆ่าติดตามหมาล่าชนิดว่าเป็นเงาตามตัว

เหมือนมันจับสัญญาณจากของวิเศษนั้นได้ว่าอยู่กับใคร จึงไม่ไขว้เขวไปทางอื่น ความเร็วของมันแม้ว่าจะช้ากว่าหมาล่านิดหน่อย แต่ก็ยังคงรักษาระดับการติดตามอย่างไม่ลดละ

เสียงต้นไม้ที่ขวางหน้าพวกมันระเบิดเป็นจุลเป็นช่องทางไล่ติดตามอย่างไม่หยุดยั้ง เกราะอสูรจักรกลของนางนับว่าเป็นอาวุธเทพชิ้นหนึ่งมันมีประสิทธิภาพสูงมาก

จนสามารถขับเคลื่อนร่างหญิงสาวหนีรอด ภูตอสูรระดับราชันย์ มาได้ระยะหนึ่ง แต่สุดท้ายพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางก็ค่อยๆ หายลงเรื่อยๆ ทำให้ความเร็วของหญิงสาวลดลงทีละนิดทีละนิด เหงื่อกาฬของหมาล่าเริ่มซึมออกมาอย่างหวาดกลัว มันติดตามนางแบบไม่ยอมลดละ

'เอายังไงดีละ..ถ้าขืนให้มันตามอย่างนี้ตลอด มีหวังเราเสร็จมันแน่ๆ ต้องตัดใจทิ้งกล่องสมบัตินั่นไป รู้สึกว่ามันจะผูกสัญญากับกล่องจนจับคลื่นพลังของกล่องนี้ได้จึงตามเราแบบไม่ลดละ...'

หมาล่ากัดฟันกรอดด้วยความโมโหและเสียดายแต่ลำพังนางคนเดียว ก็ไม่อาจต่อต้านภูตอสูรระดับสูงขนาดนี้ได้

หญิงสาวทะยานขึ้นไปบนยอดเขาที่มีต้นไม้สูงนางหลบหลีกเหมือนพยัคฆ์สาวที่หนีตาย นางใช้ต้นไม้ใหญ่เป็นโล่กำบังอยู่ด้านหลัง แต่โล่ต้นไม้ก็ไม่

อาจต้านทานพลังการช็อตไฟฟ้าระดับสูงของภูตกุมภีล์ร่างยักษ์นั้นได้ มันราบเป็นหน้ากลองตามหลังนางมาติดๆ ยิ่งกว่าคนตัดถนนเข้ากลางหมู่บ้านเสียอีก สุดท้ายนางก็มาถึงบนยอดเขาที่มีผาสูงชัน

'เอาตรงนี้ล่ะว่ะ..ขว้างมันลงจากผามีปัญญาก็ไปตามเอาเองเถอะ...'

หมาล่ากัดฟันกรอดพลิกข้อมือขึ้นก็ปรากฏ กล่องสีทอง นางตัดสินใจขว้างมันออกไปตรงหน้าผาบนเขาสูงใหญ่ ก่อนที่นางจะพยายามหนีไปอีกทางอย่างรวดเร็ว กุมภีล์ทั้งฝูงกระโดดลงตามกล่องสมบัติสีทองนั้นทันที มันไม่ตามหมาล่าต่อแม้แต่ตัวเดียว

กริชเพชรบินเลาะแอบซ่อนตัวอยู่ใต้ภูเขาขนาดใหญ่ เขาได้ยินเสียงผิดปกติดังลั่นมาแต่ไกล ดูเหมือนว่ามันจะลัดเลาะขึ้นไปบนภูเขาใหญ่

ที่ชายหนุ่มแอบซ่อนตัวอยู่เขาจึงนั่งพักอยู่ใต้ชะง่อนหินยักษ์ แปลงกลายคืนร่างเป็นมนุษย์สวมเกราะเกล็ดอาวุธ เทพมังกรโลกันตร์บรรพกาลไว้ป้องกันตัวเอง รู้สึกโล่งใจนิดๆ ที่เหตุร้ายมันอ้อมขึ้นไปบนภูเขาอีกทาง

ฟิวววว!! เฮือก! ควับ!

ตูบ! โครม!

"อะไรอีกว่ะเนี่ย?!! "

กริชเพชรคาดคิดว่าพวกหมาล่าและพวกเผ่าอสูรสิงห์สั่งป่าคงจะถูกสัตว์ร้ายบางชนิดไล่ตามไปทางอื่นดังนั้นชายหนุ่มจึงแอบอยู่ใต้เหวเขาต้องขยับหลบออกด้านข้าง เมื่อได้ยินเสียงหวีดหวิวเหมือนอุกาบาตตกจากฟากฟ้าลงมาตรงที่เขานั่งอยู่มันหวุดหวิดเกือบถูกหัวชายหนุ่ม

ดีที่เขามีพลังจิตส่งออกไปรอบด้านอย่างน้อย ห้าร้อยฟุตจึงสัมผัสได้ถึงวัตถุประหลาดที่ตกมาจากฟากฟ้า กริชเพชรจึงหลบได้ทันเขาก้มมองกล่องสีทองที่ตกอยู่ด้านข้าง ขมวดคิ้วอย่างสงสัยพลิกข้อมือใช้พลังจิตดึงกล่องสีทองไว้บนมือมันไม่เหมือนกล่องทั่วไปที่เขาเคยเห็นมาก่อน มันมีรูกุญแจเสียบอยู่

ฟิวๆ ๆ ๆ!

โครมๆ ๆ ๆ!

แต่ทันใดนั้นพลังจิตของชายหนุ่มก็สัมผัสถึงพลังอำนาจที่กดลงมาจากเบื้องบน กริชเพชรทะยานออกจากที่นั่นอย่างรวดเร็ว

เปรี้ยง.! เปรี้ยง!!!!

ตูม.! ตูม! ตูม..!!!

เสียงเหมือนสายฟ้าไฟฟาดลงที่เขายืนชนิดว่าต้นไม้แถบนั้นไหม้เกรียมเป็นหลุมขนาดยักษ์ก่อนที่จะปรากฏร่างกุมภีล์จระเข้ยักษ์พุ่งลงมาจากฟากฟ้าเช่นเดียวกับกล่อง

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวมันระเบิดต้นไม้และก้อนหินแถวนั้นป่นละเอียดพลังของมันยิ่งใหญ่และทรงอำนาจกระแทกจนกริชเพชรกระเด็นไปไกลถึงร้อยวา ร่างที่ใส่เกราะเกล็ดอาวุธเทพมังกรโลกันตร์บรรพกาลกระแทกกับต้นไม้ขนาดใหญ่หักโค่นลงทันที แม้ว่ากริชเพชรจะไม่ได้รับบาดเจ็บแต่มันก็เล่นเอาเขาจุกไปด้านในเหมือนกัน

'ตัวอะไรวะเนี่ย..'

กริชเพชรพลิกตัว ขึ้นกลางอากาศ

"บิ๊กไบค์เหินเวหาออกมา..."

เสียงชายหนุ่มละล่ำละลักเรียกอาวุธพลังจิตขั้นเพชรของเขาออกมา แต่ครั้งนี้ไม่ได้เรียกออกมาสู้รบ แต่เป็นเรียกออกมาหลบหนีแทน เขากระโดดขึ้นบิ๊กไบค์ควบขับหนีออกไปยังรวดเร็ว

"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นไอ้ตัวพวกนี้มันมาตาม กล่องเทพนี่เหรอ..."

เสียงของกริชเพชรดังอย่างสงสัยเขาพุ่งทะยานออกไปด้วยบิ๊กไบค์อาวุธพลังจิตขั้นเพชรเสียงต้นไม้ใหญ่ดังตามหลังเขามา มันระเบิดออกเป็นชิ้นๆ เปิดทางให้กลุ่มไล่ติดตามชายหนุ่มไปแบบไม่ลดละในระยะ เวลาหนึ่งจิบชาเต็มๆ

ที่กริชเพชรควบบิ๊กไบค์พลังจิตหนีอย่างสุดชีวิตแต่ภูตอสูรตัวใหญ่ที่มีรูปร่างเป็นจระเข้เกล็ดเพชรสีเทาอมม่วงวาววับไม่ยอมลดละมันติดตามเขาอย่างกระหายเลือดแม้พลังจิตและพลังกายอสูรของกริชเพชรจะอยู่ในระดับที่สามารถขับเคลื่อนบิ๊กไบค์ได้เป็นวันๆ แต่มันก็ร่อยหรอลงเรื่อยๆ

"เอายังไงดีถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปเราคงจะต้องจนมุมถูกเจ้ากุมภีล์ตัวยักษ์กัดกินตายแน่.".

ชายหนุ่มทะยานออกจากป่าทึบดงดิบสู่ที่โล่งกว้างคิดจะโยนกล่องสีทองนั้นทิ้งก็สายไปเสียแล้วเพราะที่นี่ไม่มีทิวไม้หรือภูเขาแม่น้ำลำคลองใดๆ มันเป็นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่เหมือนทุ่งสะวันนาในแอฟริกา ชายหนุ่มกัดฟันกรอด

'เอาวะ..หนีไม่ได้ก็สู้มันสักตั้งพลังการรบของรัตติกาลคงจะต่อกรกับมันได้สักพักลองเสี่ยงดูถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ประสานล่างเป็น อสูรระดับพรีเมี่ยมฆ่ามันก็ยังไม่สายหรือว่าจะจับมันผูกสัญญาก็ดีนะ.'

กริชเพชรคิดขึ้นได้ถ้าเขาได้ภูตอสูรกุมภีล์ตัวนี้มาเป็นบริวารสร้างค่ายกลในอนาคตมันคงจะ เพอร์เฟคมาก กายอสูรของมันก็อยู่ในระดับราชันย์ นับว่าเป็นโชคดีมากกว่าความซวย กริชเพชรนึกขึ้นได้หันหลัง ร้องเรียกนางปีศาจสาวรัตติกาลออกมาจากกล่องนิลกาฬทันที

"ปีศาจรัตติกาลออกมา.."

วูบ..!!

สิ้นเสียงที่เขาเรียก นางก็ปรากฏข้างกายกุมภีล์ยักษ์มันส่งพลังสายฟ้าของมัน ออกจากเขี้ยวทั้งคู่ระเบิดพลังไฟฟ้าขนาดใหญ่ เป็นลำสีขาวเข้มวาบๆ พุ่งเข้าหากริชเพชรทันที

"เกราะปีศาจไร้สภาพ.."

เสียงของนางปีศาจสาวรัตติกาลร่ายเวทย์พลังจิต ม่านบาเรียของนางมันก็เปิดออกเป็นเกราะสีดำ กั้นการโจมตีจากสายฟ้าของกุมภีล์ยักษ์ที่ระเบิดใส่ดังลั่นก่อนที่จะหายไปทั้งพลังสายฟ้าและมานบาเรีย

โครม!! ตูมมมม!

จระเข้ทั้งเจ็ดตัวกลายร่างเป็นมนุษย์ผู้หญิง ส่วนตัวหัวหน้ามันเป็นหญิงสาวร่างสูงใหญ่อ้วนตุ๊ต๊ะ รายล้อมกริชเพชรไว้ ดวงตาของนางไม่มีแวว มันเวิ้งว้างเหมือนถูกผนึกวิญญาณ ไร้จิตสำนึกนางแยกเขี้ยวขาวขวับ เป็นประกายออร่าสีทองออกมารอบตัวในมือถือกระบี่อ่อนเล่มหนึ่ง

มันตวัดออกม้วนเหมือนงูที่มีชีวิตตรงเข้าฟาดฟันกริชเพชรอย่างบ้าคลั่ง เหมือนพบเป้าหมายคนที่แอบขโมยของที่พวกนางคุ้มครองไว้

"อุโมงค์มารเปิดออก.."

เสียงของนางภูตสาวร่ายเวทย์เปิดอุโมงค์บนหัวออก หัวผีสีส้มก็พุ่งทะลักออกมาเป็นร้อยตัวเข้าจู่โจมสมุนของจระเข้ยักษ์ทั้งหกอย่างรวดเร็ว

วูบๆ ๆ ๆ!! ควับๆ ๆ!!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

โครม! โครม! โครม!

ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงพวกนางภูตจระเข้ฟาดฟันต่อสู้กันกับผีหัวส้มอย่างสนั่นหวั่นไหว นางกุมภีล์ยักษ์ตัวใหญ่ควงกระบี่อ่อนของนางฉวัดเฉวียนฟันหัวผีสีส้มระเบิดออก

"คาถาง้าวอสูรฟ้าคำรน.."

เสียงของกริชเพชรดังเรียกอาวุธประจำกายของตัวเองออกมาเป็นง้าวขนาดใหญ่ พุ่งจู่โจมเข้าหาภูตสาวต่อสู้ด้วยเพลงอาวุธ แขนของเขาชะงัก เมื่อถูกพลังของนางกุมภีล์กระแทกอย่างเต็มที่กระดอนกลับมา พลังกายอสูรของภูตตัวนี้อยู่ระดับสูงเกินไปจนเขาไม่อาจต้านรับแรงกระแทกได้

ชายหนุ่มย่อมรู้ดีแต่เขาเชื่อว่าเกราะเกล็ดอาวุธเทพมังกรโลกันตร์บรรพกาลของเขาสามารถยับยั้งนางภูตสาวตรงหน้าได้ชั่วขณะ เพื่อให้ปีศาจรัตติกาลเปิดม่านมิติ ปล่อยไม้ตายออกมาจัดการภูตอสูรกุมภีล์

เหมือนนางปีศาจรัตติกาลจะรู้ไม้ตาย ค่ายกลเล็กๆ น้อยๆ ที่ชายหนุ่มใช้

"เวทย์อุโมงค์มาร"

นางรีบเปิดม่านมิติอุโมงค์มาร ปล่อยมือปีศาจขนาดยักษ์ที่มีหนังหุ้มกระดูก ออกมาใช้พลังกดนางภูตอสูรกุมภีล์ มันกลายร่างเป็นจระเข้ยักษ์อีกครั้ง ส่งกระแสไฟฟ้าขึ้นช็อตมือที่กดมาจากม่านมิติ

ควับ! วาบ!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

ตูม.! ตูม..! ตูมมมม!!!

"โฮกกกกกก..! "

วูบๆ ๆ!!

เสียงระเบิดดังสนั่นพลังม่านมิติที่นางปีศาจสาวเปิดออกสั่นสะเทือน อ่อนกำลังลงทันที พลังของมือมารกับพลังสายฟ้าของนางจระเข้ยักษ์มีพลังก้ำกึ่งใกล้เคียงกัน จนกดพลังทั้งคู่ให้ตรึงอยู่กับที่

"นายท่าน..รีบร่ายเวทย์พลังจิตผูกสัญญากับนางจระเข้ยักษ์นี้เลย ขืนต่อสู้ไปพวกเราอาจบาดเจ็บได้ นางถูกปิดผนึกวิญญาณไว้ รีบผูกสัญญาแล้วใช้พลังจิตลบผนึกของนางออกซะ..กรอดดก!! ."

หญิงสาวกัดฟันกรอดร้องบอกกริชเพชร พร้อมเร่งเร้าพลังจิตปีศาจของนางเข้าไปใส่ในม่านมิติให้คงสภาพไม่เสื่อมสลายไปก่อนที่ชายหนุ่มจะผูกสัญญานางอสูรกุมภีล์เสร็จ

กริชเพชรเมื่อได้ยินหญิงสาวเตือนสติเขาร่ายเวทย์พลังจิตสะกดภูตวิญญาณ มนตรามหาเสน่ห์ควบคุมพลังจิตนางทันที พร้อมกับผูกสัญญากับหญิงสาว

ตูมมมมม!!

โครมมมมม!!

"อ๊าาาาาาส์~"

เสียงตูมระเบิดดังสนั่นม่านมิติและมือมารของปีศาจสาวระเบิดออ กพร้อมกับพลังสายฟ้าของอสูรกุมภีก็หายวับไปกับตา ร่างของนางกระเด็นไปไกลเกือบสามร้อยฟุต สลบนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางกะพริบถี่ๆ  กริชเพชรส่งพลังจิตอสูรของเขาเข้าไปควบคุมบอลดวงจิตแก่นแท้ของจระเข้สาวทันที

เขาเริ่มลบล้างผนึกที่ปิดนางไว้ ใช้ระยะเวลาเกือบสามจิบชาจึงสามารถลบล้างผลึกบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางภูตอสูรกุมภีล์ ได้สำเร็จ

รูปร่างหญิงสาวตัวใหญ่เหมือนนักมวยปล้ำหญิงญี่ปุ่น ค่อยๆ ลุกยืนขึ้นกระพริบตาถี่ๆ ตาของนางเป็นแววปกติ

"นายท่านช่วยข้าไว้เหรอเจ้าคะ.."

หญิงสาวกล่าวขึ้นขณะยกมือคารวะชายหนุ่มก่อนที่จะขยับข้อมือ ยกกระบี่ขึ้นร่ายเวทย์คาถาสลายร่างนางกุมภีล์ทั้งหก ที่ติดตามนางมา เข้าไปอยู่ ในบอลดวงจิตแก่นแท้ของตน

"ข้าฮายองวอนเจ้าคะ.. ยินดีเป็นทาสรับใช้นายท่าน..."

หญิงสาวกล่าวเสียงแผ่วเบานางย่อมรู้ดีว่านางเสียชีวิตเป็นภูตอสูรไปแล้ว และคนที่ลบผนึกวิญญาณนางออกก็คือชายผู้นี้ และเขาก็ผูกสัญญาเป็นบ่าวนายกับนางแล้วด้วย และพลังเวทย์สะกดจิตของชายหนุ่มมันมีอำนาจต่อจิตใจของหญิงสาว เหมือนบัพให้นางหลงรักเขาตั้งแต่แรกเห็น

" ฮายองวอนเจ้าได้รับบาดเจ็บ..ตามรัตติกาลเข้าไปรักษาตัวในกล่องนิลกาฬของข้าเถอะ.."

เสียงของชายหนุ่มกล่าวเบาๆ กริชเพชรรู้สึกยินดีโคตรๆ ที่ได้ผูกสัญญากับภูตอสูรระดับราชันย์อีกตัว

พลังการรบของภูตอสูรและค่ายกลมหาเทพแปดทิศของเขาย่อมเหนือชั้นขึ้นแน่นอน พวกนางร่วมกันสู้เมื่อไหร่แม้แต่พวกอสูรจอมราชันย์ก็ต้องเกรงใจเขาถึงสามส่วน

"คารวะพี่ใหญ่.."

หญิงสาวยกมือคาราวะนางปีศาจสาวรัตติกาลนางยกยิ้มกว้าง

"ตามข้ามาสิน้องรอง ข้าจะพาเจ้าไปรักษาตัว.."

....................................................................................................................................